[Fic SJ] 2 IN 1 รักหมดใจผู้ชายสองบุคลิก [KiHae WonCin etc.]

ตอนที่ 101 : Chapter 71...ความสุข 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 เม.ย. 53

 

 

ตอน 71 ความสุข

 

ในตอนนี้บ้านตระกูลชเวกับบ้านตระกูลคิมค่อนข้างที่จะยุ่งวุ่นวาย เพราะว่าพิธีแต่งงานนั้นใกล้เข้ามาแล้ว ทางฝ่ายของซึงฮยอนก็ต้องจัดเตรียมเกี่ยวกับสถานที่ที่จะจัดงานแต่งงาน สถานที่ที่กำหนดเอาไว้คือบริเวณลานกว้างริมหาดของโรงแรมในเกาะเซจู ทางด้านของนาบีนั้นจัดการเรื่องติดต่อเกี่ยวกับงานแต่งงานทั้งหมด นาบีรู้จักกับเจ้าของร้านที่รับจัดงานแต่งงานและไว้ใจที่จะมอบหมายงานนี้ให้กับเพื่อนคนนี้ มั่นใจว่างานแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้น ต้องออกมาโรแมนติกตามแบบที่ใจตนเองคิดแน่นอน

 

ชีวอนต้องถูกดึงตัวไปช่วยงานซึงฮยอนแบบเลี่ยงไม่ได้ ฮีซอลเองก็ต้องคอยช่วยนาบีดูแลเรื่องชุดแต่งงาน ต้องคอยไปเป็นเพื่อนนาบีเข้าคอร์สเจ้าสาว ฮีซอลเห็นนาบีมีความสุข ฮีซอลเองก็มีความสุขไปด้วย นาบีในตอนนี้เหมือนสาวน้อยที่กำลังจะเข้าสู่ประตูวิวาห์ ฮีซอลดีใจที่นาบีได้พบเจอกับซึงฮยอน เพราะว่าซึงฮยอนเป็นคนดี และรักแม่ตนเองมาก

 

“น้ามีโซครับ...น้าว่าระหว่างชุดสีขาว กับสีชมพู แม่ผมเหมาะกับสีอะไรมากกว่ากัน” ฮีซอลมองดูนาบีในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ ชุดเกาะอกที่ค่อนข้างเน้นรูปทรงองค์เอวพอสมควร ระบายน้อยๆดูเรียบๆแต่ทว่ามีระดับ

 

“น้าว่านาบีเหมาะกับสีขาวมากกว่านะ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับความชอบของเจ้าสาวเค้าด้วย เพราะว่ามันเป็นงานแต่งงานของเค้า ความประทับใจที่เค้าจะจดจำมันไปแสนนาน คิดๆแล้วอยากจัดงานแต่งงานอีกซักรอบ” มีโซยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ฮีซอลยิ้มน้อยๆ มองดูญาติผู้ใหญ่ที่แสนใจดีที่กำลังปราบปลื้มกับชีวิตแบบสุดๆ

 

ก็แหงล่ะ...เจอหน้าลูกสะใภ้ทั้งสองคนมาแล้วนี่นา

 

“น้าก็จัดให้ลูกชายน้าไงครับ จัดพร้อมกันทั้งสองคนเลยก็ดีนะครับ” พอได้ทีฮีซอลก็ยุส่งเข้าซะเลย แล้วดูเหมือนว่ามีโซจะเป็นคนประเภทยุง่ายซะด้วยสิ มีโซทำท่าครุ่นคิดจนฮีซอลคิดว่ามีโซตั้งใจจะจับลูกชายทั้งสองคนแต่งงานจริงๆ

 

“ความจริงน้าก็คิดอยู่เหมือนกันนะว่าอยากให้ตาคังอินแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาซะคนนึงก่อน แต่น้าเองก็ไม่อยากที่จะบังคับอะไรเค้ามาก น้าตามใจเค้าสองคนมาตลอด เพราะรู้ว่าเค้าอยู่ในกรอบกันเสมอ เรื่องแต่งงานคงต้องตามความสมัครใจของพวกเค้า” มีโซนึกถึงลูกชายของตนเองก็ยิ้มน้อยๆ โชคดีที่ตนเองมีลูกชายที่ดี ทำให้ไม่ต้องมาคอยกังวลเป็นห่วงอะไรมากมายนัก

 

“น้ามีโซนี่น่ารักจริงๆเลย” ฮีซอลกอดแขนมีโซแน่น ซบหัวทุยๆลงบนไหล่ของมีโซ มือบางลูบหัวฮีซอลอย่างเอ็นดู

 

“ตอนแรกน้ายังคิดว่าเรากับคิบอมเป็นแฟนกันซะอีก เห็นสนิทกันซะขนาดนั้น แต่ว่าหนูด๊องเค้าก็น่ารักดีนะ ช่างอ้อนช่างเอาใจ น้าไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคิบอมถึงได้รักมากขนาดนั้น” มีโซหันไปยิ้มให้นาบีที่กำลังสำรวจตนเองอยู่ที่หน้ากระจกบานโต มีช่างคอยเช็คดูแลชุดเจ้าสาวที่ราคาแพงจนน่าใจหาย แต่อย่างว่างานแต่งงานของเจ้าของธุรกิจส่งออกระดับต้นๆของประเทศ กับเจ้าพ่อสื่อบันเทิงอันดับต้นๆของประเทศ จะให้งานมันออกมาธรรมดามันก็คงจะไม่สมฐานะเท่าไหร่

 

ความจริงแล้วนาบีอยากให้จัดงานแบบเล็กๆ เชิญคนที่สนิทกันเท่านั้น แต่ว่ามันก็ทำอย่างที่คิดไม่ได้ ตามกลไกตลาดแล้ว ถ้าเราไม่เชิญผู้ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจที่เราทำอยู่มาอย่างเสมอภาคกัน จะเกิดประเด็นเลือกที่รักมักที่ชังขึ้นมาให้เป็นปัญหาที่ชวนปวดหัวตามมาทีหลัง จึงต้องเชิญคนที่ร่วมธุรกิจกันมาร่วมงานมากกว่าที่ตั้งใจเอาไว้

 

“แล้วนี่แฟนเราไปไหน น้าไม่เคยเห็นมาหาเลย” มีโซเอ่ยปากถามขึ้นมา ฮีซอลเลิกคิ้วเล็กน้อยคิดว่าคิบอมนั้นไปเผาอะไรให้มีโซฟัง

 

“แฟนที่ไหนกันครับน้า อย่าไปฟังคิบอมครับ รายนั้นชอบเผาผมอยู่เรื่อย” ฮีซอลทำหน้าตูมเล็กน้อย มีโซส่ายหน้าช้าๆ แล้วหันมายิ้มให้กับฮีซอล

 

“คิบอมไม่ได้บอกน้าหรอกจ้า นาบีต่างหากที่เป็นคนบอก” ยิ่งได้ยินแบบนี้ ฮีซอลก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ ร่างบางหันมามองหน้ามีโซทันที แล้วหันไปมองแม่ตนเองที่กำลังลองชุดอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

