พิฆาตเสน่หา

ตอนที่ 53 : ตอนพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    11 ก.ย. 52



ตอนพิเศษ

หนึ่งเดือนผ่านไป เสียงโห่ของขบวนขันหมากดังขึ้น พิธีแต่งงานแบบไทยระหว่างเมธาและรินลดาถูกจัดขึ้นหลังจากที่เรื่องราวและเหตุการณ์ทุกกอย่างเข้าที่และเป็นปกติ เมธาในชุดเสื้อราชปะแตนสีงาช้าง และโจนกระเบนสีพื้นเดินอย่างสง่างามใบหน้าของเต็มเปี่ยมอย่างทั่วท้นของรอเวลาที่จะถึงวันนี้วันที่เขาจะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด เดเนียลในชุดสูทลำลองไม่ติดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตสีชมพูเดินกางร่มให้เมธิศาและหนูน้อยเดนนี่ที่อยู่ในชุดคอกระเช้าตัวเล็กกับโจงกระเบนสีชมพูผมของหนูน้อยถูกรวบขึ้นเป็นจุก ขบวนขันหมากใหญ่โตหยุดเคลื่อนมาหยุดอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์ของท่านทูตอังกฤษ  หญิงสาวสองคนรีบวิ่งเข้ามาขวางเมธาทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่มเตรียมจะก้าวเข้าประตูบ้าน

อะไรกันเนี่ย มาขวางหน้าเจ้าบ่าวได้ไงหา!”เดเนียลโวยวายออกมาโดยที่มี่รู้ว่านี้เป็นประเพณีการแต่งงานแบบไทยที่ต้องมีประตูเงินประตูทองเข้ามาขวางไม่ให้เจ้าบ่าวเข้าไปหาเจ้าสาวได้จนกว่าจะมีค่าผ่านประตูจึงจะเข้าไปได้

คุณเดย์ คุณจะโวยวายออกมาทำไม ไม่รู้เหรอนี้มันเป็นประเพณีการแต่งงานแบบไทยที่ต้องมีประตูเงินประตูทอง ไม่รู้เรื่องก็หุบปากไว้ไม่ต้องพูดออกมาเสียงหวานของเมธิศาเอ็ดขึ้น ทำให้คนขี้โวยวายหน้าเจื่อนลงทันที

อ้าว! เหรอ...เอ่อ..ก็ฉันไม่รู้นี่..เสียยงอ่อยเถียงข้างๆคูๆเล่นเอาหญิงสาวค้อนให้วงใหญ่

ในขณะที่เมธาก้มลงยื่นซองสีชมพูให้หญิงสาวหน้าประตูคนละซองแล้วเข็มขัดนากก็ถูกปล่อยลงให้ขบวนขันหมากผ่านไปพบพบกับเข็มขัดเงินและเข็มขัดทองอีกต่อๆไป

เมื่อขบวนเจ้าบ่าวเข้ามาถึงในบ้านเรียบร้อยแล้วสาวใช้ในบ้านท่านทูตถูกส่งให้ไปตามเจ้าสาวลงมา ทุกคนโดยเฉพาะเจ้าบ่าวต่างรอคอยดูเจ้าสาวใจจดใจจ่อที่จะได้ยลโฉมเจ้าสาวแสนสวย และรินลดาก็ไม่ทำให้ทุกคนคอยนาน หญิงสาวในชุดไทยสีงาช้างห่มสไบเปิดไหล่ข้างหนึ่งอวดผิวขวาเปล่งปลั่ง ผมสลวยถูกเกล้าขึ้นรับกับใบหน้าหวานของเธอ รินลดาค่อยๆเดินลงมาจากบันไดอย่างสง่างาม  เมธาเห็นสวยงามตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ชายหนุ่มถึงกับยืนตะลึงมองเจ้าสาวตาค้าง เมธิศาเมื่อเห็นพี่ชายมองเจ้าสาวตาไม่กระพริบจึงเดินเข้าไปกระซิบบอกเมธา

มัวจ้องอยู่นั้นแหละ เข้าไปรับเจ้าสาวสิคะพี่แม็กซ์เมธิศาดันร่างสูงของพี่ชายให้เดินเข้าไปรับเจ้าสาวที่ยืนยิ้มอย่างเขินๆให้เขา

เมธารีบเดินเข้าไปหาเจ้าสาวของเขาอย่างไม่รอช้า ชายหนุ่มจับมือของรินลดาเดินนำหน้าเธอและค่อยๆนั่งลงตรงหน้าท่านทูตและคุณปีเตอร์พร้อมทั้งภรรยาของท่านทั้งสองที่ส่งยิ้มมาให้เจ้าบ่างและเจ้าสาวด้วยความเอ็นดู

นี่ครับท่านทูตเงินสดสิบล้านบ้านตามที่ท่านทูตเรียกมาปีเตอร์โชว์เงินสินสอดจำนวนสิบล้านบาทที่จัดเรียงอยู่บนถาดอย่างสวยงมตรงหน้าของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

ยังไม่หมดนะครับท่าน ยังมีที่ดินจำนวนห้าร้อยไร่ และเครื่องเพชรเก้ากะรัต เรือนหออีกหนึ่งหลังผมขอมอบเป็นสินสอดทองหมั้นขอลูกสาวทานทูตให้ลูกชายของผมด้วยนะครับ ผมหวังว่าท่านทูตคงไม่ขัดข้องนะครับปีเตอร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตบบ่าว่าที่เจ้าบ่าวอย่างรักใคร่เหมือนเป็นลูกแท้ของเขา

ผมคงไม่อะไรขัดข้องหรอกครับเห็นสินสอดทองหมั้นสมกับค่าตัวลูกสาวผมแล้วผมยินดีรับว่าที่ลูกเลยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านผมแล้วครับท่านทูตพูดพร้อมหันไปยิ้มกับภรรยาอย่างมีความสุขที่เห็นลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว

นั้นเมื่อไม่มีอะไรแล้ว นี่ก็ได้เลิกพอดี ดิฉันว่าให้เจ้าบ่าวสวมแหวนหมั้นให้เจ้าสาวเลยดีไหมคะมาริสาเสนอขึ้นมาเมื่อเห็นได้เลิกสวมแหวน

นั้นแม็กซ์สวมแหวนให้น้องสิปีเตอร์กล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน

เมธาค่อยๆหยิบแหวนเพชรเม็ดงามออกจากล่องและเอื้อมมือช้อนมือเรียวสวยข้างซ้ายขึ้นมาและสวมแหวนหมั้นใส่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ เมื่อชายหนุ่มสวมแหวนเสร็จรินลดาก็ไหว้ขอบคุณเมธา สักพักเสียงตะโกนเหล่าบรรดาเพื่อนก็ตะโกนออกมา

หอมแก้มเจ้าสาวโชว์หน่อยซิเจ้าแม็กซ์หนึ่งในบรรดาเพื่อนของเมธาที่มาร่วมงานตะโกนบอกเขา ทำให้เมธาและรินลดาเขินไปตามๆกัน

ใช่ หอมแก้มๆๆๆๆ””เสียงแขกในงามเริ่มเชียร์เขาให้หอมแก้มเจ้าสาว ชายหนุ่มจึงมองหน้าเจ้าสาวของเขาก่อนที่จะเขยิบตัวเข้าไปใกล้รินลดาและบรรจงหอมแก้เนียนใสของเจ้าสาวอย่างอ่อยโยน เสียงปรบมือดังขึ้นด้วยความยินดี

หลังจากเสร็จพิธีในตอนเช้า พิธีตอนเย็นก็เริ่มขึ้น ภายในงามมีการเลี้ยงอาหารให้กับแขกที่มาร่วมงามกันมากหน้าหลายตาแต่เมธากับรินลดาก็ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยอะไร พากันควงคู่เข้าไปรับแขกและไหว้ขอบคุณแขกที่มาร่วมงานแต่งของเขาและเธอพร้อมทั้งถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก  ปีเตอร์ ท่านทูต คุณหญิงและมาริสาต่างพูดคุยกันอย่างถูกคอเมื่อระหว่างสองตระกูลดังรวมเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

ส่วนเดเนียลและเมธิศาก็วิ่งวุ่นไล่จับหนูน้อยเดนนี่ที่ซนวิ่งไปทั่วงาน จนคุณพ่อคนเก่งอย่างเดเนียลต้องวิ่งไล่ตามจับร่างหนูน้อยไม่ให้วิ่งซุกซน  เดเนียลคว้าตัวลูกสาวไว้เมื่อเห็นหนูน้อยเตรียมจะวิ่งหนีเขาอีกแล้ว เดเนียลอุ้มลูกสาวพาดบ่า เดนนี่เมื่อถูกขัดใจก็เริ่มงอแงดิ้นไปมา

ไม่งอแงนะคะคนดี ดูซิวิ่งจนเหงื่อซ่กแล้วเนี่ยมือหนาของเดเนียลเสยผมนุ่มของลูกสาวที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

จับตัวเดนนี่ได้แล้วเหรอคะคุณเดย์เสียงหวานของเมธิศาเอ่ยถามขึ้นและเดินเข้ามาเดเนียลที่กำลังโอ๋ลูกสาวที่ร้องไห้งอแง

กว่าจะจับได้ ก็เล่นเอาซะฉันเหนื่อยเลยนะเนี่ย เมย์เอาผ้ามาซับเหงื่อให้ลูกหน่อยซิเดเนียลก้มหน้าบอกหญิงสาว เมธิศาจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าสีหวานขึ้นมาซับเหงื่อให้เดนนี่

ลำเอียงจังซับให้แต่ลูก แล้วพ่อของลูกไม่เห็นซับให้เลยเดเนียลแกล้งแซวภรรยาสาวเมื่อเห็นเธอกำลังจะเก็บผ้าเช็ดหน้าลงกระเป๋าเธอ

