Crackers Family รักรสซ่า...ครอบครัวหรรษา x 3²

ตอนที่ 5 : 3.รักนี้ป่วนหัวใจ [Part II]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 พ.ค. 52


http://i73.photobucket.com/albums/i227/Mcfly_Ultraviolet/FindingPrinceNatty10.jpg



href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" /> href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" /> href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" />

 

เจ้าชายอัศวิน:::

Part II

 

ฉันเป็นคนดี ฉันจะทำได้

ฉันบอกกับตัวเองอย่างนั้น แล้วจ้ำอ้าวตรงไปยังตึกเรียนของพี่ฮยอนจุน ลองทวนประโยคที่คิดเอาไว้

ขอบคุณนะคะที่ช่วยแปลศัพท์ให้ ไม่ใช่สิ ไม่จำเป็นเลยสักนิด

ประจวบเหมาะกับที่ฉันหยุดพอดี มองออกไปเบื้องหน้าเห็นพี่มูนไชน์กำลังยืนคุยกับผู้หญิงที่มีทรงผมเหมือนเกลียวคลื่นเป็นลอนยาวสีน้ำตาล หุ่นราวกับนางแบบ เธอสวมกระโปรงสั้นเหนือเข่ามานิดหน่อย มีเรียวขาสวยขาวยาวเหมือนคลีบปลาปิลันย่า...แล้วก็บลาๆๆ พอกันที...จบๆ เลิกพากย์ได้แล้ว

โธ่ ชิ...ที่แท้ก็มายืนหลีสาว ประเภทเดียวกับพี่ชายฉันแหละว้า

ใจไม่ได้คิดแบบนั้นหรอกนะ แต่ปากมันหมาช่วยไม่ได้

ดูเหมือนใครบางคนจะกำลังสับสน เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น

ฉันสะบัดหน้ากลับไปมอง

โอ้ว...ว้าว...คู่รักกันแน่ๆ เล๊ย มีจับมือถือแขนกันด้วย นี่เธออย่าบอกนะว่าหึงเขาเข้า

ฉันไม่ค่อยจะเข้าใจว่าหมอนี่ต้องการอะไร ถ้ามองไม่ผิด ภาพที่ฉันเห็นมันก็เป็นแค่ภาพที่ผู้หญิงหุ่นนางแบบคนนั้นยื่นหนังสือให้พี่มูนไชน์เท่านั้น แล้วเธอก็เดินจากไป ซึ่งมองหาความพิเศษในแววตาและท่าทีของทั้งคู่ไม่ได้เลย

อะไรทำให้นายเข้าใจว่าฉันหึงเขา

ก็ฉันเห็นเธอพึมพำอยู่คนเดียว โมโหให้ตัวเองอยู่คนเดียว ท่าทางไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยลองทักๆ ดู

ใครจะไปรู้เล่าว่าคนที่ฉันว่าหล่อหน้าหวานผมเรียบแปล่อย่างกับลูกคุณหนูอย่างมูนลิท พี่ชายฝาแฝดของมูนนี่จะขี้หลีและกวนบาทาได้ขนาดนี้ แววตาของเขาที่จับจ้องมองดูฉันเป็นประกายคมคายเหมือนจระเข้ มุมปากเรียวบางถอดแบบเพื่อนสาวฉันมาขยับยิ้มเหมือนชอบใจ ฉันกำลังสงสัยว่าทำไมเขาไม่กลับบ้านพร้อมเพื่อนฉัน

ถ้าฉันหึงใครที่เพิ่งรู้จักกันภายในวันสองวันได้ก็ไม่ปกติแล้ว ฉันกระแทกเสียงกระแทกเท้าจ้ำอ้าวเข้าไปหาพี่มูนไชน์ที่ไม่ทันสังเกตเห็นเราสองคน และกำลังจะมุ่งหน้าไปทางป้ายรถเมล์

ได้ข่าวมาคร่าวๆ ว่าจิตเธอไม่ปกติ

ควับ!

