คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว)

ตอนที่ 10 : การเจรจาไร้สูตร(รีไรท์2)


     อัพเดท 3 ก.พ. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 98% [ 392 mem(s) ]
This month views : 408 Overall : 1,013,123
27,731 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2121 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 10 : การเจรจาไร้สูตร(รีไรท์2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 29870 , โพส : 101 , Rating : 88% / 108 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



         

ตอนที่ 10 การเจรจาไร้สูตร

            ร่างสูงของเด็กหนุ่มลูกครึ่งคิวบา อเมริกัน แทบพ่นไวน์แดงในแก้วเนื้อดีออกจากปาก ถ้าเขาไม่คว้าหมับที่ขวดไวน์บนถาดเงินแท้ในมือบริกรมาดูซะก่อนว่ามันเป็นไวน์ยี่ห้ออะไรและปีไหน คุ้มกับการที่ต้องพ่นออกจากปากหรือกลืนกลับลงคอไป ซึ่งดูจากฉลากแล้ว แดนเลือกจะรีบกลืนน้ำสีแดงลงคอทันใดก่อนที่จะสำลักออกไปให้เสียราคาของที่อยู่ในปาก  เมื่อสายตาของเขาเหลือบไปเห็นเด็กสาวร่างท้วมในเสื้อนักเรียนที่เขาเพิ่งจะทำความรู้จักกับเธอในห้องเรียนวันนี้ ยืนอยู่กับหลานเซ่อ และลูกน้องคนสนิทจงซิน ในงานเลี้ยงหรูหราครบรอบห้าสิบปีการก่อตั้งฉายหงกรุ๊ป

ยัยบ้านั่นมาทำอะไรที่นี่!...

แดนในเชิ้ตสีฟ้าอ่อน ไม่มีเนคไท ปลดกระดุมบนสองเม็ด แล้วสวมทับด้วยเสื้อสูทสีเทาอ่อนลวกๆ ไม่ติดกระดุมเหมือนไม่ใส่ใจ ซึ่งมันทำให้เด็กหนุ่มร่างสูงดูเจ้าเล่ห์เจ้ากลและดูเป็นหนุ่มเจ้าสำราญไปถนัดตา... และเขาคงส่งสายตากับรอยยิ้มกรุ่มกริ่มให้สาวๆ ทั่วงานอยู่ ถ้าไม่หันไปเห็นเด็กสาวร่างท้วมคุ้นตานั้นซะก่อน 

แล้วนัยน์ตาสีเทาของเขายิ่งต้องเปิดกว้างขึ้นอีก เมื่อเห็นว่าเด็กสาวที่ว่ารับแฟ้มบางอย่างจากชายหนุ่มผู้เป็นมือขวาของมาเฟียฮ่องกง แล้วเจ้าหล่อนที่เดินตรงไปยังชายชาวคิวบาที่อีกมุมหนึ่งของงาน

ซึ่งเป็นพ่อของเขา คารอส ทาร์เปีย!...

“เฮ้ยๆๆ... เอาจริงเหรอเนี่ย” แดนถึงกับสบถอย่างไม่คาดคิดกับการเดินอาดๆ ของนาคอย่างมั่นใจเกินเหตุในสายตาเขา ที่ตรงดิ่งหาพ่อของเขา แล้วดูเหมือนจะไม่ใช่เด็กหนุ่มที่มองตามนาคจนตาแทบถลน แต่ยังมีหลายคนทีเดียวที่ไม่ละสายตาออกจากเด็กสาวที่ไม่น่าจะปรากฏในงานนี้ตั้งแต่ก้าวแรกของเธอ 

แล้วเขาได้ยินเสียงอุทานและสบถของใครหลายคนรอบตัวตนเองในการกระทำของนาคด้วย

แดนรู้ดีว่าหลานเซ่อกำลังหาวิธีการผูกสัมพันธ์ร่วมหุ้นเพื่อผลประโยชน์พื้นที่ในอเมริกา ซึ่งไม่เคยมีผู้มีอิทธิพลคนไหนเคยทำสำเร็จสักราย แม้การยื่นข้อเสนอจะดีขนาดไหน เพราะคารอส ทาร์เปีย พ่อของเขาไม่ถูกกับคนจำพวกนี้ และถึงพ่อเขาจะทำงานค้าอาวุธเถื่อนผิดกฎหมาย แต่ก็ยึดคำว่าพ่อค้าเป็นหลัก ไม่ใช่ผู้มีอิทธิพลแบบมาเฟีย ด้วยหลายสาเหตุ

ใช่... เขารู้ว่าหลานเซ่อเองก็ต้องหาวิธีร่วมหุ้นกับพ่อเขาให้ได้... แต่ใช้วิธีนี้มันไม่บ้าเกินไปรึไง

พ่อเขาไม่ชอบมาเฟีย เลยไม่ใช้มาเฟียมาเจรจา แต่เป็นเด็กผู้หญิงเอเชียอายุสิบเจ็ดแทนงั้นเหรอ... เป็นมุขตลกที่ขำไม่ออกสักแอะเลย

แล้วแดนคงอยากดึงตัวนาคมาคุยเรื่องนี้ ถ้าเด็กสาวไม่ก้าวถึงตัวพ่อเขาแล้วตอนนี้ ทำให้เด็กหนุ่มกลายเป็นฝ่ายที่ต้องยืนสังเกตการณ์ด้วยสีหน้ายุ่งบวกเครียดนิดๆ ลุ้นผล... แม้เกือบเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เขามั่นใจว่านาคไม่มีทางทำสำเร็จก็ตาม...



                                                             ******************************


 

“สวัสดีค่ะ... คุณทาร์เปีย”

เสียงทักทายสุภาพด้านหลังทำให้ชายชาวคิวบาต้องผละจากบทสนทนาของกลุ่มคนที่ล้วนเป็นชาวต่างชาติทั้งสิ้น หันมาก้มมองต้นเสียงด้านหลัง และเขาต้องเลิกคิ้วสีดำเข้มของตนเล็กน้อย แสดงความแปลกใจที่หันไปเจอเด็กสาวร่างท้วมชาวเอเชียในชุดนักเรียนที่ยืนยิ้มนิดๆ ให้เขาอย่างมีมารยาท พร้อมในมือของเธอถือแฟ้มบางอย่างไว้ข้างตัว

นาคที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าคารอส ทาร์เปียเห็นว่า ชายตรงหน้าแสดงความแปลกใจตอนที่หันมาเจอเธอเพียงวูบเดียวภายนัยน์ตาสีเทานั่น เพียงวูบเดียวจริงๆ ก่อนที่มันจะกลับเป็นปกติราวกับเขาเคยชินกับเรื่องแปลกประหลาด พร้อมส่งยิ้มนิดๆ อย่างที่นัยน์สีเทาของเขาไม่ยิ้มตามไปด้วยเช่นเดิมมาให้เธอ พลางเอ่ยถามกลับ

“สวัสดีคุณหนู... มางานเลี้ยงกับคุณพ่อคุณแม่งั้นเหรอ”

นาคถึงกับต้องกลั้นยิ้มฝืนๆ บนสีหน้าอย่างช่วยไม่ได้... แต่ไม่ใช่เพราะรู้สึกขบขันกับความไม่รู้ของคารอส... ทว่าเป็นความรู้สึกว่าเธอกำลังโดนชายตรงหน้าดูถูกเข้าให้อย่างจังจนเธอพูดไม่ออกต่างหาก

เพราะคำถามของชายชาวคิวบาตรงหน้าเธอ มันไม่ได้ถามด้วยความไม่รู้อย่างที่เขาแสร้งแสดงออก เมื่อใครๆ ต่างก็รู้ว่าในงานเลี้ยงเช่นนี้ไม่มีทางที่จะมีเด็กๆ อย่างเธอโผล่ขึ้นมาได้ แล้วแถมคนทั้งงานก็เห็นว่าเธอเดินตามหลานเซ่อเข้ามา แล้วยังรับแฟ้มในมือมาจากมือขวาคนสนิทของเจ้าพ่อมาเฟียทรงอิทธิพลของฮ่องกงคนนั้นกันทั้งงาน... นั่นหมายถึง คารอส ทาร์เปียก็ต้องเห็น

ยังไม่ทันเริ่มเขาก็สร้างแรงกดดันใส่เธอแล้ว... 