เมธิศาถึงกับค้อนใส่คนเอาแต่ใจวงใหญ่และหยิบผ้าเช็ดออกมาซับเหงื่อที่หน้าผากของเดเนียลอย่างเบามือ เดเนียลจึงส่งยิ้มหวานให้หญิงสาวเมธิศาแอบอมยิ้มให้เขาเล็กน้อย

โอ๊ยยยย จะหวานกันไปถึงไหนครับคู่นี้เนี่ยเปรมที่เดินเข้ามาเมื่อเห็นฉากสวีทระหว่างเดเนียลกับเมธิศาก็แกล้งแซวอย่างสนุกปาก

อิจฉาฉันล่ะสิถึงได้แกล้งแซวฉันน่ะเดเนียลพูดเสียงทะเล้นและเอื้อมมือโอบไหล่เมธิศาโชว์ความหวานให้เปรมดูเป็นขวัญตาอีกครั้ง

เออ...รอฉันหาเมียได้ก่อนเถอะจะมีลูกแฝดแซงหน้าแกให้ดูไอ้เดย์พูดจบก็ชี้นิ้วบอกของเดเนียลเป็นเชิงว่าฝากไว้ก่อน

ฉันว่าแกไม่ต้องรอแล้วไอ้เคน ภรรยาในอนาคตแกมาโน่นแล้วเปรมหันหลังไปมองตามที่เพื่อนบอกพราวฟ้าในขุดเดรสเกาะอกสีครีมอวดส่วนเว้าส่วนโค้งและกำลังเดินยิ้มหน้าบานมาหาเขา

เคนขา ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฟ้าล่ะคะ ฟ้าโทรหาเคนตั้งหลายครั้งพราวฟ้าเดินมาคล้องแขนเปรมอย่างออกนอกหน้า สร้างความไม่พอใจให้กับเปรมเพราะเขาไม่ชอบให้พราวฟ้าปฏิบัติตัวอย่างนี้ต่อหน้าสาธารณะชน

อ้าว! คุณเดย์หายดีแล้วเหรอคะเสียงหวานของพราวฟ้าเอ่ยทักทายเดเนียลที่ยืนส่งยิ้มมาให้เธออย่างเป็นมิตร

ครับหายดีแล้วครับ คุณฟ้าล่ะครับสบายดีหรือเปล่า

สบายดีค่ะ อุ๊ยตาย! เดนนี่โตไวจริงๆเลยนะคะพราวฟ้าพูดก็เอื้อมมือไปจับแก้มยุ้ยๆของเดนนี่เล่นอย่างเอ็นดู

เดย์ ฉันขอตัวก่อนนะรู้สึกเซ็งๆวะเปรมกล่าวขึ้นมาและทำหน้าเซ็งๆ พราวฟ้าถึงกับขมวดคิ้วโก่งสวยของเธออย่างงงๆว่าเปรมโกรธอะไรเธออีก

เคนเซ็งเรื่องอะไรเหรอคะ บอกฟ้าได้นะคะเพื่อฟ้าช่วยเคนหายเซ็งได้พราวฟ้ายิ้มหวานส่งให้เปรมอย่างใส่ซื่อ

อยากช่วยฉันเหรอ

ค่ะ

งั้นช่วยไปไกลๆจากฉันได้ไหมเพราะเธอมันน่ารำคาญที่สุดรู้บ้างหรือเปล่าเปรมตวาดลั่นอย่างโมโหสลับมือบางของพราวฟ้าออกจากแขนของเขาและเดินออกไปโดนไม่หันมามองดู พราวฟ้าที่หน้าซีดด้วยความตกใจเมื่อโดนเปรมตวาดใส่

คุณฟ้าคะ อย่างเพิ่งเสียใจไปนะคะ คุณเคนเขาอาจจะกำลังเครียดเรื่องงานอยู่ก็ได้ก็เลยอารมณ์เสียใส่คุณไปนิดนึงเมธิศาเข้ามาพูดปลอบพราวฟ้าที่เริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

ใช่ครับคุณฟ้า คุณฟ้าอย่าเพิ่งร้องไห้นะครับ เดี๋ยวผมจะไปคุยกับไอ้เคนให้เดเนียลเข้ามาปลอบพราวฟ้าอีกแรงและอาสาจะช่วยเธอ ชายหนุ่มส่งหนูน้อยเดนนี่ให้เมธิศาอุ้มแทนจากนั้นเขาก็เดินตามเปรมออกไป

 

เปรมเดินออกมาจากงานด้วยความหงุดหงิด อารมณ์เสีย เขารู้สึกโกรธพราวฟ้าที่เธอแสดงกิริยาท่าทางทำอย่างกับเธอเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขา เขาไม่ชอบใจนักที่พราวฟ้าทำตัวแบบนี้การที่เธอเดินเข้ามาคล้องแขนเขาจนออกนอกหน้า ขนาดเขาเป็นผู้ชายอย่างอายแทนเธอแต่นี้เธอเป็นผู้หญิงความยางอายของเธอหายไปในหมดเปรมคิดในใจและรู้สึกหนักใจแทนคนเป็นพ่อเป็นแม่ของพราวฟ้าที่มีลูกทำตัวแบบนี้

เฮ้ยเคนเดเนียลตะโกนเรียกเปรมที่เตรียมจะเดินออกจากงาน เปรมหยุดเดินและหันหลังไปมองเดเนียลที่วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

มีอะไรเปรมเอ่ยถามเพื่อนเสียงห้วน

ฉันว่าแกพูดกับคุณฟ้าแรงไปวะ จะพูดจะจาอะไรก็รักษาน้ำใจผู้หญิงเขาหน่อยเดเนียลพูดเตือนสติเปรม

แกไม่เจออย่างฉันแกก็พูดได้สิ ลองให้เมย์เป็นอย่างพราวฟ้ามั่ง แกก็ต้องทำอย่างฉันเปรมย้อนเดเนียลกลับ เดเนียลถึงกับหน้าตึงขึ้นมาและเริ่มโกรธเปรมเล็กน้อย

ฉันก็ไม่เห็นคุณฟ้าทำอะไรให้แกเดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลย แล้วแกมีสิทธิอะไรไปพูดว่าเขาแรงๆอย่างนั้น

แล้วแกเป็นอะไรกับพราวฟ้าล่ะ ถึงได้เดือดเนื้อร้อนใจแทนกันขนาดนี้น่ะหรือว่าแกหลงเสน่ห์พราวฟ้าเข้าแล้วใช่ไหมเปรมชี้หน้าถามเดเนียล

ทำไมแกพูดหมาๆอย่างนี้ล่ะไอ้เคนเดเนียลปัดมือเปรมออกและเริ่มโมโหเปรมที่พูดจาเลอะเทอะมากไปแล้ว

ฉันไม่เคยคิดกับคุณฟ้าอย่างที่แกคิดนะ

เหรอ...ถ้าฉันคิดผิดก็ขอโทษแกก็แล้วกันแต่พราวฟ้าทั้งสวยและเซ็กซี่ แกแน่ใจเหรอว่าแกไม่คิดอะไรกับพราวฟ้าเปรมยังเพ้อเจ้อไม่เลิก เดเนียลถึงกับกัดฟันแน่นเขาอยากจะชกหน้าเพื่อนเขาสักหมัดเพื่อความโง่จะได้หายไปบ้าง

แกพูดเหมือนแกกำลังหึงคุณฟ้าอยู่นะไอ้เคนเดเนียลหรี่ตามองเปรมอย่างรู้ใจเพื่อนสนิท

ฉันเนี่ยนะหึงพราวฟ้า ฉันบอกไว้เลยต่อให้บนโลกใบนี้เหลือผู้หญิงอย่างพราวฟ้าอยู่บนโลกคนเดียวฉันยอมตายดีกว่าที่จะเอาเธอมาเป็นแม่ของลูก

เออ...แกนี่ปากแข็งจริงๆ ฉันจะบอกอะไรให้แกรู้นะว่าคนเราเกิดมาไม่ได้ดีพร้อมไปซะทุกๆอย่าง ถ้าหากแกมองคุณฟ้าแต่รูปลักษณ์ภายนอกแต่ก็ไม่รู้หรอกว่ารูปลักษณ์ภายนอกที่คุณฟ้าแสดงออกมามันเป็นเพียงเกาะกันบังที่คุณฟ้าสร้างขึ้นมาเพียงป้องกันตัวเองถ้าหากแกมองคุณฟ้าจากหัวใจของแก แกก็จะได้รับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของคุณฟ้าแน่นอนเดเนียลตบบ่าเปรมเบาๆ เปรมนิ่งคิดถึงสิ่งที่เดเนียลเพื่อนรักของเขาพูดเตือนสติจริงอย่างที่เดเนียลบอกเขาใช้สายตาของเขามองแต่รูปลักษณ์ภายนอกของพราวฟ้าเขาไม่เคยสนใจเลยว่าพราวฟ้าเป็นใครและมาจากไหน

ขอบคุณนะเพื่อนที่ช่วยเตือนสติฉันเปรมกล่าวคำขอบคุณเดเนียลพร้อมทั้งยื่นมือไปจับมือของเดเนียล

ไม่เป็นไร เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนสิวะเดเนียลพูดจบก็สวมกอดเปรม

นั้นฉันขอตัวไปดูแลลูกเมียก่อน เผอิญว่าฉันเป็นคนมีครอบครัว ไปล่ะเปรมถึงกับอ้าปากค้างที่โดนเดเนียลหยอกล้ออีกแลว ชายหนุ่มมองตามหลังเพื่อนรักของเขาที่ค่อยๆหายเข้าไปในงาน

 

เมื่องานเลี้ยงจบลง แขกในงานต่างก็พากันทยอยกันกลับบ้าน พราวฟ้าเดินเข้าไปลาเมธากับรินลดาจากนั้นเธอก็ขอตัวกลับไปพักผ่อน พราวฟ้าเดินออกจากงามมาถึงลานจอดรถของโรงแรมนี้ก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว เราที่จอกอยู่ที่ลานจอดรถก็ไม่ค่อยมี พราวฟ้าหากุญแจรถเตรียมจะขับกลับบ้านแต่เมื่อเธอค้นดูในกระเป๋าจนทั่วก็ไม่เจอกุญแจรถในกระเป๋า ใบหน้าหวานเริ่มซีดเธอจะทำอย่างไงดีล่ะเนี่ยทำเธอได้ซุ่มซ่ามขนาดนี้ดันทำกุญแจรถหล่นหายอีก พราวฟ้าก่นด่าตัวเองในใจที่สะเพร่าทำกุญแจรถหาย

