หวงลูกสาวออนไลน์ (The Father Online)

ตอนที่ 91 : เมื่อจินนี่หนีออกจากบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    8 ธ.ค. 52

 

ควับ..........................ครืน...............................

 

กระบวนท่าราหูอมจันทร์ที่วายุดาใช้ออกโดยดาบจันทร์เสี้ยวต้นแบบ มีฤทธิ์เดชมากมายมหาศาล จนทำให้แผ่นดินไหวขึ้นเบา ๆ เนื่องจากเป็นอาวุธระดับเทพ

 

โอโห.....ฤทธิ์เดชใกล้เคียงกับดาบเหล็กไหลเลยนะเนี่ย ไม่เลว ๆ หวงเว่ยเอ่ยชม เมื่อวายุดาลองทดสอบดาบจันทร์เสี้ยว ซึ่งได้รับมาจากพระนางจันทราเทวี

พ่อ จินนี่อยากได้ แบบนี้ทุกคนก็เป็นเทพกันหมดสิ ยกเว้นจินนี่คนเดียวที่สู้คนอื่นไม่ได้

จินนี่ร้องงอแงอย่างไม่อายสายตาคนอื่น ทำให้ผู้เป็นพ่อต้องคอยปลอบ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าจะหาอะไรให้กับจินนี่ดี

งั้นเอาบอลไททาเนี่ยมของพ่อไปละกันนะ แม้ระดับจะไม่สูงเหมือนดาบจันทร์เสี้ยว แต่ลูกเล่นก็มากพอดูเหมือนกัน

ผู้พ่อพูดพลางโอนลูกบอลที่เขาได้สร้างจากพลังแห่งนักรบจักรวาล ซึ่งเป็นบอลลูกเดียวที่สร้างได้ เพราะพลังของเขาตอนนี้ไม่พอที่จะสร้างอีกได้

 

เย้..........ดีใจจังเลย ขอบคุณพ่อนะคะ จินนี่เขย่งเท้าจูบแก้มพ่อ จากนั้นก็วิ่งกลับห้องทันที

ท่าทางจะดีใจนะคะ วายุดาที่เห็นท่าทีจินนี่ดีขึ้นก็ดีใจด้วย เพราะเธอก็ไม่สบายใจเหมือนกันที่เป็นสาเหตุให้จินนี่ไม่สบายใจ

อย่ากังวลใจไปเลยครับ คุณดา จินนี่เธอไม่มีแม่เคยดูแล ทำให้เวลาโกรธ หรือไม่ได้ตามที่ต้องการ เธอก็จะกลับไปเป็นเหมือนเด็กอีกครั้ง ทั้ง ๆ ที่เวลาปกติเขาก็เป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบเกินตัวด้วยซ้ำไป

คงต้องอาศัยเวลาแล้วละคะ เพราะเท่าที่ดูแล้ว คุณคงจะไม่ได้ให้เวลากับเธอเต็มที่เมื่อตอนที่เธอยังเด็ก ทำให้ติดนิสัยเรียกร้องความสนใจจากพ่อของเธอ วายุดาพูดขึ้นอย่างเข้าใจ

ใช่ครับ ตอนนั้นแม่เธอพึ่งเสียไป ทำให้ผมเสียใจจนแทบคลั่ง ส่วนพวกญาติ ๆ ฝ่ายภรรยาก็พากันรุมต่อว่าต่อขาน ว่าเป็นเพราะผมจน ทำให้ไม่มีปัญญาดูแลภรรยาและลูกให้สุขสบายได้ ดังนั้น ผมจึงทิ้งจินนี่ไว้กับคนใช้ในบ้าน และทุ่มเทให้กับธุรกิจเพื่อที่จะเอาชนะพวกคนดูถูกคนเหล่านั้นให้ได้ โดยตั้งเป้าหมายในใจว่า จะต้องรวยกว่าคนเหล่านี้ให้ได้ น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งไหลออกจากตาของหวงเว่ย ทำให้วายุดาน้ำตาคลอไปด้วย

 แต่แล้วผมก็พบว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผมไม่ใช่ทรัพย์สินเหล่านั้น แต่คือจินนี่ต่างหาก ที่เป็นดวงใจของผม และเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดของผม

นี่คงเป็นสาเหตุที่คุณปลดเกษียณตัวเอง ทั้ง ๆ ที่คุณสามารถที่จะไปได้ไกลกว่านี้อีก วายุดาสรุปเชิงคำถาม ทำให้ร่างสูงใหญ่นั้นพยักหน้า

