หวงลูกสาวออนไลน์ (The Father Online)

ตอนที่ 97 : งานเล็ก ๆ ในเมืองมนตรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    11 ม.ค. 53

 

ทิศเหนือของเกม Fantasy International Online เป็นที่ตั้งของเมืองมนตรานคร ซึ่งภายในเมืองนั้นเป็นที่ตั้งของสมาคมสำคัญด้านเวทย์มนต์คาถา และด้านภูตผีปีศาจ ทำให้เป็นที่สนใจของเหล่าผู้เล่นที่ต้องการจะได้อาชีพด้านเวทมนต์คาถายิ่งนัก

 

พ่อคะ นักรบแห่งจันทรานครไม่มากับเราด้วยหรอคะ จินนี่ร้องถามขึ้น ในขณะที่กำลังเดินทางมุ่งไปสู่มนตรานคร

จินนี่ บางครั้งเราก็ต้องรู้จักทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้น ทำให้จินนี่อุทานขึ้นว่า

ถึงว่าสิ ทำไมท่านขุนเหล็ก กับพระนางจันทราเทวีไม่ไปด้วย ที่แท้ก็พ่อไม่ให้ไปด้วยนี่เอง ใช่ไหมพ่อ

 

ใครบอกละ

จินนี่รู้นิสัยพ่อดี ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้เรื่องหรอก

ใครจะไปห้ามพระนางจันทราเทวี กับท่านขุนเหล็กได้ละ

คนอื่น ๆ ทำไม่ได้ ก็มีแต่พ่อเท่านั้นที่ทำได้ ผู้เป็นลูกสาวเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ ทำให้หวงเว่ยหัวเราะแก้เก้อ ก่อนที่จะบอกว่า

 

ศัตรูอยู่ในที่ลับ ถ้าเรายกกองทัพไป ย่อมเท่ากับว่า พวกเราอยู่ในที่แจ้ง ย่อมไม่เป็นผลดีต่อเรา อีกอย่าง ชาวจันทรานครมีธาตุแห่งแสง เมื่อลงไปยังนครบาดาลย่อมจะเสียเปรียบศัตรู นี่คือเหตุผลที่พ่อคิดว่า เราควรมากันเอง

แล้วถ้าเราสู้พวกมันไม่ได้ละ จินนี่ถามต่อ

เมื่อถึงเวลานั้น กองทัพแห่งจันทรานครย่อมต้องยกทัพมาช่วยแน่ ๆ เพราะพ่อขอให้พวกเขาหาวิธีที่จะลงไปใต้บาดาลโดยที่ไม่เสียเปรียบในเรื่องธาตุ

 

ที่แท้พวกเราก็เป็นแค่กองสอดแนมนั่นเอง มิน่าละ ทำไมพ่อถึงไม่ให้เดินทางไปอย่างรวดเร็ว อ้อนแอ้นเอ่ยขึ้นบ้าง

รูปร่างของอ้อนแอ้นดูแปลกตาไป เพราะว่า พระนางจันทราเทวีได้ให้อ้อนแอ้นได้อาบแสงจันทร์จากตำหนักอาบจันทร์ ซึ่งจะช่วยให้คนในนครจันทราเป็นอมตะ และสำหรับเด็ก ๆ ที่มีธาตุแห่งแสง ก็จะโตได้อย่างรวดเร็ว ตามพลังที่ได้รับจากห้องนี้ ซึ่งพลังที่อ้อนแอ้นได้รับนั้นคือ 5 ปี จึงเท่ากับว่า อ้อนแอ้นเป็นสาวน้อยวัย 15 ปี

ใช่ เราต้องทำตัวเหมือนผู้เล่นอื่น ๆ จะได้กลมกลืนไปกับเขา หวงเว่ยตอบ ทำให้จินนี่ได้โอกาส รีบพูดขึ้นว่า

ไม่เห็นจะกลมกลืนเลยพ่อ ดูสิ คนอื่น ๆ เขาใส่ชุดจอมเวทกัน แต่พวกเรากลับใส่ชุดนักรบ กับชุดนักผจญภัย ไม่เห็นจะเข้ากันเลย

 

อืม.......มันก็จริง

ถ้าอย่างนั้น เราไปหาชุดจอมเวทมาใส่บ้างดีไหมคะ จินนี่ได้โอกาสทันที แต่ผู้เป็นพ่อตอบว่า

