Essay & Thesis ค่ายรักกับดักหัวใจนายตัวร้าย

ตอนที่ 6 : 6. บทลงโทษของนายตัวร้ายและยัยตัวแสบ --- Rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ก.ย. 51



6. บทลงโทษของนายตัวร้ายและยัยตัวแสบ

ชั่วโมงเรียนสุดท้าย เมื่ออาจารย์เดินออกจากห้องเรียนไปแล้ว เพื่อนนักเรียนเกือบครึ่งห้องตรงเข้ามาหาฉัน ฉันดึงผ้าห่อใหญ่ที่บรรจุรายงานออกมาจากใต้โต๊ะ จัดการแจกจ่ายรายงานให้กับเจ้าของ พร้อมรวมรวมเงินได้เต็มกระเป๋า ก่อนจะรีบบอกลาปิงปองกับเพ้นท์ แล้ววิ่งตรงไปที่ห้องพักครูทันที

หล่อนมาสายนะยัยน่ารัก

ในที่สุดอาจารย์ก็เลือกอะไรได้สักที ช่างน่ายินดีอะไรเช่นนี้ >O<

ขอบคุณค่ะที่ชม ^_^”

ฉันกำลังจะอารมณ์เสียที่หล่อนมาสาย ไม่ได้ชมหล่อนย่ะ ^=_=”

ก็เมื่อกี้นี้อาจารย์บอกว่าหนูน่ารักนี่คะ ^[]^”

ใช่ย่ะ หน้าตาหล่อนมันน่ารักจนน่าหมั่นไส้ ถึงแม้ว่าหล่อนจะสวยกว่านางฟ้าของฉัน แต่ก็อย่างผยองไปล่ะ และที่สำคัญ ฉันบอกว่าหล่อนมาสาย ยัยตัวแสบ ^=[]=”

ขอโทษค่ะ แต่อาจารย์อย่าดึงหูหนูอีกนะคะ มันเจ็บ TTOTT”

โอ้ย =O= วันนี้ฉันไม่ดึงหูหล่อนแล้วแหละย่ะ เพราะฉันบิดหูนายตัวร้ายจนเมื่อยแล้ว (- -^)”

นายตัวร้าย O_O?” ฉันทวน

นั่นไง เดินมาโน่นแล้ว ทำลายสถิติมาสายของหล่อนย่อยยับเลยนะยัยเอสเซ แต่เธอไม่ต้องพยายามเอาชนะเจ้านั่นหรอกนะ แค่นี้ครูก็จะอกแตกตายอยู่แล้ว =_=”

อาจารย์มองหน้าฉันอย่างเอ็นดู ก่อนจะส่งสายตาเอือมระอาไปยังนายตัวร้ายที่ว่า ก็นะ (^=__=) แล้วอย่างนี้จะให้ฉันเรียกหมอนั่นว่าเทพบุตรได้ไง ขนาดอาจารย์สมชายยังออกปากถึงขั้นนี้

ดูสิดู๊ =[]= ฉันยืนรอหัวโด่เด่ ยังมีหน้ามาเดินเอ้อระเหยลอยชายอยู่ได้

เขาคงกำลังคิดว่าตัวเองหล่อล้นฟ้า =/\=” ฉันพึมพำ

จริงของหล่อน แต่หมอนี่มันหล่อจริงๆ นะ =..=”

มันก็จริงค่ะอาจารย์ แต่เขาก็ไม่ได้สร้างความประทับใจให้พวกเราไม่ใช่เหรอคะ =_=”

จริงของหล่อน ยัยน่ารัก เธอนี่มันทั้งสวยน่ารัก ทั้งฉลาด พูดจาถูกใจฉันจริงๆ ^_^”

อาจารย์สมชายลูบหัวฉันปอยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เราสองคนมีความเห็นตรงกัน

เธซิส ครูไม่ได้บอกนายหรอเหรอว่าให้มาตรงต่อเวลา

ยัยนี่ก็มาสายไม่ใช่เหรอ =__=”