พราวฟ้าเดินหากุญแจรอบๆรถเธอเผื่อเธอจะทำตกแถวๆรถก็ได้ พราวฟ้าก้มๆเงยมองดูที่ใต้ท้องรถแต่ก็ไม่พบกุญแจรถอย่างที่เธอคิดไว้

เปรมที่ยืนดูพราวฟ้าเดินหากุญแจรถของเธอถึงกับยิ้มออกมอย่างนึกขำเธอน่าตาก็สวยแต่เซ่อซ่าทำกุญแจรถหาย เปรมเดินตรงไปหาพราวฟ้าที่ยืนหันหลังให้เขา

มายืนอ่อยผู้ชายเหรอพราวฟ้าเสียงทุ้มกังวานพูดแหย่พราวฟ้าเล่นแต่ก็ทำให้คนฟังหน้าง่ำทันที

ค่ะพราวฟ้าตอบสั้นก็เดินหากุญแจรถของเธอต่อ

ฉันว่าเธอยืนอ่อยตรงนี้เสียเวลาเปล่านะ เพราะว่าไม่มีใครให้เธออ่อยแล้วเปรมยังไม่วายที่จะเลิกแกล้งพราวฟ้า

ใครบอกล่ะคะว่าไม่มีพราวฟ้าเดินเข้ามาคล้องคอเปรมพร้อมส่งสายตายั่วยวนเซ็กซี่ให้เปรม เปรมเหมือนถูกมนต์สะกดเขาเผลอจ้องมองดวงตาเซ็กซี่คู่นั้นทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าพราวฟ้าจงใจยั่วเขาแต่เขาก็ติดกับเธอได้

เคนล่ะคะทำไมยังไม่กลับ อย่าบอกนะคะว่ามารอฟ้ามือบางลูบไล้อกแกร่งของเปรมเล่น

สำคัญตัวผิดไปหรือเปล่าพราวฟ้า เธอไม่มีค่าพอให้ที่ฉันจะรอเธอหรอกรู้ไว้สะด้วยเปรมดึงแขนเรียวสวยของพราวฟ้าออกและยิ้มออกมาอย่างดูถูกและเดินไปที่รถของเขาทิ้งให้พราวฟ้ายืนอยู่ในที่จอดรถคนเดียว

พราวฟ้ามองร่างชายที่เธอแอบรักค่อยๆเคลื่อนห่างเธอไป เขาจะมีน้ำใจถามไถ่เธอสักหน่อยไหมว่าทำไมเธอถึงยังไม่กลับบ้าน พราวฟ้าบาดน้ำตาที่ไหลออกมาและหันหลังกลับเตรียมเดินกลับบ้าน

ฉันอยากจะรู้ว่าสวยเซ็กซี่อย่างเธอจะทำอย่างไงถ้าไม่มีรถคันหรูขับเปรมเหยียดยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์นั่งมองดูร่างบางเดินออกจากลานจอดรถ

 

พราวฟ้าเดินเลาะริมถนนฟุตบาทออกจากตัวโรงแรมเธอเริ่มรู้สึกเมื่อยขาเพราะรองเท้าส้นสูงที่เธอใส่

พราวฟ้าหยุดเดินสักครู่เพื่อที่จะพักเพราะเธอเดินไม่ไหวแล้ว เท้าของเธอเริ่มปุดจาการโดนรองเท้ากัด ใบหน้าหวานเหยเกเมื่อเธอค่อยๆถอกรองเท้าออกมาดูแผลที่เท้าของเธอ

                โอ๊ย! เจ็บจังเลยพราวฟ้าพึมพำพูดออกมาคนเดียว

                แล้วอย่างนี้จะถึงบ้านไหมเนี่ยพราวฟ้าค่อยๆสวมรองเท้ากลับเข้าไป

                ในระหว่างนั้นมีรถยนต์ขับผ่านมาพอดีพราวฟ้าจึงหันไปดูรถยนต์คันนั้นจอดลงข้างเธอ กระจกถูกลดลงเผยให้เห็นใบหน้าของคนในรถ

                น้องสาวจะไปไหนเหรอจ๊ะ ให้พี่ไปส่งไหมชายหนุ่มวัยกลางคนที่ขับรถผ่านมาเอ่ยถามพราวฟ้า พราวฟ้าจึงเดินหนีไม่ยอมพูดจาด้วย

                หยิ่งซะด้วย ไม่เป็นไรพี่ให้อภัยเพราะน้องสวยเซ็กซี่บาดใจพี่มากชายวัยกลางคนลงจากรถและเริ่มเดินตามพราวฟ้าไป

                จะรีบไปไหนเหรอจ๊ะ พี่บอกแล้วไงว่าพี่จะไปส่งชายหนุ่มวัยกลางคนวิ่งขึ้นมาขวางหน้าพราวฟ้าไว้ หญิงสาวจึงหมุนตัวกลับเพื่อที่จะหนีแต่ก็ถูกกระชากแขนกลับ

                นี่ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้าพราวฟ้าตวาดลั่นและเริ่มกลัวชายหนุ่มตรงหน้า

                น้องสาวตัวหอมๆขอพี่หอมหน่อยได้ไหมจ๊ะชายหนุ่มก้มหน้าจะหอมแก้มเนียนของพราวฟ้าแต่หญิงสาวใช้เล็บข่วนหน้ากลับ

                โอ๊ย! ฤทธิ์เยอะนักนะมึง อ่อนหวานไม่ชอบ ชอบความรุนแรงเดี๋ยวพี่จัดให้พราวฟ้ารีบวิ่งหนีเมื่อเห็นชายหนุ่มตรงหน้าเธอริ่มโมโหที่เธอไปข่วนหน้าเขา หญิงสาววิ่งหนีไม่เต็มฝีเท้ามากนักเพราะอาการบาดเจ็บที่เท้าของเธอเป็นอุปสรรคในการวิ่งหนีอย่างมาก ทำให้ชายหนุ่มคนนั้นตามประชิดติดตัวเธอได้ทัน พร้อมทั้งลากร่างของเธอไปที่รถของเขา

                ปล่อยฉันนะไอ้บ้าเสียงหวานร้องตะโกนด่าทออย่างหวาดกลัวแต่ก็ไม่สามารถหยุดการกระทำของชายผู้นี้ได้

                พี่ว่าน้องอยู่เฉยๆดีกว่าถ้าไม่อยากเจ็บตัวมือสากหนาลากผ่านเรือนร่างเซ็กซี่ของพราวฟ้าหญิงสาวรู้สึกขยะแขยงและรังเกียจ

                เอามือสกปรกของแกออกไปจากร่างฉันเดี๋ยวนี้นะพราวฟ้าพยายามบิดกายหลบการสัมผัสของชายหนุ่ม

                ถ้าเธอไม่หุบปากรับรองเธอได้ตายตรงนี้แน่ชายคนนั้นขู่พราวฟ้าทำให้เธอหุบปากและร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเธอนั้นก็คือเธอกำลังจะถูกข่มขืน

                ชายหนุ่มก้มหน้าลงเตรียมจะประกบริมฝีปากเธอแต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีร่างของชายผู้นั้นก็ลงไปกองกับพื้นเพราะถูกถีบเข้าอย่างแรง

                โอ๊ย!”

                เคนพราวฟ้าร้องเรียกชื่อของเปรมออกมาด้วยความดีใจที่เขามาช่วยเธอ

                แกเป็นใครมายุ่งอะไรด้วย ไม่รู้เหรอว่าผัวเมียเขากำลังจะจู๋จี๋กันชายหนุ่มคนนั้นลุกขึ้นยืนเดินเข้ามาประจันหน้ากลับเปรม

                หึ...แกนี่ตลกนะสร้างเรื่องได้เก่งจริงๆเปรมหัวเราะเยาะใส่ชายคนนั้น

                แกหาว่าฉันสร้างเรื่องขึ้นมาเหรอ ได้ฉันจะพิสูจน์ให้แกดูว่าฉันกับผู้หญิงคนนี้เป็นผัวเมียกันจริงๆชายหนุ่มวัยกลางคนกระชากร่างของพราวฟ้าเข้ามาประชิดตัวเขาและก้มหน้าเตรียมที่จะจูบหญิงสาวโชว์ แต่เปรมก็ดึงร่างของพราวฟ้าออกมาได้ทัน

                แก! ปล่อยผู้หญิงคนนั้นมาเดี๋ยวนี้นะชายหนุ่มงคนนั้นตะโกนออกมาด้วยเสียงเกรี้ยวกราดและเดินเข้าไปแย่งตัวพราวฟ้ากับคืนมาแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเปรมชกปืนออกมาจ่อที่หน้าชายผู้นั้น

                ขืนแกแตะต้องตัวผู้หญิงคนนี้อีก รับรองแกได้ลูกปืนไปเลี้ยงไว้ในปากแกแน่นัยน์ตาสีน้ำตาลฉายแววลุกโชนอย่างเปลวไฟทำให้ชายหนุ่มคนนั้นถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หน้าเริ่มถอดสี

                ก็ได้ ฝากไว้ก่อนเถอะชายหนุ่มเดินถอยกลับขึ้นรถไปเมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ

                ขอบคุณเคนมากเลยนะคะที่มาช่วยฟ้าพราวฟ้าเขาไปเกาะแขนขอบคุณเปรมที่มาช่วยเธอให้พ้นจากไอ้บ้ากามนั้น

