กามเทพป่วน ก๊วนสาวโสด : สนพ.ซิมปลี้บุ๊ก

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ก.ค. 52

pearleus pearleus

ตอนที่ 2

                ชื่อปิ่นหทัย   ไชยนิยมค่ะ เจ้าหล่อนรายงานตัวเสียงเจื้อยแจ้วกับบรรดารุ่นพี่ในวอร์ดหมอชี้ปังลงมาว่าความงามระดับมิตรภาพของหล่อนน่าจะไปยิ้มรับแขกอยู่ตรงหน้า โอพีดี หรือจุดรับผู้ป่วยนอกเท่านั้น

                ปิ่นหทัยหนูนั่งตรงหน้าห้องตรวจนะ อรุณรุ่งพยาบาลสาวรุ่นพี่บอก

                ค่ะ เจ้าหล่อนรับคำแข็งขัน

                อ้อ! โรงพยาบาลเราเป็นโรงพยาบาลระดับห้าดาว ที่ได้รับการรับรองมาตรฐานบริการชั้นเยี่ยมผ่านหมดแล้วทั้งคิวซีและไอโซฯพี่จึงหวังว่าหนูคงจะสนองรับนโยบายอันดีของโรงพยาบาลเราอย่างไม่มีขาดตกบกพร่องนะจ๊ะอรุณรุ่งบอกหล่อนเสียงอ่อนเสียงหวาน ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เจ้าหล่อนก็เป็นอีกหนึ่งเป้าหมายที่ผมต้องช่วยให้ลงคานในเร็ววัน

                ในรายของอรุณรุ่งคงไม่ยากนักหรอก เพราะเธอมีแฟนแล้วเป็นดีเทลขายยาชื่อว่าอีตาเสวกแต่นายนี่ไม่ใช่คู่แท้ของเจ้าหล่อนหรอกผมเอาหัวตัวเองเป็นประกันสิ

                ค่ะ ปิ่นหทัยเธอสนองรับนโยบายอย่างแข็งขัน ด้วยยิ้มหวานๆบนใบหน้า

                อรุณรุ่งพยักหน้าอย่างพอใจ มีรุ่นพี่สาวอีกคนที่หล่อนยังไม่รู้จักเดินเข้ามาพอดีพอดิบ เธอเป็นสาวร่างอวบ ผิวขาวปานหยวก สไตล์หมวยๆ หากเป็นหมวยที่ตาโตชะม

                ปิ่นหทัยจ๊ะนี่พี่ขุมพลอยจ๊ะ…” อรุณรุ่งแนะนำรุ่นพี่คนสวยซึ่งกำลังบ่นเป็นหมีกินผึ้งเข้ามาไม่ได้สนใจว่าวันนี้มีสมาชิกใหม่นั่งหน้าใสอยู่ตรงนี้อีกหนึ่งคน

                สวัสดีค่ะ เจ้าหล่อนพนมมือไหว้ชดช้อยงดงามผมยกตำแหน่งนางงามมิตรภาพให้เธอเลยครับ

                อ้อสวัสดีแหว่…” พี่สาวคนสวยรับไหว้ แล้วแลบลิ้นใส่หล่อน ปิ่นหทัยถึงกับชะงักว่านี่มันเป็นการทักทายอย่างใหม่ของที่นี่หรือไง

                อ้อ!  ไม่ต้องตกใจหรอกหนูปิ่นพอดีว่าช่วงนี้ตาแดงระบาด พี่ก็เลยกันไว้ก่อน ขุมพลอยให้เหตุผลถึงการทักทายของหล่อน

                ขณะที่ปิ่นหทัยกำลังนึกสะอึกอยู่ในใจ ว่ามันอะไรกันนี่ขุมพลอยพยาบาลสาวเจ้าหล่อนยังเชื่อว่าการแลบลิ้นจะทำให้ไม่ติดตาแดงได้จริงๆหรือทั้งๆที่ตัวเองก็เป็นคนในแวดวงการแพทย์แท้ๆ

                เดี๋ยวว่างๆ พี่มาคุยนะจ๊ะขอตัวไปเช็คหุ้นก่อน ขุมพลอยยิ้มหวานหยดย้อยส่งท้ายพลางขอตัวกับปิ่นหทัย ผู้ที่ยืนงงค้างเนิ่นนาน จึงได้นั่งสงบลงเสียที

                ที่นี่มีอะไรแปลกๆอีกเยอะจ๊ะหนู ทำใจหน่อยนะจ๊ะ อรุณรุ่งบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