“ต้องขอโทษด้วย ฉันอาจดูเด็กไปสำหรับงานนี้ แต่ฉันเป็นตัวแทนของฉายหงกรุ๊ปมาเจรจาเรื่องการร่วมหุ้นของคุณกับคุณหลิน” นาคอธิบายด้วยรอยยิ้มตามมารยาทกลับ เธอรักษามาดมั่นใจของตน พร้อมยื่นมือไปทักทายชายตรงหน้าจนคนมองรู้สึกอดชมนิดๆ ไม่ได้ว่าทำได้ดีพอควรกับเด็กอายุเท่านี้

“ไม่ยักรู้ว่าเดี๋ยวนี้มาเฟียฮ่องกงนิยมใช้เด็กมาติดต่อธุรกิจแล้ว” คารอสยังว่าน้ำเสียงปกติ และปรากฏรอยยิ้มนิดๆ บนใบหน้าเข้มไม่เปลี่ยน แต่ถ้อยคำจงใจแดกดันชัดเจน

“บอกตรงๆ คุณทาร์เปีย ข้อนี้ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน” นาคตอบกลับด้วยถ้อยคำกึงเล่นกึ่งจริงอย่างรู้จังหวะแม้จะโดนแดกดัน... แล้วความจริงเธอก็ยังอยากตะโกนถามใส่หน้าเจ้าหนี้เธอตอนนี้เหมือนกัน

ครั้งนี้นาคเห็นว่าบนใบหน้าคมเข้มแบบละตินอเมริกาของคารอสเลิกคิ้วน้อยๆ ในคำตอบของเธอ แต่ก็เพียงนิดเดียวก่อนที่เขาจะเอ่ยขึ้นใหม่ “งั้นบอกฉันหน่อย... เธอจะว่ายังไง ถ้ามีเด็กผู้หญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะแถมอยู่ในชุดนักเรียนที่ผูกเนคไทยับๆ เดินมาบอกว่าเป็นตัวแทนการติดต่อธุรกิจ ที่มีผลประโยชน์อยู่เบื้องหลังมากกว่าเงินหลายล้าน และมีเรื่องผิดกฎหมายเข้ามาเกี่ยวข้อง คุณหนู” น้ำคำฟังไม่จริงจังบนใบหน้าเปื้อนยิ้มที่นัยน์ตาไม่เคยยิ้มตาม แต่กลับสร้างบรรยากาศบีบคั้นรอบตัว... และเป็นคำถามที่จงใจไล่ตะเพิดเธอ 

พ่อค้าอาวุธตรงหน้าเธอสร้างป้อมปราการสูงจนน่ากลัวทีเดียว... แต่ยังไงเธอก็ต้องปีนมันล่ะ

นาคไหวไหล่เล็กน้อย และครั้งนี้ปล่อยท่าทางของตนให้สบายขึ้น ไม่พยายามเก็กเป็นนักธุรกิจเหมือนในตอนแรก... ทำตัวเป็นตัวเองน่าจะดีกว่า 

“ฉันคงถาม ’เธอ’ ก่อนว่า ‘เพราะอะไร’” เด็กสาวให้คำตอบง่ายๆ แต่รวดเร็วทันใจคนฟัง

“งั้นเพราะอะไร” ซึ่งคารอสกล่าวต่อทันใด ขณะสังเกตว่าเด็กสาวเอเชียตรงหน้าจ้องตาเขานิ่งอย่างไม่หลบเลย

แล้วนาคก็ยกมือมือขึ้นป้องข้างใบหน้าด้วยท่าทางที่ดูลึกลับ พร้อมตีสีหน้ายุ่ง ทำให้คารอสต้องเลิกคิ้วกับปฏิกิริยาแบบนั้นของเด็กสาวพร้อมต้องก้มตัวเอียงหูฟังเธอด้วย  ก่อนที่เธอจะให้คำตอบ “ถ้าให้เล่าจริงๆ จังๆ คงยาวน่าดู... เอาง่ายๆ ว่า เห็นผู้ชายหน้าหล่อๆ ในสูทสีเข้ม ที่จ้องเขม็งมาทางนี้เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อฉันไหม” นาคว่าเสียงกระซิบกระซาบใส่ พลางลอบชี้ไปด้านหลังตนที่ห่างออกไปหลายเมตรให้คารอส ทาร์เปียมองตาม ซึ่งมีหลานเซ่อกับจงซินยืนตีหน้านิ่งสงบมองมาที่เธอกับเขา ก่อนที่เธอจะเล่าต่อด้วยเสียงกระซิบ แต่ไม่จริงจัง และฟังดูล้อเลียนมากกว่า “ฉันติดหนี้หมอนั้นตั้งยี่สิบล้านฮ่องกงดอลล้าแหนะ”

“ติดหนี้” คราวนี้คารอสถามกลับ กระแสเสียงมีความสงสัยเจืออยู่ชัดเจน ขณะมองตามท่าทางเด็กสาวรุ่นลูกที่ไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรให้เขาฟังกันแน่   

“ใช่... แต่เรื่องมันซับซ้อนกว่านั้น คือเขาไปหาประวัติฉันมาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วรู้ว่าฉันเคยเป็นคนเจรจาธุรกิจให้พ่อ และผลสำเร็จแค่ครั้งเดียว วันนี้เขาก็เลยเรียกตัวฉันไปพบ ทั้งที่ฉันกำลังจะเรียนคาบบ่าย พร้อมจ้างฉันด้วยเงินตั้งหนึ่งล้านดอลล่าสหรัฐ  ให้มาเจรจาธุรกิจกับคุณคืนนี้... จะไม่ลองรับทำก็กระไรอยู่  ฉันก็เลยมาโผล่ที่นี่ในชุดนักเรียน แถมมีเวลาจำเรื่องของคุณแค่ห้าชั่วโมงเอง” 

แล้วสายตาหลายคู่ก็ต้องหันไปมองที่คู่สนทนาแปลกประหลาด และทุกคนดูเหมือนถูกสะกดไว้ชั่วครู่ เมื่อคารอส ทาร์เปียหัวเราะขึ้นมากับเรื่องเล่าของนาคที่กึ่งเล่นกึ่งจริง และนั้นเป็นครั้งแรกที่นาคเห็นว่านัยน์ตาสีเทาของชายชาวคิวบาหัวเราะไปด้วย 

นั่นถือว่าเป็นนิมิตรหมายที่ดีในการเริ่มต้น 

”หึ... งั้นมันก็เป็นเหตุผลที่ฟังขึ้น” พ่อค้าอาวุธกล่าวด้วยถ้อยคำที่มีอารมณ์ขันกลับ ยอมรับเหตุผลของนาคหลังจากปล่อยเสียงหัวเราะไม่ดังนัก แต่เรียกความสนใจจากหลายคนได้ โดยเฉพาะมาเฟียหนุ่ม ให้หันมามองที่นาคและตัวเขาเป็นตาเดียว

สำหรับคารอส เขาไม่รู้หรอกว่าเรื่องเล่าของนาคจะจริงหรือไม่ เพราะมันก็ดูเกินจริงซะเหลือเกิน... แต่ก็ต้องยอมรับว่าเจ้าเด็กสาวตรงหน้ามีเซ้นส์ในการตอบคำถามของเขาได้ดี... หาคำโต้ตอบได้รวดเร็ว ไม่ติดขัด และคำตอบไม่ชวนหงุดหงิด แถมยังน่าสนใจ... อย่างน้อยก็คลายเครียดได้ 

ในขณะที่แดนซึ่งยืนนิ่งมองตั้งแต่ต้นต้องเลิกคิ้วขึ้นกับปฏิกิริยาของพ่อที่มีต่อเพื่อนใหม่ของเขา เขาไม่รู้ว่านาคพูดอะไรหรอกนะ แต่ก็ถือว่าเธอทำให้พ่อเขายอมรับขึ้นมาได้ระดับหนึ่ง... ใช่ แค่นี้ก็เยี่ยมสำหรับเด็กสาวอายุแค่สิบเจ็ดแล้ว เพราะพอเข้าช่วงการเจรจาจริงๆ พ่อเขาจะเคี้ยวยากกว่านี้เยอะเลย 

