Finding Prince หนึ่งคนที่ใช่ หัวใจบอกว่ารัก

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 โชคสองชั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ย. 52

บทที่ 5 โชคสองชั้น

เช้าวันต่อมา

พอรู้สึกตัวขึ้นมาฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำก่อนสิ่งอื่นใด ก่อนจะเขาจะกลับมาแล้วจับได้ว่าเมื่อคืนไม่อาบน้ำ ระหว่างอาบน้ำอยู่นั้นฉันก็นึกขึ้นได้ว่าบางทีตัวเองอาจจะไม่ต้องพึ่งความช่วยเหลือของเขาเสียทีเดียว เพราะฉันยังมีเพื่อนอีกสองคนที่บอกว่าจะให้ฉันไปพักอยู่ด้วยได้ และอีกอย่าง...ฉันกลัวรสนิยมระวังตัว ของผู้จัดการส่วนตัวของเขาเสียมากกว่า ที่อาจจะเห็นว่าฉันมากับอเลนแล้วจะต้องมีความสามารถเช่าโรงแรมราคาจ่ายทีให้ความรู้สึกเหมือนตูดรั่วแบบนี้

ว๊าย

รีบดึงผ้าที่คลุมหัวออกมาพันไหล่แทบไม่ทัน เมื่อออกมาเจอร่างสูงใหญ่ยืนเอามือล้วงกระเป๋าอย่างสบายอยู่กลางห้อง

ผมเคาะประตูแต่คุณไม่ตอบ เขาว่าก่อนจะหันกลับมา โอ้! ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่าคุณ... เขายกมือขึ้นมาบังตาแล้วหันหน้าหนี

ไม่เป็นไรค่ะ คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไงคะ ฉันอ้อมไปทางโซฟาเพื่อหยิบกระเป๋า

คุณไม่ได้ล็อคห้องน่ะ เมื่อเช้าคุณออกไปเดินเล่นมาเหรอครับ

ตรงกันข้าม!

ฉันเพิ่งตื่นได้ไม่นานแล้วก็เข้าไปอาบน้ำนี่แหละ จะไปเดินตอนไหน

หรือว่าคุณไม่ได้นอนทั้งคืน ผมเห็นเตียงไม่มีรอยยับเลย

ฉันเผลอหลับไปบนโซฟาหลังจากคุณออกจากห้องไปน่ะค่ะ

คุณไม่ได้ล็อคห้องตลอดคืนน่ะเหรอ เขาหันกลับมาทำหน้าตาแตกตื่นแล้วก็รีบหันหน้าหนี ผมว่าจะล็อคห้องให้คุณแล้วแต่คิดว่าคุณคงเช็คประตูก่อนนอนอีกที โชคดีไม่เกิดอะไรขึ้น

อะไร! มีอะไรควรเกิดขึ้นกับฉันอย่างนั้นเหรอ

ฉันไม่ได้เช็คเลย กอดกระเป๋าแน่น ขอตัวก่อนนะคะ

 

เมื่อฉันแต่งตัวเสร็จ อเลนชวนฉันออกไปหาอะไรกิน เราซื้อข้าวของในซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วนำออกมากินในพาร์คที่เราเจอกัน เขาเรียกการกินอาหารมื้อนี้ว่า ปิคนิคเลสเตอร์สแควร์ ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ๆ ฉันกล่าวถึงบ่อยมาก และยังไม่รู้ว่าเลยว่าจะกล่าวถึงมันไปอีกกี่หนกว่าจะหาที่พักใหม่ได้

วันนี้คุณไม่ไปทำงานเหรอคะ

เมื่อวันก่อนเราทำงานหนักกันมามากแล้ว ผมเลยมีวันว่างอีกสองวันน่ะ ทีนี้... เขาโน้มตัวเข้ามานิด บอกผมสิว่าคุณอยากไปที่ไหนรึเปล่า

หลายที่เลยค่ะ แต่ก่อนอื่นฉันว่าจะติดต่อเพื่อนอีกคนก่อน กะว่าจะไปพักอยู่กับพวกเขาน่ะค่ะ

อืม...หมายความว่าคุณหาที่พักได้แล้วสินะ ถ้างั้นผมคงต้องบอกยกเลิกมีทกับมาริค

ใครกันจะยกเลิกมีทกับฉัน นี่นายบอกกับสาวว่าตัวเองว่างงานแล้วหลบมาซ่อนตัวอยู่ในสวนนี้น่ะเหรอ