                ในขณะที่ปิ่นหทัยกำลังคิดว่า เธอคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่เลือกมาอยู่ที่นี่แต่ในเมื่อเลือกแล้วก็คือเลือกเลยอย่างน้อยหล่อนอาจจะต้องปรับตัวอีกสักระยะ เพื่อให้คุ้นชินกับที่นี่

                โรงพยาบาลเอกชนหรูระดับห้าดาวใหญ่ที่สุดในจังหวัดคนเข้ามารับบริการล้วนแต่คนมีเงินมีทองทั้งนั้นที่หล่อนต้องทำแน่ๆก็คือทำใจ

                มันก็คงดีกว่าทำงานงกๆอยู่ในโรงพยาบาลรัฐบาลที่ปัจจุบันสวัสดิการแทบไม่แตกต่างจากการทำงานโรงพยาบาลเอกชนอย่างนี้

                จะดีกว่าหน่อยตรงโรงพยาบาลเอกชนจะมีแอร์คอนดิชันเนอร์และอุปกรณ์เครื่องมือที่แสนจะทันสมัยซึ่งก็แลกกับค่ารักษาที่แพงหูฉี่ ทำให้อะไรๆที่ดูเหนื่อยหนัก น่าหน่ายคลี่คลายลงนิด...เพียงนิดเท่านั้น

                แต่งานหนักไม่แพ้กับโรงพยาบาลรัฐบาลยิ่งอยู่ในรูปธุรกิจการจ้างงานยิ่งต้องใช้ให้คุ้มค่าเหนื่อยว่ายังงั้นเหอะ

                คนที่พอจะมีเงินหน่อยก็เลือกที่จะใช้บริการของโรงพยาบาลเอกชนมากกว่าโรงพยาบาลของรัฐบาลเพราะมันสะดวกกว่าหลายร้อยเท่า

                ปิ่นหทัยจ๊ะหนูต้องเช็คคนไข้ก่อนเข้าพบคุณหมอว่าแต่ละเคสมาตรวจด้วยอาการของโรคใด..จะได้ส่งแพทย์เฉพาะทางได้ถูก…” อรุณรุ่งแนะ เจ้าหล่อนพยักหน้ารับคำ

และแน่นอนเมื่อคนไข้ออกมาถามถึงรายละเอียดของอาการที่เขาเป็นหนูต้องมีคำตอบที่ดีและเป็นที่น่าพึงพอใจให้กับคนไข้นะจ๊ะนาริสา พยาบาลสาวใหญ่รุ่นพี่ผู้เป็นหัวหน้าพยาบาลทั้งหมดแนะนำย้ำกับหล่อน

                ค่ะ…” เจ้าตัวรับคำอย่างแข็งขัน

                ก่อนจะนั่งปั้นหน้าสวย เพราะถึงเวลาที่ต้องเริ่มงานแล้ว เช้านี้หล่อนได้นั่งหน้าห้องตรวจหมายเลขหนึ่งของหมอมิ้ง หรือชื่อเต็มๆคือนายแพทย์น้ำมนต์หมอหนุ่มที่ดูท่าว่าโสด..แท้จริงในใจกลับมีใครเข้าไปครอบครองแล้ว เขายิ้มแย้มทักทายเจ้าหล่อนอย่างอารมณ์ดี

                และหล่อนก็ยิ้มให้เขาเช่นกันเอ! ผมว่าหรือจะเล็งศรรักปักอกปิ่นหทัยกับนายหมอคนนี้ดีเอาน่าดูไปอีกพักหนึ่ง อย่างน้อยสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ในลูกศรที่ผมยิงคือการร้าวฉานภายหลังดังนั้นก็ต้องมีการตรวจสอบวิเคราะห์สังเคราะห์ให้ดีว่าทั้งคู่จะไปกันรอดก่อนที่ผมจะเล็งศรรักไปปักอกพวกเขา

                เพราะงานที่พบปะผู้คนมากมาย คงจะมีคนไข้หลายรายเชียวล่ะที่มาตกหลุมเสน่ห์ของใบหน้างามๆ รอยยิ้มหวานๆและตาโตๆของเธอได้

                นั่นไงหนุ่มคนแรกมาแล้วท่าทางหมอนี่ไม่เลวเลยแหละดูเขาก่อนดีกว่า

                มาพบหมอเป็นอะไรคะ?” เจ้าหล่อนถาม มือวางแป้นคอมพิวเตอร์พร้อมคีย์ข้อมูลเข้าสู่ระบบ

                นี่! ก็อีกเรื่องที่ผมออกจะหนักใจยุคนี้อะไรๆก็เป็นไอทีไปเสียโหม้ดไอ้การตรวจสอบมาตรฐานและคุณภาพการทำงานของกามเทพอย่างผมก็ไม่ละไม่เว้น

