fic The Prince of tennis [Yaoi] เทะเรียว

ตอนที่ 35 : มิตรสหายกับความวุ่นวายเป็นของคู่กัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ก.ค. 59



ตอนที่ 32

 

มิตรสหายกับความวุ่นวายเป็นของคู่กัน

 

เช้าวันต่อมา

 

7:25 น.

 

ทุกคนกำลังทยอยตื่นแล้วเดินไปอาบน้ำและทำธุระส่วนตัวของตัวเอง เอจิเซ็นก็เช่นเดียวกัน

 

“อรุณสวัสดิ์ครับรุ่นพี่โมโมะ รุ่นพี่คาวามูระ”เอจิเซ็นที่กำลังสลึมสลืออยู่ก็เหลือบไปเห็นโมโมะกับคาวามูระกำลังนั่งกินขนมปังอยู่ตรงระเบียบ

 

“อรุณสวัสดิ์”ทั้งคู่หันมามองเอจิเซ็น

 

“ตื่นแล้วเหรอ รีบไปล้างหน้าสิจะได้มากินข้าวเช้าพร้อมกัน”คาวามูระพูดเอจิเซ็นได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าแล้วเดินไปทางห้องน้ำเพื่อที่จะไปทำธุระส่วนตัวของตัวเอง

 

8:30 น.

 

“ทุกคนมากินข้าวกัน”เสียงยูจิดังไปทั่วบ้าน จากนั้นไม่นานก็ทุกคนก็เดินเข้ามารวมกันที่ห้องโถงใหญ่ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีอาหารก็ยกมาเสริฟ

 

“ทานละนะครับ”ทุกคนพูดก่อนที่จะลงมือกินข้าว

 

“โคชิมาเอะ”คินทาโร่เรียกเอจิเซ็น

 

“มีไร”เอจิเซ็นหันไปถาม

 

“มีที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษเปล่า”

 

“ที่ที่อยากไปเป็นพิเศษเหรอ ไม่มีหรอก จะพาไปไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ”

 

งับ

 

พูดจบเอจิเซ็นก็งับเนื้อเข้าไปทั้งชิ้น

 

“งั้นเหรอ ชิราอิชิที่แรกจะไปคือที่ไหนเหรอ”คินทาโร่หันไปถามชายที่นั่งอยู่อีกข้างหนึ่งของเขา

 

“ศาลเจ้าเท็มมังงุ”ชิราอิชิตอบสั้นๆ

 

“กินข้าวเสร็จเดี๋ยวไปนั่งรถบัสกัน”สิ้นเสียงคินทาโร่ทุกคนก็กินเข้าเช้ากันอย่างเอร็ดอร่อย

 

 

10:00

 

ทุกคนก็มารวมตัวกันที่ห้องรับแขกหลังจากที่แยกย้ายกันไปเตรียมตัวหลังกินข้าวเสร็จ

 

“ครบแล้วนะไปกันเถอะ”ชิราอิชิพูดจบก็ออกเดินทางกัน ทุกคนเดินออกไปนั่งรอรถเมย์ที่ป้ายที่ใกล้ที่สุด ไม่นานนักรถเมย์ก็มา คนบนรถเมย์ต่างมองชายหนุ่มกลุ่มใหญ่เป็นสายตาเดียวกัน

 

“ฉันว่าพวกเราดูจะเด่นเกินไปหน่อยเปล่า”คิคุมารุเอ่ย

 

“ฉันว่ามันไม่ใช่แค่หน่อยหรอกเอจิดูสิ มองกันทั้งคันรถเลย”โออิชิพูด

 

“ผมก็ว่างั้น”โมโมะพูด

 

“ก็กลุ่มเบ้อเลิ่มขนาดนี้ก็ต้องมองกันเป็นธรรมดาละนะ” พูดดจบคินทาโร่ก็หัวเราะเสียงดัง

 

“เบาๆหน่อยสิคินจัง”ยูจิพูดปาม จากนั้นก็นั่งคุยกันเสียงเบาลงจนเวลาผ่านไปทุกคนก็เดินทางมาถึงศาลเจ้าเท็มมังงุ ทุกคนก็พากันเข้าไปขอพรในศาลเจ้าในศาลเจ้าเสร็จแล้วก็พากันเดินเล่นในศาลเจ้า มีเพียงเอจิเซ็นกับคินทาโร่ที่เดินหายกันไป 2 คนทำให้ทุกคนต้องมายืนรอกันอยู่หน้าศาลเจ้าสักพักทั้ง 2 คนก็เดินกลับมา

 

“ไปไหนมาเจ้าเปี๊ยก”คิคุมารุถามเอจิเซ็น

 

 “ความลับฮะ”เอจิเซ็นตอบพรางทำหน้านิ่งๆ

 

“ไปที่ต่อไปกันเถอะ”งินพูดเสียงนิ่งๆ

 