 

แม้ผมจะไม่ค่อยจะนับถือศาสนาเท่าไรนัก แต่ผมก็ชอบอ่านคัมภีร์ศาสนา ในคัมภีร์ไบเบิลมีกล่าวไว้ว่า แม้ท่านจะได้ทรัพย์สมบัติสิ้นทั้งโลก แต่ต้องเสียชีวิตของตนเองไป จะได้ประโยชน์อะไร และจะต้องใช้อะไรเพื่อแลกเอาชีวิตของตนเองกลับมาได้เล่า ร่างสูงใหญ่นั้นพึมพำขึ้น พลางกล่าวสรุปว่า

นี่เป็นสาเหตุที่ผมมาตามหาชีวิตของผมในเกมนี้ ชีวิตที่มีลูกสาวอยู่เคียงข้าง และเป็นชีวิตที่จะอยู่เคียงข้างลูกเสมอ เพื่อชดเชยเวลาในอดีตที่ผ่านมา แม้ไม่รู้ว่าจะชดเชยได้มากแค่ไหนก็ตาม

วายุดาเอื้อมมือไปกุมมือใหญ่ที่หยาบกร้านเพราะทำงานหนัก ซึ่งเหมือนมือกรรมกรมากกว่าจะเป็นมือนักธุรกิจ

ดาจะอยู่เคียงข้างคุณ เพื่อเป็นกำลังใจให้คุณคะ

ขอบคุณมากครับ ที่เข้าใจผม และไม่เรียกร้องเอาเวลาจากผม แต่เปลี่ยนเป็นการให้เวลากับผมและลูกแทน หวงเว่ยเอ่ยขึ้นอย่างซาบซึ้งใจ

 

แสดงว่า คุณคงเจอผู้หญิงที่เรียกร้องเอาเวลาจากคุณมากมายหลายคนเลยสินะ สายตาของวุดาเปลี่ยนเป็นวาววับราวกับแม่เสือร้าย

ก็...คนมันทั้งหล่อ ทั้งเท่ห์อะครับ สาว ๆ ก็ต้องมีหลงเสน่ห์บ้าง แต่ไม่มีอะไรเกินเลยนะครับ แค่ดู ๆ ถ้าไม่ใช่ก็ไม่.....โอ๊ย

มือเล็ก ๆ นุ่ม ๆ ที่กุมมือหวงเว่ยอยู่ ได้เปลี่ยนจากการกุมเป็นบิดเอวทันที ทำให้อีกฝ่ายร้องลั่น พลางวิ่งหลบไปหลบมาอย่างสนุกสนาน โดยไม่ได้เห็นร่างที่แอบมองอยู่ข้างต้นไม้ที่ขึ้นหนาทึบในสวน

 

คุณหนูมาทำไมที่นี่คะ โอ๊ะ คุณหนูร้องไห้ทำไมคะ ร่างเล็กราวกับเด็ก แต่คำพูดเหมือนผู้ใหญ่ดังขึ้นข้างหลังหญิงลึกลับคนนั้น

เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่เคือง ๆ ตานะ สงสัยฝุ่นจะเข้าตา

ร่างที่หันกลับมาคือ ธิดารัตน์ ซึ่งยังตัดใจไม่ขาดจากผู้ที่เป็นรักแรกของเธอ ทำให้อ้อนแอ้นที่เข้าใจดีต้องจูงมือผู้เคยดำรงตำแหน่งธิดาอสูรเข้าไปนั่งยังม้านั่งในสวน

แบบนี้ก็ดีแล้ว แม้ไม่ได้เป็นแฟนก็ยังเป็นพี่ชาย ความรักไม่ใช่การยึดครองเสมอไปหรอก แค่เห็นพี่เขามีความสุขก็พอใจแล้วละ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก อ้อนแอ้น

ธิดารัตน์กล่าวขึ้นอย่างเศร้าสร้อย ทำให้อ้อนแอ้นรู้สึกสงสารจับใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องของที่ไม่มีคำตอบสำหรับความรักสามเส้าแบบนี้

 

ที่ห้องของจินนี่ หลังจากที่กลับมาถึงห้องแล้ว เธอก็เปิดดูคุณสมบัติของ Titanium Ball อย่างดีใจ แต่ทว่า ข้อมูลที่เธอได้เห็นก็คือ  

 

Titanium Ball        สถานะ ปิดผนึก

 