หมอนั่นชี้มาทางฉัน O[]O ตาบ้านี่ทำไมชอบสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นอยู่เรื่อย

แต่แม่นี่มาเร็วกว่านายนะยะพ่อหนุ่ม

โล่งอกที่อาจารย์ช่วยปกป้องมากกว่าจะหาเรื่องทำโทษ

มาสาย หรือมาสายกว่า ยังไงพวกเราก็จะโดนลงโทษอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ ^=_=”

ใช่สิ ฉันลืมเรื่องลงโทษไปเลย อ้ายยย O[]O น่ากลัว

อาจารย์คะ นักเรียนมาสายที่อาจารย์เรียกมา มีแค่เราสองคนแค่นั้นเหรอคะ TTOTT”

ก็ใช่น่ะสิเอสเซ มีแต่เธอกับเธซิสเท่านั้นแหละที่ฉันเลือกมาลงโทษวันนี้ ส่วนคนอื่นๆ ฉันยกให้อาจารย์คนอื่นดูแลไปแล้วอาจารย์ทำท่าสะบัดผมไปหนึ่งหน ทั้งที่ไม่มีผมจะให้สะบัด

แล้วทำไมต้องเลือกเราสองคนมาทำโทษรวมกันคะ TT-TT”

ก็ฉันเห็นดวงพวกเธอคงจะสมพงกันดี แล้วก็พวกเธอก็คล้องจองกันด้วย เอสเซ กับ เธซิส ฟังดูสูงส่งและทำให้นึกถึงงานอันน่าปวดหัวสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

นั่นเหรอเหตุผล! ช่างฟังไม่ขึ้น โอเค...ชื่อเราสองคนมันคล้องจองกันก็จริง แต่ว่าดวงเราไม่สมพงกันสักนี๊ด >A<

วันนี้พวกเธอไปทำความสะอาดห้องเรียนดนตรีสากลที่อาคารหนึ่งแล้วกัน ฉันบอกอาจารย์เพทายให้ไปเปิดห้องไว้ให้แล้ว ส่วนอุปกรณ์ทำความสะอาดฉันก็เอาไว้ให้พวกเธอแล้ว หากพรุ่งนี้พวกเธอมาสายอีกฉันก็จองหอประชุมอเนกประสงค์หนึ่งไว้ให้เสร็จสรรพ ^_^”

เฮ้อ O[]O”

น้ำลายเอสเซ น้ำลายหล่อนจะหยด ไม่ต้องทำหน้าเหมือนหิวโหยบทลงโทษขนาดนั้น ^_^” อาจารย์พูดติดตลก

หนูเปล่านะคะอาจารย์ หนูแค่...

เอาล่ะ ไปทำงานได้แล้ว พวกเธอคงไม่อยากค้างคืนในโรงเรียนหรอกใช่ไหม รีบไปทำหน้าที่ของพวกเธอซะ

อาจารย์ชี้นิ้วไปยังอุปกรณ์ทำความสะอาดครบเซ็ตที่วางอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึง บางทีฉันกำลังคิดว่ามันอยู่ใกล้เกินไปเสียด้วยซ้ำ ไม่ค่อยน่าประทับใจสักเท่าไหร่ =..=^

เอ้อ ถ้าทำงานเสร็จกันแล้วก็ล็อคห้องไว้ด้วยล่ะ ฉันต้องไปจัดการงานชิ้นสำคัญต่อ

อาจารย์หายเข้าไปหลังบานประตูห้องพักครู ทิ้งฉันให้อยู่กับตาเธซิสสองต่อสอง ฉันหันไปมองดูตานั่น เขาไม่ได้สนใจฉันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา เขาเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่อาจารย์ให้มาแล้วเดินนำหน้าตรงไปที่อาคารหนึ่ง ฉันแบกอุปกรณ์ที่เป็นส่วนของฉันเองเดินตามเขาไปพร้อมกับทำหน้าทำตาละเล้นใส่ไปตลอดทาง บางทีก็เผลอหลุดทำต่อหน้าเพื่อนร่วมโรงเรียนไปบ้าง แต่ก็พอจะทนแบกหน้าเดินต่อไปได้

