fic The Prince of tennis [Yaoi] เทะเรียว

ตอนที่ 39 : นายยังรู้ไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    13 ต.ค. 59



ตอนที่ 36

 

นายยังรู้ไม่ได้

 

2 เดือนต่อมา

 

ณ ชมรมเทนนิสเซงาคุ

 

“ทุกคนรวมตัว”เสียงของใครบางคนดังขึ้นมา จากนั้นทุกคนก็รีบมารวมตัวกัน

 

“อรุณสวัสดิ์ครับรองกัปตันโออิชิ”ทุกคนเอ่ยทักทายพร้อมกัน

 

“อรุณสวัสดิ์”โออิชิทักทายกับ

 

“อ.ริวซากิเชิญครับ”โออิชิเชิญอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมขึ้นมาพูด หลังจากที่อาจารย์ริวซากิพูดจบก็แบ่งกลุ่มกันซ้อมเสริฟลูก ซ้อมครอสลูก ซ้อมเสร็จก็เข้าเรียนกันตามปกติ

 

 

ณ ห้องเรียน

 

“เรียวมะ”เสียงของโฮริโอะดังขึ้นในขณะที่เรียวมะกำลังทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง เจ้าของขื่อค่อยหันไปหาคนที่เรียก “การบ้านเสร็จรึเปล่า  การบ้านภาษาอังกฤษหน่ะ”โฮริโอะถามเสียงตื่น

 

“ถามทำไม”

 

“เออ คือว่า ฉันยังทำไม่เสร็จก็เลย  ว่าจะ...”โฮริโอะพูดยังไม่ทันจบเรียวมะก็พูดสวนขึ้นมา

 

“ไม่เอา ไปทำเอาเองสิ”พูดจบเรียวมะก็ฟุบลงกับโต๊ะ

 

“อ้าว หลับไปอีกแล้ว”โฮริโอะพูดพลางทำหน้าหงอยก่อนจะหันกลับ

 

“ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ”เอจิเซ็นเอ่ย

 

โฮริโอะรีบหันกับทันทีสีหน้าเปลี่ยนจากเมื่อกี้ “ขอบใจมากเลยเอจิเซ็น”โฮริโอะรีบดึงเก้าอี้ที่อยู่หน้าโต๊ะของเอจิเซ็นมานั่ง

 

“ประกาศ เอจิเซ็น เรียวมะ มาพบอาจารย์ที่ปรึกษาที่ห้องพักครูในเวลานี้คะ”เสียงประกาศดังขึ้น

 

“เอจิเซ็น อาจารย์เรียกนายทำไมเหรอ”โฮริโอะถาม

 

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวฉันมา”

 

ครืด

 

เอจิเซ็นลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากห้องไป

 

 

“ขอบคุณครับอาจารย์ที่เป็นธุระให้”ชายร่างสูงพันไปพูกับอาจารย์ที่ปรึกษาของผู้เป็นน้องชาย

 

“ไม่เป็นๆ แค่นี้เอง รออีกเดี๋ยวเอจิเซ็น เรียวมะก็มาแล้วละ ครูขอไปเตรียมสอนก่อนนะ”พูดจบอาจารย์ก็เดินไปที่โต๊ะของตัวเอง

 

ครืด

 

ประตูห้องถูกเปิดออก ร่างเล็กของเอจิเซ็น เรียวมะก็เดินเข้ามาในห้องพักครู

 

“อาจารย์ผมมาแล้วครับ”เรียวมะพูด

 

“พี่ชายมาหาแหนะ”อาจารย์หันมาบอกก่อนจะหันกับไปสอนใจเอกสารที่จะใช้สอนเหมือนเดิม

 

เอจิเซ็นขมวดคิ้วเป็นปม

 

พี่ชายเหรออย่าบอกนะว่าหมอนั้นมาญี่ปุ่นแล้ว

 

“มาแล้วเหรอเจ้าตัวเล็ก”เสียงของใครบางคนที่แสนจะคุ้นหูดังขึ้น เอจิเซ็นรีบหันตามเสียงทันที “โฮ้ย !! ไม่เห็นต้องทำหน้าผิดหวังขนาดนั้นเลย”ร่างสูงรีบปรี่เข้าไปหาเอจิเซ็น

 

“ทำไมนายมาอยู่ที่นี้”เอจิเซ็นถามเสียงเรียบ

 

“ก็คิดถึงนายไง”เรียวกะทำท่าจะเข้าไปกอดผู้เป็นน้องแต่เอจิเซ็นถอยหนี

 

“อย่าเข้ามานะ เดี๋ยวเชื้อบ้าจะติดผม”เอจิเซ็นพูด

 

“ใจร้ายอะ”เรียวกะมีสีหน้าห่อเหี่ยวทันที

 

“แล้วตกลงมาทำอะไรที่ญี่ปุ่น นายน่าจะออนทัวร์อยู่เยอรมันไม่ใช่เหรอ”เอจิเซ็นถาม

 

เมื่อผู้เป็นพี่ได้ยินคำถามก็แย้มยิ้มขึ้นมาทันทีอย่างกันมีเรื่องสนุกในใจ “มันเป็นความลับ ตอนนี้นายยังรู้ไม่ได้ เจ้าตัวเล็ก”เรียวกะพูดก่อนจะก้มมองนาฬิกา “ตายแล้วๆ ฉันไปก่อนนะ แล้วฉันจะมาใหม่”พูดจบเรียวกะก็เดินออกจากห้องพักครูไปอย่างเร่งรีบ