นอกจากนั้น ไม่มีคุณสมบัติอย่างอื่นอีกเลย และบอลสีเงินเงางามก็เปลี่ยนเป็นรูปสีตะกั่วที่ธรรมดา ไม่มีคุณสมบัติพิเศษสักอย่างเดียว เหมือนก้อนตะกั่วก้อนเดียวเท่านั้นเอง

 

ก๊อก ๆ ๆ

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น แต่ไม่มีคนเปิด ทำให้วายุดาต้องเปิดประตูเข้าไป และพบว่า ภายในห้องนั้นไม่มีคนอยู่

 

เอ๊ะ จินนี่ละ วายุดาเอ่ยขึ้น ทำให้หวงเว่ยเดินเข้ามาดูในห้อง

นี่คืออะไร หวงเว่ยเดินไปหยิบก้อนตะกั่วเพื่อที่จะหยิบจดหมายที่ก้อนตะกั่วนั้นทับอยู่

 

แวบ..............................

 

ทันทีที่มือของหวงเว่ยจับก้อนตะกั่ว ก้อนตะกั่วนั้นก็เปล่งแสงออกมา กลายเป็นลูกบอลไททาเนี่ยมทันที

โอ๊ะ....ทำไม Titanium Ball ถึงอยู่นี่ได้ แล้วทำไมมันกลายเป็นลูกตะกั่ว หวงเว่ยถามอย่างแปลกใจ แต่วายุดาก็ไม่ได้ตอบคำถามของเขา เพราะเธอกำลังอ่านจดหมาย

 

พี่เว่ย ทำใจดี ๆ ไว้นะ คราวนี้แย่แน่ ๆ

วายุดาเอ่ยขึ้นเบา ๆ อย่างตื่นตะหนก ทำให้ร่างที่กำลังสงสัยในเรื่องลูกบอลไทเทเนี่ยมต้องหันมาสนใจในจดหมาย

 

ถึง พ่อ พี่ดา และทุกคน

จินนี่อยากจะออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง ต้องขอโทษทุกคนด้วยที่จินนี่ไม่สามารถช่วยเรื่องการต่อสู้ได้ และขอโทษพ่อกับพี่ดาด้วย ที่จินนี่ต้องทำให้พ่อ และพี่ดาเป็นห่วง

จะติดต่อกลับเมื่อค้นพบสิ่งที่ต้องการแล้ว

จินนี่

 

จินนี่หนีออกไปคนเดียว หวงเว่ยหันมามองวายุดาอย่างตกใจ

พี่เว่ยรีบติดต่อกับจินนี่ดูสิคะ เธอรีบเตือนเขาให้ใช้เครื่องมือสื่อสาร แต่ทว่า จินนี่ปิดช่องสื่อสารไว้ ทำให้ติดต่อไม่ได้

ใช้การติดต่อระหว่างภูต กับเจ้าของได้ไหม เขารีบร้องบอกภูตสาวทันที

 

ทิศตะวันตกของทวีปหลัก เป็นที่ตั้งของนครเวนิช ซี่งเป็นสรวงสวรรค์ของพ่อค้าแม่ค้า และเหล่านักธุรกิจแห่งโลกออนไลน์

ที่นี่ขอเพียงแค่คุณมีเงิน ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไรก็ได้ทุกอย่าง ถ้า....คุณรักษาเงินของคุณไว้ได้

 

กรี๊ด..........ช่วยด้วย

 

เสียงดังในซอยเล็กเปลี่ยวแห่งหนึ่ง แม้ว่าเสียงจะดังลั่นจนคับซอย แต่ไร้คนช่วยเหลือ เพราะในเมืองใหญ่แห่งนี้ มีหลักการเพียงอย่างเดียวคือ รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

ไม่เอา ไม่ร้อง ร้องไห้แบบนี้เดี๋ยวเลือดจะเปรี้ยวหมดสิจ๊ะ

เสียงแหบห้าวราวกับคนแก่อายุมาก ดังมาจากใบหน้านั้นดูสวยหวาน และไร้เดียงสา แต่ที่น่ากลัวคือ เขี้ยวที่ยื่นยาวออกมาจากปากที่จิ้มลิ้มนั้น

รีบ ๆ จัดการกับมันเถอะ พระแม่เจ้า ซาร่า เบื่อกับแสงสีเสียงของนครเวนิชเต็มทนแล้ว เสียงดังมาจากปากแมวดำที่มีตาเป็นประกายวาววับ

กรี๊ด......แมวผี หญิงสาวหน้าตาท่าทางหวาดกลัว ร้องลั่นขึ้น พลางถอยหลังที่พิงกำแพงอยู่แล้ว เขยิบหนีราวกับจะทลายกำแพงออกไป

 

แฮ่.............ตูม..................