                ถ้ารู้ว่าเป็นเธอฉันก็คงไม่มาช่วยหรอกเปรมสะบัดแขนพราวฟ้าออกและเดินไปที่รถของเขา เปรมรู้สึกเขินอายที่พราวฟ้าส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้เขา ชายหนุ่มจึงแกล้งกลบเกลื่อนโดยการพูดประชดประชันเธอ ตอนนี้หัวใจของเปรมเต้นไม่เป็นจังหวะจนเขาต้องเดินหนีเธอเพื่อปกปิดใบหน้าที่แดงก่ำของเขา

                ทำไมเคนใจดำอย่างนี้ล่ะคะ แค่คำขอบคุณของฟ้าเคนยังไม่อยากรับไว้เลย ฟ้าน่ารังเกียจถึงขนาดเคนต้องหลังให้ฟ้าเลยเหรอคะพราวฟ้าเม้มริมฝีปากแน่เธอพยายามบังคับไม่ให้น้ำตาไหลออกมา หญิงสาวจะไม่แสดงความอ่อนไหวที่เป็นจุดอ่อนของเธอให้เขารู้ไม่ได้ถึงแม้ว่าเขาจะยืนหันหลังให้เธออยู่ก็ตาม

                เปรมหันหลังกลับเดินย่างสามขุนเข้ามากระชากแขนของพราวฟ้าให้เดินตามเขา พราวฟ้าตกใจกับท่าทีของเขาที่แสดงออกมาทำให้เธอรู้สึกตกใจสะบัดแขนเธอออกจากการฉุดลากของเปรม

                เปรมหันหน้ากลับมาดูร่างบางที่เม้มปากแน่นและเริ่มสั่นเล็ก นัยน์ตาดุสีน้ำตาลเข้มจ้องใบหน้าหวานอย่างเอาเรื่อง

                เคนจะพาฟ้าไปไหนเสียงหวานเอ่ยถามอย่างกล้าๆกลัวๆชายหนุ่ม

                ไม่ได้พาเธอไปใช้บริการก็แล้วกันพูดจบก็ฉุดข้อมือบางให้เดินไปที่รถของเขา แต่ดูเหมือนว่าพราวฟ้าไม่ค่อยชอบใจนักกับคำพูดของเปรมหญิงสาวจึงขัดขืนเขาโดยการหยุดนิ่งไม่ขยับเขยื้อนไปไหน

                ทำไมคะหน้าฟ้ามันเหมือนผู้หญิงขายบริการมากเลยเหรอคะ เคนถึงได้ตั้งแง่รังเกียจฟ้านักพราวฟ้าสุดจะทนความอัดอั้นที่เธอเก็บกั้นมานานมันถึงขีดสุดแล้ว ถ้อยคำที่เปรมพูดออกมาล้วนแล้วแต่ทำหลายจริงใจเธอทั้งนั้น

                แล้วที่บ้านเธอไม่กระจกส่องหรือไงถึงไม่ได้ดูว่าสารรูปตัวเองใกล้แตะถึงพวกผู้หญิงเหล่านั้นแล้วสายตาคมชายตามองเรือนร่างเซ็กซี่ของพราวฟ้าอย่างจาบจ้วงโดยไม่แกล้งใจเจ้าของเรือนร่างที่รีบเอาหันหลังให้เขาทันที

                คิดว่าหันหลังให้ฉันแล้วฉันจะไม่เห็นหรือไง ก็เธอตั้งใจใส่มาโชว์ไม่ใช่เหรอจะปิดทำไมเปรมแกล้งแหย่พราวฟ้าเล่น ใบหน้าหวานง่ำลงทันที

                ใช่ฟ้าตั้งใจใส่มาโชว์ พอใจเคนหรือยังเสียงหวานกระแทกเสียงตอกกลับไป ใบหน้าหล่อมองหญิงสาวด้วยหางตาเล็กน้อย

                เลิกพล่ามได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอเองเปรมเดินเข้าไปกุมมือของพราวฟ้าให้เดินตามเขาไปที่รถ ใบหน้าหวานปรากฏรอยยิ้มขึ้นเมื่อได้ยินชายหนุ่มบอกเธอว่าจะไปส่งที่บ้าน

อ้ออย่าคิดดีใจไปล่ะที่ฉันจะไปส่งเธอ ฉันแค่สงสารบุพการีของเธอที่มีลูกสาวชอบทำตัวอ่อยผู้ชายให้ติดกับรอยยิ้มหวานๆ หุบลงทันทีเมื่อชายหนุ่มพูดแทงใจดำเธอ   พราวฟ้าสะบัดข้อมือจากการเกาะกุมของเปรมพร้อมตอกกลับเขาไปอีกครั้ง

ถ้าเคนคิดอย่างนั้น ฟ้าว่าเคนอย่าไปส่งฟ้าเลยค่ะ ฟ้าเดินกลับเองก็ได้

ตามใจคิดว่าฉันแคร์เธอหรือไงฮะ เชิญเธอเดินกลับบ้านเองตามสบายเลย ฉันไปล่ะเจ้าของเสียงเข้มพูดยียวนยักคิ้วเข้มให้หญิงสาวก่อนจะเดินไปที่รถเปิดประตูรถและขับออกไปโดยไม่สนใจหญิงสาวที่ยืนอึ้งทึ้งกับความก้าวร้าวและความแล้งน้ำใจของเขา

ดวงตากลมใสวาววับปรากฏหยาดน้ำตาขึ้นมา พราวฟ้ามองรถสปอร์ตคันหรูของเปรมค่อยๆ หายลับสายตาเธอไป มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาที่รินไหลเปรอะเปื้อนแก้มนวลของเธอ พราวฟ้ากัดฟันฝืนใจเดินต่อแม้จะรู้สึกเจ็บแสบที่เท้าก็ตาม

 

เปรมรู้สึกโมโหพราวฟ้ากับท่าที่อวดดีของเธอมันกระตุ้นอารมณ์โกรธของเขาให้เดือดผุดๆ

ปากเก่งนักเดินซะให้เข็ดเลย คิดว่าฉันจะง้อผู้หญิงอย่างเธอรึไงพราวฟ้าปากก็พูดออกมาว่าไม่แคร์หญิงสาว แต่ใจของเขากลับว้าวุ่นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่าปากไม่ตรงกับใจ

เปรมพยายามไม่คิดฟุ้งซ่านแต่เขาก็ไม่สามารถบังคับใจตัวเองให้นึกถึงตอนหญิงสาวถูกฉุดไปข่มขืนกลางทาง พวงมาลัยรถถูกหักตีโค้งกลับด้วยความรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็แพ้ใจตัวเองเปรมขับรถกลับทางเดิมเพื่อจะไปรับหญิงสาว

 

โอ้ย...เจ็บเท้าจังใบหน้าหวานบูดบึ้งเมื่อก้มลงมองเท้าบวมเต่งของตัวเอง

ทำไมฉันถึงได้โง่อย่างนี้นะพราวฟ้าหญิงสาวก่นด่าตัวเองออกมาพึมพำและพยายามเดินต่อไปแต่ก็เดินไปไม่ถึงสามก้าวก็ต้องหยุดเดินเมื่อรู้สึกว่าเท้าของเธอเริ่มอักเสบแล้ว

เฮ้ยบ้าจริงๆ เลย ทำไมต้องมาเจ็บตอนนี้ด้วยเสียงหวานสบถออกมา

แสงสว่างจากไฟหน้ารถทำให้พราวฟ้าหันขวับไปมองทันที หญิงสาวพยายามหรี่ตามองรถคันนั้นที่กำลังแล่นเข้ามาหาเธอ รถหยุดนิ่งตรงหน้าหญิงสาวพราวฟ้ารู้ทันทีว่ารถคันนั้นเป็นของเปรม ชายหนุ่มขับกลับมาอีกทำไมพราวฟ้าถามตัวเองในใจ

กระจกรถถูกลดลงเผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมของเปรม

ขึ้นรถเสียงเข้มตะคอกสั่งพราวฟ้าที่ยืนทำหน้างงๆ

เอ๊ะ! ยังยืนนิ่งอยู่อีกบอกให้ขึ้นรถหูแตกหรือไงเปรมหันมาส่งตาดุให้พราวฟ้า

ฟ้าจะเดินไปขึ้นรถอย่างไงล่ะคะ ดูเท้าฟ้าซิคะพราวฟ้าชี้นิ้วไปที่เท้าของเธอให้ชายหนุ่มบนรถด่าเท้าของเธอเจ็บอยู่

เปรมมองตามที่พราวฟ้าบอกเปรมถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายกับหญิงสาว ชายหนุ่มเปิดประตูรถและเดินลงมาหาร่างบางที่ยืนเก้ๆกังๆ

เธอนี่น่ารำคาญที่สุดเสียงเข็มตวาดบอกพร้อมช้อนร่างบางของพราวฟ้าขึ้น พราวฟ้าถึงกับตกใจร้องว้ายออกมา เขาอุ้มเธอขึ้นโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว แขนเรียวรีบคล้องคอของเปรมไว้ทันทีด้วยความกลัวว่าชายหนุ่มจะปล่อยร่างเธอให้หล่นลงพื้น

เปรมมองพราวฟ้าด้วยหางตาเล็กน้อย หญิงสาวหลบสายตาคมสีน้ำตาลโดยซบหน้าลงอกแกร่งของเขา เปรมแอบยิ้มออกมาเมื่อเห็นหญิงสาวกลัวสายตาของเขา เปรมอุ้มร่างบางของพราวฟ้าอ้อมมาฝั่งคนนั่ง

เปิดประตูให้หน่อยซิเปรมแกล้งตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดัง

พราวฟ้าเอื้อมมือของเธอไปเปิดประตูรถ เปรมวางร่างของพราวฟ้าบนเบาะนั่งข้างคนขับโดยแกล้งปล่อยร่างของหญิงสาวแรงๆ พราวฟ้าถึงกับครางออกมาด้วยความเจ็บที่เท้า