เสียงฮึดฮัดขึ้นจมูกของคนแปลกหน้าทำให้เราหันกลับไปให้ความสนใจเป็นพิเศษ อเลนดูจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ทั้งยังเอาแต่มุ่ยหน้า แต่เมื่อฉันมองเข้าไปในดวงตาคู่สีน้ำเงินนั่นแล้วก็นึกอยากมีเวทมนต์ขึ้นมาเสียดื้อๆ เพื่อร่ายคาถาให้หายตัวไปจากตรงนี้ ณ วินาทีนี้เลย เพราะจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยไปทักเขาผิดเรื่องที่นั่งอยู่บนเครื่องบินสายการบินไรอันแอร์ ทั้งตอนนี้เลยมีคำถามจากเสียงเล็กๆ ผุดขึ้นมาปุดๆ ในหัวฉันว่าทำไมโลกถึงไม่ถูกสร้างขึ้นมาบิดๆ เบี้ยวๆ หรือไม่ก็เป็นเส้นตรง เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องวนมาเจอกับเขา

นายตามฉันมาที่นี่ได้ไง อเลนถาม

ก็นายเป็นคนเล่าให้ฉันฟังเองไม่ใช่เหรอว่าชอบที่นี่ ฉันเลยลองตามมาดู และนี่คงจะเป็น... เขาหรี่ตาเล็กลงจ้องหน้าฉัน

พิชฎาค่ะ

อเลนเล่าให้ผมฟังแล้วเมื่อคืน ว่าแต่...เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่าครับ ผมว่า...คุณหน้าตาคลับคล้ายคลับคลาใครบางคน

ไม่เลยค่ะ เราไม่เคยเจอกันที่ไหนมาก่อน ฉันรีบต่อ

โอมเพี้ยง! จงจำไม่ได้

นึกออกแล้ว นี่ไงอเลน ผู้หญิงคนนี้แหละที่ฉันเคยเล่าให้นายฟังว่าเรามีที่นั่งตรงกัน เขายิ้มออกมาใหญ่โตเหมือนมีความสุขมาก

หยุดนะหยุด! ผู้ชายเขานินทาผู้หญิงกันด้วยรึไง ถึงแม้เขาจะเข้าใจว่าหมายเลขที่นั่งเราชนกันโดยบังเอิญ แต่ฉันผู้รู้ความจริงอยู่ถือว่าเป็นเรื่องน่าอับอายขายหน้าที่สุด กลายเป็นว่าฉันโดนแฉต่อหน้าอเลน และดูเสียหญิงไปเลยทันทีที่เขาทำให้ฉันกลายเป็นคนโกหกอย่างไม่ได้ตั้งใจ เพียงเพราะเขามีความจำดีเยี่ยม

งั้นนายก็รู้จักกับเธอแล้วสิ อเลนมุ่นคิ้วมอง

เปล่า ไม่เชิง ฉันไม่ได้บอกนายเหรอว่าเราไม่ได้แนะนำตัวกัน

ฉันจะไปรู้กับนายรึไง คราวนี้คนถูกถามทำเสียงฟุดฟิตขึ้นจมูก หน้าฉันยังร้อนไม่หาย เมื่อไหร่เขาจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเสียที

หมอนี่ อเลนทำหน้าหงิกชี้นิ้วไปยังชายหนุ่มหน้าตาวัยไล่เลี่ยกันกับฉันและเขา ซึ่งต่างฝ่ายต่างยังไม่รู้ว่าอายุเท่าไหร่กัน มาริค แมคฟาเดล เคยเป็นเพื่อนผมอยู่ดีๆ ตอนนี้มันกลายมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวผมไปแล้ว

ฉันเกือบจะหลุดถามไปแล้วว่า เพื่อนคุณคนนี้ มีรสนิยม รักความปลอดภัย เช่าที่พักแพงก้นรั่วรึเปล่า แต่ครั้งหนึ่งฉันเองก็เคยเห็นเขาบนเครื่องบินราคาประหยัดนะ แค่ไม่อยากยอมรับออกไปจากปากเพราะมันน่าอายจะตายชัก

เอ้า หยุดสองวันเราจะไปที่ไหนกันดี คุณพิชฎาเป็นพวกแบ็คแพ็คเกอร์ไม่ใช่เหรอครับ ผมคิดว่าสามวันนี้คุณคงยังไม่ได้เที่ยวทั่วทุกมุมของลอนดอนหรอกใช่ไหม

 

