หวงลูกสาวออนไลน์ (The Father Online)

ตอนที่ 102 : หักเหลี่ยมนาคี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    12 ต.ค. 54


ควันพิษสีรุ้งที่ส่องประกายงดงามซึ่งทำให้หนุ่มใหญ่นามหวงเว่ยล้มลงและมีร่างที่แปรกลายเป็นสีรุ้งนั้นทำให้เกิดเสียงอุทานของธิดาพญานาค และเสียงลึกลับในเงามืด แม้จะแผ่วเบา แต่หูช้างของทิพย์กุญชรก็ได้ยินจึงตวาดขึ้นพร้อมกับร่างที่อ้วนใหญ่พุ่งเข้าสู่เป้าหมายทันที

 

ผู้ใด

 

เสียงร้องถามพร้อมกับคลื่นเสียงกุญชรที่เปล่งเสียงดังแปร๋นราวกับเสียงช้าง หากแต่อานุภาพของมันกลับก่อให้กระแสทรายกลับกลายเป็นเหมือนคลื่นในมหาสมุทรที่ซัดกระหน่ำเข้าหาเงามืดที่บังเกิดเสียงอุทานขึ้น

 

พริบตานั้นเอง เงาดำมืดสายหนึ่งพลันเคลื่อนหลบออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อม ๆ กับการปลดปล่อยเวทสายความมืดให้กลายเป็นหอกสีดำจำนวนมากพุ่งเข้าใส่ธิดาพญานาคในทันที

 

แม้จะมองเห็นร่างของศัตรูผู้ซุกซ่อนกาย แต่ทิพย์กุญชรไม่อาจรุกเข้าหา ด้วยอันตรายได้กร้ำกรายผู้เป็นนาย ทำให้นางใช้งวงช้างตระหวัดรัดเกี่ยวหอกแห่งความมืดอย่างคล่องแคล่วว่องไว ทำให้ไม่อาจมีหอกแห่งความมืดเล่มใดที่จะเข้าใกล้ธิดานาคาได้ ทิพย์กุญชรจึงร้องสั่งการเหล่าองครักษ์ทั้งหลายที่กำลังทะยานร่างกลับมาเพื่อคุ้มครองธิดาพญานาคว่า

 

ข้าคุ้มครองพระธิดาคนเดียวก็พอ พวกเจ้าไปจับกุมผู้บุกรุกเร็ว

 

พริบตาที่คำสั่งดังขึ้น เหล่าราชองค์รักษ์ผู้ซึ่งมีตำแหน่งเป็นพระพี่เลี้ยงราชธิดาพญานาคพากันปล่อยคลื่นสมุทรเข้าใส่ผู้บุกรุกซึ่งเชี่ยวชาญเวทมืดทันที

 

ซูม.................................อั่ค......................................

 

ผู้ที่อยู่ในความมืดได้ถูกบังคับให้ปรากฏตัวด้วยคลื่นสมุทรที่ร้ายแรง ใบหน้าที่ดำมืดนั้นมีสีแดงของโลหิตอยู่ที่มุมปาก แต่มันกลับกัดฟันแน่นด้วยไม่ยอมแพ้ต่อเหล่าพญานาคี แม้ชาติวงศ์มันจะต่ำกว่าพญานาคเหล่านี้ซึ่งเป็นกึ่งเทพ หากแต่ประสบการณ์การต่อสู้ของมันก็ไม่เคยเป็นลองใคร

 

ท่านเป็นใคร หรือว่าจะเป็นจ้าวรัตติกาล จอมปีศาจแห่งราตรีกาลที่ยอมสวามิภักดิ์กับมนุษย์ผู้นั้น

 

ราชธิดาแห่งพญานาคกล่าวด้วยความรอบรู้ซึ่งแม้แต่จ้าวรัตติกาลผู้ทรงภูมิความรู้ยังต้องตระหนกในความรอบรู้ของพระธิดาที่ไม่เคยย่างกรายออกจากเมืองบาดาลผู้นี้

 

ถูกแล้ว ข้าคือจ้าวรัตติกาล ผู้พเนจรไปทั่วพิภพ

 

เหตุใดเจ้าจึงมาโจมตีพวกเรา ไม่รู้หรือว่าปีศาจอย่างเจ้าย่อมไม่อาจต่อกรกับเผ่าพันธุ์นาคอย่างพวกเราได้หรอก

 

ข้าก็รู้ว่าข้าไม่อาจทำอันตรายพวกเจ้า แต่ข้าจำต้องปกปักษ์รักษาผู้เป็นนายไว้ไม่ให้ใครมาเข่นฆ่าได้

 

หรือว่า.....

