Essay & Thesis ค่ายรักกับดักหัวใจนายตัวร้าย

ตอนที่ 7 : 7. แผนร้ายของยัยตัวแสบ --- Rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ก.ย. 51


7. แผนร้ายของยัยตัวแสบ

ออกมาได้แล้วยัยลูกหมา

ฉันไม่ใช่หมาสักหน่อย ^=_=”

ฉันพุ่งพรวดออกจากเสานั่นทันทีแล้วรีบปิดประตูเสาลงปล่อยให้ผีประจำโรงเรียนสิงสถิตต่อไป

ก็เราพวกเดียวกัน เธอบอกไม่ใช่เหรอว่าฉันน่ะเป็นตาปากมอมหัวใจหมาบ้า เธอคงเป็นยัยหมาโสดโดนสาบหัวใจขี้อิจฉาน่ะสิ

“TT^TT”

ฉันพูดไม่ออก ได้แต่ยืนกัดฟันมองหน้าเขาอย่างแง่งอน บางทีฉันอาจจะเป็นไอ้ลูกหมาแบบที่เขาว่าก็ได้ แถมยังเป็นหมาโสดโดนสาบอีก โดนสาบให้มาอยู่กับตาปากมอมหัวใจหมาบ้าแล้วยังไม่พอ ยังต้องมาทนเห็นพี่ชายแดนมีหญิงอื่นอีกต่างหาก

ผู้ชายหล่อๆ ในโรงเรียนมีตั้งเยอะแยะ ทำไมถึงไปเลือกชอบไอ้หมอนั่น (^-_-)”

เขาลงมือทำความสะอาด ฉันกำลังยืนคิดหาคำตอบ ทำไมฉันถึงชอบพี่ชายแดน =_=? อาจจะเป็นเพราะ ฉันเป็นผู้หญิง แล้วเขาก็เป็นผู้ชาย ฉันต้องทำหน้าที่ผู้หญิง ที่ต้องคลั่งผู้ชาย

ก็เขาเป็นไทยแท้ ( -_-)”

มันไม่ค่อยตรงกับความคิดเท่าไหร่ แต่เรื่องอะไรฉันจะต้องบอกเขาเล่า ไม่ใช่หน้าที่สักหน่อย

หมายความว่าเธอไม่ชอบลูกครึ่งว่างั้นเถอะ (^- -)”

ก็ประมาณนั้น ^~^”

อันที่จริงฉันชอบหมดนั่นแหละ แล้วก็เคยชอบพี่เธซิสด้วย แต่ไม่รู้สิ ลูกครึ่งล้นบ้านล้นเมืองฉันเลยเห็นพี่ชายแดนเด่นอยู่คนเดียวล่ะมั้ง

แล้วเธอมาขอลายเซ็นต์ฉันทำไม =_=”

ก็ฉันเคยคลั่งพี่ ^=_=”

เคยคลั่งฉัน O_o”

ช้ายยย แต่ตอนนี้มันเป็นอดีตไปแล้ว เพราะพี่น่ะนิสัยเสีย มันหลุดกรอบของคำว่าเทพบุตร ฉันเลยไม่ชอบพี่อีกต่อไป ^[]^”

เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ คือการกล้ายอมรับความจริง (แม้จะรู้สึกผิดนิดๆ นี่ก่อนหน้านี้ฉันขี้ขลาดไปหน่อย)

นี่เธอไม่มีงานทำรึไง มายืนอู้เล่านิทานงี่เง่าอยู่ได้ ทำตัวไร้สาระสิ้นดี ^=_=”

นั่นมันคำที่ฉันจะพูดนี่หน่า

เฮ้ ก็นายเป็นคนถามฉันเองไม่ใช่เหรอนายงี่เง่า ^=[]=”

ฉันรีบจับไม้กวาดมาปัดๆ ถูๆ แล้วก็หาทางเดินหนีไปทางอื่น พอพี่เธซิสเผลอฉันก็นั่งพักเอาแรง แอบมองเขาขยันขันแข็งทำความสะอาดต่อไป ท่าทางการทำความสะอาดของเขาบ้าระห่ำสุดขาดใจ ใครได้เป็นแฟนหมอนี่คงต้องเป็นพวกอับโชคมากที่สุดในชีวิตแน่ๆ

นี่เธอ นั่งทำบื้ออยู่ทำไม ว่างงานนักใช่ไหม หรือว่าต้องการคนควบคุม (^-_-)”

เขาหันมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย  (o_O) ฉันเกือบจะเข้าเฝ้าพระอินทร์อยู่แล้วเชียว

ก็คนมันเหนื่อย เลยนั่งพักนิดหน่อย ^~^”

