Let'z Get Dream

ตอนที่ 4 : [บทที่1] : เฮ้ย ไอ้บ้านี่ใครว่ะ?!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ค. 52

บทที่ 1

                เอ้า ให้ทายสิ ฉันกำลังอยู่ในสภาพไหน >//< ฮ่าๆ ฉันอยู่ในชุดกระโปรงฟูๆแบบที่พวกคุณหนูเขาใส่กัน

 เครื่องประดับเต็มตัว ไม่ว่าจะสร้อยทอง เพชร มรกต โฮะๆ นี่แหละ คนรวย

คุณหนูค่ะ อาหารเช้าค่ะ โอว TT[]TT นี่แหละสิ่งที่บ่งบอกว่าเรา รวย~!! คนใช้ไง คนใช้ ฮี่ๆ ฉันรวยขนาดมีคนใช้ถึงสิบกว่าคนภายในคฤหาสน์เชียวนะ

เฮ้ย~! วีนัสแกจะยืนเคลิ้มอะไรหนักหนา กินข้าวสิเว้ย หิวๆๆ ค่ะ นั่นเป็นน้ำเสียงของออนไลน์เป็นลูกของพ่อใหม่ฉันเอง ส่วนวีนัสก็คือชื่อใหม่ของฉันที่พ่อใหม่ตั้งให้เพื่อความดูดีและมีชาติตระกูล~!! อ่อ น้องชายฉัน

 เจ้าใบบอนก็ได้รับสมญานามใหม่เหมือนกัน นั่นก็คือ วินเทอร์ >..<

แน่ะ ยังจะยืนเป็นตอไม้อยู่อีก คนเขาหิวข้าวโว้ย เสียงของออนไลน์ยังคงดังลั่นในหูฉันอยู่ เชอะ ให้ตายเถอะ ตั้งแต่วันย้ายเข้าบ้านจนวันนี้ เธอกับฉันก็ไม่ถูกชะตากันเท่าไหร่ = =* นั่นคงเป็นเพราะ เธออิจฉาฉันไงค่ะ อิอิ

รู้แล้วน่า เฮ้อ พี่ออนไลน์ค่ะฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้พลางทำท่าเบื่อหน่าย

อะไร

เป็นลูกผู้ดีซะเปล่า มารยาทไม่มีเลย

หา แกด่าฉันเหรอ นังวีนัสออนไลน์ลุกขึ้นชี้หน้าอย่างมีน้ำโห

“^^ เปล่าค่ะ แค่อยากบอกว่า รวยซะเปล่าแต่มารยาทสถุนจริงๆ

พอเลยลูก อย่าทะเลาะกันสิ กินข้าวพ่อใหม่พูดขึ้นอย่างเอือมระอาเพราะมันเป็นสิ่งธรรมดา

นั่นสิเนอะ ^^ เกลียดจริงๆเลยพวกพูดไปเคี้ยวข้าวในปากไป ฉันแสยะยิ้มแล้วหันไปมองทางออนไลน์ที่ได้แต่ทำหน้าโกรธแค้น

จำไว้เถอะย่ะ

ไม่จำได้ไหม รกสมอง

กรี๊ด~!!”

 

                อาหารวันนี้มันช่างอร่อยจริงๆ >0< นั่นเพราะฉันได้แกล้งยัยออนไลน์ไง ฮ่าๆ แต่ถึงเห็นแบบนี้พวกเราก็รักกันนะ ^_^ เพียงแต่ทะเลาะกันให้เป็นสีสันของชีวิต อิอิๆ ฉันยืนรับลมอยู่บนดาดฟ้าอย่างมีความสุข นี่แหละนะ ชีวิตคนรวย  ตอนนี้ฉันมีทั้ง มารยาท ชาติตระกูล หน้าตา และบารมี โฮะๆ ช่างเป็นผู้หญิงที่เพรียกพร้อมจนเพอร์เฟค  ดีขนาดนี้คงมีคนอิจฉาฉันกันเยอะแฮะ ไม่ดีเลยน้า คนเพอร์เฟกแบบนี้ ถ้ามีคนดักแกล้งฉันแบบในหนังจะทำยังไงล่ะ *0*

พี่บัวเผื่อ...