 

ถูกแล้ว บุรุษผู้นี้คือนายของข้า

 

ใบหน้าที่เลือนรางราวกับเงามืดแห่งรัตติกาลของจ้าวรัตติกาลปรากฏแววเด็ดเดี่ยวขึ้นวูบ ทำให้ทิพย์กุญชรหัวเราะเสียงดังลั่นเมื่อรู้ว่าผู้ที่ถูกพิษจนตัวเป็นสีเจ็ดสีนั้นคือหวงเว่ย ผู้ทำให้สองภูตผีปีศาจต้องเตลิดหนีไปลี้ภัยอยู่ในบาดาล

 

ฮ่า ๆ ๆ ที่แท้ศัตรูของพวกภูตผีปีศาจที่ลงไปขอความช่วยเหลือจากจ้าวบาดาลคือคนผู้นี้เองหรือ ไม่เห็นจะมีพิษสงเหมือนที่เคยได้ยินได้ฟังมาเลย

 

ทิพย์กุญชรอย่าได้ประมาทศัตรูไป ถ้าไม่เก่งจริงคงไม่ทำให้ท่านอาทั้งสองเตลิดหนีไปพึ่งท่านพ่อได้หรอก

 

ธิดาบาดาลกล่าวเตือนสติพระพี่เลี้ยงของเธอ ทำให้ผู้ที่กำลังหัวเราะนั้นนิ่งคิด ก่อนที่จะร้องขึ้นอย่างคิดได้ว่า

 

แย่แล้ว....เราถูกมันหลอก พิษเจ็ดสีแม้ต้องพ่นออกไปจะเป็นเจ็ดสี แต่เมื่อถูกพิษ ถ้าผู้ที่ถูกพิษมีระดับชีวิตขั้นต่ำก็จะสลายกลายเป็นอากาศ ถ้าสิ่งมีชีวิตระดับปานกลางร่างกายก็จะกลายเป็นสีดำ แต่ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูง อิทธิฤทธิในร่างก็จะถูกสะกดไว้จนกว่าจะแก้พิษร้ายนั้นได้ แต่คนผู้นี้กลับไม่มีอาการที่กล่าวมาเลย

 

คำกล่าวของทิพย์กุญชรทำให้ทุกคนต่างเหลียวไปดูคนที่คิดว่าถูกพิษเสียชีวิต จึงพบว่าเหยื่อที่ทุกคนคิดว่าเสียชีวิตแล้วกำลังดึงพิษที่ถูกพลังจักรวาลของตนสกัดไว้นำมาใส่ขวดราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

มัน.....มัน........

 

ทิพย์กุญชรยอดนักรบอิสตรีแห่งบาดาล ผู้มีฝีมือไม่เป็นรองขุนศึกใด ๆ ร้องขึ้นอย่างเดือดดาล เพราะนางกำลังถูกหลอกลวงจากคนหัวเหน่งที่กำลังเก็บพิษเจ็ดสีที่เป็นหนึ่งในสามโลกลงในกระเป๋ามิติของตนเองอย่างสบายอกสบายใจ

 

อ้าว....สบายดีหรอทุกคน จะเล่นน้ำต่อก็เชิญตามสบายเลยนะ เดี๋ยวผมจะขอตัวจ้าวรัตติกาลไปหน่อย ไม่ได้เจอกันนานมีเรื่องจะคุยเยอะแยะไปหมด

 

ชายหัวเหน่งร่างสูงใหญ่นั้นกลับโบกไม้โบกมือทักทายเหล่านาคีทั้งหลายที่กัดฟันกรอด ๆ ด้วยความเดือดดาลที่ถูกหลอก แต่เจ้าตัวยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อน กวักมือเรียกจ้าวรัตติกาลให้เข้าไปหา พลางโบกมืออำลาเหล่าสาว ๆ นาคีทั้งหลาย

 

จะไปไหน !!!”

