บุปผา จันทรา ปักษา วารี (Yaoi)

ตอนที่ 17 : ภาค จันทราสีเงิน ตอนที่ 17 : อรุณแรกของเจ้าชายต่างเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

บุปผา จันทรา ปักษา วารี  ภาคจันทราสีเงิน ตอนที่ 17 อรุณแรกของเจ้าชายต่างเมือง

 

รุ่งอรุณแห่ง....ขุนคีรี

 ฝูงปักษี....โผบิน...บนเวหา

 หมอกขาวหนา....คลี่ห่ม....พสุธา

 เหนือยอดหญ้า....ชูช่อ....บุปผาไพร

 

แสงแดดยามเช้าทอดลำผ่านบัญชรบานสูงทาบทับวรกายโปร่งปราดเปรียวภายใต้ผ้าห่มขนสัตว์ผืนหนา แม้สายลมอ่อนพัดพลิ้วต้องพระพักตร์หล่อเหลา พระนาสิกกระสากลิ่นหอมระรวยรินแห่งมวลบุปผามาลี พระกรรณแว่วเสียงเสนาะแห่งวิหคพงไพร กระนั้นพระเนตรคู่งามยังคงหลับพริ้มราวกับว่ามิมีสิ่งใดในโลกหล้าจักสามารถรบกวนห้วงนิทราอันสงบสุขของเจ้าชายองค์รองแห่งสุริยตรา...เจ้าชายผู้จากบ้านจากเมืองมายังนครแห่งขุนคีรี

 

จนกระทั่ง....

 

บางสิ่งที่อุ่นนุ่มเริ่มขยับภายใต้ผืนผ้าห่ม มันเคลื่อนไหววุ่นวายจนปลุกให้เจ้าชายศศินเรศรู้สึกองค์แล้วตื่นพระบรรทมจากนิทรารมย์อันแสนสุข

 

เอ๊ะ นี่เจ้ามาได้เยี่ยงไร?”

 

หลังจากลืมพระเนตร ศศินเรศก็พลันพบกับกระต่ายขาวราวหิมะที่เพิ่งจะหาทางมุดออกมาจากผ้าห่มผืนหนาได้

 

เจ้าตัวน้อยเมื่อได้ยินเสียงเจ้านายหนุ่มเอ่ยทัก มันทำท่าอึกอักกระสับกระส่ายคล้ายอยากบอกเล่าเรื่องราว หากแต่จนใจที่มันมิอาจสื่อสารบอกความได้

 

เอาล่ะๆ มิต้องพยายามแล้ว ข้ามิใช่คนผู้นั้นฟังความเจ้ามิรู้เรื่องดอกเจ้าชายหนุ่มว่าพลางลุกขึ้นประทับนั่ง ก่อนจะอุ้มเจ้าขนฟูมาวางที่ตักแล้วลูบหลังของมันเบาๆ

 

ว่าแต่...เมื่อค่ำวานเจ้าหายไปที่ใดหนอ...ข้าวานให้อรัณย์ช่วยตามหาก็มิพบตัวเจ้า ข้าล่ะห่วงนัก กลัวว่าเจ้าจะถูกตัวอะไรคาบไปกินเสีย...

 

สิ้นคำเปรยของเจ้านายหนุ่มเจ้าขนฟูพลันตัวสั่นสะท้าน ทว่าศศินเรศมิรู้ความนัยเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวานระหว่างเจ้าตัวน้อยกับมาคีภูตหมาป่า เจ้าชายทรงนึกว่าเจ้าตัวน้อยเกิดหนาวเพราะต้องสายลม...?

 

จะว่าไปลมที่พัดผ่านพระบัญชรบานสูงจรดเพดานนั้นมิได้หนาวกระไรนักหนา ซ้ำสายลมยังโชยพัดพลิ้วประหนึ่งสายลมในฤดูใบไม้ผลิ มิคล้ายลมหนาวเกรี้ยวกราดในฤดูเหมันต์แต่อย่างใด 

 

เจ้าชายศศินเรศครุ่นคิดพลางทอดพระเนตรรุ่งอรุโณทัยอันเรืองรองงดงามแห่งขุนเขาที่มาพร้อมกับทะเลหมอกขาวประหนึ่งปุยเมฆบนผืนฟ้าผ่านช่องพระบัญชร

 

ภาพทิวทัศน์เบื้องพระพักตร์เป็นความงามที่ควรค่าแก่การชื่นชม...