ฉันเห็นเธอนั่งพักมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ^=O=”

เห็นด้วยเหรอ เห็นได้ไง ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง แต่ฉันนั่งมาได้ครึ่งชั่วโมงแล้วจริงๆ นั่นแหละ

เธอคิดว่ฉันโง่เหมือนเธอรึไง เงยหน้าขึ้นไปดูบนนั้นไป เขาชี้ไปยังตู้กระจก

เออจริงแหะ ^..^ หมอนี่ไม่โง่เหมือนฉัน เฮ้ย บ้าน่า =_= ฉันแค่มองไม่เห็นต่างหาก

เธอคงจะคิดว่าที่ฉันฉุนอยู่เนี่ยคงเป็นเพราะภาคภูมิใจที่ต้องทำงานคนเดียวสินะ

“^~^” แหม...ใครจะไปรู้กับนายเล่าว่าอาการบ้าระห่ำนั้นเป็นเพราะนายเห็นฉันกินแรงนายอ่ะ

ยังมามีหน้ามายิ้มใส่อีก ลุกขึ้นมาสิ ^=[]=”

โอ้ย พูดดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องตะโกนใส่เลย -O-“

ก็คนอย่างเธอ พูดธรรมดาๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องน่ะสิ

เช๊อะ (^-/\-)”

ไอ้ผู้ชายใจร้าย

 

พวกเราเสียเวลาไปโดยรวมแล้วประมาณสองชั่วโมงสำหรับทำความสะอาด บรรยากาศตอนฟ้าเริ่มมืด สยองขวัญมากกว่าเดิมอีกสิบเท่า พอฉันเช็ดตู้เสร็จก็รีบวิ่งออกมายืนอยู่หน้าห้องทันที ปล่อยให้พี่เธซิสทำส่วนที่เหลือ ตอนเขาเดินออกมาหน้าก็บูดเบี้ยวได้ที่เลย เขาแสดงท่าที่ไม่ค่อยพึงพอใจฉันสักเท่าไหร่

ไอ้นิสัยชอบชิงหนีแบบนี้เธอทำบ่อยไหม

ก็ไม่บ่อย เฉพาะเวลาอยู่กับพี่ ^O^”

มันไม่ได้รู้สึกระอายใจเลยสักนี๊ดดดด

อ้อ ถ้างั้น เธอกลับไปล็อคกุญแจดิยัยบ๊อง ฉันลืมล็อคน่ะ เดี๋ยวต้องรีบกลับบ้าน -_-M”

เฮ้ย O[]o”

ลูกกุญแจถูกวางลงบนมือฉัน แล้วหมอนั่นก็เดินหนีไป ปล่อยให้ฉันอยู่กับอาคารไม้ผีสิงเพียงสองต่อสองเท่านั้น TOT ทุกย่างก้าวที่ฉันเดินตรงเข้าไปหา ประตูส่งเสียงอี๊ดอ๊าดน่ากลัว จู่ๆ ลมหวิวๆ ก็พัดกลิ่นดอกราตรีลอยมาเตะจมูกฉัน ทำให้รู้สึกสั่นมากยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อถึงตอนนี้ฉันจึงรีบเดินตรงไปล็อคประตู แล้วเผ่นออกมาอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะวิ่งหางจุกตูดไปที่อาคารสาม สายตาก็หันไปเจอไอ้คนที่ปล่อยฉันทิ้งเอาไว้กับความน่าสยองกำลังเอาหมวกกันน็อกสวมหัว ยืนอยู่ที่ลานจอดรถมอร์เตอร์ไซค์

นายคงจงใจแกล้งฉันสินะ TT/\TT”

ฉันยืนกอดอกมองเขาปีนขึ้นรถได้สักพัก แต่พอเขาขับมาทางฉัน ฉันก็รีบมุดไปหลบใต้บันไดทันที

เฮ้ยเธซิส

พี่ฟินแลนด์วิ่งมาขวางรถพี่เธซิสเอาไว้ เขาเลยพักรถแล้วถอดหมวกกันน็อกออก

อาจารย์ผดุงศักดิ์เรียกนายว่ะ

เรียกทำไม นี่มันหกโมงเย็นแล้วนะเว้ย ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอวะ พี่เธซิสยึกยักไม่อยากลงจากรถ แต่สักพักเขาก็ลงมาฟังพี่ฟินแลนด์อธิบายต่อ

เรื่องงานลูกเสือแห่งชาติว่ะ อาจารย์กำลังคัดนักเรียนรักษาดินแดนบางคนให้ไปคุมรุ่นน้องที่เรียนเนตร...