“แม่บอกอะไรน้าหรอครับ” ร่างบางรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ ลางสังหรณ์บางอย่างบอกให้รู้ว่า เรื่องที่ตนเองไม่เคยบอกให้นาบีรับรู้ เรื่องของตนเองกับชีวอน ดูท่านาบีจะรู้เรื่องนี้ซะแล้ว

 

“แม่เราบอกว่าตอนนี้เรากำลังคบอยู่กับ ชเว ชีวอน ลูกชายของซึงฮยอน นี่ใจคอกะจะเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างสมบูรณ์เลยใช่มั๊ยจ๊ะ” มีโซยิ้มน้อยๆกับท่าทางเอ๋อๆของฮีซอลในตอนนี้ ฮีซอลกำลังมึนงงอยู่ไม่น้อย ที่นาบีนั้นรู้เรื่องของตนเองกับชีวอน ถ้านาบีรู้เรื่องที่ตนเองกำลังคบอยู่กับชีวอน แล้วที่นาบีให้ตนเองไปนั่นมานี่ ไปค้างกับชีวอนได้อย่างง่ายดายแบบนั้น ก็แสดงว่านาบีเปิดทางให้อย่างเต็มที่เลยน่ะสิ

 

“ก็..เอ่อ!!! ใช่ครับ” ในเมื่อทุกคนรู้กันหมดแล้ว ก็ไม่ต้องมานั่งปิดกันอีกต่อไป ที่ฮีซอลยังไม่บอกนาบี ก็เพราะว่ากลัวนาบีจะรับเรื่องนี้ไม่ได้ กะว่าจะค่อยๆหาโอกาสบอก ไม่คิดว่านาบีจะรู้เรื่องนี้ก่อนแล้ว

 

“แม่เราเค้าใจดีมากนะ นาบีเป็นคนจิตใจดี แล้วฮีซอลเองก็จิตใจดีเหมือนแม่ น้าดีใจที่คิบอมมีหนูคอยดูแล คิอมเค้าโชคร้ายมาเยอะแล้ว แต่อย่างน้อยๆเค้าก็ยังโชคดีที่มีเพื่อนที่แสนดีอย่างหนู มีคนรักที่น่ารักอย่างหนูด๊อง ขอบใจมากนะ” มีโซกอดฮีซอลเบาๆ ฮีซอลกอดตอบเช่นกัน

 

“ผมเองก็ต้องขอบคุณคิบอมเหมือนกันครับ รายนั้นดูแลผมมาตลอด น้าไม่ต้องห่วงนะครับ ผมไม่ทิ้งคิบอมไปไหนแน่นอน คิบอมเป็นเพื่อนที่ผมรักมากที่สุด” ฮีซอลยืนยันกับมีโซอย่างหนักแน่น มีโซเองก็เชื่อในสิ่งที่ฮีซอลพูด เพราะว่าผ่านมาเกือบสิบปีแล้ว ฮีซอลก็ยังคงอยู่เคียงข้างคิบอมเสมอ

 

นาบีมองดูลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ยิ้มแย้มพูดคุยกับมีโซอย่างมีความสุข คนเป็นแม่ได้เห็นลูกตนเองมีความสุข ก็รู้สึกอิ่มเอมในหัวใจเหลือเกิน เรื่องที่ฮีซอลกับชีวอนนั้นคบกัน ตนเองรู้มานานแล้ว ก็ฮีซอลนั้นปลื้มชีวอนมากขนาดนั้น แถมซึงฮยอนก็ไม่เคยปิดบังเรื่องของชีวอนกับฮีซอลต่อนาบีเลย ซึงฮยอนให้เกียรตินาบีและฮีซอลมาก จึงไม่คิดจะบิดบังอะไร คงมีเพียงฮีซอลคนเดียวเท่านั้นที่ยังไม่รู้ว่านาบีรู้เรื่องตนเองกับชีวอนแล้ว เพราะว่าชีวอนเองก็รู้เรื่องนี้ดี ชีวอนตกปากรับคำกับนาบีแล้ว ว่าจะดูแลฮีซอลให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ นาบีจึงค่อนข้างเชื่อใจและไว้ใจในตัวชีวอนมาก

 

“นี่ถ้าลูกเรียนจบแล้ว แม่คงจัดงานแต่งให้ลูกพร้อมกับงานของแม่เลยนะฮีซอล แม่เห็นลูกรักกับชีวอนดีแม่ก็ดีใจ เห็นลูกมีความสุขแบบนี้ แม่ก็มีความสุขด้วย” นาบีพูดกับตัวเองเบาๆ มองดูฮีซอลที่โบกไม้โบกมือให้อย่างร่าเริง นาบียิ้มแย้มอย่างสุขใจ ความต้องการสูงสุดของคนเป็นแม่ ก็หวังให้ลูกของตนเองพบเจอแต่สิ่งดีๆในชีวิต ได้พบเจอกับคนรักที่ดี

 

ความสุขมันอบอวนไปทั่วเลยนะ...รู้มั๊ย?

 

 

 

 

หลังจากที่นั่งฟังพวกผู้ใหญ่นั่งคุยกันอยู่พักใหญ่ๆ ฮีซอลจึงเลี่ยงออกมาเดินเล่นที่สนามหน้าบ้าน บรรยากาศในยามค่ำคืนค่อนข้างเงียบสงบ ร่างบางมองดูดวงดาวที่ทอแสงแข่งกันอย่างเพลิดเพลิน แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อถูกรวบตัวเข้าไปกอดซะแนบแน่น อ้อมกอดที่แสนคุ้นเคยแบบที่ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครคือเจ้าของอ้อมกอดนี้

 

“มืดค่ำป่านนี้แล้วยังจะมาอีก ไม่ต้องนอนพักบ้างเลยรึไง ฮีซอลนาบมือลงบนแขนแกร่ง เอียงคอเล็กน้อยยามที่ชายหนุ่มซุกหน้าลงมาที่ซอกคอตนเอง

 

“คิดถึงก็เลยมาหา ไม่คิดถึงฉันบ้างรึไง” น้ำเสียงกึ่งตัดพ้อกึ่งงอนๆทำให้ร่างบางหลุดหัวเราะออกมา คนอย่าง ชเว ชีวอนนี่มีอะไรมาให้แปลกใจอยู่เรื่อยจริงๆ

 

“ก็ไม่ได้ห้ามนี่ แค่เป็นห่วง กลัวว่าจะพักผ่อนไม่พอน่ะ ทำงานหนักแบบนายไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน รู้จักดูแลตัวเองบ้างนะชีวอน อย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วงมากรู้มั๊ย” ร่างบางแกะมือหนาออกจากเอวตนเอง แล้วหันมามองหน้าคนรักให้หายคิดถึง ความจริงแล้วฮีซอลเองก็คิดถึงชีวอนไม่ต่างกันเท่าไหร่ เพียงแค่อยากให้ชายหนุ่มมีเวลาพักผ่อนบ้าง เลยไม่ได้โทรไปหาทั้งๆที่ใจอยากได้ยินเสียงคนรักแทบขาดใจ

 