                ต้องมีการรายงานความคืบหน้าเป็นระยะๆเช็คผลงานทุกไตรมาสและภาระกิจทั้งหมดทั้งมวลของผมจะต้องจบภายในหนึ่งปีก่อนที่ขุมพลอยสาวหมวยคนดุจะอายุครบสามสิบปีเลขอันตรายที่สาวๆเขากลัวกัน

                โลกมนุษย์เขาถือกันนักกันหนากับอาถรรพ์เลขสามของสาวๆ ว่าผ่านพ้นไปแล้วจะหาทางลงคานลำบากยากเย็นนักแลและถ้าภาระกิจนี้ของผมไม่ผ่านพีเอสี่ในห้าคู่ร่างแมนๆใบหน้าแสนหล่อเหลาของผม..คงต้องสูญสลายไปตามธรรมชาติแน่ๆ

                ผมจะมาปรึกษาหมอครับ เขาบอก ก้มหน้าเล็กน้อยอย่างเขินอาย

                เรื่องอะไรคะ? “ เจ้าหล่อนถาม นัยตาใสแป๋วจ้องมองอมยิ้มอย่างเป็นมิตร

                เดี๋ยวผมคุยกับหมอเองดีกว่า เขาบอก ยังคงก้มหน้างุดอยู่

                อืม! งั้นก็ไม่ทราบจะให้พบคุณหมอท่านไหนต้องแจ้งประวัติอาการเบื้องต้นก่อนเจ้าหล่อนอธิบาย หนุ่มขี้อายที่ก้มหน้างุดไม่ยอมเงยสักที

                เอ่อ..คือผม…” เขาชักลังเล เงยหน้ามาสบตาโตๆของพยาบาลสาวแว๊บหนึ่ง ก่อนหลบวูบอีกที

                บอกมาเถอะคะไม่ต้องกลัวหล่อนย้ำกับเขา ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

                คือผมพึ่งทำหมันมานะครับ…” เขาบอกยิ้มเจื่อนๆ

                อ้อ! …ค่ะแล้วไงคะ? เจ้าหล่อนพยายามดันความเขินอายลงไป ยังยิ้มเย็นๆให้กำลังใจคนไข้หนุ่มผู้ซึ่งแบกใบหน้ามีปัญหามาขอคำปรึกษา…Service Mind หล่อนพยายามท่องคำนี้ไว้ให้ขึ้นใจเป็นแม่นมั่น

แต่มีปัญหาคือผมคิดว่าหมอทำไม่ค่อยดีนะครับ เพราะว่าเอ้อ! ไอ้นั่นของผมนะผมรู้สึกว่ามันไม่ค่อยจะ…”

 ครานี้หนุ่มขี้อายตั้งหน้ามาเล่าเป็นชุดๆหยุดความอายของตัวเองลงในบัดดลเป็นพยาบาลสาวมือใหม่เสียเองที่นั่งหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก

                และก่อนที่หน้าเธอจะแดงจนกลายเป็นแม่สีไปปิ่นหทัยรีบผายมือเชิญชายหนุ่มเข้าห้องตรวจ

                เชิญห้องเบอร์หนึ่งค่ะเจ้าตัวรีบบอกระรัวเร็วขณะที่หนุ่มนั่นชะงักค้างมือค้างไม้ที่ยกประกอบคำอธิบาย

                เอ่อผมยังเล่าอาการเบื้องต้นไม่หมดคือว่ามันมีอาการเขาทำท่าจะเล่าต่อ

เชิญพบหมอค่ะ…” เจ้าหล่อนย้ำคำเดิมด้วยรอยยิ้มที่เปื้อนเลื่อนไป

พบหมอได้เหรอครับผมยังเล่าอาการไม่หมดเลย… “ เขาถามเจ้าหล่อนสีหน้ายังไม่หายคลางแคลงใจก็เธอบอกให้เขาเล่าไง

                เชิญคุยกับคุณหมอเองดีกว่าค่ะเจ้าหล่อนยังยืนยันคำเดิม หนุ่มนั่นจึงลุกขึ้นเดินไปอย่างงงงัน ตกลงเธอจะไม่ให้เขาเล่าจริงหรือ?…อุตส่าห์ข่มความอายสุดฤทธิ์แล้วนะนี่