พวกเขาเดินห่างฉันไปเรื่อยๆ จนฉันจับใจความไม่ได้ รถพี่เธซิสถูกจอดทิ้งไว้ใกล้หูใกล้ตาฉัน เสียจนนึกอยากแกล้งขึ้น ก็แหม...เมื่อกี้นี้เขายังแกล้งฉันเลย ^_^ อืม...แล้วจะทำยังไงดีนะ

โอ้ย หนามอะไรวะ TOT”

ฉันก้มลงมอง จึงรู้ว่าตัวเองถอยหลังไปเหยียบหนามกุหลาบ หนามกุหลาบเหรอ ^=_= เฮ้ย อย่างนี้ก็บรรเจิดเลยน่ะสิ ^O^ ถูกต้องแล้วแหละ ฉันไม่ได้วางแผนอะไรให้สับสนวุ่นวายและน่าปวดกระบาลนักหรอก ฉันจะเอาหนามอันแข็งแกร่งนี่แหละมาเล่นงานหมอนั่น ดูสิฉันเจอหนามใหญ่มากด้วยนะ ท่าจะมันส์ >O<

ฉันเดินตรงไปที่รถมอร์เตอร์ไซค์นั่น มันยังสวยอยู่แล้วก็ใหม่เอี่ยมเสียด้วย น่าเสียดายที่ฉันจะต้องเจาะยางรถเขา ^_^ แต่ฉันเป็นคนค่อนข้างละเอียดอ่อน เลยคิดว่าจะทำลายรถเขาทั้งทีฉันก็ต้องประณีตสักหน่อย นี่ฉันอุตส่าห์เอาหนามเสียบลงไปช้าๆ แล้วเอารองเท้านักเรียนช่วยตอกให้มันลึกลงไปต่างค้อนเลยนะเนี่ย

ทำอะไรน่ะ

ฮ้า O[]O” ฉันรีบลุกขึ้น

เมื่อกี้เธอทำอะไรกับรถฉันยัยบ๊อง ^=[]=”

ก็เห็นรถมันสวยดี ก็แค่ดูเท่านั้น ^~^ นี่...รถพี่หรอ

ใช่ (n-_-)” หน้าตาพี่เธซิสไม่ได้บงบอกเลยว่าเชื่อฉัน

แพงไหมอ่ะ ฉันรีบถามเหมือนสนใจ

จะรู้ไปทำไม อยากรู้ว่าแพงไม่แพงทำไมไม่ได้ถามร้านขายโน่น ฉันไม่ใช่พ่อค้านะ ^-_-“

ไม่ถามก็ได้ T^T” ฉันมุ่ยหน้าใส่ คนอะไรกระแทกแดกดันกันอยู่นั่นแหละ หมอนี่ต้องเป็นพวกขาดความอุบอุ่นแน่ๆ เลย ถึงได้ทำตัวปราศจากความอ่อนโยนแบบนี้

จะกลับบ้านยังไง จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นขณะสวมหมวกกันน็อก แล้วเขาก็ถอดมันออกจากหัวเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้

อ้า O_o เดี๋ยวพ่อมารับ

พ่อมารึยัง ^-_-“

ยัง -_- เดี๋ยวโทรบอก

บ้านอยู่ไหน -_-?”

ที่ไหนสักแห่งในเมืองนี้แหละ =_=” ถามมากจังเลย นึกบ้าอะไรขึ้นมาอีกนี่

ขึ้นมาดิ เดี๋ยวไปส่ง -..-“ พี่เธซิสว่า พลางยื่นหมวกกันน็อกให้ฉัน สวมไว้ซะ เดี๋ยวลมพัดสมองเธอไหลทิ้งหมด หัวยิ่งไม่ค่อยดี

ห๊า O[]O” ผีเข้าเขารึเปล่าที่ชวน แต่ไอ้คำพูดเหน็บแนมนี่ดูเหมือนจะแก้ไม่หาย หรืออาคารไม้นั่นจะอาถรรพ์จริง

ฉันบอกให้ขึ้นมา พี่เธซิสทำหน้าเหมือนฟิวส์จะขาด

ไม่เป็นไร้ไม่เป็นไร เดี๋ยวโทรเรียกพ่อมารับก็ได้ ^~^”

ฟ้ากำลังจะมืด ไม่มีใครอยู่ในโรงเรียนแล้ว เธออยากโดนผีหลอกเหรอ

ม๊ายยย เลยสักนี๊ดดด TOT”