วินเทอร์ บอกให้เรียกวีนัสฉันรีบหันหน้าไปพูดก่อนที่วินเทอร์น้องชายฉันจะพูดจบ  ชื่อโบร่ำโบราณนั่น ฉันไม่อยากได้ยินแล้ว = =^

ตะ แต่...

วีนัส~!”

“= =* อ่ะๆ วีนัสก็วีนัส พี่มายืนอะไรแถวนี้

ตากลม ชมวิว ตามประสาคนมีกระตังค์ ไม่เห็นรึไง

มันเย็นเหรอพี่ ดูเครื่องทรงพี่สิ หนาซะขนาดนั้น

มันอยู่ที่จิตใจเว้ย จิตใจที่เปิดกว้างอ้าแขนรับธรรมชาติ ตระหนักถึงตัวตนของธรรมชาติ โอว เย็น

“=[]=! โอ้ว~ เจ๊ แอบไปบวชชีมาตั้งแต่เมื่อไหร่

“= =* แก ไอ้วินเทอร์ ฉันรู้นะว่าแกใส่กางเกงในซ้ำกันมาสองวันแล้ว

“=[]=!”

หึหึ ถ้าไม่อยากให้สาวๆรู้ล่ะก็ แกเลิกแขวะฉันสักที

ทำเป็นพูดดีไป เชอะ พี่วีนัสเองก็ขโมยเสื้อในแม่มาใส่ใช่ไหมล่ะ

เฮ้ย เอ็งรู้ได้ไง ฉันรีบหันขวับไปทางไอ้วินเทอร์ตัวดีที่ทำหน้ามีเลศนัย นั่นไง สายตาแห่งความอิจฉาจาก

เจ้าวินเทอร์ที่ทอดสายตามายังตัวฉัน ฉันคงต้องรีบทำตัวให้ชินกับความริษยาต่างๆนานาแล้วสิ เฮ้อ คนสวยเซ็ง

“==; พี่ทำหน้าแบบนั้นทำไม

พี่เบื่อคนขี้อิจฉาอ่ะนะ

ใครเหรอ

มึงไง เอ้ย แกไง ตายแล้ว คนสวยหลุดคำพูดหยาบคาย TT[]TT อัปปรีที่สุด เสียเซล์ฟหมดเลย

“=___=; ขอโทษนะครับ ผมไปอิจฉาท่านพี่ตอนไหนครับ

หลอกคนอื่นได้ แต่หลอกตัวเองไม่ได้หรอกนะ วินเทอร์ น้องรัก ^^” ฉันทิ้งคำคมไว้ให้มันคิดก่อนที่จะทอดกายลงบันไดไปชมสวนดอกไม้ด้านล่าง และสิ่งที่ฉันพบในสวนดอกไม้ด้านล่างก็คือ...ผู้ชาย~!! ผู้ชายตัวเป็นๆ อายุรุ่นราวคราวเดียวกับฉัน กำลังนั่งบนม้าหินเด็ดดอกไม้ข้างๆมาเล่น = =+ บังอาจมาก  ดอกไม้ของฉันคนเดียวเท่านั้น มันมีสิทธิ์อะไรมาทำมิดีมิร้ายดอกไม้ของฉันแบบนี้ ดู ดู๊มันเด็ดออกทุกกลีบกะให้ดอกไม้ฉันไม่เหลือซากและเศษเสี้ยวของความสวย อ๊าก  แกนะแก เอ๊ะ เดี๋ยว ฉันต้องสงบสติอารมณ์ก่อนเพื่อความดูดี *0*

ฉันย่างสามขุมเดินเข้าไปแตะหลังผู้ชายคนนั้น

กรี๊ด~!” เสียงร้องโหยหวนดังออกมาทันทีจนฉันสะดุ้งต้องถอยหลังวืดกลับไปตั้งหลัก -0- อย่าเข้าใจผิดนะ

ฉันไม่ใช่คนกรี๊ดแต่เป็นหมอนั่นต่างหาก -0-

โอ๊ย ตกใจหมดเลย

“==;;”

เธอเป็นใครน่ะ

ถามมาได้ฉันก็เป็นเจ้าของดอกไม้พวกนี้สิ

ห๊ะ อย่าบอกนะว่า....

