Vampire Wicked รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนกล

ตอนที่ 9 : บทที่ 7 จุมพิตต้องห้าม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    26 มิ.ย. 62

บทที่ 7 จุมพิตต้องห้าม


ผมขยับเข้าไปใกล้ร่างบาง ยิ่งมีโอกาสได้เห็นใบหน้าเรียวสวยที่ปากผมบอกว่าขี้เหร่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ผิวขาวใต้แสงเทียนนวลเนียนราวสีเปลือกไข่ แก้มเปล่งปลั่งเป็นสีชมพูระเรื่อแม้ในยามที่เจ้าตัวนอนคลุกฝุ่นจนมอมแมมเหมือนลูกหมาลูกแมว ซึ่งขัดกับภาพลักษณ์สาวมั่นหัวสูงท่าทางเย่อหยิ่งจนผมอดสงสัยตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงได้โมโหเธอยิ่งนักยามที่เธอตื่นขึ้นมา ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงได้รู้สึกเกลียดเธอเข้าไส้ถึงขั้นอยากจะทำร้าย หรืออาจจะเป็นเพราะความปากกล้าของเธอ ที่ทำให้ผมรู้สึกตงิดใจตั้งแต่ครั้งแรกที่รับเธอขึ้นรถแล้ว

อลิซาเบธ ผมอยากฆ่าคุณทุกครั้งที่คุณปริปากพูด...แต่ทำไมทำไม่ลงสักที” ผมไล่นิ้วไปตามเรือนผมสีทองนุ่มสลวยของเธอ สีผมนี้หรือที่ผมบอกว่าน่าเกลียด แท้จริงผมแค่ยึดติดกับสีน้ำตาลแบบผมของนิชา เลยต่อว่าอลิซาเบธไปแบบนั้น จริงๆ แล้วเรือนผมนี่มันก็เหมาะสมกับเธอดี

ร่างบางขยับเพียงเล็กน้อย ผมรีบชักมือกลับแทบไม่ทัน สักพักเจ้าตัวก็ครวญครางน้ำเสียงแผ่วเบา

ไปปารีสทั้งที อย่าลืมซื้อเครื่องสำอางกับน้ำหอมมาฝากหนูด้วยนะคะแม่ หากจะแวะไปมิลานยิ่งห้ามลืมขนเสื้อผ้าสวยๆ มาให้ลิซซี่ด้วยนะคะ”

อย่าบอกนะว่าเธอละเมอน่ะ” ผมวางมือลงบนหน้าผากแล้วเขย่าตัวเธอ ผู้หญิงคนนี้ปลุกยากกว่าที่ผมคิด เมื่อวันก่อนผมเคยพยายามปลุกเธอแต่รู้สึกว่าที่ทำไปทั้งหมดช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี เพราะยัยผู้หญิงนี่ไม่ยอมตื่นขึ้นมาเลย ผมไม่รู้ตัวว่าจ้องเธออยู่นานเท่าไร ทว่าความสงบที่เกิดขึ้นหยุดผมเอาไว้ในท่าเดิม จนกระทั่งมือเล็กยกขึ้นกุมมือผมเอาไว้เร็วไว จนผมสะดุ้งตกใจเพราะตั้งตัวไม่ติด ร่างบางลุกตึงตังขึ้นมานั่งจ้องหน้าผมตาไม่กะพริบ หากแต่แววตาเลื่อนลอย พอมองอย่างนั้นได้สักพักเธอก็หลับตาลงทั้งที่ยังนั่งอยู่ ก่อนจะลืมขึ้นมาใหม่สะลึมสะลือ แล้วค่อยเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้

คุณเป็นใคร” เธอเอียงหน้าถาม

ผมจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าอ่อน ด้วยสภาพแน่นิ่งไม่ไหวติงหรือแม้แต่ปริปากพูด และรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักดวงตาของเธอ ดวงตาคู่สีฟ้าที่เหมือนกับนิชา หากแต่ไม่ใช่ตัวเธอ

ตัวคุณใหญ่เหมือนหมีเลยรู้ไหม ง่วงจังเลย ทำไมเตียงฉันถึงนอนไม่สบายตัวก็ไม่รู้” แขนเล็กโอบกอดผมไว้ก่อนเจ้าตัวจะซุกหัวไว้บนอก “หมีขั้วโลกเหนือสินะถึงได้เย็นแบบนี้ แต่ไม่เป็นไรหรอก นอนท่านี้สบายกว่าเมื่อครู่เยอะเลย”

หลังจากนั้นเธอก็นิ่งไป ไม่ดิ้นหรือกระดิกแม้แต่ปลายนิ้วมือ น่าแปลก ที่ผมไม่ยักจะหงุดหงิดใส่เธออย่างเมื่อเช้า เพียงแค่สงสัยที่ดันตกใจตอนเธอลุกขึ้นมาเท่านั้น

ฮึ...ผู้หญิงคนนี้ทำให้ลูคัสเสียขวัญอย่างนั้นหรือ นายคงประสาทไปแล้วจริงๆ

 