แต่ชุดจอมเวทให้พลังป้องกันน้อยนะจินนี่

ก็จริง แต่ค่าป้องกันพลังเวทจะสูงมาก ซึ่งจำเป็นสำหรับพวกเรา

อืม.....ถ้างั้น เมื่อถึงเมืองแล้ว ลูกพาน้องไปเดินเที่ยวตลาด แล้วเลือกชุดมาให้กับทุกคนด้วยนะ

ได้เลย เดี๋ยวจัดให้ จินนี่ตอบด้วยความสดใสร่าเริง ทำให้เหล่าหนุ่ม ๆ พากันมองอย่างสนใจ แต่เมื่อเจอสายตาดุ ๆ จากหวงเว่ยก็พากันหลบตากันเป็นแถว

 

เฮ้ย....ใครวะ ตาดุฉิบเป๋ง แต่สาว ๆ มีแต่สวย ๆ ทั้งนั้น คนใส่ชุดขาวนั้นสวยแบบสง่า คนใส่ชุดสีเหลืองนั้นสวยซึ้ง คนใส่ชุดเขียว สวยแบบร่าเริง และน้องคนเล็กนั่น สวยแบบซื่อบริสุทธิ์

กลุ่มนักเวทซึ่งเป็นชายล้วน แต่ดูท่าทางจะเป็นกลุ่มผู้เล่นอิสระ จึงพากันเฮ ๆ ฮา ๆ ตามความพอใจ ทำให้หวงเว่ยที่ได้ยินเสียงนินทาจึงส่งสายตาพิฆาตไปอีกครั้ง ด้วยทักษะนักรบแห่งจักรวาล ทำให้กลุ่มนักเที่ยวเหล่านั้นเสียววาบไปถึงตับถึงพุง จึงหุบปากเงียบด้วยความหวาดกลัวทันที

 

หลังจากที่กลุ่มหนุ่ม ๆ ยืนตัวสั่นเทา จนกระทั่งกลุ่มของหวงเว่ยลับตาไป จึงเปิดฉากนินทาเพื่อหาข้อสรุป และความมันส์ในอารมณ์ทันที

 

เฮ้ย....ลุงคนนั้นเป็นบอสหรือเปล่าวะ ดูท่าทางน่าจะเก่งมาก ๆ เพราะขนาดข้าเคยเจอกับบอสที่ต้องใช้คนนับร้อยจึงล้มได้ ก็ไม่มีประกายตาดูน่ากลัว และทรงอำนาจขนาดนี้เลย ชายหน้าตาออกไปทางลูกครึ่ง (ครึ่งลาว ครึ่งเขมร) เปิดฉากนินทาก่อนทันที

 

ใช่ ๆ ดีนะที่เกมนี้ไม่มีฉี่ ไม่งั้น ข้าว่าข้าคงกลั้นไม่ไหวแน่ ๆ แค่พูดถึงสาว ๆ ก็ไม่ได้ สงสัยจะเป็นพวกพ่อที่หวงลูกสาวหรือเปล่าวะลูกครึ่งผีครึ่งคนกล่าวขึ้น

เด็กสาวสองคนนั่นน่าจะใช่ลูกสาว แต่สาวสองคนนั้น น่าจะเป็นแม่ของเด็กสาวแฮะ เล่นมีเมียสองคน แถมหวงลูกสาวสุด ๆ แบบนี้ น่ากลัววะชายหนุ่มที่หน้าตาตี๋ ๆ เป็นลูกครึ่งจีนครึ่งไทย กล่าวขึ้นอย่างใกล้เคียง

ถึงว่าสิ เขาถึงบอกว่า พวกเจ้าชู้ชอบหวงลูกสาว ถ้าจะจริง หนุ่มครึ่งผีครึ่งคนสรุปเรื่องไปไกลสุดกู่ทันที

 

 พ่อคะ จินนี่ขอพาอ้อนแอ้นไปเที่ยวตลาดกันนะคะ จินนี่วันนี้แต่งชุดสดใส มือหนึ่งอุ้มแมวดดำ ส่วนมืออีกข้างจูงอ้อนแอ้นที่แต่งชุดแบบน่ารัก พากันมาขอผู้เป็นพ่อทันทีที่ก้าวเข้ามาในเมือง