 

ทว่าเจ้าชายหนุ่มกลับทรงนิ่วพระพักตร์ ด้วยสะกิดพระทัยจำได้ว่าเมื่อคืนวานเพทายเป็นผู้หับพระบัญชรทั้งหมดภายในห้องพระบรรทมเพื่อป้องกันลมหนาวจากภายนอก

 

 แล้วเหตุใดบัดนี้หน้าต่างทุกบานจึงถูกเปิดออกเล่า? ทั้งสายลมอ่อนที่พัดผ่านยังผิดวิสัยลมหนาวนั่นอีก?

 

คงมิใช่...

 

เจ้าชายหนุ่มครุ่นคิดเพียงเท่านั้น ก่อนวางกระต่ายน้อยนามธีราลงบนแท่นพระบรรทม จากนั้นสาวพระบาทมายังริมพระบัญชร

 

เมื่อทรงยื่นหัตถ์เรียวขาวออกไปทางด้านนอก...สัมผัสที่ควรจะว่างเปล่ากลับให้ความรู้สึกของวัตถุแข็งประดุจศิลา อีกทั้งบริเวณรอบๆฝ่าพระหัตถ์ที่แตะสัมผัสสิ่งที่โปร่งใสนั้นยังเกิดเป็นวงระลอกคลื่นคล้ายระลอกคลื่นน้ำ...

 

ภาพทิวทัศน์งดงามเบื้องพระพักตร์พลันสั่นไหวไปตามระลอกคลื่นประหนึ่งภาพเงาสะท้อนในสายนที และแม้สายลมแสงแดดจากภายนอกจะสามารถเล็ดลอดผ่านเข้ามาได้ ทว่ากลับมิมีสิ่งใดจากภายในสามารถฝ่าสิ่งที่กั้นขวางนี้ได้

 

เวทย์เกราะวารี?” ศศินเรศรำพึง คิ้วเรียวโก่งขมวดมุ่น

 

ฝีมือผู้ใด? แล้วลงอาคมไว้แต่เมื่อใด?

 

ขออนุญาตพะย่ะค่ะ

 

น้ำเสียงทุ้มสุภาพของมหาดเล็กต้นห้องคนสนิทดังอยู่หลังพระทวารสลักลายมังกรดั้นเมฆ

 

เข้ามาสิเพทาย

 

เมื่อได้รับคำอนุญาต ชายหนุ่มจึงก้าวผ่านทวารบานประตูเข้ามาภายในที่ประทับของผู้เป็นนาย

 

ฝีมือเจ้ารึ? ที่ลงอาคมไว้ที่หน้าต่าง

 

ทันทีที่ชายหนุ่มเข้าก้าวเข้ามาภายใน เจ้าชายศศินเรศก็เอ่ยถามในสิ่งที่พระองค์ข้องพระทัย

 

เพทายเหลือบมองระลอกคลื่นรอบๆฝ่าพระหัตถ์ของเจ้าชายที่เกิดจากการแตะสัมผัสกับช่องพระบัญชร ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะทูลตอบกลับผู้เป็นนายไปว่า...

 

มิใช่ฝีมือกระหม่อมพะย่ะค่ะ อีกทั้งเมื่อคืนวานตอนกระหม่อมหับบานพระบัญชรถวาย ในเพลานั้นยังมิได้มีการลงอาคมแต่อย่างใด

 

หากมิใช่ฝีมือเจ้าจะเป็นผู้ใด?ที่สามารถเข้านอกออกในห้องนอนข้า

 

ทั้งยังเข้ามาในเพลาที่เขาหลับโดยมิรู้สึกตัว!!

 

เอ่อ...เมื่อคืนหลังจากทรงพระบรรทมแล้วเจ้าชายได้พบกับเจ้าหลวงนาคินทร์อีกหรือไม่พะย่ะค่ะ

 

หือ? เหตุใดเข้านอนแล้วข้ายังจะต้องพบปะกับคนผู้นั้นอีกเล่า?”