ใช่ ฉันยืดอก ใช่แล้วฉันคือลูกเลี้ยงของเจ้าของคฤหาสน์ หึหึ *0* พูดให้ถูกก็คือว่าที่เจ้าของคนต่อไปของคฤหาสน์หลังนี้ไงล่ะ ฮ่าๆๆๆ

เธอเป็นนางไม้จริงๆด้วย - -

“= =*”

ไอ้บ้า แกคิดได้ไงว่ะ ฉันเป็นเจ้าของคฤหาสน์และสวนดอกไม้นี่โว้ย

เหรอ ทำไมหยาบคายจัง

เอ้ย เมื่อกี้ ฉัน...เอิ่ม ฉันลองพูดดูน่ะ จริงๆแล้วฉันพูดเพราะนะ

เหรอ เออน่ะสิ =__=^ กวนประสาทเหรอเอ็ง

ว่าแต่นายเป็นใคร

ฉันชื่อไฟติ้ง ^^” รู้สึกคุ้นๆเหมือนเคยได้ยินชื่อแฮะ =.,= อืม หน้าตามันก็คุ้นๆเหมือนเคยพบเคยเจอ

อ๊ะ เธอนี่นา

หือ

บัวเผื่อน~!!! บัวเผื่อนใช่ไหม อ๊าก ดีใจจัง เฮ้ย ไม่จริง =[]=

แกเป็นใคร รู้ชื่อฉันได้ไง เอ้ย ไม่สิ อย่าเอาชื่อทุเรศๆนั่นมาตั้งให้ฉันได้ไหม

แล้วเธอชื่ออะไร

วีนัส ^^” จำใส่หัวไว้ซะ ว่าฉันชื่อ วีนัส ไม่ใช่บัวเผื่อน ว่าแต่ทำไมรู้สึกเหงื่อฉันออกเยอะ = =;;

ไม่จริงหรอก หน้าตาแบบนี้มีแต่ยัยบัวเผื่อนที่อุบลคนเดียวแหละ บอกความจริงมานะ

บ้า บอกว่าอย่าพูดชื่อทุเรศๆนั่น

บัวเผื่อนใช่ไหม? นั่น ไฝที่ต้นคอเหมือนกันด้วย เธออย่ามาโกหกฉันซะให้ยาก

ป๊าว เปล่านะ

โกหก

เปล่า

โกหก

สามชาติต่อมาฉันกับมันก็ยังเถียงกันด้วยคำเดิม โกหกและเปล่า = =;; ฉันยืนเท้าสะเอวด่ากับมันจนเมื่อยขาแต่ก็จำต้องทน = =^

ฉันบอกว่าฉันชื่อ วีนัสไง

ไม่เชื่อ

อ๊าย ฉันร้องแล้วกระทืบเท้าอย่างโมโห มันก็ได้แต่อมยิ้ม

ลูกบัวเผื่อน

ไอ้บ้า บอกว่าชื่อ วีนัสไง

เอ่อ..เมื่อกี้ ฉันไม่ได้พูดนะมันแก้ตัว ฉันกลืนน้ำลายอึกนึง สันหลังรู้สึกวูบวาบ เสียงนุ่มนวลเมื่อกี้ หรือว่า...