“นั้นสิไปกันเถอะ”จิโตสะพูดจบก็กันเดินไปที่ป้ายรถเมย์ที่อยู่ใกล้ๆเพื่อจะเดินทางไปยังหอคอยทสึเทนคาคุซึ่งเป็นสถานที่เที่ยวต่อไปและเช่นเคยในขณะที่ทุกคนเดินไปป้ายรถเมย์ผู้คนต่างมองพวกเขาเป็นตาเดียวกัน

 

“มีแต่คนมองแฮะ”ยูจิพูดขึ้นมาเบาๆ

 

“เอาน่า อยากมองก็ช่างเขาเถอะ”โคฮารุพูดพรางตบไหล่ยูจิเบาๆ

 

“ก่อนขึ้นหอคอยฉันว่าเราไปหาอะไรกินกันดีว่านี้ก็จะเที่ยงอยู่แล้ว”จิโตเสะออกความคิด

 

“จริงด้วย ฉันรู้จักร้านราเมงอร่อยๆแถวนั้นด้วย”เคยยะเอ่ย

 

“ดีเหมือนกันฉันก็อยากกินราเมงพอดีเลย”ฟูจิพูดแล้วยิ้ม

 

“ผมด้วย/ฉันด้วย/ฉันก็ด้วย/ผมก็อยากกิน”ทุกคนต่างเห็นด้วยกันความคิดของเคนยะ

 

“งั้นเราก็ไปกันเถอะ”ชิราอิชิพูดจบรถเมย์ก็มาจอดเทียบป้ายพอดี ผู้โดยสารที่จะลงป้ายนี้หมดแล้วทุกคนก็รีบขึ้นรถทันที และเช่นเคยทุกคนบนรถก็หันมามองด้วยความสนใจ

 

“คงต้องทำใจแล้วละ พวกเราคงจะโดนมองอย่างนี้ตลอดทางเลยละนะ”คิคุมารุเอ่ยพรางถอนหายใจเบาๆ ยืนตัวห่อคอตก

 

“เอาน่าเอจิ ไม่เห็นต่องไปสนใจเลย เราก็เที่ยวของเราไปดีกว่า”โออิชิพูด

 

“นั้นสินะ เรามาเพื่อเที่ยวนี้นา ไม่เห็นต้องไปใส่ใจเลย”เมื่อได้ยินโออิชิพูดดังนั้นคิคุมารุก็คืนชีพกับมาเป็นคิคุมารุที่ร่าเริงสดใสเหมือนเดิม

 

“ไม่เปลี่ยนไปเลยแฮะรุ่นพี่คิคุมารุเนี้ย”โมโมะพูดขึ้นมาเบาๆ

 

“เอาน่าถ้าคิคุมารุไม่ร่าเริงเที่ยวคราวนี้ก็คงไม่สนุกหรอก”เทะสึกะปริปากพูด

 

“...”โมโมะก็ไม่พูดอะไรต่อจากนั้นทุกคนก็พูดคุยกันอย่างสนุกเที่ยวกับสถานที่ต่อไปที่จะไปเที่ยว พูดคุยกันออกรสและดูเหมือนว่าพวกเราจะสนุกจนลืมไปว่าพวกเขาอยู่บนรถเมย์แต่ก็ไม่ได้มีใครว่าแต่อย่างใดคนบนรถต่างก็แอบหัวเราะและอมยิ้มกับสิ่งที่พวกเขาพูดคุยกันไม่นานทุกคนก็มาถึงหอคอยทสึเทนคาคุ

 

“นำเลย”คินทาโร่พูดจบเคนยะก็เดินนำไปยังร้านราเมงที่พูดถึงเมือ่เข้าไปในร้านทุกคนต่างจับจองที่นั่งกันตามชอบด้วยจำนวนของพวกเขาทำให้ร้านดูแคบลงถนัดตาเพราะว่าแค่พวกเขาเข้าไปนั่งก็กินจำนวนโต๊ะไปครึ่งร้าน

 

“สวัสดีครับเถ้าแก่”เคนยะหันไปทักทายเจ้าของร้าน ส่วนเจ้าของร้านที่กำลังลวกเส้นอยู่ก็หันมาตามเสียง

 

“อ้าว!! ไงไม่ได้เจอกันนานเลย”เจ้าของร้ายพูกทักทายเคนยะตามปกติ

 

“พาเพื่อนมาเที่ยวครับ เถ้าแก่หน่อยครับสั่งราเมง”สิ้นเสียงเคนยะเจ้าของร้านก็ให้เด็กเสิร์ฟมาจดรายการอาหารที่พวกเราจะกิน

 

“รอสักครูนะครับ”พูดจบเด็กเสิร์ฟก็เดินไปหาเจ้าของร้าน

 

“วัยรุ่นนี้ดีจังเลยนะ”เจ้าขอร้านพูดขึ้นพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมายิ้มกับเคนยะ

 