 

ได้จ๊ะลูก แล้วไปเจอกันที่กิลด์สาขาของเรานะ

จ๊ะ พ่อ

 

ทันทีที่ได้รับอนุญาต ทั้งสองก็วิ่งปร๋อไปทันที ราวกับเด็กได้รับอนุญาตให้ออกไปเที่ยวเล่นได้ ทำให้ผู้เป็นพ่อส่ายหัวอย่างเอ็นดู

 

นาน ๆ ได้มาเที่ยวเมืองแบบนี้ก็ดีนะคะ แม้ว่า การได้อยู่กับอารยธรรมโบราณ และธรรมชาติป่าเขาจะทำให้จิตใจสงบ แต่การอยู่ในเมืองจะทำให้เกิดความตื่นตัว และกระตือรือร้นขึ้น ดาว่า ดีกันไปคนละอย่างนะ วายุดาเอ่ยขึ้น พลางหันไปจูงมือธิดารัตน์

เราไปเที่ยวเดินดูของบ้างไหม จะได้หาซื้อของใช้แบบผู้หญิง ๆ กัน

ได้สิ ดาก็อยากจะดูความเจริญของเมืองมนุษย์ด้วย ดู ๆ ไปแล้ว เมืองนี้ก็สวยนะคะ

ธิดารัตน์ตอบยิ้ม ๆ เมื่อได้พบเห็นสิ่งแปลก ๆ ใหม่ ๆ ทำให้เธอรู้สึกสนใจ และมีความอยากรู้อยากเห็นเกิดขึ้น

 

เมืองนี้ใช้สถาปัตยกรรมแบบกรีก และโรมัน ซึ่งนิยมใช้หินอ่อน และหินเกรนิตในการสร้าง ซี่งส่วนมากจะใช้สถาปัตยกรรมแบบเสา คาน และการหลังคาทรงโค้งในบางแห่ง นอกจากนั้นแล้ว ยังมีรูปปั้น ภาพเขียน และลักษณะบ้านเมืองที่สวยงามด้วย น้องดาเดินดูกับดานะครับ แต่อย่าเพลินกับความสวยงามของเมืองจนลืมกลับมายังจุดนัดพบละ

หวงเว่ยกล่าวแนะนำ ทำให้ธิดารัตน์พยักหน้ารับ พลางหันไปจูงมือกับวายุดา เพื่อที่จะเดินเที่ยวดูอาคารบ้านเรือน และหาซื้อเครื่องสำอาง และเครื่องประดับ ตามประสาผู้หญิงทันที

ซึ่งในเรื่องที่เกี่ยวกับเงินทอง และอุปกรณ์ต่าง ๆ นั้น หวงเว่ยได้ตั้งให้คลังสินค้า และเงิน เป็นส่วนกลาง ซึ่งคนในกลุ่ม และเหล่าภูตประจำตัวสามารถใช้ได้

 

ส่วนตัวของหวงเว่ยใน ได้เดินไปดูอาคารบ้านเรือน และสังเกตความเป็นไปในเมือง ทำให้เขาเป็นจุดเด่นของคนในเมือง เพราะว่า ในท่ามกลางเหล่านักเวทย์ทั้งหลาย ซึ่งแต่งกายกันด้วยชุดคลุม และมีไม้เท้า หรือคทา เป็นอาวุธนั้น ชุดแต่งกายแบบนักรบ และรูปร่างสูงใหญ่ของหวงเว่ยดูแปลกตาเป็นอย่างยิ่ง

 

ลุง ลุงเป็น NPC หรือเป็นผู้เล่นครับ

เด็กหนุ่มวัยประมาณ 14-15 ปีเอ่ยถามขึ้นด้วยความอยากรู้ ที่ด้านหลังมีกองเชียร์เป็นกลุ่มประมาณ 20-30 คน ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ต่างก็เล่นเป็นนักเวทย์ด้วยกันหมดทั้งกลุ่ม

ผู้เล่นครับ มีอะไรหรอ

เพื่อน ๆ ผมอยากรู้นะครับ ลุงอายุเท่าไร เผื่อพวกผมจะได้ชวนพ่อแม่เรามาเล่นด้วย เด็กหนุ่มคนนั้นตอบ

 