ดูท่าทางคนตรงหน้าจะไม่ได้สนใจสายตาถมึงทึงของฉันสักนิด จมูกโด่งของเขายังชี้ขึ้นสูงอย่างเย่อหยิ่งกวนๆ แววตาอ่านยากพอกัน ท่ายืนเหมือนพวกดาราบนพรมแดง แล้วฉันก็รู้สึกโกรธ หมั่นไส้ รำคาญใจขึ้นมาจนอยากจะอัดหน้าเขาสักตั้ง แต่ฉันไม่มีเวลาเพียงพอสำหรับสิ่งนั้น ฉันวิ่งเหยาะๆ เข้าไปขวางหน้าพี่มูนไชน์เอาไว้

พี่มูนไชน์ก้มมองฉันด้วยสายตาแน่นิ่งแต่อ่อนโยน ไม่พูดอะไรออกมาและฉันก็เริ่มรู้สึกเหมือนกับจะวางตัวไม่ถูก

เหมือนเธอกำลังจะตกหลุมรักเขาเลย เสียงมูนลิทดังอยู่ข้างๆ หูฉัน

เขามองทุกคนด้วยสายตาแบบนี้รึเปล่า

ฉันถามมูนลิทออกไปอย่างงงๆ หันไปมองหน้าพี่มูนไชน์ก็กำลังทำหน้างงเช่นกัน

แบบนี้แหละ เขามองทุกคนด้วยสายตาแบบนี้เป๊ะ แล้วยังมีสายตาแบบนี้ด้วย มูนลิททำหน้าเย็นชา แล้วก็แบบนี้ เขาหรี่ตาลงเหมือนใช้ความคิด แล้วก็...

พอ! นายชื่อมูนลิท ฉันชี้หน้ามูนลิทแล้วหันไปหาพี่มูนไชน์ ส่วนคนนี้คือมูนไชน์

เธอตกคำว่าพี่ มูนลิทบอก เขาอายุมากกว่าเรา

ฉันนิ่วหน้าใส่อย่างรำคาญ

พวกนายเป็นอะไรกัน

อู้ววว...อย่าถามก้ำกวมแบบนั้นสิ มูนลิทกระพริบตาปริบๆ

พอเถอะมูนลิท มูนไชน์ดุแล้วหันมาที่ฉัน วิ่งมาขวางไว้แบบนี้ มีเรื่องสำคัญรึเปล่า

เรื่องสำคัญเหรอ ฉันเลิกลักเมื่อนึกถึงตรงนั้น เรื่องสำคัญคือฉันไม่มีอะไรจะพูดทั้งนั้น

ฉันรีบวิ่งขึ้นรถบัสทันที สองคนนี้ทำตัวเหมือนรู้จักกัน ท่าทางกวนประสาทพอกัน แค่คนละแนว ชื่อก็คล้ายกัน พวกเขาเป็นอะไรกันนะ

โอ้ เดี๋ยวนี้มีบัตรรถนักเรียนรุ่นใหม่แบบกลับหัวกลับหางเหรอเนี่ย

แก้มบวมเป่งของคนขับรถที่บ่งบอกว่าอ้วนมากยิ้มให้ฉัน ฉันจึงรีบพลิกบัตรรถนักเรียนกลับหัวขึ้นทันที ตาคนขับคนนี้ฉันเห็นหน้าทุกวันจนซี้กันเข้าขั้นย่ำปึ๊ก ฉันเลยไม่รู้สึกอยากหงุดหงิดใส่เท่าไหร่ ทั้งยังยิ้มให้ชูสองนิ้วสัญลักษณ์แห่งชัยชนะใส่ แล้วเดินไปนั่งเบาะที่อยู่ใกล้ๆ แล้วก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือโดยไม่ขอโทษบุคคลที่ฉันเดินเหยียบเท้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันพอดี โชคดีอีกอย่างของฉันคือ ท่าทางเด็กหนุ่มตรงหน้าจะเป็นพวกวิตกจริตหรือหวาดกลัวโลกภายนอก เพราะถ้าหากเขาเป็นพวกนักเลงละก็ฉันคงต้องแย่แน่ๆ

ที่พี่เล่าให้ฟังเมื่อวาน ผมเชื่อเลย

ฉันเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงหนึ่งแว่วมาเหมือนเสียงตามูนลิท

พี่รู้เปล่าว่าทำไมยัยคนนี้ถึงวิ่งตัดหน้าพี่...ผมแอบได้ยินเธอพึมพำว่าตกหลุมรักพี่หัวปักหัวปำ เพราะพี่ช่วยเหลือเธอเอาไว้เรื่องคำศัพท์

เรื่องคำศัพท์มันคุ้นๆ ไอ้ตกหลุมรักก็คุ้น ส่วน หัวปักหัวปำ นี่มาใหม่ แต่เสียงคนพูด นี่สิโคตรไม่คุ้นเลย! แต่ฉันจำได้เลยแหละ ไอ้บ้านี่ใส่สีตีไข่อีกแล้ว ว่าแต่มันอยู่มุมไหนของรถกันแน่