โอ๊ย! วางเบาๆหน่อยได้ไหมคะ ฟ้าเจ็บนะคะพราวฟ้าหันไปบอกร่างสูงกำลังยิ้มเยาะเธอ

ทำไมฉันพอใจที่จะปล่อยเธอแบบนี้ เธอจะทำไมเสียงกวนๆทำให้พราวฟ้าถึงกับเม้มปากแน่นไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีกเธอรู้ดีว่าเธอเถียงเขากลับก็แพ้เขาอยู่ดี

เปรมแกล้งปิดรถประตูใส่หน้าพราวฟ้า หญิงสาวถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ เปรมหัวเราะออกมาเหมือนเห็นหญิงสาวในรถตกใจร้องวื๊ด การได้แกล้งพราวฟ้าทำให้เขารู้สึกมีความสุขอย่างไงก็ไม่รู้

 

รถสปอร์ตค่อยๆชะลอเมื่อถึงสี่แยก ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง เปรมเหลือบตามองหญิงสาวข้างๆเขาที่นอนหลับเอนศีรษะพิงกระจก

หมดฤทธิ์แล้วสินะแม่ตัวดีชายหนุ่มเอื้อมมือหนาลงปรับเบาะรถให้เอนลงและค่อยๆเอนร่างของพราวฟ้าลงนอนด้วยท่าสบาย กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากเรือนร่างอวบอิ่มทำให้ชายหนุ่มหยุดสูดดมความหอมจากเรื่อนร่างเซ็กซี่ เปรมยืนใบหน้าหล่อของเขาเข้าใกล้ใบหน้าเนียนได้รูปของพราวฟ้า สายตาคมจ้องมองพินิจพิจารณาใบหน้าหวานยามเธอหลับดูเธอช่างใสซื่อและไร้เดียงสาเหมือนเด็กห้าขวบไม่มีผิด เปรมอดที่จะขำใบหน้ายามเธอหลับไม่ได้ ร่างงามพลิกตัวนอนตะแคงทำให้แก้มเนียนใสของเธอปะทะกับจมูกโด่งสันของเปรมอย่างไม่ตั้งใจ กลิ่นแป้งอ่อนๆจากพวงแก้มทำให้เปรมเคลิบเคลิ้มเผลอเลื่อนมือหนาลูบสะโพกกลมกลึงของพราวฟ้าเล่น จมูกโด่งสันไม่วายซุกซนแอบหอมแก้มคนหลับอย่างไม่เกรงใจอีกฟอดใหญ่

แปร๋นๆๆเสียงแตรรถเสียงดันจากรถคันข้างหลังทำให้เปรมสะดุ้งตกใจ เมื่อเขาหันไปมองไฟจราจรที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวตั้งนานแล้ว ร่างของพราวฟ้าขยับตามชายหนุ่มเมื่อได้ยินเสียงแตรรถบีบเหมือนกัน

เคนไม่ไปเหรอคะ ไฟเขียวแล้วนะคะเสียงหวานบอกชายหนุ่มที่ยังจ้องหน้าหวานยามเธอตื่นช่างดูเซ็กซี่จริงๆ

                เปรมรีบเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถออกจากสี่แยกทันที

                เกือบไปแล้วไหมล่ะไอ้เคน เกือบหลงเสน่ห์ยัยนี้ซะแล้วเปรมพึมพำด่าตัวเองในใจ และหันไปมองร่างบางที่นอนตะแคงหันหน้ามาหาเขา เปรมไล่ตามองส่วนเว้าส่วนโค้งของหญิงสาวที่เชิญชวนให้สายตาเขามองร่างของเธอ ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากพยายามหันหน้ามองทางและบังคับพวงมาลัยให้นิ่ง แต่ตากับใจของเขาไม่ไม่ทำงานประสานกัน เปรมจึงคว้าเสื้อสูทที่คลุมเบาะรถคนขับมาคลุมปิดสัดส่วนร่างบางไว้อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เขามีสมาธิในการขับรถมากขึ้น

               

ที่คอนโดของพราวฟ้าเปรมอุ้มร่างบางของหญิงสาวมาส่งถึงห้องของเธอเขาเคยมาที่คอนโดของหญิงสาวแหลายครั้งแล้วเพราะพราวฟ้าชอบคะยั้นคะยอให้เขามาส่งเธอที่คอนโดจนเขารำคาญต้องมาส่งหญิงสาวไม่นั้นเธอคงจะก่อกวนเขาไม่ได้เป็นอันทำงานแน่ เปรมล้วงคีย์การ์ดห้องของพราวฟ้าออกมาจากระเป๋าของเธอ เมื่อเขาเห็นว่าหญิงสาวยังหลับอยู่ ประตูถูกเปิดออกเปรมวางร่างบางลงบนที่นอนนุ่มอย่างแผ่วเบา เปรมส่ายหัวกับอาการขี้เซาของหญิงสาว ชายหนุ่มค่อยๆถอดรองเท้าให้ร่างบางและเมื่อเขามองดูที่เท้าของเธอก็แทบตกใจ เท้าเรียวสวยบวมเต่งเปรมหมุนตัวกลับเดินเข้าไปในห้องน้ำ สักพักก็กลับออกอีกครั้งโดยมีกะละมังกับผ้าเย็นและน้ำแข็ง เปรมนำน้ำแข้งใส่ลงในผ้าแลวางลงบนเท้าที่บวมเต่งของพราวฟ้า ร่างบางรีบชักเท้ากลับทันทีเมื่อรู้สึกเย็นและช้าที่เท้าของเธอ

เคนทำอะไรคะเสียงหวานงัวเงียเอ่ยถามคนตัวโตที่นั่งส่งสายตาดุมาให้เธอ

ก็ประคบน้ำแข็งที่เท้าเธอไงพูดจบก็คว้าขาเรียวให้กลับมาที่เดิมพร้อมทั้งวางผ้าลงบนเท้า

โอ้ย! ฟ้าเจ็บคะเคนพราวฟ้าตะโกนเสียงดังลั่นอย่างเจ็บปวด

จะโวยวายอะไรของเธอนักหนาอีแค่เท้าบวมเนี่ยนะเปรมตวาดว่าหญิงสาวที่ร้องเสียงดังทำอย่างกับเขากำลังข่มขืนเธอย่างนั้นแหละ

ก็ฟ้าเจ็บนี่คะ

เจ็บก็ต้องทน

ค่ะเสียงหวานตอบอ่อยๆพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมามือบางของเธอจับแขนแกร่งของเปรมแน่นด้วยความเจ็บ

เสร็จแล้วเปรมเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าน่าจะบรรเทาอาการอักเสบได้บางแล้วนะ

ขอบคุณเคนมากนะคะที่ช่วยฟ้าพราวฟ้าเอ่ยขอบคุณที่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ใจดำอย่างที่เธอคิดไว้

ไม่เป็นไรฉันถือว่าทำทานเสียงเข้มบอกหนักแน่นจนคนฟังหน้าชาจะมีสักครั้งไหมที่เขาจะพูดจาดีกับเธอ พราวฟ้ารู้สึกน้อยใจชายหนุ่มขึ้นมา

ยังไงฟ้าก็ขอบคุณเคนที่ยังอุตส่าห์สละเวลาอันมีค่ามาโปรดสัตว์เดรฉานอย่างฟ้าถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากของเปรมทำให้พราวฟ้างอนชายหนุ่มหญิงสาวทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้เขา

ทำไมโกรธฉันเหรอร่างสูงเดินอ้อมเตียงมาประจันหน้ากับร่างเล็กที่เข็ดตัวนอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่

เปล่า

เปล่าอะไร หน้าเธอมันฟ้องชัดๆว่าเธอกำลังโกรธฉันเปรมเริ่มเสียงดังขึ้นเลยๆเมื่อเห็นหญิงสาวแกล้งหลับไม่ยอมฟังเขาพูด

พราวฟ้าเธออย่ามาแกล้งหลับนะ ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้หลับมือหนาเขย่าร่างบางให้ตื่นขึ้นมาคุยกับเขาให้รู้เรื่องแต่ก็ไม่เป็นผลพราวฟ้ายังนอนนิ่งไม่กระดุกกระดิกตัวไปไหน

อยากหลับก็หลับไปเลย ฉันกลับล่ะเปรมเอ่ยออกมาอย่างลอยๆหวังว่าพราวฟ้าจะลุกขึ้นมารั้งร่างเขาไว้เหมือนตอนที่เธอชอบรั้งไม่ให้เขากลับตอนที่เขามาส่งเธอที่คอนโด แต่คราวนี้ผิดคาดพราวฟ้ากลับนอนนิ่งไม่สนใจเขา เปรมได้แต่เดินหัวเสียออกจากห้องพราวฟ้าไป

เมื่อเสียงประตูห้องของเธอถูกปิดลงพราวฟ้าก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วยิ้มออกมาอย่างดีใจตลอดทางเธอแกล้งหลับเพื่อจะดูว่าชายหนุ่มจะทำอะไรเธอบ้างและไม่ผิดหวังจริง ถึงมันจะยังไม่ค่อยแน่ชัดแต่มันก็บอกได้ว่าเปรมสนใจเธอเหมือนกัน พราวฟ้าเอามือขึ้นลูบแก้มเนียนของเธอที่โดนเขาขโมยจูบใบหน้าหวานฉีกยิ้มออกมาอย่างมีความสุขพร้อมเอนตัวลงนอนยิ้มออกมาเหมือนคนละเมอเพ้อฝัน

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

                เช้าวันใหม่แดอ่อนๆรอดผ่ากระจากหน้าต่างบางใสเสียงหัวเราะชอบใจของหนูน้อยเดนนี่ดั่งลั่นแต่เช้า