 

หากเป็นเช่นนั้น...เวทย์เกาะวารีที่ถูกร่ายทิ้งไว้ที่พระบัญชรคงเป็นมนตราของเจ้าหลวงนาคินทร์กระมังพะย่ะค่ะ

 

 “เขาน่ะรึ?”

 

พะย่ะค่ะ...เพราะตอนมาผลัดเวรกะดึกกระหม่อมได้สวนกับเจ้าหลวง

 

เพลานั้นดึกมากแล้ว ตัวเขาที่มาเข้าเวรยังรู้สึกตกใจมิน้อยที่จู่ๆได้พบกับองค์นาคินทร์ที่กำลังเสด็จดำเนินออกจากที่ประทับของผู้เป็นเจ้านาย

 

พอกระหม่อมทูลถามว่าเหตุใดเจ้าหลวงจึงออกจากที่ประทับของเจ้าชายในยามวิกาล ก็ได้ความว่าเจ้าหลวงได้นำธีรามาส่งคืนทูลกระหม่อมพะย่ะค่ะ

 

“.....”

 

เมื่อเห็นเจ้าชายนิ่งเงียบผิดพระนิสัย มิรู้ผู้เป็นนายครุ่นคิดถึงสิ่งใด ทำให้มหาดเล็กหนุ่มรู้สึกใจคอมิสู้ดีนัก เพราะสิ่งที่องค์นาคินทร์กระทำนั้น หากมองในแง่ร้ายมิเพียงเป็นการละเมิดความเป็นส่วนพระองค์ ที่ประทับยังถูกลงอาคมกำกับทำราวกับเป็นห้องขังนักโทษกรายๆ

 

แต่ถ้ามองในแง่ดีเล่า?

 

เจ้าชายโปรดอย่าได้ทรงกริ้ว เจ้าหลวงคงมิได้มีเจตนาร้ายอันใด เพราะนาคานทร์นั้นหนาวเหน็บนัก ห้องหับจึงจำต้องปิดมิดชิด ทำให้มิอาจสัมผัสสายลมแสงแดดดุจเดียวกับสุริยตรา องค์นาคินทร์จึงทรงลงอาคมไว้เพื่อประสงค์ให้ทูลกระหม่อมได้รู้สึกคล้ายกับประทับที่สุริยตรากระมังพะย่ะค่ะ

 

หือ? เพิ่งมาถึงนาคานทร์ได้หนึ่งทิวาราตรี แต่ดูเหมือนเจ้าจะรู้ใจคนผู้นั้นเสียจริง

 

เจ้าชายศศินเรศเหน็บแนมมหาดเล็กหนุ่มไม่จริงจังนัก สายพระเนตรยังคงทอดมองดวงตะวันขึ้น ณ ภูผาอันแสนไกล...

 

กระหม่อม เพียงมองในแง่ดีเท่านั้น

 

ข้าก็มิได้ว่ากระไร...ในเมื่อที่นี่คือนาคานทร์ เขาจะทำสิ่งใดหรือจะเข้านอกออกในที่ใด ข้ามีสิทธิ์ห้ามได้รึ?....ว่าแต่น้ำอาบเตรียมเสร็จแล้ว?”

 

แม้จะถูกหันเหเปลี่ยนเรื่อง หากในใจ...เพทายยังคงกังขาเรื่องที่พระอารมณ์ของเจ้าชายสงบนิ่งผิดปกติ มิรู้ว่าจะเกี่ยวข้องอันใดกับเรื่องที่เจ้าหลวงพาเจ้าชายเสด็จพระราชดำเนินไปตามลำพังหลังงานเลี้ยงเลิกเมื่อค่ำวานนี้หรือไม่?

 

ชายหนุ่มได้แต่เก็บความสงสัยไว้ ก่อนจะทูลตอบกลับผู้เป็นนาย...