เลิกทะเล้นได้แล้วมูนลิท นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันไม่เชื่อนาย

น้ำเสียงที่ฉันรู้จักอันดับสองกล่าวอย่างสบายๆ ให้จินตนาการภาพคนพูดยังออกเลย ก็นี่มันเสียงพี่มูนไชน์นี่หน่า

นอกจากนั้นแล้วเธอยังซ้อมขอบคุณพี่ด้วย หวานสุดๆ มีท่าทางยั่วยวนด้วยนะ แบบนี้

ขนหน้าแข้งนาย ทำลายจินตนาการฉันย่อยยับ

ฮ่าๆ นี่พี่ก็คิดเหมือนกันใช่ไหม คงจะจินตนาการถึงไม้ยูคาลิปตัสแห้งๆ ขาวๆ ที่ยั่วยวนใจน่าเอามาตอกหลักปักที่ชายเลนไว้ดักปลา แต่บังเอิญเห็นต้นขาผมเข้าเลยเสียเส้นน่ะสิ

ไม่ไหวแล้วว้อย คนพวกนี้...วอนหมัดฉันซะแล้ว

ฉันกัดฟันยัดหนังสือลงในกระเป๋า ไอ้คนที่ฉันเดินเหยียบเท้าเมื่อก่อนหน้านี้ หดตัวลงเหลือสองนิ้วเหมือนกลัว ฉันถลึงตาใส่เขาก็จริงแต่กำลังนึกถึงผู้ชายที่มีชื่อขึ้นต้นด้วย มูน ทั้งสอง

เบาะหลังมีร่างสองร่างกำลังนินทาฉันอย่างสบาย ทั้งที่เจ้าทุกข์ที่ว่านี่ยืนจังก้าจ้องพวกเขาอยู่ก็ไม่ได้ทำให้ใครคนใดคนหนึ่งสะทกสะท้าน สาบานได้เลยนะ พวกเขาเป็นอะไรที่อธิบายยากจริงๆ ตามูนลิทหันมายิ้มให้ฉันทะเล้น ส่วนพี่มูนไชน์ก็ยิ้มให้ที่มุมปากหน่อยๆ

ฉันยอมรับนะว่าฝึกพูดขอบคุณจริง ฉันพยายามข่มอารมณ์ แต่ฉันสาบานได้ว่าไม่ได้ต้องการจะอ่อยเขา

ทำเป็นโมโหไปได้ มูนลิทยกมือขึ้นปราม

การแต่งตัวเหมือนคุณหนู ท่านั่งตูดบิด มือที่ยกขึ้นสูงเป็นการตักเตือน สีหน้ากวนประสาทและผมเรียบแปล่ โหย...มีใครจะหน้าตากวนโอ๊ยได้เท่าหมอนี่อีกไหม

ฉันก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ต่อให้เธอยั่วเขาจริง พี่มูนไชน์เขาก็ไม่เกิดอารมณ์หรอก เพราะเขาไม่ชอบเด็กมัธยมต้น ยิ่งเด็กผู้หญิงที่โตไม่เต็มที่แบบเธอด้วยแล้วไม่ต้องพูดถึง

โตไม่เต็มที่ ฉันเลิกคิ้วสูง

ดูสิ หน้าอกก็กำลังพัฒนา ขาก็เล็กอย่างกับไม้ตะเกียบ แขนก็แห้งๆ แม้ว่าจะดูดีกว่าเด็กกำพร้าในแถบเอทิโอเปียอยู่หน่อยก็ตาม แต่แบบนี้ก็ยังไม่ผ่านอยู่ดี เขาจ้องฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า

ฉันเริ่มมองตามและสำรวจตัวเอง

โอ๊ะๆ เดี๋ยวๆ ขาดไปอีกอย่าง รู้สึกว่าร่างกายเธอจะตรงเปะ ไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้ง แบบนี้หาปริมาตรได้ไม่ยาก ถ้าคนอื่นๆ คงต้องใช้สูตรคิดกันจนหัวหมุน แต่เธอแค่สูตรปริซึ่มก็ผ่านแล้ว มันไม่ค่อยท้าทายรู้ไหม!”