“งั้นฉันหวังว่าห้าชั่วโมงของเธอ เธอคงใช้มันได้อย่างคุ้มค่ามากพอนะคุณหนู” คนอาวุโสย้อนกลับเรื่องของนาคเล็กน้อย

“ฉันชื่อ ฤทัยนาค... เรียกนาคเฉยๆก็ได้ค่ะ” นาคแนะนำตัวใหม่ เมื่อเพิ่งทันสังเกตว่าคารอสยังแทนตัวเธอว่า ‘คุณหนู’ อยู่

แต่คนฟังกลับขมวดคิ้วสีดำของตนกับชื่อของเด็กสาว “ชื่อฟังไม่ค่อยเป็นฮ่องกงเท่าไหร่” เขาว่า

“ฉันเป็นคนไทยค่ะ” นาคตอบ

เจ้าพ่อค้าอาวุธพยักหน้าเข้าใจ พลางว่าด้วยรอยยิ้มตามแบบเขา แล้วนาคเห็นอีกครั้งว่าครั้งนี้นัยน์ตาสีเทาไม่ได้ยิ้มตามอีกเช่นเคยกับคำกล่าวของตน “อ๋อ... ดีเลย ฉันชอบประเทศไทยนะ ... “ เด็กสาวยิ้มรับเหมือนเป็นการขอบคุณชายชายคิวบาตรงหน้า แต่เธอก็ต้องชะงักไปนิดกับคำพูดต่อมาของเขา “เป็นหนึ่งในประเทศที่ขนอาวุธเข้าง่ายที่สุด... ฉันชอบ”

นาคต้องยอมรับว่าคำพูดคำจาของคารอส ทาร์เปียเหมือนลูกชายของเขาไม่มีผิด

... แต่กัดเจ็บกว่าเยอะเลย

แม้เด็กสาวจะเงียบไปเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงส่งยิ้มบนใบหน้ากลับและสบนัยน์ตาสีเทาไม่เบือนหนี พร้อมเอ่ยขึ้นใหม่ “งั้นมันคงเป็นโอกาสดี ที่ฉันจะมีประเทศในแถบเอเชียมาต่อรองกับคุณเพิ่ม” 

พ่อค้าอาวุธชาวคิวบากลับเป็นฝ่ายที่ต้องนิ่งงันไปครู่เมื่อฟังจบ แม้บนใบหน้าจะฉาบรอยยิ้มการค้าไม่เปลี่ยน และไม่มีทีท่าผิดปกติจากเดิมขณะมองคู่เจรจาอายุน้อยตรงหน้า แต่นัยน์ตาสีเทาที่ออกจะเจ้าเล่ห์นิดๆ กลับมีประกายความสนุกสนานกึ่งถูกใจขึ้นมาเจืออยู่ในความนิ่งเฉย

เด็กตรงหน้าไม่แก้ตัว ไม่โวยวาย ไม่ใช้อารมณ์ส่วนตัว ไม่พยายามทำตัวแม่พระต่อหน้าหลุมมืด แต่เล่นตามเกมส์ของเขาอย่างชาญฉลาด 

ใช้ได้เหมือนกันนี่...

คำชมที่ไม่ได้เอ่ยออกจากปาก เพียงบอกกับเด็กสาวง่ายๆ ว่า “ฉันว่าเราคงต้องคุยเรื่องนี้กันอีกยาวเลยคุณหนู”

ซึ่งนาคที่ค้อมศีรษะน้อยๆ รับคำ “ขอบคุณมากค่ะ ที่ให้โอกาสคุณทาร์เปีย”




                                                                    **********************


 

“เด็กนั่นผ่านด่านแรก” คำเปรยราบเรียบจากมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นกับตนเองโดยที่อดแปลกใจไม่ได้ และต้องหรี่นัยน์ตาคมของตนมากขึ้น เมื่อมองนิ่งไปที่เด็กสาวร่างท้วม กับคารอส ทาร์เปีย แล้วเห็นว่าคนทั้งคู่เดินไปนั่งยังโต๊ะที่ถูกจัดขึ้นเป็นชุดในงานเลี้ยงสำหรับนั่งทานอาหาร เพื่อพูดคุยกันต่อ นั่นเป็นสัญญาณว่านาคทำให้คารอสเปิดโอกาสการเจรจาได้สำเร็จ

ชายหนุ่มทรงอิทธิพลเพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่การเจรจาระหว่างนาคและคารอสโดยไม่ได้ใส่ใจกับใครก็ตามแต่ที่พยายามเดินเข้ามาทักทาย ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวคนไหนที่เดินเฉียดใกล้หรือ เดินเข้ามาพูดคุย พร้อมเสนอตัวให้คืนนี้ก็ตาม... เขาคอยยกนาฬิกาข้อมือเรือนทองบนข้อมือขึ้นมอง สลับกับลูกหนี้รายใหญ่และพ่อค้าปืนชาวคิวบา 

นี่อาจเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกลุ้นในสิ่งที่จะเกิดขึ้น... ลุ้นในตัวนาค... ทั้งที่ตอนแรกเขาแค่เพียงอยากลองวิธีอื่นดูเท่านั้น  ถ้าเด็กสาวถอดใจ หรือเดินคอตกกลับมาตั้งแต่นาทีแรกที่คุยกับคารอส เขาก็กะจะไปจัดการเรื่องนี้เอง... คงไม่คิดว่ามาเฟียทรงอิทธิพลที่คุมเศรษฐกิจในแถบเอเชียเกินครึ่งจะหวังพึ่งพาเด็กผู้หญิงอายุสิบเจ็ดจริงๆ หรอกนะ... จะเงินเจ็ดล้าน หรือใบเบิกทางในฮ่องกง เขาก็ไม่คิดว่าตนจะต้องเสียให้นาคจริงๆ

แต่สิ่งที่คิดเหมือนจะพลิกล็อก... เจ้าลูกหนี้คนนี้ของเขาทำเรื่องเหนือคาดได้อีกแล้ว

“เด็กนั่นอ่านข้อมูลที่ฉันให้จบรึเปล่า” หลานเซ่อหันไปถามจงซิน เมื่อเริ่มสงสัยว่านาคทำได้ขนาดนี้ มาจากข้อต่อรองที่เขาให้เธออ่านไปรึเปล่า เพราะถ้าใช่ ข้อต่อรองของเขาก็ถือมีผล

มือขวาคนสนิทที่แม้วางสีหน้าไร้อารมณ์เช่นเดิม ทว่าบรรยากาศรอบตัวเขาก็ทำให้คนเป็นนายเดาออกว่าลูกน้องของตนกำลังลำบากใจที่จะตอบ จนเขาต้องย้ำเสียงหนักขึ้นอีกครั้ง

“เด็กนั่นอ่านจบรึเปล่า” 

จงซินลอบระบายลมหายใจไม่ให้มาเฟียหนุ่มสังเกตเห็น และจำใจตอบความจริง “ฤทัยนาคไม่ได้อ่านข้อมูลที่ท่านให้อ่านสักตัวอักษรเดียวครับ”

“ว่าไงนะ!” หลานเซ่อชักหัวคิ้วเรียวของตนหันกลับไปมองลูกน้องคนสนิทของตนทันใด

เสียงเครียดของมาเฟียหนุ่มบ่งว่าต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้ ทำให้จงซินต้องรีบเอ่ยรายงานต่อ “เด็กคนนั้นขออ่านแต่ข้อมูลของคารอส ทาร์เปีย และวิธีการค้าอาวุธเถื่อนครับ... เธอบอกว่ามันเป็นวิธีการของตัวเอง” 

หลานเซ่อต้องหันกลับไปมองยังลูกหนี้รายใหญ่ที่มุมหนึ่งของงานเลี้ยงช้าๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยคม จ้องเขม็งเด็กสาวด้วยคำถามและความเครียดขึงเล็กน้อย

ลูกหนี้ของเขาคิดจะทำอะไร... 