“เป็นห่วงฉันรึไง” ชายหนุ่มกุมมือบางขึ้นมาจุมพิตเบาๆ แล้วพากันเดินไปนั่งที่ศาลาพักผ่อน เถากุหลาบเกี่ยวพันไปทั่ว กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้นานาพันธุ์สร้างบรรยากาศให้โรแมนติกมากยิ่งขึ้น ชายหนุ่มจ้องมองสบตากับคนรัก ทำเอาฮีซอลเก้อเขินไม่น้อย ร่างบางถูกรั้งให้นั่งลงบนตักของร่างหนา

 

“จะต้องให้พูดทำไมนักเล่า ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นห่วง หัดดูแลตัวเองบ้างนะ” ร่างบางยกมือขึ้นโอบกอดรอบคอของชายหนุ่มเอาไว้ แล้วซบหน้าลงบนไหล่กว้าง กอดชีวอนเอาไว้แนบแน่น จะต้องให้มานั่งพูดทำไมว่ารักมากแค่ไหน เป็นห่วงมากแค่ไหน เท่าที่เห็นที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็แสดงออกว่ารักว่าห่วงมากมายจนนับไม่ถ้วนอยู่แล้ว

 

“วันนี้เป็นไงบ้าง เหนื่อยรึเปล่า” ชีวอนโอบกอดคนรักเอาไว้แนบอก ฮีซอลก็ซบหน้าอยู่ที่เดิม กอดร่างหนาเอาไว้เช่นนั้น ลมเย็นๆที่พัดโชยหอบเอากลิ่นหอมของดอกไม้หลากสีมาปะทะกับร่างบอบบาง ชีวอนกระชับอ้อมกอดเล็กน้อย กลัวว่าคนรักจะหนาวกาย แต่ที่รู้แน่ๆฮีซอลไม่มีทางหนาวใจแน่นอน เพราะว่าชีวอนนั้นโอบล้อมหัวใจของฮีซอลเอาไว้ตลอดเวลา...อ๊าก!!! หวานเนอะ^^

 

“ก็ไม่เหนื่อยเท่าไหร่ แค่ไปเป็นเพื่อนแม่กับน้ามีโซดูชุดแต่งงาน แล้วก็ไปเป็นเพื่อนแม่ขัดตัวทำสปา เห็นแม่มีความสุขฉันก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งแล้วล่ะ” ร่างบางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองหน้าคนรักที่อยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่ ชีวอนเลิกคิ้วเล็กน้อย ฮีซอลฉีกยิ้มกว้าง แล้วก้มลงจุ๊บชายหนุ่มเบาๆอย่างซนๆ

 

“ชอบยั่วให้ฉันตบะแตก นายอยากลองเล่นบทเลิฟซีนนอกสถานที่มั๊ย” ชีวอนตั้งท่าจะกดร่างบางลงบนที่นั่ง ฮีซอลรีบยื้อตัวเอาไว้ทันที

 

“อย่ามาหื่นแตก ฉันแค่อยากทำอะไรน่ารักบ้าง ไม่ได้จะยอมให้นายทำอะไรได้ง่ายๆหรอกนะ” ร่างบางตีร่างหนาน้อยๆ แล้วลุกขึ้นจากตักของร่างหนา ชีวอนลุกขึ้นยืนแล้วดึงคนรักกลับเข้ามาปะทะกับหน้าอกตนเอง นิ้วเรียวเกลี่ยแก้มนุ่มนิ่มเบาๆ แล้วส่งยิ้มละลายใจไปให้ ทำเอาร่างบางใจอ่อนอีกตามเคย

 

ให้ตายเหอะ...ฉันแพ้สายตาของไอ้หมอนี่จริงๆ

 

“ฉันก็ชอบอะไรที่มันน่ารักๆนะ ยิ่งเวลาที่นายไม่ได้ใส่เสื้อผ้านี่ยิ่งน่ารักมากเลยรู้มั๊ย” ฮีซอลอ้าปากค้างกับความคิดของคนรัก ชีวอนได้โอกาสจึงดันร่างบางไปติดเสาศาลา แล้วประกบจูบร่างบางอย่างดูดดื่ม โดยที่ฮีซอลไม่ทันได้ตั้งตัว มือบางกำเสื้อของชายหนุ่มแน่น แล้วค่อยๆหลับตาลงเมื่อสัมผัสได้ถึงรสจูบแสนหวานละมุนของคนรัก ไม่ใช่รสจูบแสนร้อนแรง เป็นการแสดงให้รู้ว่าชีวอนไม่ได้เรียกร้องอะไรจากร่างบาง

 

มือหนากอดรัดเอวบางแน่น ใบหน้าหล่อเหลาหลับตานิ่ง ปล่อยให้ความรู้สึกทั้งหมดของตนเอง ส่งผ่านไปกับสัมผัสปลายลิ้นที่แสนอ่อนละมุน ร่างบางโอบกอดร่างหนาเอาไว้แนบแน่น ความสุขที่มีอยู่ในตอนนี้ มันทำให้ร่างบางพร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าในทุกๆวัน ขอเพียงแค่มือคู่นี้กุมมือตนเองเอาไว้ ไม่ปล่อยทิ้งไปไหน

 

“ตอนนี้ฉันจะอดใจเอาไว้ก่อน ทั้งๆที่อยากจะกอดนายแทบจะขาดใจ รอวันที่นายย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของฉัน รับรองว่านายหนีฉันไม่พ้นแน่” ชายหนุ่มขู่ร่างบางอีกครั้ง ฮีซอลช้อนตามองอย่างงอนๆ แล้วก็ต้องหลับตาลงอีกครั้ง เมื่อสัมผัสอ่อนนุ่มทาบทับลงมาที่กลีบปากตนเองอีกครั้ง เนิ่นนานและหวานละมุน

 

ทำอย่างกับว่าฉันเคยหนีนายพ้นอย่างนั้นแหล่ะ

 

ขอแค่เป็นนาย...ฉันยอมยกให้ได้ทุกอย่างเลยรู้มั๊ย ชเว ชีวอน

 

 

 

 

ชีวอนยอมปล่อยให้ฮีซอลเป็นอิสระ ชายหนุ่มนั่งลงเคียงข้างกับร่างบาง แล้วกุมมือบางเอาไว้เบาๆ ฮีซอลยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ดูเหมือนว่าตอนนี้รอบตัวมันดูห้อมล้อมไปด้วยความสุขของผู้คนรอบข้าง ได้เห็นคนที่รักมีความสุข ใครๆก็ต้องมีความสุขเป็นธรรมดา

 

“วันนี้แม่ฉันไปลองชุดแต่งงานมา แม่สวยมากเลยนะเวลาที่ใส่ชุดเจ้าสาว” ฮีซอลพูดคุยอยากภูมิใจ ชีวอนมองดูคนข้างกายแล้วก็ยิ้มออกมา ฮีซอลขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วมองหน้าคนรักอย่างข้องใจ รอยยิ้มของชีวอนมันบ่งบอกให้รู้ว่าชายหนุ่มนั้นกำลังคิดอะไรอยู่แน่ๆ

 

“ยิ้มอะไรของนายกัน” มือบางบีบลงบนแก้มของชายหนุ่มทั้งสองข้าง ชีวอนโอดครวญเล็กน้อย ก็ร่างบางบีบเบาอยู่ซะเมื่อไหร่ มือหนาดึงมือบางออกจากแก้มตนเองทันที แล้วจับมือของร่างบางเอาไว้ มือเล็กๆคู่นี้ร้ายกาจไม่เบาเลยนะจะบอกให้ เผลอทีไรต้องมาประทุษร้ายตนเองทุกที