เฮ้อ!…ไม่ได้เรื่องเลยมาดูหนุ่มคนต่อไปดีกว่าท่าทางหมอนี่คมเข้มดีแฮะผมชอบใส่แว่นตาดำสวมหมวกแก๊ปเอ๊ะ!น่าสงสัยหวังว่าหมอคงไม่ได้มาปล้นหรอกนะ เพราะนี่เป็นโรงพยาบาลไม่ใช่ธนาคารนะครับ

ปิ่นหทัยเองเธอก็คงสงสัยไม่แตกต่างจากผมเท่าไรเจ้าหล่อนเบิ่งตาโตพยายามมองให้ชัดๆว่าหนุ่มคนนี้เป็นอะไรกันเหตุใดต้องปิดบังอำพรางตนถึงขนาดนี้ด้วย

                มาหาหมอเป็นอะไรคะ? “ เจ้าหล่อนเจื้อยแจ้วเสียงหวาน

ตาแดงครับ อ้อ!…เห็นลักษณะที่ใส่แว่นดำมาจึงคลายสงสัย

และเพื่อหลีกเลี่ยงการติดต่อเมื่อมันเป็นโรคระบาดหล่อนจึงจัดการให้คนไข้ได้พบกับคุณหมอโดยตรงกำลังนึกในใจว่าหล่อนควรจะแลบลิ้นใส่เขาอย่างที่ขุมพลอยทำกับหล่อนดีหรือไม่?

เชิญห้องเบอร์สองค่ะ” …ครานี้ไม่ต้องซักไซ้ให้ยุ่งยาก

หากในหูเองก็ได้ยินเสียงดังล้งเล้งของหนุ่มในห้องเบอร์หนึ่งคุยกับหมอเรื่องการทำหมันของเขา..เพราะกังวลว่าการทำหมันจะไม่ได้ผลและทำให้ภรรยาตนเองตั้งครรภ์อีก

แม้จะเรียนกายวิภาคศาสตร์มาหลายปีดีดักหากแต่ถ้อยคำในเชิงลึกที่คุณพี่ขุดขึ้นมาปรึกษากับคุณหมอทำเอาเจ้าหล่อนอายม้วนต้วนหน้าแดงอยู่นอกห้องตรวจเพียงลำพัง

จิตใจสาวโสดวัยยี่สิบสี่ของปิ่นหทัย ผู้กำลังจดจ่ออย่างตั้งใจในการปฎิบัติหน้าที่ตามที่นาริสากำชับนักกำชับหนา

หากว่าหล่อนต้องกลายเป็นคุณหมอ แล้วคุณพี่มาเอ่ยถ้อยคำที่เรียกว่า ไม่รู้ไปสรรหาความช่างสงสัยเช่นนี้มาจากไหนมาถามหล่อน หล่อนจะตอบอย่างไรกัน?

จะมีหมอผู้หญิงสักกี่คนที่เลือกที่จะเรียนมาทางด้านนี้ คงจะเพราะกลัวที่จะเจอะเจอกับคนไข้ขี้สงสัยประเภทนี้เป็นแน่

ให้เป็นหล่อน หล่อนเองก็ทำหน้าไม่ถูก แม้จะบอกตัวเองรอบแล้วรอบเล่าว่านี่มันเป็นหน้าที่หล่อนเรียนรู้มาแล้วและได้รับความไว้วางใจถึงขนาดที่เรื่องอย่างนี้คนไข้อุตส่าห์มาเล่าให้ฟัง

หล่อนต้องเป็นที่ปรึกษาที่ดีและมีคำตอบที่เหมาะสมให้กับคนไข้ได้คลายความกังวลใจซึ่งมันเป็นเรื่องของจิตวิทยามากกว่าการรักษาโดยตรง

มันเป็นอาชีพมันเป็นเรื่องธรรมชาติต้องชินนะจ๊ะปิ่นหทัยทำใจจ๊ะทำใจเรื่องธรรมชาตินะจ๊ะเจ้าหล่อนพยายามบอกกับตัวเอง...ก่อนจะดันความอายลงไป พยายามไม่ฟังมาก ก้มหน้าก้มตาเขียนรายงานบันทึกเพื่อให้นาริสาตรวจสอบภายหลัง

