หวงลูกสาวออนไลน์ (The Father Online)

ตอนที่ 92 : เมฆไฟไม่ใช่มีไว้แค่นั่งโฉบเฉี่ยวไปมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 ธ.ค. 52

 

แก นังปีศาจ

จินนี่ตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า เพราะตั้งแต่อยู่กับพ่อเธอก็แทบจะไม่ได้พบกับความโหดร้ายอย่างนี้เลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เหมือนกับแม่มดดำจะทำหยามเธอ

หนอย....ถ้าแน่จริงก็ไปนอกเมืองสิ จะได้ดวลกันแบบแฟร์ ๆ สิ้นเสียงของจินนี่ เสียงหัวเราะอย่างชอบใจของแม่มดดำ และแมวดำซาร่าก็ดังขึ้น

อย่างนี้สิ ถึงจะเรียกว่า พ่อพยัคฆ์ ไม่มีลูกสุนัข ฮ่าๆ ๆ แม้จะถูกยั่ว แต่จินนี่ยังรักษาความสุขุมเยือกเย็นไว้ได้ ซึ่งหายากสำหรับหญิงสาวที่มีอายุเพียง 17-18 ปีผู้นี้

ถ้าอย่างนั้นก็ตามมา พูดเสร็จก็เรียกเมฆไฟออกมา และพุ่งออกไปนอกเมืองทันที

เมฆไฟของเอียนวะ นังหนูนี่มีของดีด้วย แต่ดูท่าจะไม่รู้ตัวว่ามีของดี ไม่อย่างนั้นมันคงไม่มีพลังแค่นี้หรอกนะ

ร่างที่เริ่มจะเปล่งปลั่งเพราะเลือดสาวบริสุทธิ์ที่สูบฉีดทั่วร่าง กล่าวขึ้นอย่างเย้ยหยัน ทำให้ซาร่ากล่าวเตือนเจ้านายมันทันทีว่า

มันอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้วละ พระแม่เจ้าอย่าไปยุ่งกับมันเลย เดี๋ยวจะกลายเป็นการสอนให้มันรู้จักใช้เมฆไฟ มันจะยุ่งนา เดี๋ยวจะหาว่าแมวดำไม่เตือน

ไม่ต้องห่วงหรอกนังซาร่า ระดับแม่มดดำคนนี้ ไม่มีพลาดท่ากับเด็กเมื่อวานซืนได้หรอก

 คำพูดของแม่มดดำทำให้ซาร่าส่ายหน้ากับนิสัยของนายตัวเอง ที่ไม่เคยเรียนรู้จักอะไรเลย ทำตัวราวกับเด็กอยู่ตลอดเวลา และ......

 

โป๊ก.........................เงี๊ยว.......................

 

แม่มดดำเรียกไม้กวาดมานั่งเหมือนแฮรี่ พอตเตอร์ พลางกล่าวว่า

พอเลยนังซาร่า แอบนินทาในใจด้วยจับลากไปกับไม้กวาดให้ห้อยต่องแต่งไปมาเลยนี่

แฮะ ๆ ๆ พระแม่เจ้ารู้ด้วยหรอ แมวดำพูดพลางยกขาหน้ามาลูกหน้าตัวเองอย่างเขิน ๆ

ก็เออสิวะ ระดับกระแสจิตขนาดนี้ ไม่รู้ก็บ้าแล้ว แม่มดดำพูดพลางบังคับไม้กวาดให้บินฉวัดเฉวียนบินตามเมฆไฟอย่างกระชั้นชิด

แล้วพระแม่เจ้าจะใช้ไม้กวาดทำไมเนี่ย เหาะก็เหาะได้ แถมเหาะเร็วกว่าอีก

มันไม่เท่ห์โว๊ย  นังหนูนี่ขี่เมฆไฟมาเย้ย แล้วเอ็งจะให้ข้าเขย่งขาเหาะตามมันไปหรอ ใช้อะไรคิดวะแม่มดดำเอาคืนจากแมวดำบ้าง ทำให้แมวดำส่ายหน้ากับนิสัยเป็นเด็กของเจ้านาย

 

ซูม.....................ซูม........................