งั้นก็ขึ้นมา บอกทางฉันด้วยล่ะ =_=” เขาตบมือบนหลังเบาะ สวมหมวกไว้ด้วย

ฉันรีบก้มลงมองยางรถอย่างสงสัยว่าเขาจะพาฉันกลับถึงบ้านรึเปล่านะ ก็ในเมื่อก่อนหน้านี้ฉันเอาหนามกุหลาบเจาะยางเขาเองกับมือ แถมตอนนี้ยังต้องมานั่งบนรถคันนี้อีก

เธอทำอะไรกับยางรถฉันรึเปล่า เห็นจ้องอยู่นานแล้ว

ปะ เปล่าสักหน่อย ^O^” ฉันรีบกระโดดขึ้นซ้อนท้ายรถทันที

เมื่อไหร่เธอจะสวมหมวก พี่เธซิสทัก ฉันสระผมมาแล้วเมื่อเช้า หมวกฉันก็ทำความสะอาดทุกอาทิตย์ มันสะอาดดี

สวมก็ได้ ฉันรีบสวมหมวกทันที ในนี้มีกลิ่นหอมด้วยแหะ

ทางบ้านเธออ่ะ ไปทางไหน เขาถามเมื่อขับออกมานอกรั้วแล้ว

ฉันบอกทางพี่เธซิส มองไปข้างทางเหม่อๆ บ้าง บางครั้งก็ก้มหน้ามองยางรถบ้าง ตอนนี้ลมมันออกไปกว่าครึ่งแล้ว แต่พี่เธซิสไม่ทันสังเกตุ ฉันเริ่มรู้สึกห่วงความปลอดภัยคนตรงหน้าหากเกิดอะไรไม่ดีขึ้นมา เพราะเขาอุตส่าห์สละหมวกกันน็อกให้ฉัน

พี่เธซิส ฉันเรียกชื่อเขา

อะไรนะ

ฉันโน้มหน้าเข้าไปใกล้หูเขา ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยได้ยินเวลาที่ฉันนั่งห่างแบบเมื่อครู่นี้

ยางรถพี่ ฉันตะโกนกรอกหูเขา และจำเป็นต้องขยับตัวนิดๆ ตอนเลื่อนเข้าไปใกล้

เธอช่วยนั่งให้มันนิ่งๆ หน่อยได้ไหม ทำตัวขยุกขยิกอยู่ได้ คิดว่าตัวเองตัวเบานักรึไง

ตาบ้านี่ T^T”

พยายามจะหาว่าฉันอ้วนรึไง คนอุตส่าห์หวังดี ไม่บอกแล้ว จะเป็นอะไรก็ช่างเขา แค่ฉันปลอดภัยเป็นพอแค่นั้นจบ

 

ฉันมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย ฉันถอดหมวกกันน็อกออกอย่างรู้สึกหมดห่วง

นี่บ้านเธอเหรอ เขามองดูตั้งแต่ชั้นแรกไปยันชั้นหก

บ้านฉันเป็นบ้านไม้ทั้งหลัง ออกแบบให้ดูเหมือนตึกสูงหกชั้น แต่ทว่าแต่ละชั้นมีขนาดความกว้างเท่าสามห้องนอนแต่เป็นห้องเดี่ยวทุกชั้น ยกเว้นชั้นล่างสุดที่มีห้องครัว ห้องทานข้าว และห้องรับแขกอยู่ ซึ่งมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก ส่วนห้องน้ำอยู่ชั้นสองกับชั้นสี่แล้วก็ชั้นหก ด้วยเหตุที่ว่าพื้นที่ไม่มากนัก พ่อกับแม่ฉันออกแบบบันไดบ้านให้เป็นบันไดวน เมื่อมองจากภายนอกบ้านเราจะดูเหมือนป้อมปราการสไตล์ยุโรป แต่ภายในนั้นตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่นเหมือนบ้านคนปกติทั่วไป (^-_-)

ทำไม =_=”

แปลกดี เขายังนั่งอยู่บนมอไซค์ วิจารณ์บ้านฉันหน้าตาเฉย

พ่อกับแม่ฉันเป็นคนออกแบบเอง ^_^” ฉันอธิบายอย่างภาคภูมิใจ

พ่อกับแม่เธอหัวดี ทำไมฉันมองไม่เห็นในตัวเธอเลย ^_^”

พี่เธซิส ^=[]=” ฉันร้องเสียงหลง

แม้ว่าท่าทางของเขาดูเหมือนจะชื่นชอบบ้านของฉันมาก แต่ผู้ชายปากดีแบบนี้ต่อให้มีพระคุณต่อฉันมากขนาดไหนฉันก็จะไม่เชิญเข้าบ้านเป็นอันขาด