 

ทิพย์กุญชรตะโกนลั่นพลางซัดหมัดเข้าหา พริบตานั้น หมัดของนางผู้เป็นครึ่งนาคครึ่งกุญชรวารีผู้นี้ก็ขยายใหญ่กว่าเดิมนับร้อยเท่า และพุ่งทะยานด้วยความแรงที่มหาศาลเข้าหาร่างของผู้บังอาจลองดีกับเหล่าพญานาค

 

บรึม................................

 

เสียงพลังทำลายล้างจากพลังหมัดช้างสยบทศทิศของทิพย์กุญชรทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว จนเมื่อฝุ่นควันสงบลง แผ่นดินที่ปรากฏอยู่ในระยะสายตานั้นกลับกลายเป็นหลุมขนาดมหึมาด้วยอานุภาพหมัดช้างของนางทิพย์กุญชร

 

ไปตามหาซากศพพวกมันสิ

 

เจ้าของหมัดช้างทำลายทศทิศกล่าวกับเหล่านาคีผู้เป็นพระพี่เลี้ยง แต่ธิดาบาดาลกลับโบกมือห้าม พร้อมกับกล่าวว่า

 

ไม่ต้องหรอก พวกเขาหนีไปแล้ว

 

รัตนวดีกล่าวขึ้นพร้อมกับชี้ให้เหล่าองครักษ์ใช้จมูกสูดดม ซึ่งทำให้พวกเขารู้ว่าไม่มีกลิ่นเลือดของมนุษย์และปีศาจอยู่บริเวณที่ถูกทำลายเลยแม้แต่นิดเดียว

 

มีความสามารถขนาดหลบหนีจากเงื้อมมือพวกเราไปได้นี่ไม่ใช่ธรรมดาแน่ ๆ ทิพย์กุญชรกล่าวขึ้นด้วยความเจ็บใจ

 

ที่ธรรมดาไม่ใช่แค่นี้หรอก คนผู้นี้น่าจะมาดูลาดเลาเฉย ๆ ผู้ที่ร้ายกาจกว่านี้น่าจะยังไม่ออกมา

 

ขุนเหล็ก กับพระนางจันทราเทวีหรือ

 

สองคนนั่นก็น่ากลัว แต่ถ้ามีแค่สองคนนั่นก็ไม่นับว่าน่ากลัวแล้ว

 

หมายความว่ายังมีอีกหรือเพคะ ขนาดคนผู้นี้ยังมีพลังที่ลี้ลับพิศดารมาก จะว่าเป็นเทพก็ไม่ใช่ จะว่าเป็นพิทยาธรก็ไม่เชิง แต่ฝีมือคงจะอยู่ก้ำกึ่งระหว่างเทพและพิทยาธรแน่ ๆ แล้วพวกคนที่อยู่กับเขาจะมีพลังแบบไหนกันแน่

 

คำถามของทิพย์กุญชรนั้นทำให้ทุกคนหันไปมองหน้าธิดาบาดาล ซึ่งนางก็ได้แต่ส่ายหน้าด้วยความไม่รู้ เพราะคนผู้นี้ไม่ใช่ผู้มีรายชื่อในบันทึกยอดฝีมือของตรีภพ ด้วยเป็นผู้ที่พี่งจะอุบัติขึ้นมาใหม่ในช่วงสงครามระหว่างจันทรานครและเหล่าอสูรที่ตกค้างอยู่บนโลกนั่นเอง

 

 

ไกลออกไปจากบริเวณที่เกิดเหตุประมาณสิบลี้ (ประมาณห้ากิโลเมตร) ร่างของหวงเว่ยที่จับมือจ้าวรัตติกาลไว้ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นราวกับเวทเคลื่อนย้าย แต่ที่จริงเป็นวิชาท่าเท้าสิบลี้ที่เขาดัดแปลงจากท่าเท้าหมื่นลี้ของอาณาจักรจันทรา