 

“ฉันก็แค่กำลังคิดว่า ถ้านายใส่ชุดเจ้าสาวแล้วมันจะสวยมากแค่ไหน” ชีวอนมองดูฮีซอลอย่างพิจารณา สายตาของชายหนุ่มที่จับจ้องมาที่ตนเอง ทำเอาร่างบางอดที่จะเขินไม่ได้ เพราะว่าฮีวอลน่ะแพ้สายตาของชีวอนมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

“ฉันว่าต้องสวยมากแน่ๆ แต่เสียอย่างเดียว หน้าอกนายมันแบนไปหน่อย” ฮีซอลตวัดตามองค้อนชีวอนทันที พูดเรื่องนี้แล้วอารมณ์เสียง

 

“ก็ไปเอาคนที่มันอึ๋มๆสิไป มาเอาฉันทำไมเล่า” ร่างบางว่าอย่างงอนๆ หันหน้าหนีชายหนุ่มอย่างเซ็งๆ ชีวอนรีบกอดคนรักอย่างอ้อนๆ

 

“ก็ไอ้คนที่มันอึ๋มๆ มันไม่น่าเอาเท่านายนี่ นายน่ะน่ากินจะตายไป ว่าแล้วก็ขอกินเลยได้มั๊ย” ตั้งท่าจะขย้ำร่างบางจริงๆ ฮีซอลรีบยกมือห้ามทันที

 

“เปลี่ยนเรื่องๆ” ร่างบางดันใบหน้าหล่อเหลาให้หันไปทางอื่น ขืนถูกสายตาของชีวอนจับจ้องนานกว่านี้ มีหวังละลายตายมันอยู่ตรงนี้พอดีกัน

 

“เปลี่ยนเรื่องก็ได้ ถ้าเราแต่งานกัน แล้วเราจะมีลูกด้วยกันกี่คนดี” ชีวอนเห็นคนรักกำลังเก้อเขินก็ได้ที ยิงคำถามให้ร่างบางเขินเข้าไปอีก ฮีซอลบิดเสื้อไปมายิ่งมองก็ยิ่งน่ารัก

 

“บ้า!!! พูดเรื่องอะไรของนายก็ไม้รู้ บอกว่าให้เปลี่ยนเรื่องยังไงเลา มันยังไม่ถึงเวลาที่จะมาพูดเรื่องนี้นะ” ฮีซอลเขินจนแทบจะทนนั่งเฉยๆไม่ได้ ในหัวสมองมันจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน ทั้งภาพทั้งเสียงน่าอายทำไมมันลอยเด่นเต็มหัวสมองไปหมด

 

“ก็นายสัญญาเอาไว้แล้วว่าจะแต่งงานกับฉัน จะผิดคำพูดหรอ...เรามาแต่งพร้อมกับพ่อฉันแม่นายเลยดีมั๊ย” ชีวอนรุกหนักเข้าไปอีก ฮีซอลมองค้อนคนรัก ดันร่างหนาออกห่าง แล้วกอดอกแน่น ท่าทางแสนงอนที่น่ารักอย่าบอกใคร

 

“ฉันยังเป็นเด็กม.ปลายอยู่เลยนะ นายจะมาพูดเรื่องแต่งงานทำไมเร็วนักเล่า รอให้ฉันเรียนจบก่อนไม่ได้รึไง อีกแค่ไม่กี่ปีเองนะ” ร่างบางเอ็ดน้อยๆข่มอาการเขินอาย ชีวอนก้มลงมองหน้าสวยๆ แล้วยิ้มล้อๆ

 

“ก็แค่เด็กม.ปลายที่มีผัวเป็นตัวเป็นตนเองเนอะ” ร่างบางยกมือขึ้นหมายจะฟาดลงไปที่แขนแกร่ง แต่ทว่าชีวอนรู้ทันซะก่อน ชายหนุ่มยกมือขึ้นรับมือบาง แล้วดึงร่างบางเข้ามาใกล้ๆ

 

“แต่งเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันรอนายได้อยู่แล้ว แต่ก่อนแต่งเราก็ขยันซ้อมบทบนเตียงกันไปพลางๆก่อนแล้วกันเนอะ เปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ จะได้รู้ว่าเราเล่นท่าไหนแล้วถูกใจที่สุด” ร่างบางกุมขมับทันทีกับคำพูดของคนรัก ไม่รู้ว่าชีวอนจะเลิกหื่นได้บ้างรึเปล่า ซักวินาทีก็คงจะยากเกินไปเลยมั้งสำหรับชีวอนน่ะ

 

“ไอ้คนบ้า ลามก ไอ้หื่นกาม ไอ้เฒ่าตัณหากลับ...” เสียงของร่างบางก็เงียบหายไปอีกครั้ง ท่ามกลางหมู่ดาวที่ส่องแสงสว่างเต็มท้องนภา บรรยากาศหวานๆของคู่รักคู่หนึ่งยังคงอบอวลไปด้วยความสุขมากมายที่รายล้อมคนทั้งคู่เอาไว้

 

ก็บอกแล้วว่า คิม ฮีซอล คนนี้ เกิดมาเพื่อ ชเว ชีวอน คนนี้คนเดียวเท่านั้น

 

คนอื่นอย่าหวังว่าจะมาแทรกกลางได้ง่ายๆ หุหุ

 

++++++++++++++


 

หากใครก็ตามที่เดินผ่านไปผ่านมาหน้าห้องคุณหนูมิน ก็จะได้ยินเสียงกีต้าร์แสนไพเราะเสนาะหู กับเสียงเพลงที่ขับขานได้อย่างไพเราะ เหมาะเจาะและดูลงตัวมากที่สุด สลับกับเสียงหัวเราะของคนสองคน ที่บ่งบอกให้รับรู้ว่ามีความสุขกันมากเพียงใด

 

คุณหนูมินผู้แสนน่ารักกำลังนั่งเล่นกีต้าร์ตัวโปรดอยู่บนเตียงนอน โดยมีนักร้องกิตติมศักดิ์ร้องเพลงคลออยู่ข้างๆ เสียงเพลงที่แสนไพเราะ แฝงความหมายซาบซึ้งหวานตรึงใจ ส่งตรงไปยังคนข้างกายที่นับวันยิ่งทวีความน่ารักมากขึ้นทุกวัน

 

마음은 그대를 듣죠 머리부터 발끝까지
แนมาอือมึน คือแดรึล ทึดจโย มอรีบุทอ บัลกึทกาจี
หัวใจของฉันฟังแต่เธอ ตั้งแต่หัว จนถึงปลายเท้า

친구들 나를 놀려도 가슴은 모두 그대만 들려요
ชินกุทึล นารึล โนลรยอโด แน คาซือมึน โมดู คือแดมัน ทืลรยอโย
ถึงเพื่อนๆจะล้อฉัน หัวใจของฉันทั้งหมดก็อยากจะฟังแต่เธอเท่านั้น

하나둘셋 그대가 웃죠 숨이 멎을 것만 같죠
ฮานาทุลเซด คือแดคา อุดจโย ซูมี มอชึล กอดมัน คัดจโย
หนึ่ง สอง สาม ตอนที่เธอหัวเราะ ลมหายใจฉันก็เหมือนจะหยุด

그대 미소를 담아서 매일 사랑이란 요리하죠 영원히
คือแด มีโซรึล ทามาซอ แมอิล ซารางีรัน โยรีฮาจโย ยองวอนฮี
อาจเป็นเพราะรอยยิ้มของเธอ ทำให้การทำอาหารนั้นเป็นความรักในทุกๆวัน เสมอ

I love you Love you Love you


Love you Love you Love you yeah....”