เขาว่าฉันไม่ค่อยท้าทาย ตกลงนายต้องการอะไรกันแน่ เดี๋ยวฉันจะแสดงให้เห็นว่าต้นข้าว ลูกสาวคุณต้นกล้าอดีตสาวนักหวด มีความสามารถและเก่งกล้าเพียงพอกับสมัยคุณแม่ยังสาวนะยะ

มูนลิท ฉันทำตาหวานเยิ้มใส่เขา เรียกชื่อเสียงอ่อนเสียงหวาน

อะไรเหรอครับต้นข้าว

ตักนาย...ว่างไหมคะ ฉันรู้สึกเหนื่อยๆ และอยากนั่งเต็มที

คราวนี้เขาทำตาโต กับท่าทางอ่อนช้อยอ่อยผู้ชายที่ฉันกำลังแสดง

ว่างสิครับ ต้นข้าว ตักผม...ว่างสำหรับคุณเสมอ

ถ้างั้นต้นข้าวขอนั่งตักนายนะคะ ฉันไม่รอคำตอบแล้วนั่งลงทันที หันไปมองหน้าพี่มูนไชน์ที่มีทีท่าเหมือนจะอ้ำอึ้งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะรีบเปลี่ยนสีหน้าให้เป็นปกติ ฉันยิ้มให้อย่างจริงใจแล้วรีบหันหน้ากลับมาหามูนลิททันที

มูนลิทหายใจติดขัดเมื่อเห็นฉันเอามือโอบกอดคอเขาไว้ หน้าเขาเริ่มแดงเหมือนคนขาดอากาศหายใจ ฉันจึงรู้ว่า...นอกจากเขาจะไม่เป็นอัจฉริยะด้านดนตรีแล้ว เขายังไม่เป็นอัจฉริยะทางด้านการอ่านมารยาหญิงอีกต่างหาก ฉันไม่ได้รู้สึกสบายนะที่นั่งอยู่บนนี้ แต่ส่วนหนึ่งก็อยากรู้ว่า...คนปากดีจะเก่งสักแค่ไหนหากต้นข้าวจะเอาจริง แน่นอนว่าการกระทำของฉันเล่นงานคนปากมอมอย่างเขาจนจั๋งหนับไปเลย แต่มันยังไม่จบแค่นั้นน่ะสิ

มูนลิท นายรู้สึกยังไงเวลาที่ฉันอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ ฉันขยับตัวใกล้เขาเข้าไปอีก จนหน้าเราอยู่ห่างกันไม่มาก

ธะ...เธอ...ตัวไม่หนักเลย เขากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่แล้วมองไปข้างหน้า ไม่กล้าสบตาฉัน

หันมามองหน้าฉันหน่อยสิ ฉันใช้มือดันแก้มเขาหันมาทางฉัน แล้วความอดทนขั้นสุดท้ายฉันก็สิ้นสุด เพราะฉันไม่สามารถแสดงกิริยาแบบนี้ได้อีกต่อไปแล้ว

โป้ก! ตุ๊บ!

คนที่กวนอารมณ์ต้นข้าวให้บูดเน่า ต้องประสบกับชะตากรรมที่คาดการไม่ถึง ผู้ตกเป็นเหยือส่วนมากคือ...

1. พวกชอบทำตัวเหมือนแน่ แต่ว่าอ่อนหัดเหมือนตามูนลิท

2. พวกชอบทำตัวขวางโลก

3. พวกชอบทำตัวขรึม (ฉันเห็นแล้วเกิดอาการณ์หมั่นไส้ ปล.เป็นบางครั้ง ไม่รู้ว่าทำไม)

4. พวกทำตัวเป็นเพลย์บอย

5. อื่นๆ มันเยอะเกินจนจำไม่ไหว ที่ยกขึ้นมาให้ฟังคือพวกที่ฉันเพิ่งเจอ รุ่นใหม่ๆ ล่าสุดและยังไม่ลืม ก็บอกแล้วไงว่าฉันความจำสั้น หากว่าหน้าตาฉันไม่เหมือนแม่มาก และเหมือนพ่ออยู่หน่อย ใครๆ คงต้องคิดว่าฉันเป็นลูกปลาทองแน่ๆ

:::เจ้าชายอัศวิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #18 fene_sun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 / 21:07
    สะใจโก๋ วะฮ่าๆๆๆๆ ^^
    #18
    0
  2. #17 ขนมจีบ+ซาลาเปา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 / 19:33
    โอ๊ะโอ...ต้นข้าวร้ายกาจจริง
    มาอัพไวๆน้าพี่นาต สู้ๆๆๆๆๆๆ
    #17
    0