                                                                   *************************


 

“งั้นว่ามา เธอมีข้อเสนออะไรให้ฉัน ถ้าฉันเซ็นร่วมหุ้นกับเจ้านายเธอ” คารอสที่ทิ้งร่างกายของตนลงนั่งบนเก้าอี้ของโต๊ะที่จัดเลี้ยงว่างๆ เอ่ยเข้าเรื่อง กับเด็กสาวร่างท้วมที่นั่งลงฝั่งตรงกันข้ามกับเขา

“บอกตรงๆ คุณทาร์เปีย ฉันไม่ได้ศึกษาเลยว่าคนที่จ้างฉันมีข้อเสนออะไรดีๆ ให้คุณบ้าง แต่เท่าที่เห็นจากข้อมูลพวกนั้น มันคงเยอะมากพอจะแลกเปลี่ยนกับพื้นที่ในสหรัฐของคุณ” นาคตอบตามจริงทุกประการอย่างไม่ทุกข์ร้อนนัก ราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรที่เธอไม่รู้ข้อมูลผลประโยชน์ของชายตรงหน้าเลยสักข้อเดียว

แต่คนฟังถึงกลับหัวเราะในลำคอกับคำตอบของเด็กสาว ที่ตอบได้แบบที่เขาคิดไม่ถึงจริงๆ มานั่งต่อรองกับเขาโดยไม่มีผลประโยชน์มาเสนอเนี่ยนะ... คิดได้ยังไง 

“เธอมาไม่เหมือนคนอื่นเลยนะ” คารอสอดกล่าวเสียงกลั้วหัวเราะไม่ได้

นาคยังยิ้มรับตามสไตล์ตนเอง พลางว่าสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย “ใช่... เพราะถ้าฉันมาเหมือนคนอื่น ฉันคงไม่ได้นั่งคุยกับคุณต่อแบบนี้” 

ชายชาวคิวบาในสูทสีขาวสะอาดค้างนิ่งไปครู่เมื่อได้ฟังนาคจบ ก่อนเหยียดยิ้มที่มุมปากมองนัยน์ตาสีดำของเธอนิ่งด้วยความท้าทาย เมื่อเด็กสาวคู่เจรจาคล้ายจะท้าทายเขาก่อน และยอมรับว่าถูกใจนัยน์ตาสีดำนั่นไม่น้อย... ท้าทายอย่างมีมารยาท และไม่ใช่การลองดี 

คำพูด คำจาฉะฉานซะจริงนะ...

ไม่เคยคิดว่าในชีวิตต้องมานั่งเจรจากับเด็กสาวรุ่นลูกแบบนี้

“แล้วเธอคิดว่าเธอจะมีความสามารถนั่งคุยกับฉันได้นานแค่ไหนคุณหนู” คนอาวุโสกว่าหยั่งเชิงราบเรียบ

ซึ่งนาคก็ตอบด้วยท่าทางมั่นใจว่า “นานได้เท่าที่ชื่อของคุณถูกเซ็นลงในใบสัญญาร่วมหุ้นนั่นแล้ว” 


คารอสส่ายหน้าน้อยๆ และหัวเราะเบาๆ ในลำคอ... ให้ตาย เจ้าเด็กตรงหน้าเขามันมืออาชีพชัดๆ แต่นั่นก็ยังต้องพิสูจน์ฝีมือกันอีกยาว “งั้นฉันคงต้องนั่งคุยกับเธอนานเลย” เขาว่า

นาคพยักหน้าให้นิดอย่างอารมณ์ดีกลับ และวางแฟ้มใบสัญญาในมือลงบนโต๊ะ ก่อนเลื่อนมันไปไว้กลางโต๊ะทรงกลมระหว่างตัวเธอ และคารอส ทำให้ชายที่นั่งตรงกันข้ามกับเด็กสาวมองการกระทำของเธออย่างแปลกใจเล็กน้อย ไม่เข้าใจนักว่าคู่เจรจาอายุน้อยจะทำอะไร 

นาคกลับมานั่งนิ่งที่เดิม ก่อนจะเฉลยคำตอบ “เพราะงั้นเรามาเลิกพูดเรื่องเครียดอย่างเรื่องสัญญานี่ วางมันไว้ตรงนี้ แล้วลืมมันไปซักพัก” นาคพยักเพยิบหน้าไปที่แฟ้มกลางโต๊ะเป็นการย้ำคำพูดของตน แล้วเสนอความคิดด้วยรอยยิ้มกว้างขึ้นบนใบหน้า “แล้วเรามาคุยเรื่องสบายๆ คลายเครียดดีกว่า” 

คารอสเลือนนัยน์ตาต่ำมองแฟ้มใบสัญญาที่นอนนิ่งกลางโต๊ะ ก่อนหมุนนัยน์ตาขึ้นมองคู่เจรจาอ่อนวัยที่วางตัวสบายๆ และดูใจเย็นราวกับกำลังไม่ได้พูดคุยเรื่องเคร่งเครียดอยู่ พลางทบทวนข้อเสนอของเด็กสาว

เจ้าเด็กตรงหน้ารู้จักผ่อน เธอรู้ว่าเขามีทิฐิสูงกับพวกมาเฟีย แล้วไม่ได้อยากเซ็นสัญญานั่น ถึงได้เลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องมากกว่าพยายามหาทางให้เขาเซ็นสัญญา

“ก็ดี ฉันหาเพื่อนคุยสบายๆ ไม่ได้นานแล้ว แม้แต่กับลูกชายตัวเอง”คนอาวุโสกว่ากล่าวด้วยท่าทางสบายๆ เช่นกัน พลางเอนตัวไปพิงพนักเก้าอี้ข้างหลังตน

“แดนนี่ ทาร์เปีย... ฉันเพิ่งรู้จักเขาวันนี้ในห้องเรียน” นาคว่าอย่างกระตือรือร้นเมื่อคนตรงหน้ากล่าวถึงเพื่อนใหม่ของเธอ

คารอสขมวดคิ้วเข้มของตนนิด ไม่คิดว่าเด็กสาวจะรู้จักลูกชายของเขาได้ แม้จะเห็นว่าเธอใส่ชุดนักเรียนของโรงเรียนเอกชนฉายหงก็เถอะ

“หึ... นี่สินะที่เขาเรียกว่าโลกมันกลม แสดงว่าเธอก็มีฐานะเป็นเพื่อนลูกชายฉันด้วยสิ”

“ถ้าตอนนี้เรียกว่าเพื่อนได้แล้วล่ะก็” นาคไหวไหล่ ไม่รู้จะใช้คำว่าเพื่อนได้เต็มปากรึเปล่า เพราะเธอกับแดนเพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น “ได้ข่าวว่าคุณชอบดูฟุตบอล*(อเมริกันฟุตบอล)” นาคยังคงต่อบทสนทนาด้วยเรื่องอื่นอย่างไม่ติดขัด

“พ่อแม่ฉันย้ายมาอยู่ในอเมริกา ฉันเลยเกิดและโตในอเมริกา คนอเมริกันทุกคนชอบดูอเมริกันฟุตบอล กับเบสบอล เหมือนเรื่องงี่เง่าที่เบอร์เกอร์ต้องใส่ชีสนั่นแหละ” 

“แล้วคุณคงได้ภรรยาที่นี่ ดูได้จากแดนแล้ว”

“ใช่ แดนได้สีผมเธอมาเต็มๆ แต่น่าเสียดายที่ประเทศนี้อิสระไปหน่อย เราเลยอยู่กันไม่ค่อยยืด”

เรื่องพูดคุยระหว่างเด็กสาวและเจ้าพ่อค้าอาวุธเถื่อนฟังเรียบเรื่อย ไม่มีสิ่งใดที่ส่อแววว่าจะเข้าหาเรื่องการเซ็นสัญญาแม้แต่น้อย 