อายุไม่สำคัญหรอก สำหรับเกมนี้ บอกพ่อแม่ไปเลยว่า ในเกมนี้จะทำให้ครอบครัวได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น ยิ่งคนมีเวลาน้อยยิ่งต้องหาเวลามาเล่นกับลูก ๆ บ้าง

หวงเว่ยให้คำแนะนำ ทำให้ทั้งเด็ก ๆ ทั้งกลุ่มเริ่มเข้ามารุมล้อม เพราะรู้สึกว่าเป็นคำแนะนำที่ดี ทำให้คนที่ผ่านไปผ่านมารู้สึกแปลกใจ ที่กลุ่มเด็ก ๆ พากันห้อมล้อมผู้เล่นที่มีอาชีพนักรบ

 

ลุงเป็นนักรบหรอคะ ทำไมแต่งชุดไม่เห็นเหมือนนักรบอื่น ๆ เลย เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ถักเปียด้านข้างสองเส้น เอ่ยถามขึ้น

เพราะลุงไม่ได้สังกัดสมาคมนักดาบนะ ก็เลยไม่ได้แต่งชุดเหมือนคนอื่น ๆ หวงเว่ยตอบอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่ทำให้เหล่าเด็ก ๆ ตาโตด้วยความสนใจ

 

ไม่ได้สังกัดสมาคมก็เปลี่ยนอาชีพได้หรอครับ เด็กหน่อยคนแรกกล่าวขึ้นอย่างประหลาดใจ

เปลี่ยนได้ แต่ทว่า ต้องเป็นอาชีพลับเท่านั้น สำหรับอาชีพธรรมดานั้น ต้องเปลี่ยนที่สมาคมอย่างเดียว

หมายความว่า คุณลุงได้อาชีพลับหรอครับ ว้าว....เท่ห์จังเลย

กลุ่มเด็ก ๆ พากันตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ที่ได้เห็นอาชีพลับ ซึ่งแทบคิดว่าจะไม่มีในเกมนี้ แต่ก็ปรากฏให้เห็นคนหนึ่งจนได้

 

แล้วพวกเธอได้อาชีพหรือยัง หวงเว่ยถามกลุ่มเด็ก ๆ ซึ่งคาดว่า น่าจะอยู่ในชั้นเดียวกันทั้งหมด

เฮ้อ...... กุล่มเด็ก ๆ ทั้งหมดพากันทอดถอนใจ ทำให้หวงเว่ยทำหน้าสงสัย จนเด็กผู้หญิงที่มัดผมไว้ด้านหลัง ได้กล่าวอธิบายว่า

พวกเราไปมีเรื่องกับกลุ่มของลูกผู้มีอำนาจในสมาคม ทำให้สมาคมไม่ให้อาชีพกับเรา

 

ให้ลุงช่วยไหม เขาเห็นแววตาของเด็ก ๆ เหล่านั้นแล้วก็รู้สึกสงสาร จึงเอ่ยปากขึ้น

ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะเราไม่ค่อยได้สู้กับใคร และไม่ค่อยได้ออกล่ามอนสเตอร์กันเท่าไรนักหรอกครับ พากันเดินเล่นไปมาอยู่แถวในเมืองก็สบายดีแล้ว

เด็กหนุ่มที่มาทักกับเขาเป็นคนแรกนั้นเอ่ยขึ้น แต่หวงเว่ยรู้ว่า พวกเขาก็อยากจะออกไปผจญภัยในโลกภายนอกบ้าง แต่เพราะมอนสเตอร์รอบ ๆ เมืองนี้มีเลเวลที่สูงมาก ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ไม่มีเวทมนต์ แต่สำหรับผู้มีเวทมนต์แล้ว สัตว์ร้ายเหล่านั้นก็เป็นแค่เป้าเคลื่อนที่ได้เท่านั้น

 

แล้วพวกเธอพากันมาเมืองนี้ได้อย่างไง

พวกเราขอเดินทางมากับกิลด์รวมพลคนใจดี ในตอนที่เดินทางมาเปิดสาขาที่เมืองนี้ครับ

เด็กคนเดิมตอบ ทำให้หวงเว่ยพยักหน้าด้วยความสงสาร เพราะกิลด์เขาเดินทางมาเปิดที่นี่ได้หลายเดือนแล้ว