 

จินนี่เห็นแม่มดดำขี่ไม้กวาดตามมาก็เปิดฉากใช้เวทยุทธ์ไฟเข้าโจมตีทันที ราวกับว่า นั่งเครื่องบินเจ็ท และยิงแสงเลเซอร์โจมตี ทำให้เธอยิ้มออกมาได้

 

วูบ.............................ฝุบ...........................

 

แม่มดดำก็ใช่ย่อย เธอบังคับไม้กวาดหลบหลีกไปมาอย่างรวดเร็ว แล้วลุกขึ้นยืนบนไม้กวาด จากนั้นก็จัดการยิงพลังมนต์ดำเข้าโจมตีสาวน้อยจินนี่ทันที

 

แล้วพระแม่เจ้าจะยืนทำไมเนี่ย รู้ไหมว่า ซาร่าเสียวว๊อย ซาร่าที่เกาะด้ามไม้กวาดอย่างทุลักทุเลเอ่ยขึ้น

เสียวก็ไปยืนตรงปลายไม้กวาดดิ จะมาเล่นกายกรรมอยู่กับด้ามไม้กวาดทำไมอะ

แม่มดดำก็มีฉลาดบ้างละ ทำให้แมวดำโง่ ๆ ตัวหนึ่งต้องค่อย ๆ คืบคลานไปยังปลายไม้กวาดที่เป็นทางมะพร้าวหนาพอให้นอนเกาะได้

พึ่งรู้นะเนี่ยว่า ไม้กวาดแม่มดเป็นไม้กวาดทางมะพร้าว

ซาร่าส่ายหัวกับความอนาถาของเจ้านายมันจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่เป็นแม่มดขั้นเทพ แต่กลับใช้ไม้กวาดที่แม้แต่แม่มดฝึกหัดยังไม่ยอมใช้

เอ๊ะ....แม่มดเขาไม่ใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวกันหรอ แล้วเขาใช้ไม้กวาดอะไรละ

แม่มดดำพูดพลางบังคับไม้กวาดหลบหลีกอย่างชำนาญ และยิงโต้ตอบกับจินนี่เป็นระยะ ๆ จนดูไม่เหมือนการสู้รบ แต่เป็นการเล่นสนุกสนานของเด็กสองคนมากกว่า

ด้ามไม้กวาดที่ทำจากไม้โอ๊คหมื่นปี ส่วนตัวไม้กวาดก็ทำจากดอกหญ้าพันปีจากป่าอาถรรพ์ ซาร่าแมวดำโชว์ความเทพเรื่องความรอบรู้เรื่องของแม่มด

ไม่จำเป็นหรอก แค่ไม้ไผ่ข้างบ้าน กับทางมะพร้าวข้างรั้วก็ทำได้ ถ้าสามารถบรรจุพลังมนต์ดำให้กับมันได้

เพล้ง !! หน้าซาร่าแตกยับลงด้วยคำพูดของแม่มดดำ เออ...พึ่งรู้นะเนี่ยว่าทำแบบนี้ได้ ถึงว่าสิ ทำไมยัยแม่มดดำถึงไม่มีของดี ๆ เหมือนคนอื่น ๆ เขา เพราะใช้ของไทยกินของไทยนี่เอง

เอ....แต่ถ้าทำจากคุณโอ๊คละก็ ดำสู้ตายคะ แม่มดดำพูดออกมาจากใจจริง จนทำให้แมวดำอึ่ง ทึ่ง และเสียวว๊อย เพราะว่า......

 

พรึบ.........................พรึบ..............................