“เถ้าแก่ก็เคยเป็นวัยรุ่นมาก่อนพวกผมแล้วจะมาอิจฉาอะไรกันฮะ”เคนยะพูดยิ้มๆแล้เถ้าแกก็หันกับไปทำราเมงต่อไม่นานราเมงที่ทุกคนสั่งก็เสร็จและนำมาเสิร์ฟ

 

“น่ากินชะมักเลย”โมโมะพูดจากนั้นทุกคนก็ยกมือขึ้นประกบกันแล้วพูเสียงดังว่า

 

“จะทานละนะครับ/ทานละนะครับ”พูดจบทุกคนก็ลงมือกินทันทีไม่รอช้า

 

“เถ้าแก่ฮะ ผมขอเกี๊ยวที่นึง”เอจิเซ็นหันไปบอกเจ้าของร้าน

 

“ได้เลย”แล้วเจ้าของร้านก็หันกับไปทำอะไรสักอย่างก่อนจะหันกับมาพร้อมกับเกี๊ยวที่วางอยู่บนจากพร้อมเสิร์ฟแล้วเด็กเสิร์ฟก็ยกมาให้เอจิเซ็น โมโมะเห็นเกี๊ยวจึงหันไปของเจ้าของร้านบ้าง

 

“ผมขอเกี๊ยวด้วยครับ”

 

“ผมขอด้วย”ไคโดก็เช่นกันจากนั้นคิคุมารุ โออิชิแล้วก็คนอื่นก็ถยอยกันสั่งเกี๋ยวและราเมงเพิ่มจนอิ่มหนำ

 

“อร่อยมากเลยฮะเถ้าแก่”เอจิเซ็นไปคุยกับเถ้าแก่ร้าน

 

“ใช่ครับ อร่อยสุดๆไปเลยเอาไว้ถ้าผมผ่านมาแถวนี้จะแวะมาอีกนะครับ”โมโมะพูดก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งไม่ห่างจากเอจิเซ็นมากนัก

 

“งั้นเหรอ ดีใจจริงที่ถูกปาก”เจ้าของร้านกล่าว

 

“ไว้วันหลังจะแวะมาอีกนะครับ”หลังจากนั้นทุกคนก็เดินทางต่อ ตรงไปยังหอคอยไม่นานนักทุกคนก็ขึ้นมายู่บนหอคอย

 

“สูงจังเลย”คิคุมารุพูดพรางมองไปด้านนอกแล้วเกิดนึกอะไรขึ้นมาได้ “นี้ๆๆ มาถ่ายรูปกันๆ”คิคุมารุพูดขึ้นเสียงดัง

 

“นั้นสิ พวกเราไม่ได้มากันบ่อยถ่ายรูปเก็บไว้ก็ดีนะ”โออิชิเห็นด้วยกับความคิดของคู่หู

 

“เป็นความคิดที่ดี”อินูอิพูดจบคิคุมารุก็เรียกให้ทุกคนมารวมกันรวมถึงพวกคินทาโร่ด้วยหลังจากที่ถ่ายรูปรวมแล้วทุกคนก็เดินดูรอบๆหอคอยพร้อมกับถ่ายรูปไปด้วยกล้องถูกเปลี่ยนมือไปเรื่อยๆไม่นานนักทุกคนก็ลงจากหอคอยแล้วเดินทางไปยังที่ต่อไปยังตลาดกลางก็เป็นเวลาบ่าย 3 กว่าๆ ทุกคนก็ขึ้นรถบัสมาลงที่ป้ายรถเมย์ที่ใกล้ตลาดกลางที่สุดทุกคนก็เดินดูของกินนั้นกินนี้ ชิมทุกอย่างที่เขาให้ชิมกันอย่างสนุกทำให้เกิดรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ในระหว่างที่เดินดูก็เลือกของที่จะเอากลับไปทำอาหารเย็นของวันนี้ด้วยโดยที่มีคาวามูระเป็นคนเลือกวัตถุดิบส่วนคนที่เหลือก็ซื้อของที่ตัวเองอยากินแล้วก็ช่วยถือของ เลือกของเสร็จทุกคนก็เดินทางกลับมายังบ้านของชิราอิชิ คาวามูระก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อจะเตรียมอาหารโดยมีโคฮารุกับยูจิและฟูจิคอยเป็นลูกมือ

 


โปรดติดตามตอนต่อไป



#ขออภัยในความล่าช้าเนื่อจากบ้านไรต์เน็ตไม่เสถียนทำให้เชื่อต่อติดๆขัดๆตอนนี้ไรต์ซ้อมมันเรียบร้อยละ ก็ขอให้ติดตามกันเยอะๆนะคะ คอมเมนเยอะๆ ติเยอะๆ ชมเยอะๆ จะดีมากเลยช่วงนี้ไรต์โรคจิตนิดนึงชอบให้นว่า อิอิ 


เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ


บ๊าย บาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

239 ความคิดเห็น