อาคารหนึ่งเป็นอาคารไม้หนึ่งชั้นยกพื้นเตี้ยๆ ประกอบด้วยบันไดสามขั้น ตัวอาคารยาวไปเกือบจะติดกับตึกคหะกรรม ความเก่าแก่ของอาคารนี้มีมากพอที่ฉันจะออกความเห็นควรว่ามันน่าจะถูกรื้อทิ้งไปตั้งนานแล้ว เพราะมันเป็นอาคารที่ไม่เพียงแต่เก่าธรรมดา ทั้งยังดูน่าสยองขวัญอีกด้วย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันอยู่โรงเรียนนี้มาสองปีครึ่งแล้ว แต่ไม่เคยสังเกตุอาคารนี่จริงๆ จังๆ จนกระทั่งถูกสั่งให้มาทำความสะอาดมันนี่แหละ

เอี๊ยดดด!

นี่ขนาดเพิ่งก้าวขึ้นบันไดขั้นแรกนะ เสียงยังดังขนาดนี้ นายแน่ใจเหรอว่าถ้าเข้าไปในนั้นแล้วมันจะไม่ถล่มทับหัวนายน่ะ ^=_=”

ดูเหมือนว่าบทเรียนแรกจะไม่ได้ทำให้ใครบางคนฉลาดขึ้นเลย (^-_-)” เขากล่าวเสียงเข้ม

ไม่เข้าใจ O_O?”

เรื่องเมื่อวันศุกร์ฉันยังไม่ลืมนะ หรือว่าเธอลืมไปแล้ว อยากให้ฉันทวนบทเรียนแรกอีกไหม ^3^”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นทำให้ฉันขนลุกชั่วคราว แต่นึกขึ้นมาได้ว่าเขาบอกเอาไว้แล้วว่า

อ้อ เดี๋ยวๆ ฉันจำได้ว่านายเคยบอกเอาไว้ว่า แต่อย่าติดใจรสจูบฉันล่ะ เพราะฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกรอบสอง ฉันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องกลัวไม่ใช่เหรอ โฮ๊ะๆ ^[]^“

แสดงว่าเธอติดใจจูบฉัน ^=_=”

ก็ใช่ เอ้ย ไม่ใช่ O///o”

“^_^”

ยิ้มอะไร =_=”

ฉันไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะไม่มีต่อหากเธอไม่รู้สึกติดใจ ฉันบอกแต่ว่าถ้าเธอติดใจรสจูบฉันจะไม่มีอีกรอบสอง ^O^”

นี่นายขาดแคลนจูบมาแต่ไหน เป็น Kiss Monster รึยังไงฮะ ^=_= และอีกอย่าง ฉันไม่เข้าใจว่านายหมายถึงอะไรเรื่องที่ฉันไม่ฉลาดขึ้น

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงยังไงล่ะยัยเด็กบ้า ^=[]=”

จะให้ฉันเรียกพี่เหรอ ^=O=”

ก็ฉันอายุมากกว่าเธอ อย่างน้อยก็หนึ่งปี =O= เธอต้องเรียกฉันว่าพี่เธซิส ไม่ใช่ใช้คำสรรพนามว่านาย มันไม่สุภาพยัยเด็กโง่

ก็ทำตัวให้สมเป็นรุ่นพี่ซี่ ^=..=” ฉันลากเสียง

เธอหมายความว่าฉันไม่ได้ทำตัวสมเป็นรุ่นพี่อย่างนั้นเหรอ หมายความว่ายังไง ^=[]=” แล้วก็ตวาดใส่ฉันอีกหน

ที่แท้นายก็ไม่ค่อยฉลาดเหมือนกันกับฉัน เรามันพวกเดียวกันเลยนะ ต่างตรงที่ว่านายน่ะชอบทำตัวงี่เง่ายังไงล่ะ ตวาดฉันอยู่ได้ ฉันทำอะไรผิดห๊ะ ถึงได้ไม่ชอบฉันขนาดนั้น ^=[]=”