ยัยขิมโชคดีอีกแล้ว จู่ๆ ก็มีคนใจดีเพิ่มเข้ามาในชีวิตอีกหนึ่ง เพียงแต่เป็นความโชคดีที่เพิ่มพูนความอับอายขายขี้หน้าเล็กน้อย ที่เหลือให้อภัยเพราะฉันกำลังมีคนพาเที่ยวฟรีๆ ไม่ต้องเสียเงินค่ารถไฟใต้ดิน ทั้งตอนนี้ยังมายืนอยู่หน้าเวสต์มินส์เตอร์พาเลซ พยายามเก็บความตื่นเต้นกับภาพหอคอยบิ๊กเบนของจริงที่อยู่เบื้องหน้า โดยมีสองหนุ่มหล่อยืนขนาบข้างอย่างกับนางเอกนิยาย อเลนวางแผนจะพาฉันไปเดินที่ไฮด์พาร์คอีก แต่พอดีฉันนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาเมย์กับพี่เมษ เลยปลีกตัวจากหนุ่มๆ มาแอบโทรหาพวกเขา

เมย์เป็นคนรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสดใสเหมือนอย่างวันแรกที่เราพบกัน ฉันถามเรื่องขอพักอยู่ด้วยเจ้าหล่อนก็ตัดสินใจว่ายินดีอย่างมาก จากนั้นฉันก็เล่าเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับสองหนุ่มให้เมย์ฟังและขณะที่ฉันกำลังม้วนสายโทรศัพท์สาธารณะอยู่นั้นก็รู้สึกเหมือนถูกจ้อง พอฉันหันไปมองก็เห็นว่าใครบางคนกำลังเล็งกล้องมาทางฉัน พอกล้องลดลงก็เห็นใบหน้าคมคายยิ้มกว้างดวงตาสีน้ำเงินเข้มระยิบระยับ

นี่คุณแอบถ่ายรูปฉันเหรอคะ ฉันแขวะเมื่อออกจากตู้โทรศัพท์มา ไม่แฟร์เลย อย่างนี้ฉันต้องถ่ายรูปคุณบ้าง ฉันกดแชะ คนพยายามยกแขนขึ้นมาป้องกันยังช้ากว่า

เมื่อกี้ผมคุยกับอเลนมา เห็นเขาบอกว่าคุณมาเพื่อหางานเหรอ

ประมาณนั้นแหละค่ะ แต่เท่าที่เห็นๆ ในตอนนี้จะออกแนวท่องเที่ยวเสียมากกว่า ฉันชักเพลินจนลืมเลยน่ะสิ

เขาคราง หืม ในลำคอทำท่าคิด

คุณคิดยังไง หากผมจะให้คุณมาเป็นนางเอกโฆษณาตัวใหม่ของผม อเลนเดินมาสมทบแล้วส่งขวดน้ำให้ฉันกับมาริคคนละขวด

ฉันเนี่ยนะคะ เป็นนางเอกโฆษณาให้คุณ ฉันใช้ขวดน้ำชี้หน้าตัวเองแล้วยิ้มเหรอหราให้คุณมาริคที่กำลังเลิกคิ้วยิ้มที่มุมปากหรี่ตามองอย่างพินิจพิจารณา

อืม เขาพยักหน้าทำตาโตขณะใช้หลอดดูดน้ำ

ฉันจะไปทำได้ยังไง

นั่นสิคุณพิชฎาตัวเล็กนะ ยังสูงไม่ถึงเกณฑ์เลย

ฉันหน้าร้อนผาว อยากจะตะโกนออกไปว่า ฉันรู้นะว่าตัวเองตัวเตี้ย ไม่ต้องย้ำก็ได้ อย่างน้อยฉันก็ 165 แหละ

เป็นผู้หญิง ก็ต้องตัวเล็กกว่าผู้ชายสิถึงจะดีและดูน่ารัก ตัวโตเท่ากันเดี๋ยวเขาก็หาว่ายักษ์สองตัวมาเดินคู่กัน

อเลนบอกขณะเดินมายืนอยู่ตรงหน้าฉันโดยเว้นระยะห่างออกไปไม่มากนัก เงาเขาลอยผ่านหน้าฉันไป  เมื่อแหงนหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเขากำลังใช้มือวัดระดับตำแหน่งหัวฉันซึ่งอยู่ในระดับอกของเขาพอดี เตี้ยจริงนะเนี่ยเวลายืนอยู่ข้างเขา เหมือนกลายเป็นคนแคระไปเลย ไม่ทราบว่าเจ้าตัวจะสูงไปเพื่อใคร แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กดูน่ารักแบบฉันเกือบจะโผล่เข้าใส่อ้อมกอดนั้นเพราะความหลงคำชมชั่ววูบ