(Ps… เพราะคนแต่งมันชอบเพลงนี้ คึคึ)

 

 

“จะร้องเพลงก็ร้องไปสิ ทำไมต้องทำหน้าทำสายตาแบบนั้นใส่ฉันด้วยเล่า ฉันกลัวนะ” ซองมินขยับหนีคนรักออกไปอีกนิด ก็สายตาของคยูที่จับจ้องมา คนโง่เท่านั้นแหล่ะที่มองไม่ออกว่าชายหนุ่มต้องการอะไร

 

“ก็นายน่ารักนี่ คุณหนูมินของฉันนี่น่ารักจริงๆ” คยูยังคงจ้องหน้าซองมินไม่เลิก อาการเขินกับอาการหมั่นไส้มันตีคู่กันมาแบบสูสี อยากจะเขินอยู่หรอกนะ แต่หมั่นไส้อีตาคุณชายโจวจริงๆ คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไง ถึงได้มานั่งทำหน้าหล่อๆ ส่งยิ้มแบบเจ้าเล่ห์อยู่ได้

 

“ยังไม่หยุดมองอีก ร้องเพลงให้ฉันฟังดีกว่า อย่ามองหน้าฉันแบบนี้เลย” ซองมินเอากีต้าร์ดันคยูให้ออกห่างตนเอง ชายหนุ่มหัวเราะน้อยๆกับท่าทางของคนรัก ชอบท่าทางเวลาที่ซองมินเขินอาย เพราะว่าซองมินจะทำอะไรไม่ถูก แล้วก็ออกแนวแถไปเรื่อย เห็นแล้วมันน่ารักดีจริงๆ

 

“ไม่แกล้งนายก็ได้ อย่าขยับไปมากเดี๋ยวตกเตียงกันพอดี” มือหนายื่นไปตรงหน้าร่างบาง ซองมินมองมือของคนรักอย่างชั่งใจ ก่อนที่มือบางจะวางลงบนมือหนา คยูกุมมือคนรักเบาๆแล้วส่งยิ้มละมุนให้ ร่างบางวางกีต้าร์ลงบนที่นอน แล้วขยับเข้าไปหาคนรักเล็กน้อย

 

“งานแต่งน้านาบีครอบครัวนายไปด้วยรึเปล่า แต่ก็คงต้องไปอยู่แล้ว ก็พ่อนายทำธุรกิจในวงการเดียวกับพ่อของพี่ชีวอนนี่นา” ซองมินหันมาถามคนรักและก็ตอบเองแบบไม่ต้องรอให้คยูตอบ คยูพยักหน้ารับเล็กน้อย

 

“ก็คงยกไปกันทั้งบ้าน ทั้งพ่อ แม่ พี่ฮัน พี่ฮยอกแจด้วย นายเองก็ต้องไป คุณลุงก็คงไปด้วยอยู่แล้ว ถามทำไม” คยูหันมามองหน้าคนรัก ซองมินส่ายหน้าช้าๆแล้วหยิบกีต้าร์ขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ถามดูเฉยๆน่ะ..แต่ตอนนี้อยากฟังนายร้องเพลงมากกว่า เอาเพลงที่เพราะๆ ความหมายดีๆ ฉันชอบฟังนายร้องเพลง นายร้องเพลงเพราะนะคยู ไม่สนจะเป็นนักร้องบ้างหรอ ฉันว่านายต้องดังแน่ๆเลย” ร่างบางเอ่ยแซวคนรักเล่นๆ แต่ที่ชมว่าคยูร้องเพลงเพราะ หมายความตามนั้นจริงๆ เสียงของคยูนั้นมีเสน่ห์และเป็นเอกลักษณ์มากๆ

 

“อยากมีแฟนเป็นนักร้องรึไงกัน ถ้าฉันเป็นนักร้อง ฉันก็ต้องร่วมงานกับคนมากมาย ไม่หวงแฟนตัวเองเลยรึไงนะซองมิน” คยูมองดูสีหน้ายิ้มแย้มของคนรักที่หุบลงไปทันทีที่ได้ยิน ร่างบางสะบัดหัวเล็กน้อย แล้วเริ่มต้นตั้งท่าจะเล่นกีต้าร์

 

“งั้นเป็นนักร้องส่วนตัวให้ฉันคนเดียวก็พอแล้วล่ะ ร้องให้ฉันฟังคนเดียวก็พอแล้ว” ยิ้มหวานๆปิดท้ายคำพูด คยูหัวเราะน้อยๆ แล้วเริ่มต้นขับกล่อมเสียงเพลงให้กับคนรักได้ฟังตามที่ซองมินต้องการ

 

 

나의 전부야 나의 최고야
นอน นา เอ ชอน บู ยา นอน นา เอ ชเว โก ยา

คุณคือทั้งหมดของผม คุณคือที่หนึ่งของผม

사람 그대 누가 뭐래도 사랑~~~
เน ซา รัม คือ เด นู กา มวอ เร โด เน ซา รัง

คุณคือของผม แม้ ใครพูดอะไรก็ตาม ความรักของผม

조금 가까이 사랑 너와 내가 지금 이대로 언제라도 곁에 있어 때로는 지쳐서 아프고 힘들면 그저 기대면 Uhh~
โช กึม ดอ คา กา อี ซา รัง นอ วา เน กา ชี กึม อี เด โร ออน เจ รา โด คยอ เท อิด ซอ เต โร นึน ชี ชยอ ซอ อา พือ โก ฮิม ดึล มยอน คือ จอ นอน คี แด มยอน ทเว
Uhh~
ความรักของผมกับคุณจะใกล้กันเข้ามาอีก เมื่อไรก็ตามจะยังอยู่ข้างกัน

บางครั้ง ถ้าลำบากและเจ็บปวดเพราะว่าเหนื่อยล้า ขอให้คุณแค่ยังเฝ้าคอยก็พอ


된다고 말고 실패한다 말고 (사랑 행복 지금부터) 누가 몰라줘도 그댄 있죠 (사랑 행복 영원토록)
อัน ทเว ดา โก มัล โก ชิล เพ ฮัน ดา มัล โก (ซา รัง เฮง บก ชี กึม บู ทอ) นู กา มล รา ชวอ โด คือ เดน ฮัล ซุ อิด จโย(ซา รัง เฮง บก ยอง วอน โท รก)

อย่าบอกว่าไม่ได้ และ อย่าบอกว่าล้มเหลว (ความรัก ความสุข ตั้งแต่ตอนนี้) ถึงแม้ว่าใครไม่รู้ คุณสามารถทำได้แน่นอน (ความรัก ความสุข ตลอดไป)