 

ในขณะที่ร่างที่มีเขี้ยวงอกออกจากปากนั้นกำลังจะคว้าคอของหญิงสาวที่เป็นเหยื่อเพื่อจะดูดเลือดนั้น ธนูไฟดอกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ร่างนั้นจนหยุดชะงัก

 

หยุดทำลายชีวิตมนุษย์ได้แล้ว เจ้าอมนุษย์ เสียงคนที่ยิงธนูไฟได้โผล่ออกมาจากมุมตึก ก่อนที่จะยิงธนูไฟเข้าใส่อีกเป็นชุดใหญ่

 

เฟี้ยว ๆ ๆ ๆ...................วูบ ๆ ๆ ๆ.....................

 

ธนูเพลิงจำนวนมากพุ่งเข้าใส่ร่างของหญิงชุดดำ แต่มือที่สวยงามนั้นแค่ยื่นออกมาธรรมดา และพริบตานั้น ธนูไฟผสมธาตุพิษก็ดับหายไปในทันที

 

จิตแห่งมาร เจ้าคือแม่มดดำ เสียงอุทานอย่างตกใจจากร่างที่ถือธนูเพลิงในมือ

ที่แท้คนที่ยิงธนูขวางทางปีศาจร้ายคือจินนี่นั่นเอง จินนี่เมื่ออยู่ในนครจันทรานั้น ตลอดเวลาเธอไม่ได้ปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ แต่มักจะไปคุยกับเหล่า 12 ดารา ทำให้ได้รับความรู้ที่มีประโยชน์มากมาย จนทำให้รู้จักพลังของผู้ที่อยู่ข้างหน้า

พระแม่เจ้า ดูเหมือนจะเป็นคนหลงทางมาจากนครจันทรา ซาร่าแมวดำตัวแสบจำจินนี่ได้ในทันที มันจึงบอกแม่มดดำ นายของมัน ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะเสียงแหบแห้งอย่างดีใจ

ฮ่า ๆ ๆ ไม่ได้ตัวพ่อมัน ก็ได้ตัวลูกมันยังดี ฮ่า ๆ ๆ ตัวพ่อมันแสบนัก เดี๋ยวได้เห็นดีกัน

แม่มดดำหัวเราะ พลางยื่นมือออกไปด้านหลัง คว้าคอหญิงสาวเคราะห์ร้ายมาดูดกินเลือดอย่างหิวกระหาย

 

...........................................

ขออภัยแฟนนิยายเรื่องนี้ด้วยครับ ช่วงที่ผ่านมารู้สึกคิดเรื่องไม่ออก ยิ่งเขียนยิ่งคิดมาก ไม่เหมือนช่วงแรก ๆ ที่ไม่คิดอะไรมากนัก เขียนตามสิ่งที่แวบเข้ามาในความคิด จนได้ตอนละไม่เกิน 3 ชั่วโมง แต่เดี๋ยวนี้บางตอนใช้เวลาคิดทั้งวันก็มี

สรุปว่า คงต้องฝึกฝนต่อไปเรื่อย ๆ  เพื่อให้สามารถข้ามขั้นตอนของการคิดมาก และขาดความมั่นใจไปได้ อย่างไงก็ขอแรงแฟน ๆ ที่ติดตามเรื่องนี้เสนอแนะความคิดได้นะครับ เผื่อจะสามารถทำให้ไรเตอร์เกิดความคิดบางอย่าง เพื่อให้สามารถก้าวข้ามจุดนี้ไปได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1,843 ความคิดเห็น

  1. #1465 khun-chai (@khun-chai) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2553 / 16:20
    ต้องขอบคุณนักอ่าน มารอันดับ 3 ด้วยครับที่ให้ข้อคิดดีๆกับท่านหมื่นลี้ แต่มันโดนใจข้าพเจ้าด้วยขอรับ (พักนี้สงสัยท่านหมื่นลี้ท้องผูกเลยขี้ไม่ออก555ล้อเล่งคับล้อเล่ง)
    #1465
    0
  2. วันที่ 20 ธันวาคม 2552 / 18:41
    หนุกหนานมากๆมากมายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1271
    0
  3. #1172 KillLer (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 22:40
    อยู่ที่พ๊อดเรื่อง ว่าจะทำอะไรยังไงต่อไป เเละเรื่องจะจบในเเนวไหน