 

ฟู่ อันตรายจริง ๆ  หวงเว่ยเป่าปากขึ้นทันทีที่หลุดรอดจากอันตรายได้

 

นี่แค่พี่เลี้ยงของธิดาพญานาคเท่านั้นนะครับ ถ้าเป็นพวกทหารชาญศึกของเหล่านาคาจะยิ่งกว่านี้อีก นี่คือสิ่งที่ข้าต้องการมาบอก แต่ไม่ทันแล้ว พี่เว่ยเล่นแบบนี้ทำเอาข้าเฉียดตายไปอย่างหวุดหวิด จนนึกว่าจะไม่รอดแล้ว

 

จ้าวรัตติกาลกล่าวด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง หากแต่บุรุษผู้เป็นที่รักของเหล่าเทพ เป็นที่เครียดแค้นของบรรดาอสูร และเป็นที่รักและยำเกรงของเหล่ามนุษย์กลับหัวเราะชอบใจ

 

ฮ่า ๆ ๆ ต้องแบบนี้สิ ชีวิตมันถึงจะตื่นเต้น เอาแต่ท่องเที่ยวไป ๆ มา ๆ แม้จะแปลกใหม่แต่ไม่ตื่นเต้น

 

ไม่ไหวหรอกพี่เว่ย ไอ้ความตื่นเต้นแบบนี้ ข้าขอครั้งเดียวเป็นพอ คำตอบของจ้าวรัตติกาลทำให้หวงเว่ยหัวเราะลั่น ก่อนที่จ้าวรัตติกาลจะเอ่ยถามอีกว่า

 

แล้วพี่เว่ยมีแผนการอย่างไงต่อ

 

ตอนแรกก็กะว่าจะแอบเข้าไปยังเมืองบาดาล แต่ตอนนี้คงต้องลุยตรง ๆ แล้วละ

 

ห๊า....พี่กะจะลุยตรง ๆ เลยหรอ

 

ใช่

 

แม้แต่เหล่าครุฑยังไม่กล้าบุกเมืองบาดาลตรง ๆ เลยนะพี่ จ้าวรัตติกาลกล่าวออกมาด้วยเสียงดังด้วยความตกใจ ทำให้หนุ่มใหญ่หัวเราะอีกครั้ง ก่อนที่จะกล่าวว่า

 

ข้าไม่ได้ไปทำศึก หากแต่ไปทำธุรกิจในเมืองบาดาลซะหน่อย หากลักลอบไปก็จะน่าเกลียด สู้ยื่นคำร้องเสนอไปอย่างตรง ๆ จะดีกว่า

 

คำกล่าวของหวงเว่ยทำให้จ้าวรัตติกาลมองหน้าผู้กล่าวราวกับไม่เคยเห็นมาก่อน แต่สักครู่มันก็ต้องรีบยกมือขึ้นบดบังสายตาพร้อมกับเบือนหน้าหนีในทันที

 

พี่เว่ยนี่นับวันยิ่งเจิดจ้ามากจนไม่อาจจับตามองตรง ๆ ได้จริง ๆ

 

จ้าวรัตติกาลคำนึงในใจท่ามกลางประกายแสงเจิดจ้าที่สาดส่องมาจากหัวเหน่ง ๆ ของหวงเว่ยจนมันไม่อาจจ้องมองตรง ๆ !!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,843 ความคิดเห็น

  1. #1827 เงา (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 13:51
    อ่านรวดเดียวจบ อยากจะบอกว่าสนุกมากครับ เขียนได้อ่อนโยนแต่ก็แฟนตาซีมากๆ น่าเสียดายครับที่เลิกเขียน
    #1827
    0
  2. #1824 my-kimberly (@my-kimberly) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 04:55
    ผู้เขียนคงจะเลิกเขียนแล้ว...
    ถ้าไรเตอร์เข้ามา....
    อยากจะบอกว่า เรื่องนี้สนุกมาก