จนกระทั่งนาคเป็นฝ่ายพูดต่อ เมื่อชายชาวคิวบากล่าวจบ

“แล้วมันคงอิสระมากพอที่ทำให้เด็กไม่เกิดปมด้อย ทั้งที่แม่เป็นคนขอหย่ากับพ่อของตัวเอง... หลังจากที่รู้ว่าเขาทำงานอะไร”

คารอส ทาร์เปียค้างร่างกายของตนเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าหุบลงมา แต่ก็ยังคงฉายรอยเหยียดนิดๆ ที่มุมปาก เมื่อถ้อยประโยชน์ของคู่สนทนาเริ่มฟังไม่เข้าหูเท่าไหร่นัก ราวกับเธอจงใจย้ำประเด็นนี้ขึ้นมา

“นี่เรากำลังคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยกันอยู่รึเปล่าคุณหนู” คารอสเอ่ยถามด้วยนัยน์ตาสีเทาที่หรี่ลงมองเธอ

ทว่านาคกลับยิ้มรับคำไม่เปลี่ยน พลางว่า “แน่นอนค่ะ... เพราะว่าเป็นเรื่องเรื่อยเปื่อย หัวข้อเรื่องมันเลยไหลไปเรื่อยๆ ไม่จำกัด”

“แล้วเธอก็ทำให้ฉันต้องไหลมาพูดหัวข้อนี่งั้นสิ” ชายชาวคิวบาต่อถ้อยคำให้อย่างรู้ทัน เมื่อเขาเริ่มรู้แล้วว่าคู่เจรจาเขา ไม่ได้ยกเรื่องคุยคลายเครียดมาพูดเพื่อผ่อนคลายอารมณ์อย่างปากว่า แต่กำลังลากเขามาเข้าเรื่องที่เธอต้องการอย่างเรียบเนียนต่างหาก

“ฉันบอกแล้วว่าหัวข้อมันไหลไปได้เรื่อยๆ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย” นาคยังฉายยิ้มกว้างตอบ โดยไม่มีอาการสะทกสะท้านกับการถูกรู้แกวตนของชายตรงหน้า

อ้างได้ฉลาดมาก...

“ฉันไม่กดดันกับเรื่องอดีตที่ผ่านมาหรอกนะคุณหนู” คารอสเอ่ยดัก พร้อมตีหน้านิ่ง เมื่อตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นสงครามหน้าตายระหว่างเขาและเธอแทนการสนทนาเรื่อยเปื่อย

“ฉันก็ไม่คิดจะกดดันคุณด้วยเรื่องนี้คุณทาร์เปีย” ซึ่งนาคก็สวนถ้อยคำพลัน และพูดขึ้นใหม่ “เรื่องที่ภรรยาของคุณขอหย่ากับคุณเพราะรู้ว่าคุณมั่งมีมาจากการค้าอาวุธเถื่อนไม่ใช่เรื่องกดดันคุณได้แน่นอน... แต่มันเป็นแค่ตัวอย่าง ที่ฉันยกขึ้นมาต่างหาก”

“หมายความว่ายังไง” พ่อค้าปืนชาวคิวบาต้องขมวดคิ้วขึ้นฟัง

ครั้งนี้เด็กสาวตีสีหน้าจริงจังมากขึ้น รอยยิ้มกว้างบนใบหน้าจางหายไป เหลือเพียงความนิ่งสงบ พร้อมกับที่เธอดึงตัวเองขึ้นมานั่งหลังตรงบนเก้าอี้ และวางมือประสานบนโต๊ะ มองตรงนิ่งเข้าไปนัยน์ตาของคู่สนทนาเบื้องหน้า ภาพลักษณ์ของเด็กสาวอายุสิบเจ็ดแทบหายไปทันทีที่เธอเอ่ยปากอีกครั้ง “โลกในปัจจุบันมันอิสรเสรีและเปลี่ยนไปจากแต่ก่อนมากคุณทาร์เปีย... นักอนุรักษ์ป่าไม้ การประท้วงโรงงานผลิตนิวเคลียร์  ภาพการเดินขบวนต่อต้านการฆ่าแมวน้ำในแคนาดา กลุ่มคนผู้รักโลกซึ่งมีสิทธิเสรีและมีมากขึ้นเรื่อยๆ... ซึ่งฉันมั่นใจว่าภรรยาคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น”

“แล้วมันเกี่ยวกันยังไง” คารอสถามอย่างไม่ใส่ใจ แม้จะเข้าใจว่าเธอกำลังกล่าวถึงอะไร

“คุณทาร์เปีย... คุณก็รู้ดีว่าตัวเองกำลังทำงานเปื้อนเลือดท่ามกลางนักสังคมสงเคราะห์”

คารอสปล่อยหัวเราะเบาๆ ทันใดกับคำกล่าวนั้นของนาค และส่ายศีรษะน้อยๆ ด้วยความเหนื่อยหน่าย “หึ... เธอคิดว่าฉันทำงานนี้มากี่ปีแล้วสาวน้อย เรื่องพวกนี้คิดว่าฉันจัดการไม่ได้รึไง” คนเป็นพ่อค้าเย้ยหยันกลับในความคิดตื้นๆ ของนาคอย่างไม่ปิดบัง

ทว่าคนที่ถูกเย้ยหยัน กลับทำเพียงยกรอยยิ้มรับ ไม่มีปฏิกิริยาอะไรมากไปกว่าการเอ่ยคำพูดราบเรียบ “ไม่... ฉันไม่คิดว่าคุณจะจัดการไม่ได้ คุณย่อมรู้ดีกว่าฉันแน่นอนว่าควรจะทำยังไง” เธอว่า “เท่าที่เวลาห้าชั่วโมงที่ฉันศึกษาได้เกี่ยวกับตัวคุณและวิธีส่งอาวุธของคุณ ส่วนใหญ่คุณจะขนอาวุธพวกนั้นไปทางเรือหรือไม่ก็เครื่องบินถ้าเป็นล๊อตใหญ่ คุณไม่เคยมีลูกน้องจริงๆ จังๆ แต่ส่วนใหญ่คุณจะจ้างคนมาขับเรือ หรือ เครื่องบินให้เท่านั้น... และฉันรู้ว่าในการทำงานที่ประสบความเสร็จ จนคุณเป็นพ่อค้าอาวุธที่มีฐานการซื้อและขายกว้างขวางที่สุดก็เคยมีความผิดพลาดเกิดขึ้น... เบื้องหลังของความสำเร็จต้องมีความผิดพลาดเสมอ”

“ใช่... ฉันเคยส่งอาวุธไม่ทัน สงครามเลิกก่อน มันเลิกก่อนฉันไปถึงแค่ครึ่งชั่วโมง” คารอสยอมรับอย่างเฉยเมย แม้ในใจจะเริ่มสงสัยว่าเด็กสาวตรงหน้าจะยกเรื่องอะไรมาบีบเขากันแน่ 

“สงครามเย็น การลงนามสนธิสัญญาพันธมิตร สงครามที่เลิกกลางคัน... ล้วนเป็นศัตรูตัวฉกาจของพ่อค้าอาวุธอย่างคุณ... โดยเฉพาะการส่งอาวุธไม่ทันและโดนเจ้าอื่นตัดหน้า ไม่ว่าจะเป็นการซื้อหรือการขาย” นาคพูดเรื่อยๆ อย่างไม่เร่งร้อน

“เธอเกริ่นซะยาวเลยนะ... แล้วยังไง” 

นาคยกยิ้มกว้างขึ้นพลัน ราวชายตรงหน้าเปิดโอกาสงามให้เธอ “แล้ว... ถ้าเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นกับคุณอีก... ข่าวของคุณช่วงนี้มีปัญหาถูกสงสัยเรื่องนี้อยู่ แถมพี่ชายของคุณก็เพิ่งขึ้นศาลไป ถึงแม้ว่าเขาจะหลุดข้อหา แล้วไม่มีใครมีหลักฐานชัดเจนมาเล่นงาน แต่ทุกคนรู้ดีว่าคุณทำการค้าผิดกฎหมายนี้... ลองคิดดูว่าถ้าวันหนึ่งที่คุณกำลังก้าวออกจากบ้านเพื่อจัดการกับงานผิดกฎหมายของคุณ แล้วปรากฏว่าทันทีที่คุณเปิดประตูบ้านออกไป แล้วมีสื่อมวลชนพร้อมคนถือป้ายต่อต้านสงครามอยู่หน้าบ้านคุณเป็นร้อยชีวิต... คุณจะทำยังไง” 