เถียงกับเขาทีไร ปาไปครึ่งวันทุกที ^=_=

ก็เพราะเธอทำให้ฉันนึกวัน...วันที่ฉันโดนบอกเลิก

วันที่โดนบอกเลิก แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันห๊ะ ฉันไม่ได้เป็นสาเหตุทำให้แฟนเก่านายบอกเลิกสักหน่อย -[]- เธอบอกเลิกนายเพราะนายไม่รู้จักโตต่างหากล่ะ

ก็เธอนั่นแหละต้นเหตุ

ยังไง ^- -“

ก็เพราะว่า...

แทนที่จะได้รับคำตอบ ตาบ้านั่นกลับหันหลังให้ฉันแล้วเดินเข้าไปในอาคารไม้ผีสิง ตรงไปยังห้องเรียนดนตรีสากล เขาหายไปหลังประตูไม้ขนาดทรงสูง มันดูเก่าจริงๆ พื้นไม้สีดำเครอะไปด้วยฝุ่น ฉันชักสงสัยแล้วว่ามันเคยถูกทำความสะอาดบ้างรึเปล่า และถ้าหากฉันกับเธซิสไม่ได้มาเรียนสาย มันอาจจะไม่ถูกทำความสะอาดเลยก็ได้

ฉันเดินผ่านประตูนั่นมา เสียงประตูบานพับดังอี๊ดอ๊าดน่าสยิวกิ๋วสุดๆ ภายในตัวห้องตกอยู่ในความมืดเสียส่วนใหญ่ มีเพียงแสงสว่างที่ลอดผ่านช่องลม เครื่องดนตรีบางชนิดถูกเก็บไว้ในตู้ไม้ที่มีประตูบานกระจก เมื่อมองไปจนรอบห้องฉันก็เกิดสงสัยขึ้นมาว่าคู่ขา ไม่ใช่สิ ศัตรูฉันหายไปไหน

พี่เธ...ซิส ขาที่สั่นทำให้น้ำเสียงฉันฟังไม่มั่นคง

ฉันไม่ได้กลัวนะ แค่รู้สึกหวิวๆ และเริ่มต้นไม่ถูก ฉันควรจะเริ่มทำความสะอาดจากตรงไหนดี แล้วตาบ้านั่นหายไปไหนกันนะ เรียกชื่อไม่ขานรับเหมือนหมาไม่รู้จักชื่อตัวเองไปได้

เอาล่ะ ก่อนอื่นต้อง...เปิดหน้าต่าง ฉันวิ่งทักๆ ตรงไปที่หน้าต่าง

ผาง!

โฉมเอ้ย โฉมงามอร่ามแท้...

เสียงเพลงตั้งแต่สมัยแม่ฉันยังไม่เกิดก็บรรเลงกึกก้องอยู่ในหัวฉัน เมื่อภาพชายหนุ่มร่างสูงยาวคราวเปรตกำลังเก็บดอกชบาสีชมพูส่งให้หญิงสาวหน้าขาวมลปรากฏขึ้นตรงหน้า

เปรตที่ว่าไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็นพี่ชายแดนที่กำลังยืนจีบยัยแฟรี่สาวงามประจำโรงเรียน ทำให้หูฉันร้อนระอุเพราะความเดือดดาลภายในอก เท่าที่สังเกตุนะ เทพบุตรสุดหล่อทำให้ฉันเดือดทีไหร เขาต้องกลายเป็นเปรตในสายตาฉันทุกที ฉันคิดว่ามันเป็นความคิดที่ค่อนข้างหยาบคาย

เอาละ! งั้นฉันจะคิดใหม่ เทพเจ้าตัวยาวกับนางฟ้าตกสวรรค์ และเมื่อฉันยอมเปลี่ยนแนวความคิดเกี่ยวกับสองคนนี้ให้ฟังดูดีได้แล้ว แต่มันก็ไม่ได้ช่วยลดอุณหภูมิในร่างกายฉันได้อยู่ดี มือน้อยจึงค่อยดึงหน้าต่างกลับมาทีละนิด เหลือไว้เพียงช่องว่างแต่พอยื่นมือออกไปเพื่อขว้างแปรงลบกระดาน แล้วรีบปิดหน้าต่างทันที

โป๊ก!