    บางทีคนเเต่งหลายคนก็ไม่ได้คิดบทสรุปไว้ มีเเตเเต่งไปเรื่อยๆ



    ก็เลยถึงทางตัน
    #1172
    0
  4. #1163 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 19:44

    ยังไงก็เป็นกำลังใจกันต่อไปนะครับ

    #1163
    0
  5. #1162 นัีกอ่านมาร ระดับ 3 (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 15:07
    คิดไม่ออก ก็ไม่ต้องคิด



    เมฆบนฟ้า ไม่เห็นต้องคิดอะไรซักอย่าง ก็สร้างสรรพสัตว์ได้นับล้านรูปแบบ สร้างปราสาท สร้างบ้าน สร้างวิมาน สร้างเทพยดา สร้างอสูร ฯลฯ



    จินตนาการ คิดเอาไม่ได้ มีแต่ปล่อยใจให้ลอยละล่องไปเรื่อยๆ จะบ้าแค่ไหน หลุดโลกแค่ไหน ไม่สำคัญ

    ไปตีกรอบความคิดใส่มันเข้าไป มันก็ดับสลายอะดิ



    ลองกลับไปอ่านนิยายทุกตอนที่ผ่านมาดูดิ

    ถึงบางส่วน มันอยู่ในกรอบความคิด แต่ส่วนใหญ่ มันหลุดโลกไปทั้งนั้น



    แค่คนเข้าไปอยู่ในเกมส์ได้ ... ในโลกนี้ มันเป็นจริงที่ไหนกั๊ลลล จิ้นเอาล้วนๆ

    ไม่ว่าจะเอียนว่ะ เอียนโว้ย หรือ เทพอะไรก็เหอะ ปล่อยออกมาเล้ย



    เรื่องการสู้รบ แผนการ กู้โลก ฝีึกวิชา จะใส่เป็นน้ำจิ้มก็ใส่เข้ามา ไม่ต้องวางแผนอะไรให้มาก

    พล็อตเรื่องกำหนดไว้หน่อยก็ดี จะได้ไม่หลุดมากจนกู่ไม่กลับ



    หยุดหลายๆวันเนี่ย

    มองฟ้า มองดิน มองพระอาทิตย์โป๊งเหน่ง แล้วหลับตามองโลกแห่งดินแดนที่ไรเตอร์สร้างขึ้นมา



    ทำไมเมฆต้องลอยบนฟ้า ทำไมน้ำต้องอาศัยปลาถึงมีอยู่ ทำไมปราณต้องหมุนวนในตัวจึงเกิดเป็นพลังได้ ทำไมของที่หลุดมือถึงต้องร่วงหล่นสู่พื้น

    มันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลซักกะหน่อย



    นิยายแฟนตาสซี่ ชื่อก็บอกแล้วว่า แฟนตาสซี่

    ยิ่งแฟนตาสซี่ออนไลน์ ไม่เห็นจำเป็นจะต้องมีกฏเกณฑ์อะไรให้มากมายไปเลย



    ถ้าคิดอะไรไม่ออก ก็ลุยแมร่มให้กระจายไปเลย ทั้งแดนปีศาจและแดนสวรรค์ ไม่มีอะไรทำก็ไปท้าชกกับเหล่าเทพก็ได้นี่หว่า



    นี่มันเกมส์ออนไลน์ในนิยายแฟนตาสซีนะ ไม่ใช่ตำราฟิสิกส์ ที่ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามกฏเกณฑ์ของไฮเซนเบิร์ก!

    #1162
    0
  6. #1161 winnie\'s (@winnies2005) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 23:01
    ^^ ก็ไหลลื่นดีนะ เท่าที่อ่านๆ มาต่อเนื่อง 3 วัน จนถึงตอนล่าสุด  ผมว่าก็สนุกดีเลยเชียวแหละ 

    ก็หวังว่าจะไม่เลยพล็อตเรื่องที่ตั้งใจไว้แต่แรกก็แล้วกัน เดี๋ยวจะค้างซะจนหาทางจบไม่ได้ ^^

    สู้ๆ ครับจะรออ่าน อิอิ
    #1161
    0
  7. #1160 หมุย (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 22:15
    นึกว่ามัวไปคิดสามก๊กมากกว่าซะอีก แต่สนุกทุกเรื่องนะ
    #1160
    0