คารอสหรี่นัยน์ตาสีเทาของตนลง ขณะถามกลับน้ำคำกลั้วหัวเราะ “เธอพยายามขู่ฉันรึไง”

เขาไม่สนใจคำขู่ของเด็กผู้หญิงอายุสิบเจ็ดหรอกนะ... ถึงแม้เธอดูจะรู้มากกว่าที่เขาคาดไว้เยอะมากก็ตาม

แต่นาคกลับปฏิเสธนิ่งๆ “เปล่า ฉันกำลังพูดถึงความเป็นไปได้ต่างหากคุณทาร์เปีย...ความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น“

คารอสโยนตัวออกจากพนักเก้าอี้พลัน เพื่อดึงร่างกายของตนมาจ้องนัยน์ตาสีดำของคู่สนทนาให้ใกล้ขึ้น ขณะกล่าวด้วยกระแสเสียงที่เจือการดูถูกชัดเจน “สาวน้อย... รู้ไหมว่าฉันทำงานนี้มากี่ปี ฉันทำมันก่อนที่เธอจะเกิดด้วยซ้ำ... ดังนั้นเธอคิดได้ยังไงว่าเหตุการณ์นี้ฉันไม่เคยผ่านมันมา ฉันเจอกับปัญหาทุกรูปแบบฉันถึงมายืนอยู่ในตำแหน่งนี้ ฉันไม่ได้ตะเกียกตะกายมาได้ด้วยแค่ไอ้อำนาจกับเงินเหมือนเจ้านายเธอหรอกนะ แต่ฉันใช้ไอ้นี่ล้วนๆ” เขาใช้นิ้วเคาะที่ขมับของตนสองสามทีเป็นการย้ำคำอย่างร้ายกาจ

ซึ่งเด็กสาวตรงหน้าเขากลับยิ่งโน้มร่างกายของตนเข้ามา ให้จ้องนัยน์ตาสีเทาของเขาให้ใกล้มากขึ้นเช่นกัน และโต้ตอบถ้อยคำคนอาวุโสกว่าอย่างชัดถ้อยชัดคำ “ฉันก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะแก้ปัญหาเหตุการณ์พวกนี้ไม่ได้... แต่ที่ฉันหมายถึงก็คือช่วงเวลาที่คุณเสียไปกับการแก้ปัญหาพวกนี้ต่างหาก” นาคเว้นจังหวะไปครู่ราวให้เวลาเจ้าของนัยน์ตาสีเทาคิดทบทวน และกล่าวต่อรัวเร็ว “ลองคิดว่าช่วงเวลาที่คุณมัวแต่พัวพันกับเรื่องพวกนี้ อาวุธคุณส่งไม่ทัน สงครามเลิกก่อน มีเจ้าอื่นมาตัดหน้าคุณไป อาวุธคุณส่งล่าช้า ลูกค้าคุณหมดความนับถือในตัวคุณ... ความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น ซึ่งฉันรับรองว่าเหตุการณ์พวกนี้เกิดขึ้นได้เอง... โดยไม่มีใครต้องเสียเงินสักดอลฯ หรือใช้อำนาจให้เกิดขึ้น... ใช้แค่ไอ้นี้ล้วนๆ เหมือนกัน ฉันว่าทำได้ไม่ยากเลย” จบคำนาคไม่ลืมจะยกมือของตนขึ้นมา และใช้นิ้วเคาะที่ขมับของตนเช่นเดียวกัน ด้วยท่าทางไม่ต่างจากที่คารอส ทาร์เปียทำพร้อมขยับยิ้มที่มุมปาก

เด็กผู้หญิงคนนี้!...

พ่อค้าอาวุธชาวคิวบากล่าวในใจได้เพียงเท่านั้นกับเด็กสาวที่ย้อนศรทำพูดของเขาได้อย่างเจ็บแสบ 

เจ้าเด็กตรงหน้าใช้สิ่งที่เขามีอยู่แล้วมาต่อรองกับเขางั้นเหรอ... 

ได้... ตอนนี้เขาต้องยอมรับว่าเขาประเมินเด็กสาวเอเชียตรงหน้าต่ำไปมากที่เดียว เขาเริ่มจะไม่มองเธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงสิบเจ็ดแล้ว เพิ่งรู้ตัวว่าเขานั่งคุยกับเด็กสาวตรงหน้ามานานมากกว่าที่คิด และทุกอย่างก็ไม่จบลงง่ายๆ ตามที่คาด เด็กนี่กัดเขาไม่ปล่อย แล้วต้อนเขามาเรื่อยๆ ได้อย่างเยี่ยมยอด

... แต่มันอาจจะยังไม่พอ ... สำหรับเด็กตรงหน้าเขายอมรับว่าเธอเก่งมาก เก่งกว่าพวกมืออาชีพหลายคนที่เขาเคยเจอ แล้วคงต้องบอกว่าหลานเซ่อเลือกคนได้ฉลาดมากทีเดียว... แต่ประสบการณ์ของเด็กสาวอายุสิบเจ็ดกับพ่อค้าอาวุธเถื่อนที่ผ่านอะไรมามากมายอย่างเขามันยังห่างกันมากเกินไป... ความสามารถของเธอแค่นี้ยังมีไม่พอ...

“แล้วคิดว่าฉันแก้ปัญหาพวกนี้ไม่ได้อีกรึไง” คารอสย้อนกลับ เรื่องที่เธอยกขึ้นมาอ้างมันก็จริง แต่คิดหรือว่าคนอย่างเขาจะหาวิธีจัดการไม่ได้... งานของเขามันมาพร้อมอุปสรรคโดยธรรมชาติอยู่แล้ว

นาคหุบยิ้มลงเล็กน้อย และกลับไปทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ข้างหลังตนอีกครั้ง “ฉันรู้... คุณก็จัดการแก้มันได้แน่นอน” เธอยอมรับง่ายดาย

“งั้นมันจะมีความหมายอะไรที่เธอยกปัญหาพวกนั้นมาอ้างกับฉัน ในเมื่อฉันแก้ปัญหาทุกอย่างได้หมด”

 

“ก็มันจะดีกว่าไหม ถ้าคุณไม่ต้องแก้มันเลย” คำสวนกลับของนาครอบนี้ทำให้เขาต้องชะงักร่างของตนอีกครั้ง นัยน์ตาสีเทาตวัดกลับมามองเธอทันใดหลังจากตอนแรกเบนไปทางอื่นเมื่อเริ่มหมดความสนใจจากเด็กสาว ซึ่งนาคก็ส่งยิ้มกลับให้คนมอง

“จากเหตุการณ์ที่มีโอกาสจะเป็นไปได้ ให้มันเป็นไปไม่ได้ซะ... ฉันว่าง่ายกว่ากันเยอะ ถ้าคุณไปส่งอาวุธโดยไม่มีเรื่องใดมาติดขัด แม้แต่ตำรวจสากล” เธอเสนอซ้ำอีกครั้ง

และครั้งนี้เจ้าพ่อค้าอาวุธเถื่อนถึงกับพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่ ขณะมองตัวแทนติดต่อธุรกิจของฉายหงกรุ๊ปที่อายุน้อยอย่างน่าเหลือเชื่อ แถมเป็นเด็กผู้หญิง... เด็กผู้หญิงที่ทำเอาเขาต้องระบายลมหายใจอย่างเหนื่อยใจ และไม่รู้ว่าตนควรหัวเราะ หรือ นั่งพักเหนื่อยเฉยๆ ดี

ให้ตาย... เด็กสาวตรงหน้า กัดเขาไม่ยอมปล่อยจริงๆ ด้วย

“เป็นข้อต่อรองที่ไว้ขู่ได้ดีมากคุณหนู... นั่นเป็นข้อต่อรองที่เธอคิดขึ้นเองงั้นสิ” เขาตัดสินใจเลือกคำถามมาถามนาค แทนการหาเรื่องแย้งเธอ