                อยู่เฉยๆสิคะเดนนี่ขยุกขยิกอย่างนี้แล้วพ่อจะถักเปียให้หนูเสร็จไหมคะคนเป็นพ่อดุลูกสาวสุดที่รักที่เริ่มสนไม่ยอมอยู่นิ่งจะเอาแต่เล่นกับพี่หมีตัวใหญ่ท่าเดียวจนห้องนอนของเขาถูกเนรมิตเป็นดินแดนแห่งตุ๊กตาหมีไม่ว่าเขาจะมองไปทางมุมไหนของห้องนอนก็จะเห็นแต่ตุ๊กตาหมีหลาหลายสีวางเกลื่อนกลาดทั่วห้อง ด้วยความที่เขาชอบตามใจเดนนี่ลูกสาวสุดที่รักของเขาที่บ้าตุ๊กตาหมีมากๆเมื่อหนูน้อยเห็นตุ๊กตาหมีที่ไหนต้องร้องไห้งอแงของให้เขาซื้อตุ๊กตาให้ ไหนจะคุณปู่กับคุณยายที่รักหลานหัวแก้วหัวแหวนเมื่อเห็นว่าหลานสาวชอบเล่นตุ๊กตาหมีก็จะคอยกว่านซื้อมาให้หลานสาวสุดที่เลิฟของพวกเขาได้เล่น

                คุณพ่อคะวันนี้เราจะไปไหนเหรอคะเสียงใสเอ่ยถามคุณพ่อที่กำลังถักเปียข้างสุดท้ายให้เธอเสร็จ

                ก็จะพาเดนนี่ไปเที่ยวไงคะ พาหนูไปดูพี่หมีเดเนียลอุ้มร่างลูกสาววัยสามขวบเต็มหลังจากที่ผ่านพ้นวันเกิดของหนูน้อยได้นาน

                แล้วแม่เมย์ไปด้วยหรือเปล่าคะมือน้อยๆจับใบหน้าหล่อของคุณพ่อเล่น

                ไปซิคะ ถ้าคุณแม่ไม่ไปแล้วใครจะคอยดูและคุณพ่อกับเดนนี่ล่ะคะเดเนียลก้มหน้าหล่อฝังจมูกลงแก้มยุ้ยๆของลูกสาวอย่างหมั่นเขี้ยวกับความน่ารักของหนูน้อย

                มัวแต่เล่นกันอยู่นั้นล่ะ เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอกคะคุณเดย์พาลูกมาแต่งตัวได้แล้วเสียงหวานของภรรยาทำให้เดเนียลคลี่ยิ้มออกมา วันนี้เขามีเซอร์ไพร์สให้กับภรรยาคนสวยของเขาและเขาก็ไม่เคยบอกเธอว่าจะมีเซอร์ไพร์สกับการเดินทางในทิปนี้

                เมธิศากำลังรูดซิบกระโปรงให้ลูกสาวตัวน้อยหลังจากี่เธอบอกให้เดนียลถักเปียให้เดนนี่

วันนี้เดนนี่ของคุณแม่น่ารักจังเลยนะคะเมธิศายิ้มแก้มยุ้ยลูกสาวเล่นอย่างเอ็นดูพราวทั้งหอมแก้มซ้ายทีขวาทีจนร่างสูงที่ยืนติดกระดุมเสื้อเชิ้ตแอบอิจฉาลูกสาวที่ถูกคุณแม่หอมมากกว่า

แต่งตัวให้แต่ลูกพ่อของลูกไม่ให้แต่งให้เลยเจ้าของร่างสูงเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงงอน

เดนนี่เมื่อเห็นคุณพ่อเริ่มงอนคุณแม่อีกแล้วก็แอบกระซิบบอกคุณแม่ให้รีบง้อคุณพ่อขี้งอนเสียงหัวเราะคิกคักทำให้หน้าหล่อเข้มบึ้งตึงกว่าเดิม เมธิศาจึงค่อยๆเดินเข้าไปหาเดเนียล ดวงตากลมใสมองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มมือบางก็ช่วยเขาติดกระดุมเสื้อเชิ้ต เดเนียลยิ้มให้เมธิศาพร้อมทั้งกุมมือของหญิงสาวและจูบลงอย่างอย่างนุ่มนวล

เธอรู้สึกเสียใจไหมที่ต้องทนอยู่กับผู้ชายขี้งอนเอาแต่ใจอย่างฉันฮะเมย์เสียงทุ้มเอ่ยถามคนรักอย่างเปิดอก

ถ้าเมย์บอกไปว่ารู้สึกเสียใจเมย์ก็ไม่สามารถหนีออกจากชีวิตคุณได้เพราะว่า..หญิงสาวแกล้งหยุดพูดทำให้คิ้วเข้มของเดเนียลขมวดเขาหากัดรอคำตอบจากเธอ

เพราะอะไรบอกฉันมาสิเดเนียลเขย่าร่างภรรยาสาวอย่างอยากรู้ เมธิศาถึงกับฉีกยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตัวโตกระตือรือร้นอยากจะรู้เหตุผลให้ได้

เมธิศาขยับร่างเธอเขาไปใกล้เดเนียลและกระซิบบอกชายหนุ่มว่า

คุณคือเจ้าของหัวใจของเมย์ และเมย์ก็คือเจ้าของหัวใจของคุณเดเนียลยิ้มหวานให้เมธิศาเมื่อได้รับคำตอบที่แสนจะถูกใจเขามือหนารั้งร่างบางของหญิงสาวเข้ามากอดและจูบอย่างดูดดื่มโดยลืมไปว่ามีเดนนี่ลูกสาวของเขากำลังมองคุณพ่อกับคุณแม่กอดรัดและจูบกันอย่างดูดดื่ม

พอแล้วคะคุณเดย์เดนนี่กำลังมองดูเราสองคนอยู่นะเมธิศาดันอกของเดเนียลออกและหันไปมองลูกสาวคนสวยของเธอที่ยืนนิ่งแววตาเป็นประกาย เดเนียลนั่งลงยองๆอ้าแขนรอรับลูกสาวให้เข้ามาหาเขา เดนนี่เมื่อเห็นคุณพ่อสุดหล่ออ้าแขนหนูน้อยก็รีบเข้าไปสวมกอดคุณพ่อซบหน้าลงบ่าพร้อมกอดคอของคุณพ่อแน่น

ทำไมคะกลัวคุณพ่อคุณแม่ไม่รักเหรอคะถึงได้กอดคุณพ่อแน่นอย่างนี้เมธิศาถามลูกสาวที่ซบหน้าลงที่บ่าของเดเนียล

แล้วคุณพ่อคุณแม่ยังรักเดนนี่เหมือนเดิมหรือเปล่าคะเดเนียลและเมธิศาหัวเหราะชอบใจกับคำถามของลูกสาว

สงสัยเดนนี่คงจำคำพูดมาจากคุณแน่เลยคะคุณเดย์เมธิศาเอ่ยแซวชายหนุ่มที่ชอบถามเธออย่างนี้ตอนที่เธองอนเขา

สงสัยจะใช่ แก่แดดนะเราเนี่ยแอบล้อเลียนคุณพ่อเหรอคะเดเนียลก้มหน้าหอมแก้มลูกสาวที่ยิ้มออกมาด้วยความอาย

 

เดเนียล เมธิศาและหนูน้อยเดนนี่ก็ขึ้นเครื่องบินส่วนตัวที่เดเนียลซื้อไว้เมื่อหลายปีก่อนเพราะเขาต้องใช้พาหนะไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศบ่อยๆ หลังจากที่ขึ้นทะยานลอยสูงบนฟ้าหนูน้อยเดนนี่ตาลุกวาวขึ้นเป็นประกายพร้อมกระโดดโลนเต้นอย่างดีใจบนตักของเดเนียล

เดนนี่ไม่เอาลูกไม่กระโดดนะคะเมธิศาปราบลูกสาววัยสามขวบ

แต่หนูน้อยก็หาสนใจเสียงดุของคุณแม่คนสวยไม่ รั้งคอคุณพ่อให้ดูวิวนอกหน้าต่างบานใสอย่างชอบใจ

แหมทั้งคุณพ่อคุณลูกเขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะคะเสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างงอนๆ

โอ๋อย่างอนนะที่รัก เดนนี่จ๋าคุณแม่งอนพวกเราแล้ว ง้อคุณแม่หน่อยเร็วเดเนียลหันมาบอกลูกสาวตัวเล็กที่กระโดดไปนั่งตักเมธิศาพยายามจะง้อคุณแม่คนสวย

คุณแม่ขาอย่างอนเดนนี่นะคะ ทีหลังเดนนี่จะไม่ดื้อแล้วคะเสียงใสบอกเครือๆดวงกลมใสของหนูน้อยเริ่มมีน้ำตาเอ่อที่ขอบตา

เมธิศาก้มหน้ามองลูกสาวที่กำลังมองหน้าเธอด้วยสายตาแป๋ว

คุณแม่ไม่โกรธเดนนี่หรอกคะ คุณแม่โกรธคุณพ่อต่างหากหญิงสาวบอกพร้อมโอบกอดเดนนี่แน่นอย่างรักใคร่

ทำไมโกรธฉันล่ะ อย่าโกรธนะเสียงทุ้มออดอ้อนหญิงสาวเหมือนเด็กๆจนหญิงสาวอดขำเขาไม่ได้

คุณแม่ขาอย่าโกรธคุณพ่อนะคะ เดนนี่อย่าให้คุณแม่รักคุณพ่อมากนะคะคุณแม่เดนนี่เขย่าแขนเมธิศาช่วยคุณพ่อสุดที่รักง้อคุณแม่

จ้าคุณแม่ไม่โกรธคุณพ่อแล้วค่า แต่หนูหิวนมหรือยังคะเดี๋ยวคุณแม่หยิบขวดนมให้หนูเอาไหมคะเดนนี่พยักหน้าหงึกๆ เมธิศาจึงก้มลงหยิบขวดในตะกร้า

เดนนี่กระโดดข้ามเบาะไปนอนหนุนตักเดเนียลเตรียมพร้อมที่จะกินนม

นี่จ้า ดูดให้หมดนะคะคนเก่งเมธิศาบอกลูกสาวของเธอที่เอื้อมมือรับขวดนมจากเธอและดูดทันที