แต่ทว่า เด็ก ๆ เหล่านี้กลับไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ ทำให้ไม่สามารถเดินทางออกนอกเมืองได้ ไม่สามารถเก็บเลเวลนอกเมืองได้ จึงเท่ากับถูกคุมขังไปโดยปริยาย

 

ทำไมพวกเธอไม่ไปขอความช่วยเหลือจากกิลด์รวมพลคนใจดีละ เขาอดที่จะถามไม่ได้

พวกเรากลัวทางกิลด์จะเดือดร้อนครับ เพราะคนที่สมาคมนั้นเท่ากับเป็นหัวหน้าของนักเวททั้งหมดในเมืองนี้ ซึ่งการเป็นศัตรูกับพวกเขาย่อมไม่เป็นผลดีอย่างแน่นอน

อืม......แล้วพวกเธออยากเก่งกันไหม

อยากครับ/คะ เด็ก ๆ พากันพูดออกมาตามที่ใจตนต้องการ ทำให้หวงเว่ยยิ้ม พลางคิดถึงวิธีการที่จะช่วยให้เด็ก ๆ เหล่านี้เก่งกล้าสามารถขึ้นมาจนเทียบกับยอดฝีมือด้านเวทมนต์ของเมืองนี้

 

เพราะโดยปกติแล้ว คนที่เกิดความต้องการที่จะทำอะไรสักอย่าง แต่ทำไม่ได้ จะเกิดความอึดอัด และความอึดอัดนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นพลังในด้านลบ ทำให้เกิดโรคต่าง ๆ ขึ้นในร่างกาย และร่างกายจะไม่คล่องแคล่งว่องไว อารมณ์ไม่แจ่มใส

แต่เมื่อไรก็ตามที่พวกเขาสามารถที่จะทำตามสิ่งที่เขาต้องการนั้นได้ พลังแห่งความอึดอัดนั้นจะเปลี่ยนเป็นพลังแห่งความมุ่งมั่น และตั้งใจ จนทำให้กลายเป็นคนที่เก่งกล้าสามารถยิ่งกว่าคนอื่น

 

ด้วยเหตุนี้ เราจึงพบเห็นอยู่เสมอว่า ผู้กล้ามักจะเกิดจากคนที่มีชะตาชีวิตที่รันทดกว่าคนอื่น ๆ เพราะคนที่มีชีวิตที่รันทดหดหู่นั้น ถ้าเขาสามารถแปรเปลี่ยนพลังด้านลบให้กลายเป็นด้านบวกได้ พวกเขาก็จะกลายเป็นสุดยอดแห่งความสำเร็จได้

 

.................................

เฮ้อ........มัวแต่ไปอัพเรื่องอื่น เรื่องนี้เกือบต่อไม่ติด ต้องเสียเวลาสร้างอารมณ์อยู่เกือบสองวัน แต่ในที่สุดก็ต่อติดจนได้ จะพยายามมาอัพเรื่อย ๆ นะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,843 ความคิดเห็น

  1. #1785 White..sand (@palmzawa1) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2554 / 20:46
    ย่อหน้าสุดท้าย ชอบจริงๆ
    #1785
    0
  2. #1606 YosHino (@yoshkub) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2554 / 14:40
    งืมๆ เนื่อหาดีต่อเนื่องครับ
    #1606
    0
  3. #1484 หนู ณะ (@punthusing) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2553 / 14:09
    เวลาไกลจะหมดแล้ว อ่านจะครบแล้ว เมื่อไหร่พี่ไรต์เตอร์จะมาอัพคะ
    #1484
    0
  4. #1471 khun-chai (@khun-chai) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2553 / 19:22

    นับขึ้นไปจากย่อหน้า  จ๊ะพ่อ 2ย่อ แมวดดำ

    #1471
    0
  5. วันที่ 12 มกราคม 2553 / 06:29
    หนุกหนานมากๆมากมายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1299
    0
  6. #1298 ตุ๊กตาหิมะ (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 มกราคม 2553 / 00:33
    เยี่ยมค่ะ

    ว่าแต่ขยันจังนะคะ ไม่ได้เข้ามาพักหนึ่ง คุณหมื่นลี้เขียนซะหลายเรื่องเลย
    #1298
    0
  7. #1297 Nase (@nase) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 11 มกราคม 2553 / 20:06

    สงสัยพี่หวงเราจะเปิดสำนักแล้ว

    #1297
    0