“ฉันบอกไปแล้วว่าฉันไม่ได้ขู่ แต่กำลังพูดถึงความเป็นไปได้ต่างหาก ถ้าเรียกว่าขู่คือฉันต้องเอาปืนจ่อหัวคุณ แล้วตะโกนใส่หน้าคุณให้เซ็นชื่อลงในใบสัญญานั่น... แต่เท่าที่รู้วิธีนี้คงไม่ได้ประโยชน์อะไร เพราะถ้ามันได้ประโยชน์ คงมีคนทำกับคุณไปนานแล้ว “

คารอสต้องพยักหน้าตาม เห็นด้วยความคิดเห็นของนาค ที่ทำเขาทั้งอารมณ์ดีและหงุดหงิดได้ในเวลาเดียวกัน... หงุดหงิดที่เจ้าหล่อนไล่ต้อนเขาไม่ยอมปล่อย และอารมณ์ดีที่เธอต่อรองเขาได้จนถึงตอนนี้ 

ในขณะที่เธอยังอธิบายต่อ “แล้วก็อย่างที่บอกในตอนแรกว่าฉันไม่ได้ศึกษาผลประโยชน์ที่ฉายหงกรุ๊ปจะให้คุณเลย... ฉันอ่านแต่เรื่องของคุณอย่างเดียว และยอมรับเลยว่าฉันเป็นแฟนพันธ์แท้คุณหลังจากได้ศึกษาเรื่องของคุณจบ... เริ่มจากพนักงานกินเงินเดือนธรรมดา และผันตัวมาเป็นพ่อค้าค้าอาวุธช่วงเกิดพิษเศรษฐกิจรุ่มเร่าของอเมริกา เริ่มด้วยตัวเองล้วนๆ ตั้งแต่ศูนย์... คุณสุดยอด และเก่งมาก... มากซะจนฉันก็คิดไม่ตก ว่าฉันควรจะทำยังไงกับคุณดี คุณถึงจะเซ็นสัญญานั่น .... แต่ฉันก็ต้องทำ เพราะเงินเจ็ดล้านกับใบเบิกทางในฮ่องกงมันค้ำคอฉันอยู่เหมือนกัน”

ดูจากความทุ่มเทของนาคแล้ว เรื่องหนี้ที่เธอบอกคงจะไม่ได้โกหกเอาเป็นเรื่องโจ๊กอย่างที่เขาคิดในตอนแรก... แต่มันก็ยังน่าเหลือเชื่อที่เด็กอย่างเธอติดหนี้ตั้งยี่สิบล้านดอลล่าฮ่องกง

“งั้นตอนนี้ฉันก็เหมือนนั่งทำธุรกิจกับเธอมากกว่าฉายหงกรุ๊ปน่ะสิ” คารอสหยั่งเชิง

“จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิดนักค่ะ” นาคไหวไหล่ตอบรับ

“รู้สึกว่าเธอจะอ่านข้อมูลฉันมาเยอะพอดู”

“ถ้านั่นดีกว่าการเอาข้อต่อรองของฉายหงกรุ๊ปมาเสนอแล้วคุณไม่คิดแยแส ฉันว่าห้าชั่วโมงที่ฉันอัดเรื่องของคุณเข้าสมองก็ดูจะคุ้มกว่า”

คนอาวุโสกว่ากระตุกรอยยิ้มพลันในคำตอบของเธอ “... สรุปถ้าฉันเซ็นสัญญานั่น เธอจะใช้หนี้ได้เจ็ดล้าน แล้วได้ใบเบิกทางในฮ่องกง” 

“... ถ้าสรุปแบบเข้าข้างฉัน” นาคยอมรับง่ายๆ 

“... งั้น... ฉันจะได้อะไร” คนสูงวัยกว่าถามทันใด

เด็กสาวกรอกตาไปมาเหมือนใช้ความคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนเอ่ย “... อย่างน้อยสุด... คุณจะได้ผู้ร่วมงานที่ดี”

คารอสเลิกคิ้วเข้มของตนสูง และเหยียดยิ้มที่มุมปาก “เช่นเธอเป็นต้นรึไง สาวน้อย” 

นาคลังเลเล็กน้อยที่จะตอบ แต่ก็พยักหน้าน้อยๆ รับ “... ก็อาจใช่”

“เธอไม่คิดว่าตัวเองจะเด็กเกินไปรึไง” เจ้าของนัยน์ตาสีเทายังถามด้วยน้ำเสียงที่มีแววปรามาสอย่างจงใจให้เธอรู้

“คุณทาร์เปีย... เราต่างรู้ดีว่า เราดูคนที่ภายนอกไม่ได้ คุณน่าจะเข้าใจที่สุดตอนที่คุณย่างเท้าก้าวแรกเข้าสู่เส้นทางนี้... มีคนกี่คนที่ดูถูกคุณ กว่าคุณจะพิสูจน์ว่าคนพวกนั้นคิดผิด” 

ชายชาวคิวบาถอนหายใจทันใดกับคำตอบ และยอมรับว่าเด็กสาวตรงหน้าอ่านข้อมูลเขามาเยอะจริงๆ และมากพอที่จะใช้ข้อมูลในสิ่งที่เขามีอยู่มาต่อรองตัวเขาเอง... เมื่อรู้ข้อเสนอของตนไม่เป็นผล เลยเลือกสิ่งที่เขามีอยู่เดิมอยู่แล้ว มางัดข้อกับเขาแทนได้อย่างน่ากลัว

“บอกตรงๆ นะ... ฉันชอบเธอ” คารอส ทาร์เปียว่าด้วยใบหน้ายิ้มๆ และกล่าวต่อ “แต่ถ้ามีลูกสาว... ฉัน 'ไม่' อยากให้เป็นเหมือนเธอเลย” และประโยคต่อมาทำเอานาคต้องยิ้มแห้งๆ เข้าใจความหมาย... ใช่ พ่อ แม่ที่ไหนจะอยากให้ลูกสาวของตัวเองที่เลี้ยงมากับมือกลายเป็นนักต่อปากต่อคำ และฉลาดในสิ่งไม่ควรฉลาดอย่างเธอจนมานั่งทำงานแบบนี้ได้

ดูอย่างพี่สาวเธอเป็นตัวอย่างสิ... เด็กผู้หญิงน่ะ... แค่ร่าเริงสดใส จะห้าว จะโหด หรือ เรียบร้อย น่ารัก ก็พอแล้ว ไม่เห็นมีใครต้องมายัดในสิ่งที่เด็กผู้หญิงไม่ควรรู้พวกนี้เข้าสมองอย่างเธอ มาเหยียบในโลกมืดนี้ แม้ตอนนี้เธอจะเข้ามาแค่ครึ่งตัว แต่นั่นก็มากพอ... 

ใครก็อยากให้ลูกสาวตัวเองเป็นแค่เด็กสาวธรรมดากันทั้งนั้น... แต่เว้นพ่อเธอคนหนึ่ง

บนโต๊ะทรงกลมระหว่างนาคและคารอสเงียบไปพักหนึ่ง ราวทุกอย่างรอการตัดสินใจจากชายชาวคิวบา ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายพูดขึ้น 

“เอาล่ะ... ฉันว่าเธอใช้ห้าชั่วโมงของเธอได้คุ้มค่าคุณหนู” จบคำนัยน์ตาสีเทา ก็เลื่อนต่ำไปมองที่แฟ้มใบเซ็นสัญญา และเงยมองใบหน้าของนาคอีกครั้ง ก่อนมือแกร่งจะคว้าแฟ้มใบเซ็นสัญญากลางโต๊ะเข้าหาตัว พร้อมดึงปากกาสีดำมียี่ห้อที่หนีบอยู่กับแฟ้มขึ้นมา... และจรดหัวปากกาที่ใบเซ็นสัญญาใบแรก...