    แม้จะเขียนไม่จบ แต่ก็ขอบคุณนะคะ
    #1824
    0
  3. #1813 ประกฤติ (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 18:09
    ไร้ทเตอร์ครับ ขอบคุณมาก ๆ นะครับ ที่แต่งเรื่องมัน ๆ สนุกมาก ให้อ่าน

    ไม่ทราบว่า ครบ 1 ปี แล้ว พักผ่อนพอหรือยังครับ ? พอจะมีเวลามาช่วยสงเคราะห์แต่งเรื่องต่อให้ จบหน่อยนะครับ

    เชียร์

    ขอบคุณนะครับ
    #1813
    0
  4. #1787 White..sand (@palmzawa1) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2554 / 21:18
     เป็นคนที่มีประกายจริงๆ
    #1787
    0
  5. #1742 หมื่นลี้ (@tamada) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2554 / 14:18

    แจ้งข่าวร้ายครับ หนีน้ำท่วมไปต่างจังหวัด ตอนนี้นาน ๆ จะมีโอกาสมาร้านเน็ตที แล้วก็ยังไม่ได้อัพนิยายเพิ่มเพราะต้องวิ่งเต้นเรื่องการทำมาหากินอยู่

    ถ้าเหตุการณ์ปกติจะมาอัพต่อนะครับ

    #1742
    0
  6. #1655 DeViL (@kwan8825) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 17:16
    อัพต่อด่วนมันมากๆๆๆๆๆ
    #1655
    0
  7. #1646 YosHino (@yoshkub) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 22:49

    น่าติดตาม ห่วงโว๊ยต่อไป.....

    #1646
    0
  8. #1645 ข้าคือHERO (@requem) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 22:41
    หายไปทีเล่นซะลืมเลยนะเนี่ย ท่านหมื่นลี้
    #1645
    0
  9. #1636 A Little Palm (@palmm_m) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 02:00
     สนุกมากเลยคะ อ่านรวดเดียวตั้งแต่ตอนแรกเลย ยังไงไรเตอร์มาอัพบ่อยๆนะค่ะ รอติดตามคะ
    #1636
    0
  10. #1634 Funnn (@funniost) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 12:09

    เฮๆๆๆ
    ท่านหมื่นลี้กลับมาแล้วๆ

    #1634
    0
  11. #1623 สามสลึง ๑ บาท (@kuneglam) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 21:39
    ดีใจจังเหม่งกลับมาแว้ววววววววว55555555
    #1623
    0
  12. #1622 oQoQo (@qsnavigation) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 18:42
    พี่เหน่งกลับมาแว้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
    #1622
    0
  13. #1621 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 12:48
    welcome backk

    มาถึงก็บู๊กันเล็กน้อย
    #1621
    0
  14. #1620 Pop (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 11:23
    สนุกดีคับ
    #1620
    0
  15. #1619 ^o^ (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 10:18
    Welcome เย้ กลับมาแล้ว
    #1619
    0
  16. #1615 ChaosPhoenix (@ChaosPhoenix) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 02:34
     หายไปนานเลยนะครับ นี่กลับมาอัพตามปกติเลยหรือเปล่าครับผม
    #1615
    0
  17. #1614 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 00:37
    ในที่สุดก็กลับมา
    #1614
    0
  18. #1613 AncientFairy (@persaus) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 00:36
    ในที่สุดท่านก็กลับมาเสียทีมาพร้อมกับประกายอันเจิดจ้า....
    #1613
    0
  19. #1612 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 23:44
    โอว้ คิดถึงมากมาย ขอรับท่าน
    #1612
    0
  20. #1611 เหม่งน้อยคอยรัก (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 23:43
    อ๊ากพี่เหม่งมาแว้ว
    #1611
    0
  21. #1610 Naze (@nase) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 23:24
    ในที่สุด หลังจากเดินทางนับหมื่นลี้ ท่านก็กลับมา คิดถึง...................... 
    #1610
    0
  22. #1608 darksaynas (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 23:05
    เอิ่ม ที่เจิดจ้าอ่ะเพราะเหม่งใสปิ๊งใช่ป่ะ



    ก๊ากกกกกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1608
    0