เห็นไหม เล็กกำลังพอดีเลย...เธอเป็นนางเอกให้ฉันได้ หันไปบอกมาริค

ฉันจะลองถามมิสเตอร์เฟลตเชอร์ดู แต่คุณพิชฎาในฐานะนักท่องเที่ยวไม่ใช่เหรอจะมาทำงานได้ไง

ก็เปลี่ยนให้เป็นฐานะอื่นสิ

โอ้ว! เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเตี้ยก็เป็นนางเอกโฆษณาคู่กับผู้ชายตัวสูงๆ ได้ หากฉันได้งานนี้จริงๆ สองหนุ่มตรงหน้าจะโชคร้ายโดนหางเลขพาซวยไหมน้า

ว่าแต่คุณอายุเท่าไหร่ล่ะ นึกแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง และคนที่ถามก็คือมาริค

ยี่สิบสามค่ะ

อืม...อ่อนกว่าพวกเราสองปี อย่างน้อยเขาจะได้ไม่กล่าวหาว่าพวกเราหลอกเด็กไฮสคูล เขาใช้มือลูบคาง ฉันละอยากจะหักคอเขาจริงๆ เลยอีคุณตามาริค

ตกลงคุณอยากร่วมงานกับผมไหม  อเลนว่า

ฉันจะลองดูค่ะ ฉันยิ้มให้ทั้งสองหนุ่ม อเลนยิ้มตอบกลับมา พวกคุณจะกลับตอนไหนกันคะ

ก็แล้วแต่ ว่าแต่คุณ...เพื่อนตอบว่าไงครับ คำถามนี้เป็นของอเลน

สักพักพวกเขาจะมารับฉันที่นี่ ถ้ายังไงพวกคุณกลับไปก่อนก็ได้นะคะ

สองหนุ่มส่ายหน้าพัลวัน คำบอกไล่เป็นนัยที่หลุดจากปากฉันเมื่อครู่ใช้ไม่ได้ผล เพราะหนุ่มๆ ยังดื้อที่จะอยู่รอเมล์เป็นเพื่อนฉัน ไม่ใช่เพราะรังเกียจพวกเขาแต่ประการใด และก็ออกจะดีใจเสียด้วยซ้ำที่จู่ๆ ก็มีใครมาเสนองานให้ แต่เป็นเพราะว่าไอ้เรื่องราวน่าขายขี้หน้าเกี่ยวกับตัวฉันมักจะถูกหยิบยกขึ้นมาถกเถียงซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากที่เคยเถียงกันแต่พอเบาะๆ ก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะไม่มีใครยอมใคร อเลนยังยืนยันว่าตอนฉันวิ่งหนีเขาหลังจากให้เงินผิดน่าขำกว่า ในขณะเดียวกันนั้นมาริคออกความเห็นว่าฉันตอนทักเขาแล้วรีบเดินหนีน่าขำกว่าเหตุการณ์ที่อเลนประสบ

จากที่ในสายตาฉันมองพวกเขาว่าเป็นเพียงคนหล่อสองคนเพียงเท่านั้น ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าฉันมองหาความเป็นสุภาพบุรุษของพวกเขาแทบไม่เจอ มีอย่างที่ไหนมานั่งแฉผู้หญิงต่อหน้าเจ้าทุกข์ให้กันฟังแถมคิดเป็นจริงเป็นจังว่าเรื่องของตัวเองและผู้หญิงคนนั้นน่าขำกว่า

ยังไงฉันก็ชอบเรื่องของฉันมากกว่า มาริคว่า

แล้วแต่นายเถอะ อเลนพ่นลมออกจมูกเฉมองไปทางอื่น ดูเหมือนเขาจะไม่ชอบมาริค อาจจะเป็นเพราะว่าโดนเจ้ากี้เจ้าการเรื่องสถานที่พักให้ถูกหลักสุขลักษณะตามหลังบุคคลกำลังจะโด่งดัง ซึ่งมันขัดกับรสนิยมชั้นประหยัดเหมือนอย่างที่ฉันเคยเลือก

ตอนนี้ฉันก็เห็นว่าพี่เมษกำลังวิ่งตรงเข้ามาหาฉันอย่างเร่งรีบ ฉันลุกขึ้นจากม้านั่งรีบหันไปทางหนุ่มๆ