 

พะย่ะค่ะ...ส่วนเครื่องเสวยเช้า เจ้านางน้อยทูลเชิญเสด็จเสวยร่วมกัน ณ ศาลาอุทยานหลวงพะย่ะค่ะ

 

 “เข้าใจแล้ว ให้คนไปบอกนางว่าข้ารับคำเชิญตรัสพลางสาวพระบาทละจากริมพระบัญชรมุ่งตรงห้องสรงสนานที่เชื่อมติดกับห้องพระบรรทม

  

 

 ภายในห้องสระสรงเต็มไปด้วยไอควันขาวที่เกิดจากน้ำอุ่นในสระทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดใหญ่กินพื้นที่อาณาบริเวณถึงครึ่งหนึ่งของห้อง ที่ผนังมีหินแกะสลักลายมังกรตัวเขื่องโอบรอบผนังทั้งสี่ด้าน โดยมีส่วนของเศียรมังกรยื่นมายังริมขอบสระพ่นน้ำเป็นสายประหนึ่งน้ำตกขนาดย่อม

 

เหล่านางกำนัลน้อยทำงานกันขะมักเขม้น เพื่อเตรียมน้ำสรงสำหรับเจ้าชายว่าที่พระชายามิให้ขาดตกบกพร่อง บ้างนั่งเด็ดกลีบดอกไม้นานาชนิดอยู่ริมสระ บ้างเตรียมน้ำปรุงเครื่องหอมเพื่อผสมลงในน้ำสรง บ้างดูแลเรื่องอุณหภูมิของน้ำมิให้ร้อนจนเกินไป เตรียมน้ำมันหอมสำหรับทาพระฉวี ทั้งต้องเตรียมอาภรณ์แพรพรรณ เครื่องประดับทองพระกรทองพระบาท และอื่นอีกมากมายๆ ภายใต้การกำกับดูแลของนางกำนัลอาวุโส

 

 “นี่ เจ้าคิดเห็นเยี่ยงไรที่องค์เหนือหัวทรงรับเจ้าชายมาเป็นพระชายานางกำนัลนางหนึ่งเริ่มเปิดหัวข้อสนทนาที่กำลังแพร่หลายอยู่ในขณะนี้ ส่วนมือก็เด็ดดอกไม้แต่ละกลีบอย่างบรรจงสมกับเป็นนางกำนัลที่ถูกอบรมมาดี

 

หือ ข้าจะคิดเห็นเยี่ยงไรเล่า ในเมื่อเป็นพระประสงค์ผู้ใดเล่าจะกล้าขัดหรือเห็นเป็นอื่นนางกำนัลที่กำลังเทน้ำปรุงจากเหยือกใบใหญ่ลงสระตอบผู้เป็นเพื่อน

 

เจ้ามิคิดว่ามีความนัยอันใดแอบแฝงรึ?”

 

ความนัยอันใด ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าเป็นเพราะพันธะสัญญาผูกพันระหว่างสองนคร

 

แต่ผู้มาเป็นเจ้าชายนะ ทั้งที่สุริยาตราก็มีเจ้าหญิง

 

ถ้าสงสัยนัก ทำไมไม่ไปถามอรัณย์...พี่ชายเจ้า?”

 

หึ ข้าถามแล้ว แต่ตาพี่บ้านั่นทำปากแข็งไม่รู้กลัวดอกพิกุลจะร่วงออกมารึไร ถึงได้ไม่ยอมปริปากบอกข้า

 

ฟังผู้เป็นสหายรักเอ่ยบริภาษพี่ชายด้วยอารมณ์แง่งอนแล้ว แสงมณีได้แต่ผุดรอยยิ้มเอ็นดู

 

อืม แต่ถ้าเป็นเจ้าถามมิแน่ว่าพี่ข้าอาจจะยอมง้างปากหนักๆนั่นก็ได้...แหมพูดแค่นี้เจ้าก็หน้าแดงเป็นลูกตำลึงแล้ว แบบนี้เมื่อใดเรื่องระหว่างเจ้ากับพี่ข้าจะคืบหน้าเล่า?” บัวครามอมยิ้มเอ่ยกระเซ้าผู้เป็นเพื่อนจนพวงแก้มขาวเป็นสีแดงระเรื่อ

 

บัวครามรู้ดีว่าสหายรักผู้นี้แอบมีใจให้กับพี่ชายของนางมาเนิ่นนาน ทั้งแสงมณียังเป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมทั้งนิสัยใจคอ สติปัญญา กิริยามารยาท รูปโฉมงดงามหมดจด แม้จะถือกำเนิดในตระกูลนักปราชญ์ หากแต่ก็มิได้ด้อยไปกว่าตระกูลนักรบของนาง

 

นางหวังอยากให้แสงมณีเป็นพี่สะใภ้ แต่น่าเจ็บใจที่ตาพี่ชายซื่อบื้อมัวแต่คร่ำเคร่งกับภาระหน้าที่ ทั้งๆที่มีกุลสตรีเพียบพร้อมขนาดนี้อยู่ตรงหน้าแท้ๆกลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ปล่อยให้เพื่อนของนางแอบหวังลมๆแล้งๆอยู่ได้

 

คิดแล้วก็นึกโมโหไม่หาย!!