มาแล้วเหรอเอสเซ พ่อกับแม่รอโทรศัพท์ลูกอยู่เลยนะจ้ะ แล้วเมื่อกี้นี้เป็นอะไรถึงได้ตะโกนเรียกชื่อชายหนุ่มเสียเสียงดังขนาดนั้น

แม่ ออกมาทำไมคะ >_<” ไม่อยากให้แม่มาเห็นหมอนี่เลย

ก็มารับลูกยังไงล่ะจ้ะ เอ้ะ นั่นเพื่อนลูกเหรอจ้ะ แม่ไม่เห็นเคยรู้จัก แม่เอามือมาโอบไหล่ฉันไว้ ขณะให้ความสนอกสนใจพี่เธซิส

สวัสดีครับ พี่เธซิสยกมือไหว้แม่ฉันเสียอ่อนช้อย

เสแสร้งรึเปล่าไม่รู้ ^=..=

ไหว้พระเถอะพ่อหนุ่ม เพื่อนเอสเซเหรอ หรือว่าเราเป็นแฟนเอสเซ

แม่ หมอนี่เป็นแค่รุ่นพี่ O///O” ฉันรีบอธิบาย

อ้าวเหรอ ก็แม่ไม่รู้นี่ เมื่อเช้าเห็นลูกถามแม่เกี่ยวกับเรื่องจูบ ก็คิดว่าลูกจูบกับเขามาแล้วมาถามแม่ แม่เลยเดาเองว่าเราสองคนอาจจะคบกันเป็นแฟนแล้วก็ได้ ถึงได้สละเวลามาส่งถึงบ้านแบบนี้ แม่ฉันพูดออกมาเสียงดังฟังชัด

หน้าฉันร้อนผาวเหมือนกับจะระเบิด เมื่อนายเธซิสหันมายิ้มให้ฉันกรุ่มกริ้มเจ้าเล่ห์ >////<

แม่ หนูไม่เอารุ่นพี่นิสัยเสียแบบนี้มาเป็นแฟนหรอก ^TT///TT”

ทำไมพูดแบบนั้นล่ะเอสเซ นิสัยไม่ดีเลยนะเรา

พอแม่ต่อว่าฉัน สีหน้าพี่เธซิสที่แสดงอาการไม่พอใจเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นพึงพอใจทันที

รีบรึเปล่าน่ะเรา เข้าบ้านไปดื่มน้ำด้วยกันก่อนไหม แม่ออกปากชวน

ฉันอยากตะโกนออกไปเสียงดังว่าอย่าชวนเขานะ แต่เมื่อมองดูยางรถเขาแล้วมันแบนราบไปกับพื้นอย่างสมบูรณ์แบบ ฉันยิ่งร้อนรนเข้าไปใหญ่

ไม่ล่ะครับ เดี๋ยวผมต้องรีบกลับบ้าน ผมลาล่ะครับ พี่เธซิสยกมือไหว้แม่ฉันอีกครั้ง

แม่ฉันรับไหวพี่เธซิส สักพักเขาก็สตาร์ทรถ และขณะที่เขาตั้งท่าจะออกรถ ฉันก็กัดฟันโพล่งออกมาทันที

อย่าไปนะ >[]<”

“O_O” หน้าแม่

“=_=^” หน้าพี่เธซิส ประมาณว่าเธอจะเอายังไงของเธอ

ยางรถ ยางรถพี่มันรั่ว >_<”

แม่ก้มหน้าลงมองดูยางรถแล้วทำหน้าตกใจ ผิดกับพี่เธซิสที่มองแล้วกลับทำหน้าเหมือนจับผิดอะไรได้ เขาจ้องมาที่ฉันหน้าตานิ่งเฉยระอา ก่อนจะค่อยๆ ขมวดคิ้วหน้าดกดำเข้าหากัน


Rewrite : 11. September 2008
P.S. I LOVE YOU

 



โดย : Elfenkind von Bellona
อย่าลืมโหวต และคอมเม้นท์กันบ้างนะคะ
นอกจากนั้นแล้วฝากนิยายเรื่อง Last Summer ด้วยแล้วกัน
คงวางแผงเร็วๆ นี้ค่ะ 



บันทึกรักผ่านภาพฝัน (Last Summer )  
วางแผงประมาณ ก.ค. หรือ ส.ค. 51 (เดาเอาเองจากลำดับ)



พี่เลี้ยงสุดซ่า กับ แฝดห้าหน้าใส (Ultraviolet Love) 
วางแผงแล้ว



O.E.3A International High School รักรสซ่าท้าใจเกย์ 
วางแผงแล้วเช่นกัน


รักนี้หัวใจซากุระ (Cherry Blossoms Heart)
วางแผงแล้ว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น