 

ไฟได้ลุกไหม้ไม้กวาดทางมะพร้าวของแม่มดดำ จนทำให้แม่มดดำประหลาดใจ

 

เอ๊ะ....ทำไมข้าหลบเอ็งได้ แต่ทำไมไม้กวาดข้าถูกเผาได้ แม่มดดำถามขึ้นด้วยความสงสัย

ก็ยายทวดเล่นขับไม้ไผ่ด้วยความเร็วสูง จินนี่ก็เลยช่วยเพิ่มอุณหภูมิให้ แรงเสียดสีมันก็ทำให้ลุกไหม้สิคะ ยายทวดจ๊า จินนี่ยืนกอดอกยิ้มบนเมฆไฟ ซึ่งบัดนี้หยุดอยู่กลางท้องฟ้าอย่างผู้ชนะ

 

ง๊าววววววว.........................

 

เมื่อไม้กวาดถูกเผาจนหมด ร่างของแม่มดดำก็ยังยืนอยู่ในอากาศได้โดยไม่ตก แต่แมวดำอย่างซาร่าไม่มีความสามารถอย่างนั้น มันจึงตกลงไปด้วยความเร็วสูง

 

ฟ้าวววว....................กึก...........................

 

แม่มดดำรีบพุ่งลงมารับแมวตัวโปรดทันทีแบบเฉียดฉิว

นี่แหละน๊า อยู่คนเก่งยังไม่รู้จักฝึกฝน เอาแต่ครุ่นคิด ถึงปัญญาจะสูงส่ง แต่ถึงเวลาคับขันก็ช่วยตัวเองไม่ได้

คำพูดของแม่มดดำแทงในดำจินนี่เหมือนกับที่ซาร่ารู้สึก เพราะเธอก็ไม่ยอมฝึกฝน เอาแต่พึ่งพาคนอื่น ๆ จนทำให้กลายเป็นตัวถ่วงคนอื่น

อืม.....เจ้านี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน อยากเก่งด้วยตัวเองละสิ

แม่มดดำที่อ่านความคิดของจินนี่ออก จึงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน จนซาร่ามองอย่างงง ๆ เพราะในรอบพันปีมานี้ นายของมันไม่เคยยิ้มแบบนี้มาก่อน

เมฆไฟไม่ได้มีไว้แค่นั่งโฉบเฉี่ยวไปมาหรอกนะ นังหนูน้อย แม่มดดำพูดพลางอุ้มซาร่าไว้แนบอก

 

พรึบ......................

 

ปีกสีดำแห่งราตรีกาลก็งอกออกมาจากหลังนาง และร่างนั้นก็พุ่งลับหายไป ปล่อยให้จินนี่นั่งเหม่อลอยอยู่บนเมฆไฟ ครุ่นคิดถึงปริศนาของแม่มดดำที่บอกกับเธอ

 

เมฆไฟ       สถานะ                  อาวุธพิเศษ (ไม่สามารถโอน หรือขายได้)

                    พลังโจมตี              ??????

                    ธาตุ                         น้ำ  ไฟ  สายฟ้า 

 

 

พระแม่เจ้าทำไมทำอย่างนั้นละ แมวดำซาร่าถามขึ้นอย่างสงสัยในการกระทำของแม่มดดำ

เธอเป็นเหมือนฉันตอนเป็นเด็ก เต็มไปด้วยความฝัน และไร้เดียงสา แม่มดดำหัวเราะเบา ๆ เมื่อนึกถึงสีหน้าท่าทางของจินนี่ ก่อนจะพูดว่า

แต่เด็กคนนี้จะต้องไม่เหมือนข้า เขาจะต้องไม่ถูกความชั่วร้ายครอบงำเหมือนข้า

 

แล้วเจ้าเป็นอย่างไร เป็นอย่างนี้ไม่ดีหรือไง ทันใดนั้นเอง เสียงปริศนาก็ดังขึ้นจากทุกทิศทุกทาง ทำให้แม่มดดำรีบชะงักปีก และลอยค้างอยู่เหนือฟ้า

อาจารย์ แม่มดดำครางออกมา

ใช่ เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นหรือ ไม่มีทางหรอก

ข้าไม่ได้หนีท่าน แต่ข้าต้องให้เวลากับหัวใจของข้า ท่านขุนเหล็กไม่ได้รักข้า ข้าจะต้องรักษาเยียวยาหัวใจของข้าเอง ไม่ใช่การอาฆาตพยาบาทผู้ที่เขาไม่รักเรา แม่มดดำยังยืนยันคำเดิม