 

บัว...บัวคราม...

 

หือ มิอะไรรึแสงมณี?”

 

ข้าเรียกเจ้าอยู่นานสองนาน เจ้ามัวแต่เหม่อ ประเดี๋ยวงานไม่เสร็จจะโดนคุณท้าวดุเอาได้นะ

 

จ้า...แม่แสงมณีคนดี นี่ถ้าข้าเกิดเป็นชายคงมิรีรอสู่ขอเจ้ามาเป็นแม่ศรีเรือน

 

ไม่เพียงแต่พูดบัวครามยังส่งสายตากรุ้มกริ่มไปให้เพื่อนสาว

 

เพี๊ยะ!

 

อูย...นี่เจ้าตีข้าทำไม?” บัวครามโอดครวญที่ถูกแสงมณีตีที่แขน แม้จริงๆแล้วจะมิได้เจ็บกระไรหนักหนา

 

ก็เจ้าเป็นสตรีแท้ๆกลับพูดจาเยี่ยงบุรุษ รู้รึไม่ว่าไม่งาม

 

จ้าๆ...ว่าแต่วันก่อนเจ้าไปเยี่ยมพิมพา นางเป็นเยี่ยงไรบ้าง?”

 

อืม บาดแผลของนางดีขึ้นมากจนพอจะขยับแขนได้บ้างแล้ว แต่กว่าจะหายเป็นปกติคงใช้เพลาอีกหลายเดือน

 

นางเล่ารึไม่ ว่าเหตุใดจึงได้แผลฉกรรจ์ที่แขนขวา? ทั้งๆที่นางได้รับเลือกให้เป็นนักบรรเลงในพิธีสำคัญ ก็สมควรระมัดระวังดูแลตนให้ดี

 

คำถามจริงจังของบัวครามทำให้แสงมณีหยุดมือที่กำลังง่วนกับการผสมเครื่องหอมและน้ำปรุงนานาชนิดให้ได้สัดส่วนที่เหมาะสมก่อนจะเทลงสระสรง

 

พิมพาเล่าให้ข้าฟังว่า...วันนั้นนางออกไปที่ตลาดแถวกำแพงเมืองเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัว พอนางซื้อของเสร็จเรียบร้อยกำลังจะกลับก็พบว่าป้ายประจำตัวได้หายไป หากไม่มีป้ายก็ไม่สามารถเข้าเขตพระตำหนักหลวงได้ นางจึงจำต้องอยู่หาจนมืดค่ำ และขณะที่เดินค้นหาจนหลงเข้าไปในที่ร้างผู้คน นางก็ถูกฟันจากด้านหลัง เคราะห์ดีที่เอี้ยวหลบทันจึงได้แผลแค่ที่แขนเท่านั้น ส่วนคนร้ายพอเห็นนางบาดเจ็บจะเข้าซ้ำ แต่ถูกทหารราดตระเวนพบเข้าจึงเกิดการต่อสู้กันแล้วหลบหนีไป นางว่างั้นแน่ะ...บัว

 

แล้วพวกทหารที่เข้าไปช่วยพิมพาว่าเช่นใดบ้าง?”

 

ยังตามหาคนร้ายไม่พบ แต่คิดว่าไม่น่าเป็นการปล้นชิงทรัพย์ เพราะคนร้ายแต่งชุดดำปิดบังใบหน้ามิดชิด และมีฝีมือในเชิงดาบเกินกว่าจะเป็นโจรภูเขาทั่วไป

 

หึ! ต้องเป็นฝีมือคนของยัยจิตราแน่!!