이젠 변치 말고 함께 웃어봐요 (사랑 행복 너와 내가)
อี เจน พยอน จี มัล โก ฮัม เก อู ซอ บวา โย (ซา รัง เฮง บก นอ วา เน กา)

ตอนนี้ อย่าเปลี่ยน และ ลองยิ้มไปด้วยกัน (ความรัก ความสุข ผมกับคุณ)

여기 있는 모두 항상 행복하기 (사랑 행복 함께 하기)
ยอ กี อิด นึน โม ดู ฮัง ซัง เฮง โบ คา กี (ซา รัง แฮง บก ฮัม เก ฮา กี)

ความสุขทั้งหมดจะอยู่ที่นี่เสมอ (การมีความรัก ความสุขไปด้วยกัน)

영원히 HAPPY TOGETHER
ยอง วอน ฮี HAPPY TOGETHER

ตลอดไป HAPPY TOGETHER

(PS.อีกซักที...เพราะคนแต่งมันโคตรชอบเพลงนี้เช่นกัน^^)

 

“ฉันจะรักนาย...ตลอดไป” คยูหันมายิ้มให้คนรัก มือหนาเอื้อมมากุมมือบางเบาๆ แล้วส่งยิ้มละมุนให้ ซองมินบีบมือคนรักเบาๆอย่างมีความสุข ร่างบางกลัวว่าบรรยากาศมันจะหวานจนเกินไป เลยแกล้งบีบมือคยูอย่างแรง ทำเอาชายหนุ่มร้องลั่นด้วยความเจ็บ คุณหนูมินตัวแสบก็วิ่งหนีไปทางอื่นทันที คยูก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งไล่ซองมิน เป็นอันว่าทั้งสองคนก็วิ่งไล่กันไปทั่วบ้าน

 

ผู้คนในบ้านมองดูคุณหนูมินกับคุณชายโจววิ่งไล่กันราวกับเด็กน้อยที่กำลังสนุกสนานด้วยรอยยิ้ม ช่วงนี้พายุอารมณ์ของคุณหนูมินนั้นหายไปจนหมดแล้ว เพราะว่ามีคยูคอยดูแลเอาใจใส่ ซองมินจึงไม่ได้อาละวาดใส่ใครอีก

 

“อย่าให้ฉันจับได้นะซองมิน” คยูแกล้งขู่พร้อมกับเร่งฝีเท้าวิ่งควบร่างบางให้เร็วขึ้น ซองมินหันมาแลบลิ้นใส่แล้วโกยอ้าวหนีไปทางสวนหย่อมทางด้านหลังบ้าน คยูกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ แล้ววิ่งหลบเข้าไปอีกทาง ทางลัดที่สามารถโผล่ไปดักหน้าซองมินได้

 

“อ้าว!!! หายไปไหนนะ....เฮ้ย!!” ซองมินหันกลับมามองด้านหลัง ก็ไม่พบคนที่วิ่งตามตนเองมา แต่พอร่างบางหันกลับไปมองทางด้านหน้า ก็พบว่าตนเองพุ่งถลาเข้าไปหาอ้อมกอดของคยูซะแล้ว ร่างบางกำลังเอ๋ออยู่กับที่ ก็คยูวิ่งตามหลังตนเองมา แล้วทำไมถึงโผล่มาดักหน้าแบบนี้ได้ คุณหนูมินออกอาการไม่เข้าใจขั้นรุนแรง

 

“วันนี้นายดื้อแล้วก็แกล้งฉัน อย่างนี้มันต้องโดนทำโทษสถานเดียว” ว่าแล้วคุณชายจอมเจ้าเล่ห์ ก็ดันร่างคนรักเข้าไปพิงต้นไม้ใหญ่ มุมลับตาที่เหมาะแก่การหากำไรเกินควรกับร่างบาง กลีบปากบางแดงถูกครอบครองอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหลุดจากการจองจำง่ายๆ มือบางยกขึ้นโอบกอดร่างหนาแนบแน่น การลงโทษของชายหนุ่มมันทำให้ร่างบางอบอุ่นไปทั้งหัวใจ

 

ลงโทษแบบนี้...ลงโทษมันทั้งวันทั้งคืนก็ได้นะคยู!!!

 

 

 

 

 

 

อีทึกยืนเกาะรถตนเองด้วยอาการเซ็งสุดขีด เพราะว่ารถยนต์ตนเองนั้นออกอาการเกเรบ่อยจนน่ารำคาญ แทนที่ตนเองจะออกไปไหนมาไหนด้วยตัวเองบ้าง ไอ้รถเจ้ากรรมก็ดันเสียมันซะทุกรอบ เดี๋ยวยางแบน เดี๋ยวสตาร์ทไม่ติดบ้าง ไอ้นั่นบ้าง ไอ้นี่บ้าง สารพัดสารพันปัญหา

 

“มายืนหน้าแก่อะไรอยู่ตรงนี้อ่ะป้า จะออกไปข้างนอกไม่ใช่หรอ” คังอินโผล่หน้าออกมาจากประตูบ้าน อีทึกยกกำปั้นขึ้นขู่ทันที คนยิ่งอารมณ์เสีย มาเจอหมีปากหมาแบบนี้อีกก็ยิ่งพาลหงุดหงิดเข้าไปอีก

 

“แกแอบมาปล่อยยางรถฉันรึเปล่า ทำไมทุกครั้งที่ฉันจะออกจากบ้าน รถฉันถึงได้ยางแบนทุกวันเนี่ย” อีทึกเตะล้อรถด้วยความแค้น แต่ผลกรรมมันก็มาลงที่ตนเอง เพราะว่าเตะแรงไปหน่อย มันจึงเจ็บกว่าที่มันควรจะเจ็บ ร่างบางกระโดดเหยงๆไปมาทันที

 

“ป้าว่างงานรึไง ไม่มีอะไรทำใช่มั๊ยเนี่ย มาเตะล้อรถให้เจ็บทีนเล่น” คังอินหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีที่เห็นสีหน้าท่าทางเจ็บปวดของคนรัก สงสัยชายหนุ่มจะเข้าขั้นโรคจิตซะแล้วสิ

 

“ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่นาย ว่านายน่ะแกล้งฉัน พ่อนายบอกแล้วใช่มั๊ยว่าให้นายน่ะเชื่อฟังฉัน ยังจะมาทำหน้าหมีใส่อีก มานี่!!!” ร่างบางส่งสายตาจิกกัดลากเอาไอ้หมีสุดหล่อมาใกล้ๆ แล้วเกาะคังอินเอาไว้ก่อน ส่งสายตาคาดโทษมาเป็นระยะๆ

 

“เจ็บมากรึเปล่าเนี่ย” คังอินนั่งลงยกเท้าของคนรักมาวางบนขาตนเอง แล้วบีบเบาๆ เงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มหล่อๆให้กับอีทึก ทำเอาคนปากกล้าเกิดอาการเขินแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุย ก็ดูท่าทางของไอ้หมีสุดที่เลิฟสิ มันจะหล่อดูดีไปไหน

 

“ป้าอย่าทำหน้าแบบนี้...สยอง” แล้วอารมณ์เขินๆที่นานๆจะมาทีของอีทึกก็หายไปทันที มือบางๆตบลงบนหัวเหม่งๆคนรักด้วยความหมั่นไส้

 

“แกอย่ามาทำให้ฉันหงุดหงิด แล้วก็ขับรถไปส่งฉันด้วย ฉันจะแวะไปเอาของที่ออฟฟิศ เสร็จแล้วจะไปเอาของที่บ้านเพื่อนอีก...”