ที่แท้แล้ว ภายหลังการศึกที่ผ่านมา แม่มดดำก็เศร้าสร้อยเนื่องจากผู้ที่รักนั้นไม่สนใจใยดีในตัวนาง แต่อสูรภูตพรายผู้เป็นอาจารย์ยังพยายามที่จะให้นางใช้เล่ห์เหลี่ยม และความเป็นคนที่คุ้นเคยกับขุนเหล็ก วางแผนทำร้ายขุนเหล็ก และพระนางจันทราเทวี ทำให้นางทนไม่ได้ จึงหนีออกมา

เจ้ารู้ว่าอะไรคือความรักหรือ เจ้าคิดว่าการเสียสละเป็นความรักกระนั้นหรือ ไม่ใช่หรอก ความสมหวังต่างหากที่เป็นความรัก อสูรภูตพรายกล่าวอย่างอ่อนโยน พยายามที่จะดึงแม่มดดำกลับให้ได้ เพราะนางคืออาวุธที่จะใช้เล่นงานขุนเหล็ก

 

มีคนบอกกับข้าว่า รักย่อมไม่ทำร้ายคนที่ตนรัก รวมไปถึงคนรักของคนที่ตนรักด้วย ข้าพึ่งรู้จักความหมายของมันก็เมื่อมีคนคิดจะทำร้ายซาร่าของข้า ขนาดมันเป็นเพียงแมว ข้ายังรักมัน และไม่อยากให้ใครทำร้ายมัน คนที่มึความรักมั่นเช่นดังขุนเหล็กจะมีความอย่างไร เมื่อคนรักถูกทำร้าย แล้วเขาอยู่อย่างไร ตลอดพันปีที่ผ่านมา อยู่ด้วยความเจ็บปวดทรมาน ด้วยน้ำมือแห่งข้า ผู้ซึ่งเขารักดั่งน้องสาว ท่านไม่เข้าใจความเจ็บปวดของข้าหรอก แม่มดดำพูดออกมาด้วยเสียงที่ปวดร้าว น้ำตาแห่งความสำนึกผิดเอ่อล้นจากดวงตา

ถ้าเจ้าคิดอย่างนี้ก็คงจะหมดปัญญาที่จะเยียวยาแล้วละ ร่างของอสูรภูตพรายปรากฏตัวเบื้องหน้าของแม่มดดำ พลางทอดถอนใจ ก่อนที่จะยื่นมือออกรวบคอของแม่มดดำราวกับหิ้วเด็กเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

อึก....................อึก.......................

 

แม่มดดำพยายามที่จะเกร็งพลังต้านพลัง แต่ทว่า พลังของนางไม่แข็งแกร่งพอ จนนางทำท่าจะขาดอากาศหายใจ

 

ซาร่าที่คอยมองหาโอกาสช่วยผู้เป็นนาย เมื่อเห็นอสูรภูตพรายไม่สนใจมัน เพราะมันแกล้งทำตัวสั่นงันงกอยู่ซุกหัวไว้กับไหล่ของแม่มดดำ  เมื่อเห็นอสูรภูตพรายมองหน้าแม่มดดำที่กำลังพยายามดิ้นรนก็ได้โอกาส

 

ฉั๊วะ.......................อ๊าก........................

 

พลังมารที่มีเพียงน้อยนิดของมันเกร็งไว้ตรงเล็บทั้งสองข้าง จากนั้น มันก็พุ่งเข้าทะลวงดวงตาของอสูรภูตพรายเต็มแรง ทำให้ดวงตาทั้งสองของมันเกิดบาดแผลจนมันร้องลั่น

 

ตุบ.......................โครม........................

