Crackers Family รักรสซ่า...ครอบครัวหรรษา x 3²

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 พ.ค. 52

href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" /> href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" /> href="file:///C:\Users\media\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" />

เจ้าชายอัศวิน:::

 

อืม...>_< จะบอกว่าเรื่องนี้แต่งไว้นานแล้วก็ยังฟังดูดีเกินไป เอาไงดีล่ะ บอกว่า “ดองไว้นานแล้ว” ดีกว่าไหม นาตตัดสินใจนำเรื่องมาลงใหม่เผื่อมีคน “อยาก” อ่าน มันเป็นภาคต่อของนิยายเรื่อง “พี่เลี้ยงสุดซ่ากับแฝดห้าหน้าใส” + “รักรสซ่าท้าใจเกย์” น่ะ เป็นรุ่นคุณลูกอีกที นาตแต่งไปเกิดอาการสับสนทางเพศนิดหน่อย เอ้ย ไม่ใช่ สับสนแหละ อยากวางเรื่องนี้ไว้เสียดื้อๆ ตอนนี้แอบคิดถึงเลยดึงกลับมา อื่นๆ นาตไม่รู้จะบอกอะไรแล้ว รู้สึกว่าประกาศไว้หน้าเวป ตามอ่านกันเอานะคะ 555

ฝากนิยายด้วยค่ะ

 

 

บทนำ

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของหนุ่มสาวที่กำลังแลกช็อกโกแลตกันในวันวาเลนไทน์ หิมะก็เป็นใจตกลงมาลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศก่อนจะล่วงลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบา บ้างก็ปลิวลงมาจับอยู่ปลายจมูกของเด็กหนุ่มสาว รวมทั้งปลายจมูกของฉัน ขณะกำลังยืนรอใครบางคนด้วยรอยยิ้ม มือกระชับเสื้อกันหนาวสีชมพูแนบกาย ปัดปอยเปียหมวกไหมพรมออกจากหน้าเมื่อลมพัดมันมาติดอยู่ที่ปาก

ซารางแฮ

ฉันร้องขึ้นเสียงดัง น้ำเสียงคงฟังดูสดใสจนออกนอกหน้า มองดูเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลบลอนด์เดินผ่าพายุหิมะตรงเข้ามาหา ปากขยับยิ้มอย่างดีอกดีใจพร้อมกับซ่อนกล่องช็อกโกแลตไว้ด้านหลัง  

ขอโทษทีที่ปล่อยให้เธอต้องรอนาน

เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ หวังจะประทับจูบลงบนริมฝีปากฉัน แต่ฉันกลับเอียงแก้มให้ ตุ้ยท้องเบาๆ หากไม่ติดที่ว่าฉันชอบเขาอยู่ละก็ มั่นใจได้เลยว่าภาพที่ได้เห็นคงจะไม่เป็นแบบนี้

ฉันหนาวจะตายอยู่แล้ว นายทำแบบนี้ได้ยังไง ค้อนให้พอเป็นพิธี

คนตรงหน้าเพียงหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจท่าทางน่ารัก

ฉันดีใจที่ไม่โดนเธอต่อยหน้าเอา ดีนะที่แค่ท้อง เขาว่า

มือฉันแข็งจะแย่ ต่อยหน้านายก็เจ็บตัวฟรีสิ ฉันไม่ทำแบบนั้นให้โง่หรอก

ขอโทษอีกทีนะ แล้วก็...แฮปปี้วาเลนไทน์เดย์มายเลิฟ

เขาดึงกำปั้นฉันเข้าหาตัวแล้วคลี่ออก วางกล่องที่ห่อไว้ด้วยกระดาษสีชมพูรูปนางฟ้าสีขาวปนทองถือหัวใจสีแดงสดไว้บนมือฉัน ฉันหดไหล่เก็บอาการดีอกดีใจเอาไว้ไม่อยู่ แล้วส่งกล่องช็อกโกแลตของตนให้เขา

อะ ฉันให้นาย Home Made เชียวนะ

เธอทำเองเหรอ กินได้ไหมเนี่ย

ซารางแฮ นายอยากตายไหม

ท่าทางกระฟัดกระเหวี่ยงตีหน้ายักษ์ของฉันทำให้ซารางแฮนึกขำมากกว่าหวาดกลัวหรือผวา

แกะเลยสิ เขาบอก

ตอนนี้น่ะเหรอปากก็ถามไปอย่างนั้น แต่มือบรรจงแกะโบว์สีขาวอย่างทะนุถนอม รอยยิ้มฉันคงกว้าง จนปากเกือบจะฉีกถึงใบหู แล้วทันใดนั้นเอง

ตุ๊บ!