ทั้งแม่นทั้งเสียงดังฟังชัดเสียด้วย

โอ้ย!” นั่นมันเสียงพี่ชายแดนนี่หน่า ใครวะ เฮ้ แน่จริงออกมาสิไอ้ลูกหมา

ฉันนั่งลงกับพื้นรู้สึกเจ็บแปลบที่โดนเรียกว่าไอ้ลูกหมา TT_TT ให้ตายเถอะ นี่ฉันกำลังจะทำตัวเป็นศัตรูกับพี่ชายแดนใช่ไหม

น้องแฟรี่ไปรอพี่ที่ห้องสหกรณ์ พี่จะไปตามหาตัวคนโยนแปรงลบกระดานนี่

แย่แล้ว TT~TT ถ้าพี่ชายแดนเข้ามาที่นี่ เขาก็ต้องเห็นฉัน แล้วฉันก็จะโดนเกลียด ปกติพี่เขาก็ไม่ค่อยสนใจอยู่แล้ว ถ้าหากโดนเกลียดไปอีกฉันต้องบ้าแน่ๆ

อย่าให้จับตัวได้นะ เสียงฝีเท้าก้าวขึ้นบันได เขาเดินตรงมาทางห้องนี้

ฉันรีบลุกขึ้นมองหาที่ซ่อน

หมับ!

อ้า...อุ๊บ อือ OxO”

ฉันพยายามดิ้นเพราะโดนปิดปาก ผีอำแน่เลย TTOTT แง้ๆ ใครก็ได้ช่วยเอสเซด้วย แม่จ๋า หนูโดนผีอำ

เมื่อกี้เธอทำอะไร

อ้าว! ตาเธซิสหรอกเหรอ แล้วเขามาหายใจรดหูฉันทำไมเนี่ย

แกร๊ก!

ยังไม่ทันได้ตอบ เพราะเขาไม่ยอมปล่อยมือออกจากปากฉัน ทั้งยังลากลึกเข้าไปหลังห้องอีก จากนั้นฉันก็ถูกยัดเข้าไปในช่องว่างระหว่างเสาแคบๆ ช่องหนึ่งที่พออยู่ได้แต่คนเดียว

ออกมานะไอ้ลูกหมา เสียงพี่ชายแดนตะโกนลั่น

คราวนี้ฉันสั่นยิ่งกว่ากลัวผีเสียอีก ถึงแม้ว่าตอนนี้จะรู้สึกวังเวงมากเพราะรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในเสาบ้าน ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าพวกผีๆ พากันอยู่เข้าไปได้ยังไง แคบและอึดอัดชะมัด =O=

นายมาที่นี่ มีอะไรสำคัญรึเปล่า น้ำเสียงพี่เธซิสฟังดูเหมือนคนมีเหตุมีผลขึ้นมาหน่อย ทั้งยังดูมันใจเสียเหลือเกินว่าจะไม่โดนพี่ชายแดนต่อยเอาหากมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้น

แล้วนาย...เธซิส มาทำอะไรที่นี่ น้ำเสียงนั้นไม่มีคำว่าไว้วางใจปนอยู่เลย

มาทำความสะอาดห้องนี้

ฉันได้ยินเสียงถังน้ำเคลื่อนที แต่ก่อนหน้าที่มันจะเคลื่อนที่นั่นเป็นเสียงเตะ หมอนี่ชอบใช้มือที่สามเคลื่อที่สิ่งของรึยังไงนะ