เสียงประตูห้องตรวจเปิดออก หล่อนไม่กล้าแม้จะเงยหน้าขึ้นไปกลัวว่าคุณพี่จะยังปรึกษาคุณหมอมาไม่กระจ่าง และนั่นต้องเป็นหน้าที่ของหล่อนที่ต้องอธิบายเชิงลึกกลัวการซักถามคุณพี่ผู้กังวลกับการทำหมันด้วยเขินอาย หล่อนก้มหน้า หลบสายตาภาวนาอย่าให้เขาสงสัยอะไรอีกเขาได้ความกระจ่างมาแล้วจากผู้เชี่ยวชาญมากกว่าหล่อน

ออกไปสิคะคงไม่มีอะไรต้องคุยกับฉันแล้วเจ้าหล่อนนึกภาวนาในใจ..ก้มหน้างุดๆอยู่กับสมุดรายงานตรงหน้าหากในรัศมีสายตาคุณพี่เดินมาหยุดตรงหน้าเจ้าหล่อน

คุณพยาบาลครับ…” เสียงเรียกทำเอาปิ่นหทัยสะดุ้งเฮือกก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำตัวยุ่งๆเข้าไว้

  มีอะไรหรือคะ? “ หล่อนหลบตาเหนียมอายกระมิดกระเมี้ยน ถามเขาไปใจคอไม่ค่อยดีเลย

อืม!…ผมกลัวติดลูกจะทำอย่างไรดี?”  คุณพี่เอ่ยสิ่งที่ค้างคาใจและสงสัย

โอ้มายก็อดนี่มาถามหล่อนอย่างนี้ได้อย่างไรหล่อนเป็นสาวเป็นนางนะแล้วที่ปรึกษาหมอมาตั้งนานไม่ได้ความกระจ่างเลยหรือไรพี่เอ๋ยหากด้วยจรรยาบรรณ

ควรใช้ถุงยางอนามัยนะคะ แนะนำไป หากยังก้มหน้างุดๆไป ไม่กล้ามองหน้าสบตาคุณพี่เลย

อะไรนะครับ?..คุณพยาบาล..” เขาถามหล่อนเสียงดังแทบเป็นตะโกนโง่หรือแกล้งโง่กันนี่เจ้าหล่อนนึกบริภาษในใจ

เอ่อก็ใช้ถุงยางอนามัยไงคะ …” ตอบเสียงเข้มขึ้น อย่างน้อยถ้าเขาคิดจะมาลองดีหรือล้อเล่นเอากับหล่อนเขาจะได้เกรงใจ

ถุงยางอนามัยนี่นะครับป้องกันได้…” น้ำเสียงสูง..ยังเจือแววสงสัยคลางแคลงใจไม่หาย

ขณะที่ปิ่นหทัยชักเลือดขึ้นหน้านี่เขาคิดจะมาลองภูมิกับหล่อนเช่นนั้นหรือแล้วคำถามที่ถามนี่ถามมาได้ยังไงในเมื่อเขาปรึกษากับหมอเรื่องนี้ตั้งเนิ่นนาน

ไม่รู้จริงๆเลยหรือไงคิดจะแกล้งอะไรหล่อนอย่างนั้นหรืออ๋อ! เห็นหน้าใสๆเป็นเด็กคิดจะล้อเล่นกับหล่อนหรือไง?…ปิ่นหทัยตั้งสติคนไข้ลามปาม เขาไม่เกรงใจหล่อนแล้วหล่อนควรจะเกรงใจเขาอยู่หรือไง?…ต้องการคำอธิบายอะไรกันอีก

เอ๊ะคุณนี่….ไม่รู้เลยหรือไงว่า…” เจ้าหล่อนเงยหน้าขึ้นมา ด้วยโมโหโกรธาเล็กๆ

ตาโตๆของเจ้าหล่อนเบิกขึ้นด้วยความโมโหถ้าคุณคิดจะลองดีกับฉันล่ะก็คุณก็จะได้เจอดีอย่างที่คุณต้องการหล่อนนึกในใจแต่ก็ต้องชะงักงันคำพูดทั้งหมดทั้งมวล

หากจะว่าอะไรได้เล่า เพราะเมื่อเงยหน้าขึ้นมามองชัดๆ หล่อนไม่เห็นหรอกว่าไอ้สายตาภายใต้แว่นดำของคุณพี่นั้นฉงนฉงายเพียงใดว่าถุงยางอนามัยป้องกันการติดตาแดงได้จริงหรือ?

ปิ่นหทัยเหมือนจะลืมหายใจแทบมุดดินหนีอายหากเท่าที่ทำได้คือยิ้มแหยๆ ก่อนจะบอกคุณพี่ว่า

เชิญรอรับยาด้านนอกค่ะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น