 

“ยังมีคนคบป้าเป็นเพื่อนอยู่อีกหรอเนี่ย” คังอินทำสีหน้าประหลาดใจแบบสุดๆ อีทึกกรอกตาแบบเซ็งๆ พยายามนับ 1-51 ในใจ แล้วตวัดสายตามองคังอินแบบเชือดเฉือน

 

“ฉันจะเลิกคบแกคนแรกเลยนี่ล่ะ อยากมีเมียใหม่มั๊ย เลิกกันเลยดีมั๊ย” อีทึกท้าเลิกแบบไม่จริงจังนัก คังอินรีบทำหน้าอ้อนๆ แล้วกอดอีทึกเอาไว้ทันที

 

“โอ๋!!! อย่างอนนะป้า รักกันนะ รักกันๆ”  อีทึกเชิดหน้าเล็กน้อย แอบยิ้มโดยที่ไม่ให้คังอินเห็น ชายหนุ่มก็ทำการออดอ้อนคนรักอยู่อย่างนั้น ทำเอาคนน่ารักที่ยืนซุ่มแอบมองอยู่ ออกอาการเขินที่เห็นคู่รักเค้าจู๋จี๋กันแบบนั้น คิบอมต้องมาทำการดึงคนรักที่ยืนแอบดูออกมาจากบริเวณนั้น

 





“คิบอมอ่า!!!” คนน่ารักเดินตามคนรักเข้ามาในบ้าน คิบอมดึงดงเฮเข้ามาในห้องครัว ชายหนุ่มจัดเตรียมอาหารกลางวันเอาไว้เรียบร้อยแล้ว คนน่ารักนั่งลงประจำที่ ยิ้มแป้นอย่างอารมณ์ดี ที่คิบอมนั้นดูแลตนเองดีแบบนี้

 

“ได้เวลากินข้าวแล้วด๊อง แล้วก็อย่าไปแอบดูชาวบ้านเค้ามากนัก เดี๋ยวเค้าจะหาว่าโรคจิตเอานะ” คิบอมแซวคนรักน้อยๆ รินน้ำใส่แก้วยื่นให้คนรัก ดงเฮกัดปากน้อยๆ แล้วมองหน้าคนรักอย่างแสนงอน

 

“คนโรคจิตที่ไหนจะน่ารักขนาดนี้เล่า...คิบอมก็” คนน่ารักยิ้มแป้น ตักข้าวเข้าปากคำ ตักป้อนคนรักคำ คิบอมก็ช่างตามใจคนรักทุกอย่าง ไม่เคยปฏิเสธความน่ารักของดงเฮเลยซักครั้ง

 

“คิบอมทำอาหารอร่อย ถ้าเค้ากินฝีมือคิบอมทุกวันๆ เค้าจะอ้วนมั๊ยนะ” มือบางลูบท้องแบนราบเบาๆ คิบอมก้มลงมองท้องคนรักที่แบนแสนแบน แต่อารมณ์อยากแกล้งคนรักมันก็ผุดขึ้นมา

 

“ฉันว่าด๊องอ้วนขึ้นนะ ท้องเริ่มออกแล้วนะนั่น” คิบอมจิ้มลงที่หน้าท้องของคนน่ารัก ดงเฮตาโตทันทีที่ได้ยิน ร่างบางถกเสื้อตนเองขึ้นไปจนแทบเห็นอะไรที่มันช่างน่าดู คิบอมมองดูท่าทางวิตกของคนรักแล้วก็รู้สึกผิด

 

“ไม่จริงอ่ะคิบอม เค้าว่าเค้าไม่อ้วนนะ...” ร่างบางลูบท้องตัวเองไปมา แล้วเงยหน้าขึ้นมามองคิบอม ด้วยใบหน้าที่ดูตกใจไม่น้อย

 

“หรือว่า...เค้าจะท้อง?” ข้อสงสัยของร่างบางทำเอาคิบอมยกมือขึ้นตบหน้าผากเบาๆทันที ก็คนน่ารักนั้นเป็นผู้ชายจะท้องได้ยังไงกัน

 

“ด๊องจะท้องได้ยังไงกัน ก็ในเมื่อด๊องเป็นผู้ชายนี่” คิบอมดึงเสื้อของคนรักลง ขืนให้ดงเฮถกสูงขึ้นไปกว่านี้ ได้สติแตกกันพอดี

 

“ไม่แน่นะคิบอม บางทีเค้าอาจจะท้องก็ได้ ก็คิบอมน่ะทำเค้าเสียหายถี่นะช่วงที่ผ่านมา นี่ถ้าเค้าท้องเค้าจะทำยังไง เค้ายังเรียนอยู่นะ แต่ไม่เป็นไร เรียนไปท้องไปก็ได้เนอะ คิคิ” ตอนนี้คนน่ารักเริ่มไปไกลแล้ว คิบอมต้องสะกิดคนรักที่หัวเราะคิกคักให้รู้สึกตัว

 

“กินข้าวต่อเหอะด๊อง คราวหลังฉันจะไม่พาด๊องออกทะเลแล้ว รู้สึกว่าด๊องจะไปไกลจนแทบกู่ไม่กลับ” คิบอมบอกอย่างปลงๆ ดงเฮจิ๊ปากเล็กน้อย แล้วเริ่มต้นตักข้าวกินพร้อมกับป้อนคิบอมต่อไปจนหมดชาม

 

“คิบอมนี่น่ารักชะมัด ทุกคนต้องอิจฉาเค้าที่เค้าได้คิบอมเป็นแฟน ไม่มีใครเหมาะกับคิบอมเท่ากับเค้าอีกแล้วเนอะ” คนน่ารักรีบหาพวกพ้องทันที คิบอมพยักหน้ารับ เอื้อมมือเช็ดปากให้คนรักอย่างอ่อนโยน แล้วส่งยิ้มให้กันด้วยความสุขที่มี

 

คนมีความรัก(ที่ดี) มันก็ย่อมมีความสุขเป็นธรรมดา

 

ขอร้อง...อย่ามาอิจฉาเค้านะ คึคึ

+++++++++++100%+++++++++

Ps…หายไปหลายวันเพราะมัวแต่ไปเฝ้าผู้ชายในทวิต 55

Pss... ตอนนี้เกรทเล่นทวิตแล้วนะคะ เล่นเพราะผู้ชาย follow กันได้เน้อ http://twitter.com/@mylove_mysuju   

Psss…. เดี๋ยวกลับมาเช็คคำผิดนะคะ

 