แม่เองจ้ะ ^^ ลูกบัวเผื่อนทำอะไรอยู่หรือจ้ะ หมด หมด หมดกัน  TT[]TT แม่ทำเสียหมดเลย ฉันอุตส่าห์เถียงกับไอ้บ้านี่มาจนคอแห้ง TT_TT

นั่นไง เธอชื่อบัวเผื่อนจริงๆด้วย

“TT[]TT แม่อ้ะ หนูบอกว่าชื่อ วีนัส

แม่ไม่ติดน่ะ เรียกบัวเผื่อนมันชินกว่า TT__TT

แล้วนั่นใครเหรอจ้ะ

ผม ไฟติ้งครับ ^^” หมอนั่นฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบสามสิบสองซี่

อ๋อ แม่จำได้แล้ว อะไรนะ =__=; เราเคยรู้จักไอ้บ้านี่จริงๆเหรอ

มันเป็นใครเหรอแม่

โหย บัวเผื่อนใจร้าย ฉันอุตส่าห์จำเธอได้นะ ไฟติ้งทำท่างอนตุ๊บป่อง ฉันอยากจะบอก ท่างอนแกมันอุบาทมาก

เพื่อนสมัยประถมลูกไงจ้ะ ^_^”

อ๋อ

เธอจำได้แล้วใช่ไหม

ใครวะ = =”

“= =;” ฉันนั่งคิดอยู่สักพัก ก็ได้ยินเสียงแม่เดินไปจากที่ๆฉันนั่งอยู่ นานอีกนิด ก็ได้ยินเสียงไฟติ้งนอนหลับ นานอีกหน่อย ไฟติ้งตื่นมานั่งเด็ดดอกไม้ ...อืม ใครนะ ฉันจำไม่ได้จริงๆ TT[]TT

จำได้รึยัง

หึ ยัง ฉันส่ายหัว หมอนั่นยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหยิบอะไรออกมาจากกระเป๋า...

จำได้ยัง หมอนั่นมันหยิบหมวกไหมพรมสีเขียวมาสวมหัวก่อนจะหันมาทางฉัน = =; หืม เอ๊ะ ชักคุ้นๆ หรือว่า...

นาย ไอ้หมวกเขียว~!!”

ถูกต้องคร้าบ ^^” ฉันถอนหายใจยาว ก่อนจะจ้องหน้ามัน TT[]TT แล้วทำไมฉันต้องมาเจอแกด้วยว่ะ อ๊าก เส้นทางไฮโซ ไร้มลทินของฉัน ถ้าแกไปบอกชาวบ้านว่าฉันชื่อบัวเผื่อน เป็นยาจกประจำอุบลราชธานี ก็ซวยน่ะเซ่

นี่ บัวเผื่อน

หยุด สต๊อบ นายฟังฉันนะ ต่อไปนี้นายต้องเรียกฉันว่า วีนัส เข้าใจไหม

อ้าว ทำไมล่ะ

เอาเถอะน่า

เหมือนเธอจะกลัวเลยนะ ว่าคนอื่นจะรู้ว่าเธอชื่อบัวเผื่อน

ก็เออน่ะเซ่ เอ้ย เปล่าๆ  ไม่ได้กลัวสักนิด

กลัวใช่เปล่า

อึก เสียงกลืนน้ำลายของฉันดังเบาๆ = =;; ทำไมเหงื่อมันออกเยอะขนาดนี้ว่ะ

กลัวใช่ไหม

อึก เสียงกลืนน้ำลายอีกที

หึหึ *0* ช่วยอะไรฉันอย่างสิ

เรื่อง ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วยล่ะ

ไม่งั้น ฉันจะบอกเรื่องเธอให้คนอื่นรู้

“TT[]TT บัญชามาเลยค่ะท่าน

 

 

 

                อืมๆๆ ฉันกำลังเดินอยู่บนถนนแห่งความไฮโซ~! เฉิดฉาย โฉมศรี  ไฉไล และไฮโซ~! ฮ่าๆ คนมีเงินและเพอร์เฟกเพรียกพร้อมอย่างฉันนั้นถึงจะมีสิทธิ์ยืน อิอิ *0* ฉันเดินบิดก้นเล็กน้อยไปตามถนนแห่งความไฮโซ *0* แสงแฟลชมากมายกระพริบวิบวับจากสองข้างทาง พวกนักข่าวยืนถือกล้องเรียงราย บ่งบอกถึงระดับความดัง ชื่อเสียง เกียรติ ตระกูล อันสูงส่งของฉัน ฮ่าๆ