เดเนียลใช้มือหนาค่อยๆหัวเดนนี่เพื่อนเป็นการกล่อมให้หนูนอนได้นอนหลับด้วย เมธิศามองชายหนุ่มกล่อมลูกสาวนอนถึงกับยิ้มแก้มปริ เดเนียลหันมาสบตาหวานกับหญิงสาวพรอมกวักมือเป็นเชิงบอกให้เมธิศานอนซบกับไหล่ของเขา  เมธิศาค่อยๆเอนศีรษะซบลงที่ไหล่กว้าของเดเนียล ชายหนุ่มโอบไหล่หญิงสาวและก้มลงจูบที่ศีรษะเธอ เมธิศาหลับตาลงเพราะการเดินทางในครั้งนี้อีกยาวนานกว่าจะถึงจุดหมาย

 

ประเทศอังกฤษ

เมธิศาค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อเธอรู้สึกว่าเครื่องบินจอดนิ่งสนิท เมธิศาค่อยกระพริบตาเพื่อปรับสายตาให้เป็นปกติ หญิงสาวมองหาร่างเดเนียลและลูกสาวของเธอเมื่อเธอกวาดตามองที่นั่งข้างเธอกลับไม่พบทั้งสองร่างนั่งอยู่ เมธิศาใช้มือตบหน้าตัวเองเธอคิดว่าเธอต้องฝันไปแน่ๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเมื่อเธอรู้สึกเจ็บที่แก้มเมธิศาปลดเข็มขัดนิรภัย ส่งเสียงเรียกเดเนียลและเดนนี่แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เธอเริ่มรู้สึกใจหายเริ่มคิดฟุ้งซ่านต่างๆนานาแต่เมื่อเธอมองผ่านหน้าต่างก็พบว่าตอนนี้เครื่องบินจอดนิ่งอยู่บนพื้น เมธิศาจึงวิ่งไปที่ประตูทางออกทันที แต่แล้วกลับมีมือของใครบางคนฉุดข้อมือของเธอไว้

ว๊ายหญิงสาวอุทานออกมาอย่างตกใจ

ไม่ต้องตกใจคะคุณเมย์ฟ้าเองพราวฟ้าส่งยิ้มหวานให้เมธิศาเมื่อไหนหญิงสาวทำหน้าเหวอตกใจ

คุณฟ้า! คุณมาอยู่บนเครื่องบินได้อย่างไงคะ แล้วคุณเดย์ และเดนนี่ไปไหนคะเมธิศาเขย่าร่างพราวฟ้าจนสั่นคลอน เธออยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทุกคนหายไปไหนหมด

ใจเย็นๆนะคะคุณเมย์ตอนนี้คุณเมย์อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะคะ อยู่เฉยรอฟ้าแต่งตัวให้คุณเมย์เสร็จแล้วคุณเมย์ก็จะรู้คำตอบทุกอย่าง เชื่อฟ้านะคะเสียงหวานของพราวฟ้าพยายามปลอบเมธิศาที่กำลังตื่นตระหนกตกใจ

เมธิศายอมนั่งเฉยๆให้พราวฟ้าแต่งหน้าให้เธอโดยไม่เอ่ยถามอะไร จนเมื่อพราวฟ้าเดินหายออกไปและกลับเขามาพร้อมกับเดนนี่ที่แต่งชุดกระโปรงสีขาวถือตะกร้าดอกไม้ไว้ในมือและชุดแต่งงานสีขาว เมธิศาถึงกับตื่นตะลึงและพอจะเข้าใจว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

มาค่ะคุณเมย์ คุณเดย์รอคุณนานแล้วนะคะพราวฟ้าพูดพร้อมจูงมือเมธิศาเข้าไปเปลี่ยนชุด

ไม่นานนักเมธิศาในชุดแต่งงานเกาะอกสีขาวกับผ้าคลุมหน้าเดินออกมา หญิงสาวเดินเข้าไปหาเดนนี่ลูกสาวของเธอเมธิศานั่งลงยองๆ

คุณแม่สวยมากเลยคะเสียใสของหนูน้อยบอกกับคุณแม่คนสวย เมธิศาถึงยิ้มแก้มปริออกมา

วันนี้ลูกสาวของคุณแม่ก็สวยเหมือนกันคะเมธิศาโผเข้ากอดร่างน้อยๆของลูกสาวอย่างตื้นตันใจ เธอกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานแบบไม่ได้ตั้งตัว

คุณเมย์คะใกล้ถึงเวลาแล้วค่ะ เราไปกันเถอะคะ พราวฟ้าสะกิดเมธิศาและถือชายกระโปรงที่ยาวเหยียดให้เมธิศา เมธิศาจูงมือหนูน้อยเดนนี่เดินออกจากห้องและเดินไปที่ประตูทางออกของเครื่องบิน เมธาที่ยืนรอน้องสาวสุดที่รักนี่เป็นครั้งสองที่เขาทำหน้าที่ส่งตัวเจ้าสาวเข้าโบสถ์ครั้งแรกก็คือแม่ของเขาส่วนครั้งนี้ก็คือน้องสาวของเขาเอง เมธามองน้องสาวที่อยู่ในชุดแต่งงานสีขาวเกาะอกโดยมีหลานสาวตัวน้อยจูงมือคุณแม่นำหน้ามาหาเขา

วันนี้น้องสาวของพี่สวยที่สุดเลยเมธาเอ่ยปากชมน้องสาวของเขาจนเมธิศาหน้าแดงด้วยความเขินอาย

                เมธาจึงยืนแขนของเขาให้เมธิศาคล้องแขนของเขาเตรียมเข้าพิธีแต่งงาน เมธานำแขนเรียวของแขนพีชายพร้อมสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อไล่ความตื่นเต้น

                เดนนี่จ๋า อย่าลืมทำตามที่คุณลุงบอกนะคะก้มหน้ากระซิบบอกหลานสาวคนสาวที่เตรียมเดินนำหน้าปรอยดอกไม้นำทาง

                พร้อมแล้วนะคุณเมย์ นี่คะดอกไม้พราวฟ้ายืนช่อดอกไม้ส่งให้เมธิศา

เมธิศาพยักหน้าแทนคำตอบและรับดอกไม้จากมือพราวฟ้ามาถือไว้

                ประตูทางออกถูกเปิดออกเสียงเพลงบรรเลงขึ้น หนูน้อยเดนนี่ทำหน้าที่โปรยดอกไม้นำหน้า เมธิศาค่อยๆเดินลงบันไดที่ปูพรมสีแดงเป็นแนวยาวลงไปรอบๆราวบันไดถูกตกแต่งด้วยดอกไม้กุหลาบสีขาว เมธิศามองลานบินถูกเนรมิตเป็นสวนดอกกุหลาบสีขาวรู้สึกตื่นตากับพิธีแต่งงานของเธอ เธออยากรู้จริงว่าเดเนียลแอบจัดพิธีแต่งงานให้เธอตอนไหน     

เดเนียลมองเจ้าสาวของเขากำลังเดินลงจากเครื่องบินโดยมีลูกสาวของเขาโปรยดอกไม้นำทางเรียกความน่ารักน่าเอ็นดูให้กับแขกที่มาร่วมงานแต่งงานของเขาในครั้งนี้          เป็นเวลาหนึ่งเดือนที่เขาแอบจัดงานแต่งงานในครั้งนี้โดยไม่ได้บอกเมธิศาเพราะเขาต้องการเซอร์ไพร์ซหญิงสาว ปีเตอร์และมาริสามองดูหลานสาวตัวน้อยและเมธิศาที่กำลังเดินเข้าพิธีแต่งงานปีเตอร์และมาริสากุมมือกันแน่น

 เธอสวยมากเลยเมย์เดเนียลเอ่ยชมเจ้าสาวของเขาจากใจจริง เมธิศาถึงหน้าแดงดีที่มีผ้าคลุมหัวไม่งั้นแขกในงานต้องเห็นหน้าของเธอแดงด้วยความเขินอายกับคำพูดของเขาแน่

บาทหลวงเดินออกมาจากหลังฉากและเริ่มกล่าวขึ้น

ใครเป็นผู้มอบเจ้าสาวนางสาว เมธิศา  รัตนาวงศ์ให้กับเจ้าบ่าว นายเดเนียล โอลี

ข้าพเจ้า นายเมธา รัตนาวงศ์พี่ชายของนางสาว เมธิศา รัตนาวงศ์เป็นผู้มอบครับเมื่อเมธาตอบคำถามบาทหลวงจบก็ส่งส่งเมธิศาให้กับเดเนียลและถอยห่างไปยืนข้างรินลดาที่หน้าท้องเริ่มโตขึ้นมากแล้ว

ต่อไปเจ้าบ่าวและเจ้าสาวให้คำมั่นสัญญาต่อกันบาทหลวงพูดพร้อมยิ้มให้เมธิศาและเดเนียล

ข้าพเจ้า นายเดเนียล โอลีขอให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกหัวใจทั้งหมดของข้าพเจ้าให้กับหญิงสาวตรงหน้าแต่เพียงผู้เดียวและจะดูแลเธอตลอดชีวิตเดเนียลกล่าวจบก็ยิ้มให้เมธิศาที่เริ่มน้ำตาคลอเธอรู้สึกตื้นตันใจเมื่อได้ยินคำมั่นสัญญาของเดเนียล

ข้าพเจ้า นางสาวเมธิศา รัตนาวงศ์ขอให้คำมั่นสัญญาว่าจะดูแลหัวใจของชายตรงหน้าอย่างดีที่สุดและจะรักและเคารพชายตรงหน้าตลอดชีวิตเสียงหวานเอ่ยเสียงสั่นเพราะเธอพยายามที่จะกลั้นน้ำตาไว้