 

“อะไรของเขา”เอจิเซ็นพึมพำกับตัวเอง

 

“อ้าว พี่ชายกับไปแล้วเหรอ”อาจารย์หันมาถามเอจิเซ็น

 

“ฮะ คงจะมีธุระเร่งด่วนเห็นรีบเดินออกไป”เอจิเซ็นพูด “ผมขอตัวกลับห้องเรียนนะครับ”พุดจบเอจิเซ็นก็เดินกับมาที่ห้องเรียน

 

ทำไมถึงได้มีลับลมคมในกันจังเลย

 

“เอจิเซ็น กลับมาแล้วเหรอ อาจารย์เรียกไปทำอะไรอะ”เพื่อนในห้องรุมเอจิเซ็นกันใหญ่ด้วยความอยากรู้ อยากเห็น

 

ปังๆ

 

เสียงทุบกระดาษดังมาจากห้องเรียน ทุกคนต่างหันไปมองด้วยความสงสัย

 

“ทุกคนนั่งที่ก่อน ฉันมีเรื่องจะถามทุกคนเรื่องเกี่ยวกับงานโรงเรียนปีนี้”หัวหน้าห้องพูดทุกคนจึงทำตาม “นั่งที่แล้วก็มาเริ่มคุยกันดีกว่า เรื่องแรกเลยห้องพวกเราจะทำธีมอะไรกันดี”

 

“หัวหน้าคะ แบ่งโซนพวกเราอยู่โซนไหนเหรอ”ผู้หญิงคนนึงถามขึ้น

 

“เราอยู่ห้องของเรานี้แหละ ฉันจับได้ห้องเรียนของเราเอง”เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ต่างพากันดีใจเพราะว่าห้องเรียนของเอจิเซ็นอยู่ในโซนที่ทำเลดีมากๆคนเดิเยอะทุกปี

 

“เยี่ยมมากหัวหน้า”โฮริโอะพูด จากนั้นการประชุมในห้องก็เริ่มขึ้นและผมสรุปก็ออกมา

 

“เอาตามนี้นะ ห้องเราจะทำคาเฟ่ ส่วนธีมก็เป็นเมดพ่อบ้านส่วนเรื่องอาหารและเครื่องดื่มที่จะใช้ในร้าน ก็จะเป็นอย่างง่ายๆอย่างพวกออมเร็ต ข้าวผัด เค้ก ไอศครีม น้ำแตงโมปั่น โคล่า น้ำสตรอเบอรี่ น้ำบูลเบอรี่ เป็นต้นนะ ส่วนชุดก็ใช้ชุดที่ชมรมดีไซด์ตัดได้เพื่อโปรโมทให้ชมรมดีไซด์ที่ห้องเราตั้งไว้ด้วย ตามนี้นะ”หัวหน้าห้องพูดจบไม่มีคนคัดค้านก็เป็นอันตกลง “ไม่มีคนค้าน เป็นอันว่าตกลงนะ จบการประชุม ต่อไปก็เป็นการจับฉลากว่าใครจะได้หน้าทีอะไรกันบ้างนะ”หัวหน้าห้องพูดจบรองหัวหน้าก็ถือกล่องที่ใส่ฉลากไว้ขึ้นมา “เริ่มจากเลขที่แรกเลยละกันจะได้เขียนง่ายๆ”หลังจากนั้นทุกคนก็ลุกไปจับฉลากกันทีละคนตามเลขที่ของตัวเอง

 

“เรียวมะคุงได้อะไรเหรอ”คาโต้ถาม

 

“พ่อบ้าน”เอจิเซ็นตอบสั้นๆ

 

“ฉันก็ได้พ่อบ้านเหมือนกัน”มิสึโนะพูด

 

“ผมได้ทำอาหารละ”คาโต้พูดบ้าง “แล้วนายละได้อะไรโฮริโอะ”คาโต้หันไปถามโฮริโอะที่กำลังนั่งช็อกอยู่กับฉลากที่ตัวเองจับได้

 

“ฉันได้เมดอะ”โฮริโอะพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ

 

“แล้วไม่ดีเหรอ”เอจิเซ็นถาม

 

“ไม่ดีเลยสักนิดเดียว”โฮริโอะตะโกนขึ้นมา

 

“พูดเบาๆก็ได้ หูจะแตก”เอจิเซ็นว่า

 

“เอจิเซ็นเปลี่ยนกันเถอะ”โฮริโอะพูดพรางทำท่าออดอ้อน

 

“เรื่องอะไรละ นายไม่รองถามพวกผู้หญิงดูละ เผื่อมีคนอยากเปลี่ยน”เอจิเซ็นพูด

 

“นั้นสิเนอะ”โอริโอะเด้งตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปถามผู้หญิงในห้อง


ให้ใส่ชุดเมดเหรอ อึ้ย ไม่เอาด้วยหรอกมีหวังโดนล้อเป็นปีแน่เลย ยังไงฉันก็ไม่มีทางใส่มันเด็ดขาดให้ตายก็ไม่ใส่



โปรดติดตามตอนต่อไป


#แต่ไรท์อยากเห็นเรียวมะคุงใส่ชุดเมดจังเลย /// โดดหลบรองเท้าเรียวมะคุง อิอิ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

239 ความคิดเห็น

  1. #190 KomoriYui (@KomoriYui) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 16:34
    อยากเหนนนนนนนนน....><มาต่อไวๆน้าา
    #190
    0