 

แม่มดดำหล่นลงพื้น ในขณะที่ซาร่าถูกมือของอสูรภูตพรายเหวี่ยงเข้าใส่ จนกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ ทำให้ต้นไม้ใหญ่หักโค่นลงไปในทันที

ซาร่า

แม่มดดำรวบรวมพลังที่เหลือพุ่งเข้าหาแมวดำทันที เห็นมันหายใจเข้าออกอย่างยากลำบาก ที่ปากมีเลือดเต็มไปหมด

ซาร่า เจ้าต้องไม่เป็นอะไร แม่มดดำร้องอย่างโหยหวน

 

ตูม.......................อั่ก.......................

 

พลังจำนวนมหาศาลพุ่งมาทางทั้งสอง ทำให้แม่มดดำใช้แผ่นหลังตนเองเข้ารับพลังนั้น จนทำให้ร่างกระเด็นไปไกลทันที

..........................................

ขอบคุณ คุณ นักอ่านมาร ระดับ 3  ที่ให้คำแนะนำดี ๆ บทนี้เขียนรวดเดียวจบตามคำแนะนำของท่าน และขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ที่ให้กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1,843 ความคิดเห็น

  1. #1466 khun-chai (@khun-chai) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2553 / 16:27
    ในที่สุดจินนี่ก็อได้เวลาท่องยุทธจักรเสียที่ (แล้วพระเอกหายไปไหนนานจังเยย)
    #1466
    0
  2. #1345 คีมยุงบิน (@mookeem) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 06:45
    ติดตามอยู่นะครับ
    #1345
    0
  3. วันที่ 20 ธันวาคม 2552 / 18:45
    หนุกหนานมากๆมากมายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1272
    0
  4. #1175 วายุมาร (@devidwayu) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2552 / 14:45
    รออ่านต่อสนุกเป็นกำลังใจอิอิ
    #1175
    0
  5. #1173 winnie's (@winnies2005) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2552 / 00:07
    -.- ที่ว่าบทมันไม่ลื่นไหล ผมว่าอาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมาไร้เตอร์สร้างเรื่องแบบที่เราคาดไม่ถึงมาเยอะซะจน   พอมาทำพล็อตที่เราอ่านแล้วเดาทางได้มันเลยแปลกๆ ไปหรือเปล่า ^^ (แหม... ให้เค้าเขียนอะไรที่อ่านง่ายๆ มั่งเหอะ เนาะ ^^)
    #1173
    0
  6. #1171 WOF (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 22:26
    โอ้ ในที่สุดแม่มดดำก็กลับใจได้ 50% แล้ว

    ยังดูดเลือดคนอยู่ตรงนี้ยังไม่กลับมาเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็เริ่มมีหัวใจมากขึ้น
    #1171
    0
  7. #1170 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 13:17

    โอแม่มดดำเราสำนึกในรักแท้ชะแล้วดีใจด้วยนะ ว่าแต่เมฆไฟทำอะไรได้อีกนะ

    #1170
    0
  8. #1169 evil (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 07:33
    ทำไมรู้สึกว่าคำพูดมัน ไม่ลื่นไหลเหมือนเคยนะคับ ดูขัดๆยังไงก็ไม่รู้(รู้สึกว่าแนวความคิดแบบผู้ชาย และ ลวกๆไปนิด) เทียบก็ตอนก่อนหน้าไม่ได้เลย
    #1169
    0
  9. #1168 kissthaikex (@kissthaikex) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 07:12
    กลันเนื้อกลับตัวยังไม่สายนะ่คุณโยม
    #1168
    0
  10. #1167 นักอ่านมาร ระดับ 3 (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 02:10
    หนุกขึ้น!



    แต่



    สั้นไปหน่อย
    #1167
    0
  11. #1166 ruj (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 02:10
    ชอบบทนี้อะครับ แต่ได้ดีอะ อย่าให้แม่มดเป็นไรเลยนะ อุตส่ากลับตัวได้แล้วแท้ๆ
    #1166
    0
  12. #1165 manacus (@manacus) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 01:41
    ติดตตามอย่างต่อเนือง ไม่รู้ จะวิจารณ์ยังไง ขอบอกว่าสนุกมากๆครับ เป็นคนตนนึงที่เพิ่งจะติดตามเรื่องนี้ และจะติดตามต่อไปครับผม 
    #1165
    0