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 10 : การเจรจาไร้สูตร(รีไรท์2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 29870 , โพส : 101 , Rating : 88% / 108 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
# 101 : ความคิดเห็นที่ 27545
สำเร็จแล้วนาคคคค เจ็ดล้านกับใบเบิกกกก
Name : llamll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ llamll [ IP : 27.55.9.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 11:41
# 100 : ความคิดเห็นที่ 27524
นางเอกเมพมาก! เจ๋งสุดๆ! รักนาคโฮก~
PS.  รักนิยายแฟนตาซี~ 
Name : Marshmallow KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Marshmallow KinG [ IP : 171.7.133.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 20:32
# 99 : ความคิดเห็นที่ 27521
อ๊ากกกก ก ~
PS.  ...คุณจะรู้หรือเปล่า...?
Name : ▉ U N I Q U E ▉ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ▉ U N I Q U E  ▉ [ IP : 58.9.80.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2556 / 22:11
# 98 : ความคิดเห็นที่ 27493
อยากเป็นนาคอ่ะ
Name : ปันปัน [ IP : 61.90.53.181 ]

วันที่: 16 ธันวาคม 2555 / 10:20
# 97 : ความคิดเห็นที่ 27483
สะสะสุดยอดดดดดดด  คารอสก็..ปากจัดดีนะ 55555555
Name : GIFT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT [ IP : 171.7.226.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:04
# 96 : ความคิดเห็นที่ 27457
นาค...สุดยอด!
ชักจะเริ่มหลงรักซะแล้วสิ...ผู้หญิงคนนี้
ร้ายกาจ!!!


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 มีนาคม 2557 / 13:03
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 25 มีนาคม 2557 / 13:05

PS.  รักคนเขียน จองคนอ่าน นายเจ๋ง
Name : Dangereuses. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dangereuses. [ IP : 223.207.167.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2555 / 10:17
# 95 : ความคิดเห็นที่ 27390
 นาคสุดยอดแล้ว
Name : smile coated poison < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smile coated poison [ IP : 171.4.126.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2555 / 02:21
# 94 : ความคิดเห็นที่ 27312
สนุกมากๆเลยค่ะ ที่เหลือโดนลบหมดแล้วเสียดายจัง ขอบคุณมากน่ะค่ะ
Name : panyupa Montag [ IP : 77.187.205.23 ]

วันที่: 2 มกราคม 2555 / 05:46
# 93 : ความคิดเห็นที่ 27234
ชอบบอะ กรี๊ดดดๆ นานๆทีจะได้เจอนางเอกฉลาดเวอร์ แบบนี้ >O<

PS.  ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่(หลง)เข้ามาในนี้น้าาาคร้าาาา ยินดีตอนรับเน้อออ
Name : juRAS Inert < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ juRAS Inert [ IP : 124.120.138.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 22:34
# 92 : ความคิดเห็นที่ 27193
ผมรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรอีก หรือผมจะคิดมากเกินไป
Name : GALILEO [ IP : 202.28.27.6 ]

วันที่: 25 กันยายน 2554 / 18:36
# 91 : ความคิดเห็นที่ 25780
โย่วววว ><  นางเอกเก๋งมว๊ากกกก
Name : K-pentagon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K-pentagon [ IP : 125.26.245.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 / 14:04
# 90 : ความคิดเห็นที่ 24910
ฉันติดหนี้หมอนั่นยี่สิบล้าน ดอลล้า = ดอลล่า เเล้วก็ไม่เเน่ใจเมื่อกี่เหมือนเปิดกูเกิลเเล้วเห็นบางคนเขียน ดอลลาร์ เเต่ที่เเน่ๆๆไม่ใช่ใช้ ไม้โท อ่ะค่ะ
Name : 555 [ IP : 68.104.62.120 ]

วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 08:26
# 89 : ความคิดเห็นที่ 24887
 พิษเศรษฐกิจรุ่มเร้า ==> รุมเร้า
PS.  Let's play Neopets http://www.neopets.com/refer.phtml?username=yamroll
Name : milky_bread < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ milky_bread [ IP : 124.120.70.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 09:50
# 88 : ความคิดเห็นที่ 24471
เหอๆ หลานเซ่อจ๋า สายตาของนายมองแค่นาคคนเดียวตั้งแต่ตอนยังไม่รู้ตัวว่า 'รัก' อีกนะ ... นายรู้ไหม
PS.  ถ้าคุณถามว่า..ฉันคือใคร? ฉันคงตอบได้ว่า'ฉันก็คือฉัน' และเพราะเป็นฉันที่เอาแต่ใจ ฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้ ..คือทำอย่างตั้งใจให้ดีที่สุด
Name : Naruko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Naruko [ IP : 125.25.212.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:43
# 87 : ความคิดเห็นที่ 24006

ใช่นาค เป็นเราเราก็ไม่อยากได้ลูกสาวแบบเธอ แต่

เราอยากเป็นเธอเลยต่างหาก ดูเทพมาก


PS.  He who is not impatient is not in love ใครที่ใจไม่ร้อนร้น ไม่ใช่คนกำลังมีความรัก คุณร้อนร้นแล้วหรือยัง
Name : mona_nooparn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mona_nooparn [ IP : 223.205.32.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:41
# 86 : ความคิดเห็นที่ 23037
อ่านแล้วใจนึงก็สงสารนาคมากเลยอ่ะ เหอะๆ
Name : PUN [ IP : 58.137.37.228 ]

วันที่: 6 มกราคม 2554 / 17:24
# 85 : ความคิดเห็นที่ 22566
 บันไซ!!!
นาคเก่งมากเลยค่าาา><

PS.  ยิ่งรักมาก...ก็ยิ่งเกลียดมาก...และยิ่งเกลียดมากเท่าไหร่...ก็ยิ่งอาฆาตแค้นแรงเท่านั้น!!!
Name : ♣A-B-P♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣A-B-P♣ [ IP : 119.42.83.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 04:14
# 84 : ความคิดเห็นที่ 22072
จุดพลุ !!!!!!!!
นาคสุดยอดไปเล้ยอ่ะ
Name : chunbee [ IP : 61.90.77.237 ]

วันที่: 28 ธันวาคม 2553 / 11:16
# 83 : ความคิดเห็นที่ 21898
 บิงโก!!!!!!!!!!!!

นาค...สุดยอดมากกกก

PS.  ~Love Me Love Manchester United & SS501~
Name : ladyberbatov < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ladyberbatov [ IP : 223.204.193.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2553 / 17:51
# 82 : ความคิดเห็นที่ 21872
 เย่สำเร็จแล้ว กว่าจะได้ 
Name : <> < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <<aKinA>> [ IP : 183.89.102.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2553 / 15:46
# 81 : ความคิดเห็นที่ 21521
ว้าวว
นาคเก่งมากก
PS.  #@! มนุษย์ทุกคน เมื่อเกิดมา บนโลกใบนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะอยู่คนเดียว ได้หรอก นะ !@#
Name : Oo แว่นน้อย oO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oo แว่นน้อย oO [ IP : 182.52.55.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 23:26
# 80 : ความคิดเห็นที่ 21454
กรี๊ดดดดด แล่วๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอาแล้วๆๆๆๆ 


เก่งจริงๆนางเอกเรา ^^

PS.  .......................
Name : izezaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ izezaaa [ IP : 182.53.159.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 19:30
# 79 : ความคิดเห็นที่ 21414
ูู><

จะเซ็นต์แล้วว ว
Name : Cerise [ IP : 117.47.12.117 ]

วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 13:47
# 78 : ความคิดเห็นที่ 20765
อ่านแบบลุ้นทุกคำพูดเลยอ่ะ
ไรเตอร์เก่งมากเลยน่ะค่ะ ใช้คำพูด รูปประโยต
เขียนเรื่องราวได้น่าติดตามมากมายขนาดนี้
Name : มากิริจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มากิริจัง [ IP : 61.7.132.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2553 / 19:01
# 77 : ความคิดเห็นที่ 19403
สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  *~*~*แรดอย่างสงบ.ตบเมื่อจำเป็น. ตอแหลอย่างเยือกเย็น..เพราะเราเป็นไฮโซ ~*~*~ ืื
Name : ll_ไม่อยากซ่า_ll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ll_ไม่อยากซ่า_ll [ IP : 110.164.215.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2553 / 14:15
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android