เพื่อนฉันมาแล้วค่ะ วันหลังค่อยเจอกันนะคะคุณอเลน คุณมาริค

ในที่สุดฉันก็จะหนีไปให้พ้นจากตรงนี้

ว้า...โล่ง! จะได้ไม่ต้องทนฟังว่าตัวเองทำเรื่องน่าขายหน้าขนาดไหน

นั่นแฟนคุณเหรอ อเลนถาม มาริคเงียบพลางเหล่ตามองพี่เมษ

เปล่าค่ะ เป็นเพื่อนที่ฉันจะไปพักอยู่ด้วย แล้วเจอกันนะคะ ขอบคุณมากสำหรับทุกอย่าง  ฉันโค้งหัวลงแล้วตรงไปหาพี่เมษทันทีไม่เปิดโอกาสให้ใครในสองหนุ่มได้พูดต่อก่อนที่มันจะยาวกว่านี้

 

เมื่อกี้ยืนคุยกับใครอยู่ พี่เมษหันมามองอย่างสงสัย

มือฉันยังแปะอยู่สองข้างแก้ม กรอกตามองพี่เมษแล้วก็เห็นว่าไม่มีเมย์มาด้วย

เมย์ล่ะคะ

ทำการบ้านน่ะ เลยให้พี่มารับ พี่เมษตอบแล้วหันกลับไปมองสองหนุ่มที่ยังจ้องมาที่ฉัน ฉันล่ะอยากเอาตะขอเกี่ยวหูให้พี่แกหันกลับมาจริงๆ ตาผมทองหน้าตาคุ้นๆ นะ

อ้อ...หน้าโหลน่ะค่ะ ฉันเพิ่งรู้จักเขาได้ห้าวันนี้เอง

จากนั้นพี่เมษก็พาฉันไปยังที่พักของตน พี่เมษกับเมย์พักอยู่ด้วยกันในห้องที่ไม่ได้กว้างขวางมากนัก มีเพียงมุมเล็กๆ สำหรับทำครัว ห้องน้ำอีกหนึ่งห้อง เตียงนอนเป็นแบบที่เมย์เคยเล่าให้ฟังเมื่อคราวที่แล้ว มีโต๊ะนั่งกินอาหารสำหรับสองคน แต่หากเอาเก้าอี้เสริมอีกก็ได้สามคนพอดีแต่ต้องพยายามเก็บศอกเก็บแขนเอาไว้ด้วยนะ จะได้ไม่กินพื้นที่วางจานเพราะมันเล็กมาก พวกเขามีตู้เสื้อผ้าหนึ่งตู้แบนๆ ติดผนังและเพดานที่แบ่งเป็นสามช่อง โดยรวมแล้วก็เหมือนหอพักนักศึกษาทั่วๆ ไปนั่นแหละ คือมันค่อนข้างแคบแต่ฉันก็คิดว่าสามารถอยู่ได้อย่างสบาย

เมย์ดีใจมากเมื่อฉันมาถึงพลางดีดตัวขึ้นก่อนจะชี้ไปยังเตียงเดี่ยวที่มุมฝั่งตรงข้ามเสนอว่าให้เป็นของฉัน ส่วนพี่เมษนั้นต้องนอนเตียงชั้นที่สองของเตียงเมย์ หลังจากคุยไปได้สักพักฉันก็รู้สาเหตุที่พี่เมษหน้าเสียเรื่องเตียง เพราะสองศรีพี่น้องคู่นี้ต่างกลัวความสูงกันทั้งคู่เลยแอบมีขัดใจกันนิดๆ หน่อย แต่ฉันบอกว่าให้พี่เมษไปนอนเตียงเดี่ยวได้พร้อมอ้างว่าฉันชอบนอนที่สูงจะได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ดูเหมือนว่าเราจะตกลงกันได้ดี แล้วทุกคนก็แฮปปี้กับพื้นที่เล็กๆ ของตน

 

:::พ่อมดช่างเพ้อ

 
t  em

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

142 ความคิดเห็น

  1. #120 พันดารา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 16:20
    เอ่อ...เพิ่งรู้จักคนผมทองได้ห้าวัน

    แต่คนที่ขิมไปนอนค้างตัวตลอดเวลาที่เหลือเพิ่งเจอกันครั้งเดียว...

    เป็นแม่ยัยขิมนี่ปวดหัวตาย ^^
    #120
    0
  2. #39 ~~++NuttiiZa++~~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2552 / 19:41

    อัพต่ออีกมั่ยค่ะมาอ่านตอนจบไม่ทันโซแซดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    #39
    0