เดเนียล โอลีลูกจะรับเมธิศา รัตนาวงศ์เป็นภรรยาหรือไม่บาทหลวงเอ่ยถามชายหนุ่ม

รับครับเดเนียลตอบตกลงอย่างไม่ลังเลใจ

เมธิศา รัตนาวงศ์ลูกจะรับเดเนียล โอลีเป็นสามีหรือไม่บาทหลวงหันไปถามเจ้าสาวบ้าง

รับค่ะเช่นเดียวกันเมธิศาตอบตกลงอย่างไม่ลังเลใจ

เจ้าบ่าวสวมแหวนหมั้นให้กับเจ้าสาว

เดเนียลหันไปรับแหวนหมั้นจากเปรมที่ถือรอเขาไว้แล้ว เดเนียลเอื้อมมือหนาของเขาช้อนมือข้างซ้ายของเมธิศาขึ้นมาและค่อยๆบรรจงสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายให้กับเมธิศา

เจ้าสาวสวมแหวนหมั้นให้กับเจ้าบ่าว

เมธิศาหันไปรับแหวานหมั้นจากพราวฟ้าและนำมาสวมที่นิ้วนางข้างซ้ายของเดเนียล

พ่อขอประกาศว่านายเดเนียล โอลีและนางเมธิศา โอลีเป็นสามีภรรยากันถูกต้องตามกฎหมาย เชิญเจ้าบ่าวจูบเจ้าสาวได้เดเนียลเปิดผ้าคลุมศีรษะออกเผยให้เห็นใบหน้าหวานของภรรยาคนสวยของเขาที่เริ่มมีน้ำตาไหลเปรอะเต็มแก้มเนียน เดเนียลลูบใบหน้าของเมธิศาและค่อยๆประทับริมฝีปากลงจูบอย่างดูดดื่ม แขกในงานต่างพากันปรบมือแสดงความยินดีกับสามีภรรยาคู่ใหม่

หลังจากเสร็จพิธีเดเนียลก็อุ้มเดนนี่ขึ้นพร้อมทั้งจูงมือเมธิศาวิ่งไปที่รถMercedes-Benzgเปิดประทุนเดเนียลเปิดประตูรถให้ภรรยาคนสวยขึ้นรถ ชายหนุ่มรีบวิ่งขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ  เมธิศาหันหลังเตรียมจะโยนช่อดอกไม้ให้กับสาวโสดที่ยืนรอรับช่อดอกไม้จากเธอ เมธิศาโยนช่อดอกไม้ขึ้นช่อดอกไม้ลอยระริ้วตกลงบนมือพราวฟ้า สาวๆต่างพากันมองมาที่พราวฟ้า

เคนท่าทางแกจะได้เมียแล้ววะเดเนียลตะโกนแซวเพื่อนชายที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับ

ถ้าไม่อยากตายก่อนเข้าห้องหอก็รีบๆไปเลยไอ้เดย์เปรมตะโกนบอกเดเนียลด้วยเสียงหงุดหงิด

แต่เดเนียลก็ไม่ถือสาอะไรชายหนุ่มส่งเดนนี่ให้หญิงสาวอุ้ม และเข้าก็ค่อยๆขับออกไป

แสดงความยินดีด้วยนะคะคุณฟ้าที่คุณจะได้แต่งงานเป็นคนต่อไปรินลดาแกล้งพูดเสียงดังให้เปรมได้ยินเล่น

ไม่หรอกมั่งคะ ไม่ใช่ฟ้าหรอกเพราะเนื้อคู่ฟ้ายังไม่เกิดพราวฟ้าบอกรินลดาเสียงอ่อยๆ

ใครบอกล่ะคะว่าเนื้อคู่คุณฟ้ายังไม่เกิดเกิดตั้งรินลดาพูดพร้อมหันไปทางเปรมด้วยสายตามีเลศนัย

เปรมจึงจ้องตาหญิงสาวกลับรินลดาถึงกับหัวเราะกับท่าทางขี้เก๊กของเพื่อนชาย

เอาเถอะคะคุณฟ้าอย่าไปสนใจกับคนมาดเยอะอย่างเคนเลย ตื๊อเท่านั้นที่จะครองโลกดาเอาใจช่วยคะ

ขอบคุณคุณดามากนะคะที่ให้กำลังใจฟ้า

ไม่เป็นไรคะนั้นดาขอตัวกลับที่พักก่อนนะคะ แม็กซ์ไปรอที่รถแล้วค่ะ

ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ

ค่ะ

สองสาวล่ำลากันเสร็จรินลดาก็เดินไปขึ้นรถที่เมธาจอดรอเธออยู่ ตอนนี้แขกก็เริ่มทยอยกลับกันก็เลยเปรมกับพราวฟ้า พราวฟ้ายกช่อดอกกุหลาบสีแดงขึ้นสูดความหอมจากดอกไม้และยิ้มออกมา

กำลังเพ้อฝันอะไรอีกล่ะยัยตัวดีเสียงเข้มของเปรมที่ดังขึ้นทำให้พราวฟ้าหันขวับไปหาต้นเสียงนั้นทันที

เคน

กำลังเพ้อฝันว่าตัวเองได้แต่งงานอยู่ใช่ไหมล่ะเปรมเดินหันหลังล้วงกระเป๋าถามพราวฟ้าเสียงยียวน

ปะ..เปล่าฟ้าไม่ได้คิดนะ

ไม่ได้คิดแล้วทำไมต้องพูดเสียงสั่นด้วยใบหน้าหล่อคมมองหญิงสาวอย่างเจ้าเล่ห์

ก็เคนชอบตะคอกใส่ฟ้า ฟ้าก็เลยกลัวพราวฟ้าตอบตามความจริงเธอกลัวชายหนุ่มเวลาที่เขาชอบตะคอกใส่เธอ

เปรมถึงกับชักสีหน้าแทบไม่ทันเขาทำให้หญิงสาวกลัวขนาดนี้เลยเหรอ กลัวก็ดีแล้วจะได้เลิกวุ่นวายกับเราสักที เปรมแอบคิดในใจ

ถ้ากลัวฉันก็อย่างมายุ่งกับฉันสิเปรมยังคงวางมาดพูดตะคอกใสพราวฟ้าทำให้เธอกลัวเขา

ก็ได้ค่ะ

อะไรของเธอก็ได้นะคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างงงๆกับคำตอบของหญิงสาว

ก็หมายความว่าฟ้าจะเลิกกลัวเคนและเริ่มต้นจีบเคนไงคะเสียงหวานของพราวเอ่ยขึ้นทำให้คนฟังถึงกับพูดไม่ออก

เธอบ้าหรือเปล่าเนี่ยพราวฟ้าผู้หญิงที่ไหนเขาจีบผู้ชายกันก่อนโรคจิตหรือเปล่า

ก็ผู้หญิงคนนี้ไงคะพราวฟ้าชี้นิ้วเรียวสวยมาที่ตัวเอง

กลับเมืองไทยเมื่อไหร่ฟ้าจะดำเนินการจีบเคนทันที เตรียมรอรับความรักจากฟ้าได้เลยนะคะเคนมือบางจัดคอเสื้อชายหนุ่มและยักคิ้วเรียวสวยให้เขา เปรมถึงกับอ้าปากค้างเขาไม่เคยเจอผู้หญิงอย่างพราวฟ้ามาก่อน แล้วเขาจะรอดไหมเนี่ยถ้าถึงเมืองไทยแล้ว

 

จบบริบรูณ์

 

 ประกาศจะทำการลบตอนนิยายเรื่องพิฆาตเสน่หาทีละห้าตอนตั้งแต่วันพรุ่งนี้ประมาณตอนเย็นๆและเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์แล้วอยากลืมอุดหนุนกันะจ้า ส่วนเรื่องยั่วรักตอนหน้าเป็นตอนจบนะคะก็อย่าลืมติดตามกัน ขอบคุณผู้อื่นทุกท่านที่ติดตามผลงานของเบลล์มาตลอดค่ะ

 ปล.ถ้าหนังสืออกมาเมื่อไหร่จะมาแจ้งให้ทราบค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,056 ความคิดเห็น

  1. #1044 showon (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2552 / 16:33
    ปกหนังสือสวยมากเลยค่ะ อิอิ
    #1044
    0
  2. #1039 LAM1 (@lamyai1) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 10:16
    แล้วจะอุดหนุนนะคะ เมื่อหนังสือออก เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ
    #1039
    0
  3. #1038 narr (@narr) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 21:06

    อยากให้มีตอนพิเศษของรินลดากับเมธาบ้างจังค่ะ แต่ที่ลืมเสียมิได้ "ยินดีด้วยนะคะ ที่หนังสือได้ตีพิมพ์แล้ว" หนังสือออกวันไหนบอกกันบ้างนะจ๊ะ จะได้ตามไปอุดหนุนไง....

    #1038
    0
  4. #1037 nimpoz (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 17:03
    ตอนพิเศษมาแล้ว ๆ





    เย้



    ดีใจด้วยนะที่ได้ตีพิมพ์อ่าจ้า





    ^^
    #1037
    0
  5. #1036 bpeng (@bpeng) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 16:11
    ยินดีด้วยนะค่ะ  หนังสือได้ตีพิมพ์แล้ว

    ขอบคุณนะค่ะ  ที่เขียนนิยายสนุก ๆ ให้อ่าน

    เป็นกำลังใจให้เขียนเรื่องต่อไป นะค่ะ
    #1036
    0
  6. #1035 danat-natty (@potanad) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 14:49
    ได้"ฤกษ์"นะคะ ไม่ใช่ได้"เลิก"(เลิกแบบนี้ไม่เป็นมงคลนะคะ)
    #1035
    0
  7. #1034 cherry love (@cherry____) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 11:15
    ว้าว ๆ ๆ ในที่สุดก็จบแล้ว

    ชอบมากๆๆค่า

    จะรอหนังสือนะค่ะ

    แล้วก็รออ่านเรื่องต่อๆไปด้วยค่าาาา
    #1034
    0
  8. #1033 >>>น้ำใuบัวuก (@dek-d13) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 08:33

    เดี๋ยวจะอุดหนุนหนังสือนะค่ะพี่เบลล์

    บ๊าย

    #1033
    0
  9. #1032 phuphen (@phuphen) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 04:46
    Congratulation for your book !   

    #1032
    0