เมื่อกี้นี้นายเป็นคนเปิดหน้าต่างรึเปล่า พี่ชายแดนถาม

ฉันยังไม่แตะหน้าต่างสักบานตั้งแต่มาถึงที่นี่ พี่เธซิสพูดน้ำเสียงสบายๆ

มีใครอยู่ในห้องนี้กับนายรึเปล่า

มี

ฉันขนลุกอีกแล้ว หมอนี่คงไม่คิดจะบอกหรอกใช่ไหม แล้วเขาลากฉันมาไว้ในเสานี่ทำไมถ้าเขาคิดจะบอก (T~T)

ใคร

ก็เงาฉันไง

ช่างเป็นคำตอบที่กวนประสาทสิ้นดีพี่เธซิส หากว่าพี่จะโดนพี่ชายแดนอัดสักรอบฉันก็คงจะไม่ว่าอะไร ที่จริงฉันก็สมควรโดนอัดเหมือนกันนะ แต่ฉันไม่อยากถูกเกลียด และมันก็เป็นไปไม่ได้อีกนั่นแหละ

นายกำลังเล่นลิ้นกับฉันรึยังไงน้ำเสียงพี่ชายแดนฟังดูเกรี้ยวกราด

ฉันเองยังไม่เคยเห็นเด็กเทพโกรธมาก่อน ยกเว้นพี่เธซิสที่หลุดออกจากความเป็นเทพมาชาติกว่าแล้ว

ล้า ล๊า ลา ล้า ล๊า ลา แบบนี้ต่างหากเขาถึงเรียกว่าเล่นลิ้น

นายเป็นคนปาแปรงลบกระดานใส่หัวฉันเหรอ รึว่านาย...ไม่พอใจที่ฉันจีบแฟรี่

ปาแปรงลบกระดานใส่หัวนาย คราวนี้น้ำเสียงพี่เธซิสแฝงเอาไว้มากกว่าคำว่างุนงงเสียอีก อะไรทำให้นายคิดว่าฉันจะไม่พอใจที่นายจีบแฟรี่

ก็นายชอบเธอตอนที่นายมีโอกาสเข้าร่วมโครงการตักจอกแหนอะไรนั่น

เขาหึงยัยนางฟ้านั่นใส่พี่เธซิสอีกเหรอเนี่ย ผู้ชายเวลาหึงนี่งี่เง่าสิ้นดี (พอๆ กันกับเวลาผู้หญิงหึงเลย เหมือนที่ฉันทำเมื่อกี้นี้ไง แหะๆ ^~^ ลืมไปได้ไงเนี่ย)

น่าคิดเสียงพี่เธซิสช่างน่าไว้วางใจ (น้อยที่สุด) ตกลงฉันต้องไม่พอใจนายที่นายจีบแฟรี่ แล้วฉันก็ต้องโยนแปรงใส่หัวนายใช่ไหม

นายพูดเหมือนกับว่ามีคนอื่นที่ทำแบบนั้น พี่ชายแดนสงสัย

นายไม่เคยสงสัยว่าอาจจะมีใครอื่นจงใจทำร้ายแฟรี่มากกว่าทำร้ายนาย นายก็เป็นที่สนใจของสาวๆ ทั้งโรงเรียนไม่ใช่เหรอ นายก็รู้ว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้เป็นแฟนกับผู้ชายที่เพอร์เฟคทุกประการ ไม่มีความสุขหรอก

... เงียบไปชั่วอึดใจ

คราวนี้ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าแห่งความเร่งรีบวิ่งออกจากห้องไปแล้ว รีบจนเจ้าตัวลื่นล้มดังโครม ทำให้อาคารไม้ส่งเสียงเอี๊ยดแอ๊ดอีกครั้ง ก่อนทุกสิ่งทุกอย่างจะเงียบลง เหลือเพียงเสียงน้ำไหลลงจากผ้าขี้ริ้วลงในถังน้ำ

 

 



Talks :
อ่านแล้วเม้นกันด้วยนะจ้ะ
เป็นกำลังใจแก่นักเขียนค่ะ

 

 

Rewrite : 03. September 2008

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น