คุณวีนัสค่ะ

ไฮโซคนใหม่ประจำไทย

อ๊า ขอลายเซ็นหน่อยค่า เสียงมากมายฟังดูวุ่นวายจนทำให้ฉันสับสน  และอยู่ๆพื้นที่ฉันยืนก็ทรุด เฮ้ย

ตึ้ง ตึ้ง~! เสียงที่บ่งบอกว่าทางเดินนั้นกำลังจะพัง ฉันรีบส่องลงไปด้านล่าง มีร่างผู้ชายปรากฏอยู่ ตัวเขาดูกำยำล่ำสัน  กล้ามเป็นมัด แขนใหญ่เท่ายักษ์ และพริบตาที่หมอนั่นเงยหน้าขึ้นมา

 

ไอ้ไฟติ้งท์ กรี๊ด~!!!” สิ้นเสียงฉันก็ลุกขึ้นมาและพบว่า ฉันกำลังนอนอยู่บนเตียง  = =;; ความฝันวันนี้...บ้าบอที่สุด TT[]TT อย่าฝันเป็นลางนักได้ไหม โฮๆๆ  ไร้สาระที่สุดเลย คนเชี่ยอะไรแขนเท่ายักษ์ ไม่จริ๊ง โฮๆๆๆ นี่ฉันเก็บเอาเรื่องติ๊งต๊องนี่ไปฝันเรอะนี่ กระซิกๆ ต้องเป็นเพราะมันแน่ๆ ที่มาขอร้องให้ฉันช่วยอะไรไม่รู้ บ้าบอที่สุด~!!

 

หึหึ *0* ช่วยอะไรฉันอย่างสิ

เรื่อง ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วยล่ะ

ไม่งั้น ฉันจะบอกเรื่องเธอให้คนอื่นรู้

 อ๊าก ไอ้บ้าเอ๊ย อย่าให้ถึงตาฉันบ้างเถอะนะ ฉันจะเอาคืนให้เจ็บแสบเลยคอยดูเถอะ หึหึ *0* ว่าแต่ทำไมเรื่องที่มันให้ฉันทำ...มันปัญญาอ่อนขนาดนี้ กรี๊ด เจ็บใจ เป็นแค่คนเดินดินธรรมดาบังอาจมาใช้ไฮโซอย่างฉันเป็นเครื่องมือ~!! เจ็บใจที่สุด เจ็บใจ๊~!!

--------------------------------

อิๆๆ
ขอโทษที่มาอัพช้านะจ๊ะ

อภัยกันหน่อยนะ จุ๊บๆๆ

555+

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #52 เมอริเดียน13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 09:12
    คริคริ ติดตามตอนต่อไป 555+
    #52
    0
  2. #48 Violetta (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 16:21
    รู้สึกหมั่นไส้วีนัส เอ๊ย บัวเผื่อนจริงๆ = =+ (<< ถูกแล้ว)

    แต่ช่างเถอะ เราชอบ วะฮ่าๆๆ อัพเร็วๆนะไรเตอร์ >_ #48
    0
  3. #46 NANA-7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2552 / 02:32
    หนุกมากค่ะ
    แต่ตัวหนังสือเล็กไปมั้ย ?
    อ่านไม่ถนัดอ่ะ
    แต่ฮาดีนะ
    #46
    0
  4. #43 moddanoii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2552 / 11:59
    เรื่องฮานี่ไม่ผิดหวังจริงๆ
    อยากรู้จังว่าไฟท์ติ้ง ขอร้องอะไรบัวเผื่อน เอ๊ย วีนัส
    #43
    0
  5. #42 I แอมอ่ะ [แจม :) ] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2552 / 21:21

    >O<~ ในที่สุดก่อัพแล้ววว ว

    #42
    0