กลับมาแล้วค่ะหลังจากที่ไปนั่งเฝ้าผู้ชายมาซะสองคืน ไม่เป็นอันทำอะไร ปกติเกรทเอาเวลามาแต่งฟิคนะ แต่พอวันนั้นที่รู้ว่าคิมฮีคนสวยเล่นทวิต เกรทก็สมัครอย่างแรง แล้วก็นั่งลองนั่นลองนี่ตามประสามือใหม่หัดเล่น จำได้ว่าคืนนั้นคืนแรกที่เล่น ก็ได้เห็นผู้ชายมาอัพทวิตถี่มาก แล้วฮีก็ลบทวิตไป เกรทก็เซ็งๆ ว่าจะลบบ้าง แต่พอตีสาม (มั้ง) พี่ชินดงมาอัพทวิต บอกว่าพี่ฮีเปิดทวิตอีกแล้ว เกรทก็เลยลั้ลลาต่อ คึคึ

อ้อ!!! ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์นะคะ เกรทยินดีรับฟังค่ะ เพราะคิดว่ามันเป็นการติเพื่อก่อ ไม่ว่าใครจะว่ายังไงก็ไม่ว่ากัน แต่สำหรับตัวเกรทเองแล้ว เกรทไม่ค่อยชอบวิจารณ์ใครเท่าไหร่ เคยมีน้องหลายคนเข้ามาบอกว่า พี่เกรทช่วยไปอ่านแล้วช่วยวิจารณ์หน่อยได้มั๊ยคะ เกรทก็จะบอกน้องว่า พี่ไม่ค่อยมีเวลา แต่ไม่อยากให้น้องท้อ พยายามเข้า คนเราต้องเริ่มต้นจากศูนย์ทั้งนั้น ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิด

บางคนอาจท้อเพราะคำวิจารณ์ เกรทก็เลยไม่วิจารณ์แต่เปลี่ยนเป็นให้กำลังใจซึ่งกันและกันดีกว่า ไม่อยากบั่นทอนจิตใจซึ่งกันและกัน

เจอกันตอนหน้าค่ะ ถ้าเกรทหายไปนานก็อย่าได้สงสัย เพราะเกรทเอาเวลาไปเฝ้าผ้ชายทั้งคืน นอน ตี 5 มาสองวันแล้ว หุหุ(อินี่เลว)

รักครอบครัว 2 IN 1 มากมายค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

41,860 ความคิดเห็น

  1. #41760 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 03:45
    อยากแต้งงานเว้ยเฮ้ย
    #41760
    0
  2. #41677 MayChuly (@mary13) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 00:24
    ด๊องเราเนี่ยอยากท้องจริงๆเลยนะ 555
    #41677
    0
  3. #41509 bullfrog (@watauy) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 19:27
    เกรทอะเค้าอยากให้ด๊องท้องอะ
    #41509
    0
  4. #41313 Popo~ (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 14:25
    คิเฮน่ารักตลอดอะ

    แม่ชอลรู้มานานแล้วแต่ไม่ยอมบอกเพราะจะทดสอบใช่ป่าว

    ติดตามต่อไปคะ
    #41313
    0
  5. #41203 Moo_k (@mysomook) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 17:29
    ท้องดิ ท้องเลย
     
    #41203
    0
  6. #41139 `(ค)ยูเกรียน (@fafah249) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 23:26
    น่ารักมากกกก
    #41139
    0
  7. #40608 ao290 (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 00:50
    ใช่ๆๆๆ บอมต้องคู่กับเฮอยู่แล้ว

    แม่ซินรู้ตั้งนานแล้วว่าวอนซินคบกัน แล้วตอนที่นาบีไปหาซินที่ห้องแล้ววอนบอกว่าซ้อมละครล่ะ

    แม่เจ๊นี่สุดยอดเลย
    #40608
    0
  8. #40579 junniizie (@j-u-n-n-i-e) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 7 มีนาคม 2555 / 08:47
     บอมจัดไป หมวยอยากท้องมานานแร้ว เอิ๊กๆๆ
    #40579
    0
  9. #40212 GEJA~SUJU (@geja-girl) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 21 มกราคม 2555 / 23:58
    หวานฉ่ำ
    #40212
    0
  10. #40060 Lusia Eve (@aon-aon-) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 10:05
     อยากเห็นด๊องท้องตะงิดๆ แฮะ
    #40060
    0
  11. #39664 ª . D e l' a i r (@peskipikiiz) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 04:27
     หมีก้อยังกวนไม่เลิก
    #39664
    0
  12. #39558 aimmir (@aimmymir) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 21:57
    ด๊องท้อง !!!
    #39558
    0
  13. #39468 FerniM (@fernim) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 19:51
     รอด๊องท้อง >O<
    #39468
    0
  14. #39414 kyumin_only137 (@ckkclub) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 19:21
    ด๊องคิดได้ไง  ท้อง  5555  (อยากให้ด๊องท้องจังเลย )
    #39414
    0
  15. #39399 mamamind (@mamamind) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 15:55
     ท้อง 55555555555555555
    =..=
    #39399
    0
  16. #39173 มอร์นิ่งมูน (@witch-singsong) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 7 กันยายน 2554 / 13:14
    วันนี้รีวิว หวานนนนนนนนนนนนนนน
    #39173
    0
  17. #38906 kungking (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2554 / 01:16
    หวานตั้งแต่คู่แรกยันคู่สุดท้ายเลย
    #38906
    0
  18. #38880 OoMy (@oomnello) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2554 / 20:12
     หวาน อยากกรี๊ดดดดดดดดด
    #38880
    0
  19. #38726 only 13 (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 19:40
    หุหุ

    คิดไปนั้นนะด๊อง คิดไปได้
    #38726
    0
  20. #38606 My main is hee (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2554 / 22:15
    หวานกันทุกคู่เลย
    #38606
    0
  21. #38492 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 11:12
    ชื่อตอนนี่เหมาะที่สุดเลยยย

    แต่ละคู่มีความสุขกันทั้งนั้น หวานกันคนละแบบ อิอิ

    สงสัยด๊องคงอยากมีลูกมาก คราวหลัง บอมอย่าพาออกทะเลอีกนะ เด๋วกู่ไม่กลับ ฮ่าๆๆ ^^
    #38492
    0
  22. #38352 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 21:47
    ดีใจสุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดด

    เม้นเข้าได้แล้วแสดงว่าคอมพี่ไม่ได้เสียซินะ

    แต่เด็กดีล่มเอง เกือบจะไปลงโปรแกรมใหม่แล้วนะเนี่ยดีใจจริงๆ

    มาเข้าเรื่องหมวยเอ้ยท่าทางอยากมีลูกมากเลยนะอย่างนี้ต้องปรึกษาหมอแล้วมั้ง5555

    แหมดูมีความสุขทุกคู่เลยนะอิจฉาจัง
    #38352
    0
  23. #38321 `PRAEWiize | AJ (@praewiize-ea) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 17:18
    วิ้ดวิ้ว ~~
    #38321
    0
  24. #38023 pa-ma (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 10 เมษายน 2554 / 11:33
    หวาน~

    ^____^
    #38023
    0
  25. #37772 oummy-boice (@oummy-boice) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 13:23

    อิจฉาวุ้ย  หวานกันทุกคู่

    สงสารคนไม่มีคู่กันหน่อยเด้ T^T

    #37772
    0