 

ไม่มีหลักฐานชี้ชัด เจ้าอย่าได้เอ็ดอึงไปแสงมณีห้ามปรามมิให้บัวครามกล่าวหาผู้ใดลอยๆ

 

ถึงไม่มีหลักฐาน แต่ผู้ใดก็รู้ว่าแม่นั่นริษยาพิมพาที่ได้รับเลือกให้เป็นนักบรรเลงในพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ นี่ถ้าหากไม่มีคำร่ำลือว่าผู้ร่ายรำในคืนเดือนดับอาจโดนคำสาปให้คลุ้มคลั่ง แม่นั่นคงหมายอาจเอื้อมอยากได้ตำแหน่งนั้นมาครองแน่

 

เจ้าก็พูดเกินไป แต่ไหนแต่ไรมาผู้ร่ายรำในพิธีสักการะทวยเทพล้วนเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้มีบุญญาธิการหรือไม่ก็...

 

ว่าที่พระชายาบัวครามเสริมพร้อมกับหลิ่วตาให้ แล้วกล่าวต่อไปว่า แม้เป็นสามัญชนหากได้ร่ายรำในพิธีสักการะและได้รับคำอวยพรจากทวยเทพแล้วไซร้...พระชายาสามัญชนย่อมได้รับการยอมรับจากปวงชนเฉกเช่นเดียวกัน

 

บัว...นี่เจ้าต้องการจะพูดถึงสิ่งใดกันแน่

 

เก๊าะ แม่นั่นอยากเป็นพระชายาในองค์เหนือหัวจนตัวสั่นน่ะสิ แต่คงไม่กล้าพอจะแตะต้องเจ้านางน้อยกอปรกับเกรงกลัวคำสาปในคืนเดือนดับเลยไปลงที่พิมพา เพราะหวังว่าต่อให้เป็นนักบรรเลงก็อาจมีสิทธิ์ได้รับการยอมรับจากทวยเทพและปวงชน

 

แต่การณ์กลับไม่เป็นไปตามที่เจ้าตัวคิด เพราะไม่เพียงองค์เหนือจะพาเจ้าชายหนุ่มรูปงามกลับมาจากสุริยตราในฐานะพระคู่หมั้น เจ้านางน้อยยังโปรดขอให้เจ้าชายพระองค์นั้นร่ายรำในพิธีสักการะ! โอ้ย...แสงมณี เจ้าน่าจะได้เห็นตอนที่แม่นั่นทำหน้าเจื่อนสุดๆตอนที่เจ้านางน้อยดำรัสขอในงานเลี้ยงเมื่อคืนวาน

 

พูดจบบัวครามก็พลันหัวเราะหึหึออกมา ซึ่งเป็นกิริยามิงามนักในสายตาของแสงมณี หากแต่นางทำเป็นมองข้ามๆไปบ้าง เพราะรู้จักกันมานานรู้พื้นเพนิสัยใจคอกันดี...

 

บัวครามนั้นมาจากตระกูลนักรบ เรียนศิลปะการต่อสู้มากกว่าศิลปะดนตรี แถมเจ้าตัวยังชมชอบจับดาบมากกว่าเข็มเย็บผ้าแตกต่างจากธิดาตระกูลอื่นๆ ผู้คนในบ้านก็ล้วนแต่เป็นบุรุษฉกรรจ์สายนักรบ คำพูดคำจาหลายครั้งเลยกระเดียดไปทางบุรุษ พอเริ่มเป็นดรุณีแรกรุ่นทางบ้านเกิดเป็นห่วงกิริยาที่ไม่ค่อยงามของผู้เป็นธิดา จึงได้นำบัวครามที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเจ้านางน้อยมาถวายตัวเป็นนางกำนัลในองค์เจ้าแก้ว เฉกเช่นเดียวกับอรัณย์พี่ชายที่ถวายตัวเป็นองครักษ์ในองค์เหนือหัวตั้งแต่เยาว์วัย

 

แสงมณี ลุกเร็วเจ้าชายเสด็จมานู่นแล้วบัวครามฉุดให้ผู้เป็นสหายลุกขึ้นอย่างรีบร้อน พร้อมๆกับเหล่านางกำนัลคนอื่นๆ

 

ถวายพระพรเพคะเจ้าชาย

 

เหล่านางกำนัลต่างยอบกายถวายคำนับ เมื่อเห็นเจ้าชายหนุ่มจากสุริยตราสาวพระบาทเข้ามายังส่วนที่เป็นสระสรง

 