หมัดเล็กๆ พุงออกจากกล่องตรงเข้าสู่เป้าหมาย คือจมูกของฉัน ฉันเจ็บปวดจนน้ำตาไหล ขบฟันเหล่ตาขึ้นมองเขาที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างแค้นเคือง เขากำลังพยายามกลั้นหัวเราะ ทั้งที่เป็นต้นเหตุทำให้จมูกของฉันที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงขึ้นมากกว่าเก่า

ซารางแฮ ฉันขบฟัน นายเตรียมตัวตายได้เลย อ้าาาาา

ฉันกำลังจะต่อยเขา แต่ซารางแฮไหวตัวทันวิ่งหนีไปได้ ฉันตะโกนร้องตามออกคำสั่งให้เขาหยุด ทั้งสะดุดกองหิมะจนล้มลุกคลุกคลาน หัวใจที่เคยพองโตร้อนระอุ หมัดก็อยากทำงานโดยการฟาดลงไปบนหัวใครสักคน และจะเป็นการดีมากหากหัวใครที่ว่านั้นเป็นหัวของซารางแฮ เจ้าของขายาวที่กำลังวิ่งลิ่วนำหน้าฉันไปได้อย่างสบายๆ

โอ้ย

แกล้งล้มลงแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลรินลงมาอาบแก้ม ค่อยๆ ยกมือขึ้นมาปาดหยดน้ำใสๆ ออก ใช้มืออีกข้างหนึ่งนวดข้อเท้าเบาๆ ซารางแฮหยุดวิ่งหันมามอง แล้วก็ต้องแสดงทีท่าตกอกตกใจออกมาเมื่อเห็นว่าฉันนั่งจุ้มปุกอยู่บนกองหิมะไม่ขยับ

เขาย่อเข่าลงตรงหน้า มือใหญ่ลูบหน้าฉันเบาๆ อย่างอ่อนโยน บรรจงปัดหิมะออกจากขนตา แล้วหันไปให้ความสนใจกับข้อเท้าแทน

เจ็บมากไหม

ฮือ ฉันคราง ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อรู้ว่าแผนการของตัวเองใช้ได้ผล

ให้ฉันอุ้มกลับบ้านไหม

อืม มือค่อยกลิ้งหิมะเป็นลูกบอลกลมๆ แล้วเรียกชื่อ ซารางแฮ

เขาเงยหน้าขึ้นมาคิ้วหนาขมวดเข้าหากันสีหน้ารู้สึกผิด

ตุ๊บ!

สายไปเสียแล้ว กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่านี่เป็น มารยาเด็กผู้หญิงบอลหิมะก็มาแปะอยู่ที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของเขา ซารางแฮยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง ขณะที่ฉันหัวเราะชอบอกชอบใจสมน้ำหน้า ลุกขึ้นปัดประโปรง แล้วเตรียมเดินหนี แต่โดนคว้าเอาไว้ได้ก่อน

หมับ!

ตัวแสบ คิดว่าฉันจะปล่อยเธอง่ายๆ รึไง

ปล่อยนะ นายอยากตายรึไง ดิ้นขลุกขลักรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า

เลิกขู่กันสักที ฉันไม่กลัวเธอหรอก เขาพลิกตัวฉันหันกลับไปหา ไม่อยากได้ของขวัญวันวาเลนไทน์ใช่ไหม

นะ...นายมีอีกเหรอ นึกอยู่ในใจเหมือนกันว่าเขาจะไม่ได้มีของขวัญเพียงชิ้นเดียวให้ฉันแน่ แต่ก็แกล้งถามไปอย่างนั้น แล้วอย่างนี้จะเหลือเหรอ ฉันก็ต้องอยากได้สิ

ซารางแฮยิ้มอย่างรู้ทันแล้วดึงสมุดเล่มหนึ่งออกมา ปกหนังสีน้ำตาลแลดูมีเสน่ห์ย้อนยุคคลาสสิค ซึ่งฉันใฝ่ฝันอยากได้มานานแต่ไม่เคยซื้อเองเพราะคิดว่ามันแพงเกินความจำเป็น หน้าปกมีรูปกังหันลมเป็นลอยปรุสีน้ำตาลแก่กว่ากันมาก มีตัวอักษรโบราณสลักอยู่ด้านล่างของรูปว่า สมุดบันทึกนักเขียน เขาส่งมันให้พร้อมกับรอยยิ้มที่มองดูกี่ทีๆ ก็ต้องรู้สึกใจเต้นผิดจังหวะทุกครั้ง

ทีนี้... เขาดึงเสื้อแจ๊กเก็ตของตนขึ้นมากางไว้เหนือหัว ...ให้ฉันจูบเธอได้รึยัง

พยักหน้าเป็นคำตอบ ยิ้มให้เขาบางๆ ก่อนจะค่อยหรี่ดวงตาให้เล็กลงจนกระทั่งปิดสนิท ซารางแฮเดินเข้ามาใกล้แล้วใช้เสื้อคลุมหัวของตัวเองและฉันเอาไว้ บรรจงประทับจูบลงบนริมฝีปากอย่างอ่อนโยนอบอุ่นอยู่นาน ซึ่งดูเหมือนจะไม่อยากคลี่ออกจากกันง่ายๆ จนกระทั่ง...

ซารางแฮ

ต้นข้าว

แม่และอาซากวาตวาดลั่นทำให้เราสองคนตกอกตกใจราวกับว่าไปฆ่าใครตายมาก็ไม่ปาน และเทพนิยายระหว่างเขาและฉันก็จบลงที่ตรงนั้น

 

:::เจ้าชายอัศวิน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #8 >>night_girl<< (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2552 / 20:42

    แค่บทนำก็น่าสนใจแล้วค่ะ ^^

    #8
    0
  2. #7 ขนมจีบ+ซาลาเปา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2552 / 09:59
    บทนำก้อสนุกแล้วค่ะ
    #7
    0
  3. #6 boongkee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2552 / 22:57

    เอ๊อะ! มันน่ารักมากเลยดิ๊พี่ กร๊ากกกกกกก

    #6
    0