ศศินเรศชะงักฝีพระบาทเมื่อทอดพระเนตรห้องสรงที่เต็มไปด้วยนางกำนัล สระน้ำเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ อีกทั้งกลิ่นหอมจากน้ำปรุงที่คละคลุ้งตลบอบอวล ทำให้คิ้วเรียวโก่งประดุจคันศรขมวดมุ่น

 

ข้ามิใช่อิสตรี คราวหน้าพวกเจ้ามิต้องวุ่นวายตระเตรียมถึงเพียงนี้

 

แต่ดอกไม้เหล่านี้ เจ้านางน้อยเด็ดถวายพระองค์ตั้งแต่ยังมิรุ่งสาง ส่วนน้ำปรุงเครื่องหอมเจ้านางก็เป็นผู้ทำถวายด้วยพระหัตถ์นะเพคะ

 

เสียงของบัวครามนั่นเอง ที่ทูลตอบเจ้าชายศศินเรศ แม้นางจะพอเข้าใจว่าที่พวกนางทำไปออกจะมากเกินไปสำหรับบุรุษเพศ หากในเมื่อเป็นคำสั่งของเจ้าแก้วกัลยาแล้วไซร้บัวครามและนางกำนัลคนอื่นๆในที่นี้ย่อมปฏิบัติตามคำสั่งของพระนางอย่างเคร่งครัด

 

เมื่อได้สดับที่มาของเหล่าเครื่องหอมต่างๆที่ถูกตระเตรียมโดยเจ้าแก้วแล้ว เจ้าชายหนุ่มจึงได้แต่ถอนพระทัยยาวจำต้องปล่อยเลยตามเลย หากมิวายบ่นพึมพำให้ได้ยินแค่เฉพาะพระองค์กับเพทายที่ยืนเยื้องไปทางด้านหลังเล็กน้อย...

 

ทั้งผู้พี่ทั้งผู้น้องเหตุใดช่างวุ่นวายกับข้าเสียจริง!!

 

 โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^

 สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน พูดถึงตอนนี้แม้เนื้อเรื่องจะยังไม่ค่อยคืบหน้า แต่ก็ได้มีการปูปมเรื่องที่สำคัญไว้ อีกทั้งยังเผยบางแง่มุมของพี่น้องผู้สูงศักดิ์แห่งนาคานทร์ที่มีต่อเจ้าชายศศินเรศ และแม้ในตอนนี้จะมีสาวๆออกมาเพียบ แต่ราตรียังมิได้ตกลงใจนะคะว่าใครจะคู่กับใคร นอกจากคู่เอกที่วางไว้แล้ว ยกตัวอย่างเช่น แสงมณีที่หลงรักอรัณย์ แต่องครักษ์หนุ่มจะคิดเห็นอย่างไรนั้นคนแต่งก้ยังไม่รู้ค่ะ

นักอ่านบางท่านที่เชียร์ให้อรัณย์คู่กับเพทาย อันนี้ก็น่าสนใจมากเหมือนกัน (ก็นี่มันนิยายบอยเลิฟนี่น่ะ หึหึ ^^)

สุดท้าย บัวครามกับแสงมณีจะเป็น yuri รึเปล่า? ราตรีก็ไม่รู้อีกเหมือนกันค่ะ เพราะมิได้วางแผนไว้ เพียงแต่ตอนเขียนอยากให้มีนางกำนัลมาซุบซิบนินทาเจ้านายบางอะไรบ้าง แต่พอเขียนกับรู้สึกถึงกลิ่นอาย yuri ยังไงชอบกล ^^A

แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

6,257 ความคิดเห็น

  1. #6230 Janji7974 (@Janji7974) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:26
    ศศิของอิชั้นยิ่งวีนเก่ง มาซิจ๊ะใครจะแย่งเจ้าหลวง
    #6230
    0
  2. #6124 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:05
    หูยยยไม่คิวด่าจะมีการแย่งชิงอิ้ๆ เน้ออ
    #6124
    0
  3. #6045 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 10:04
    เรานี่ตกใจจะมีรักสามเศร้าเราสามคนป่าวนิ หรือเป็นไปได้yuriไปเลยค่ะ อิอิ สายวายต้องวายให้สุด
    #6045
    0
  4. #5950 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 03:03
    หึๆ ตลกดีอ่ะ
    #5950
    0
  5. #5704 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 21:42
    เพลินนมากกกก 
    #5704
    0
  6. #5483 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 18:45
    สวยสิค่ะงานนี้ มีอยากแย่งเป็นพระชายาซะด้วย 
    #5483
    0
  7. #5320 wargroup (@wargroup) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 05:39
    ตายจริง มีสงครามชะนีด้วยหรือคะนี่!?!! 
    #5320
    0
  8. #4654 ryotsu (@ryotsu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 23:52
    คุณน้องเชียร์ใจขาดเลยคะคุณพี่สะใภ้
    #4654
    0
  9. #4214 jun3z (@jun3z) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 21:46
    เจ้าเผด็จการทั้งพี่ทั้งน้อง

    แต่น่ารักน้าา พี่น้องคู่นี้ ^^
    #4214
    0
  10. #4158 -No Name- (@pratong-noi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 10:38
    อยากเห็นตอนศศิรำซะแล้วสื ><
    #4158
    0
  11. #4035 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 22:33
    มาม่ากำลังจะสุก ^~^
    #4035
    0
  12. #3939 memo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 14:16
    ดูเหมือนใครๆก็หลงรักเจ้าชายน้อยนะ
    #3939
    0
  13. #3790 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 01:32
    แอบมีใจให้เค้าแล้วอ่ะดิ อย่าซึนสิเพค่ะ
    #3790
    0
  14. #3634 iphone-pp (@iphone-pp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 10:38
    ทั้งพี่ทั้งน้องดูและศศินเรศดีจะตายไป 55555555 ไม่สิ ดีจนเกินไปตะหาก อิอิ ทำใจยอมรับซะเถอะนะเจ้าชายยยย :))

    อรัณย์ห้ามคิดอะไรกับแสงมณีเชียวนาา ถึงจะเป็นกุลสตรีแค่ไหนก็คงสู้บุรุษไม่ได้หรอกน่า 55555
    #3634
    0
  15. #3526 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 09:28
    ใครจะคู่กับใครได้หมดค่ะขอแคให้คู่เอกรักกันแล้วมีฉากหวานๆชวนเคลิ้มเป็นพอค่ะ><
    #3526
    0
  16. #3177 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 21:09
    พี่น้องกันนี่นา
    #3177
    0
  17. #3008 Misumatari (@yueikai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 15:33
    ง่า เจ้าชาย บริสุทธิ์ น่ารักกกกก ^-^
    #3008
    0
  18. #2873 Cersei (@Punner) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2555 / 01:59
    สมแล้วที่เป็นพี่น้องกัน5555เอาน่า ศศิ โดนรุมวุ่นวายก็ดีกว่าโดนแกล้งน่ะ

    สนุกมากเลยค่ะ:')
    #2873
    0
  19. #2809 Violin flower (@violet-dero) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 12:14
    ยุ่งทั้งพี่ทั้งน้องงงง โด่

    คนพี่กับคนน้องเนี่ยเค้ายุ่งด้วยความรู้สึดที่แตกต่างกันน้าาาา
    #2809
    0
  20. #2798 KiHae SJ SN (@w239k218h1510) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 19:50
    ไม่งั้นจะเป็นพี่น้องกันเหรอจ้าาาาา
    #2798
    0
  21. #1745 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 19:40
     นางอิจฉาเผลยตัวออกมาแล้ว
    #1745
    0
  22. #1546 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 15:44
    สนุกมากจ้า
    #1546
    0
  23. #1377 HyukJae Love Love @ SuJu&TVXQ (@p_uy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 05:43
     พี่น้องมักนิสัยเหมือนกัน ยุ่งทั้งพี่ยุ่งทั้งน้องเลย ฮ่าๆๆ
    #1377
    0
  24. #1134 RUMINA (@blue-diamond) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 21:12

    ยุ่งทั้งพี่ทั้งน้อง.....คนพี่คงเพราะหลง ส่วนคนน้องคงชื่นชม....อิอิ><

    #1134
    0
  25. #4 blue bunny (@minerwa13) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 21:01
    อ่านเพลิน~~~~~~~ 
    ตอนที่แล้วลืมเม้นท์เลยอ่าาา =3=
    #4
    0