ผมอุ้มร่างบางลงมาชั้นล่าง ยืนอยู่เบื้องหน้าน้องชายที่หลับสนิทเหมือนโดนวางยาสลบ เตะเท้าเขาสองสามที ก่อนคนถูกเตะจะลุกตึงตังขึ้นมายืนตัวตรงอย่างกับทหาร เขาเรียกชื่อผมน้ำเสียงตกอกตกใจก่อนตีหน้าจริงจัง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเหลือบมาเห็นร่างบางในอ้อมแขนผม

พี่ทำอะไรเธอ”

ฉันว่าจะลากเธอออกไปโยนลงแม่น้ำให้ปลากิน แต่กลัวนายจะสติแตกเสียก่อนเลยไม่ทำแบบนั้น” ผมเอ่ยหน้านิ่ง ทั้งที่ในใจนึกขำขันน้องชายอยู่มากในระดับหนึ่ง ดีแลนแสดงทีท่าตกประหม่าแทบจะทันที

ผมไม่รู้ตัวเลยว่าพี่มาพาเธอออกจากห้องไปได้ยังไงก็ในเมื่อผมร่ายมนตร์ป้องกันไว้อยู่”

ฉันไม่ได้มาเอาเธอไปจากห้องนี้ แต่ชั้นบนต่างหาก”

เป็นไปได้ไงก็ในเมื่อผมเห็นเธอเดินเข้าไปในห้องนี้”

ตอนที่นายเห็นน่ะ วาเลนเซียอยู่ที่ไหน”

วาเลนเซียก็อยู่...” สีหน้าครุ่นคิดของดีแลนติดจะตึงเครียดขึ้นมาทันตาเห็น ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วเคาะไม้กายสิทธิ์ลงบนประตูสามหน ตามมาด้วยพาร่างตนพุ่งพรวดเข้าไปในห้อง ผมจึงอุ้มอลิซาเบธตามเข้าไปในนั้น

ใต้ผ้าห่มหนามีร่างของใครนอนหลับอย่างสบาย ดีแลนเดินอ้อมไปดูพร้อมฉายตะเกียงส่องหน้าเด็กสาวที่นอนหลับตาพริ้ม ใบหน้าเติมแต่งไปด้วยรอยยิ้มราวกับเจ้าตัวกำลังฝันหวาน เมื่อดีแลนปัดปอยผมออกจากหน้าของเธอ เสียงเล็กจึงครางออกมาแผ่วเบา

ท่านลูคัสหรือคะ”

วาเลนเซีย” น้องชายผมที่แอบชอบสาวน้อยคนนี้มาเป็นแรมปีคงรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยที่เธอดันเรียกชื่อพี่ชายเสียเต็มปากเต็มคำขนาดนี้

ฉันไม่กลัวท่านหรอกค่ะ หากท่านจะดื่มเลือดฉันล่ะก็ ฉันจะยอม”

ขอบใจมากวาเลนเซีย ฉันกินยาของดีแลนจนอิ่มแล้ว” ผมบอก

สาวน้อยลุกขึ้นนั่งมองมาทางผมหน้าตาผวาก่อนจะหันไปทางน้องชาย

ดีแลน นายอีกแล้วหรือ ตื่นขึ้นมาเห็นหน้านายแบบนี้ เสียอารมณ์ชะมัด”

ต้นเหตุที่ทำให้สาวน้อยหน้าหวานเสียอารมณ์ถึงกับชะงักชั่วครู่ แต่ก็ไม่ละเลยหน้าที่

กลับไปนอนที่ห้องของเธอได้แล้ว นี่ห้องของคุณอลิซาเบธ ตอนเช้าฉันมีเรื่องจะต้องจัดการกับเธออีกเยอะ อยากรู้นักว่าทำไมถึงต้องปลอมตัวเป็นคุณอลิซาเบธเพื่อเข้ามาในห้องนี้” ดีแลนเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง

ปล่อยแขนฉันนะดีแลน นายทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง นายทำกับเพื่อนของนายแบบนี้หรือ โอ๊ย...ฉันเจ็บนะ” วาเลนเซียตัดพ้อพลางเบ้ปากใส่ดีแลน

ขอโทษที่ผมสะเพร่า แล้วอาการของพี่เป็นยังไงบ้าง” ดีแลนหันมาถามผมสีหน้าวิตก ไม่ได้สนใจวาเลนเซียที่กำลังเรียกร้องความสนใจจากพวกเราไม่หยุด ผมรู้อยู่หรอกนะว่าเธอไม่ได้รู้สึกเจ็บเพียงเพราะดีแลนจับมือเบาๆ หรอก แต่ต้องการให้ผมสงสารและให้ความสนใจต่อเธอ

ดีขึ้นแล้ว แต่จะดีเหมือนกันหากนายจะเตรียมยามาไว้ให้ฉันสักสองถ้วยสำหรับคืนนี้ เพราะฉันไม่กล้ารับปากว่าจะไม่ทำอะไรอลิซาเบธหากคำสาปออกฤทธิ์ขึ้นมาอีกกะทันหัน ตอนนี้นายรีบพาวาเลนเซียกลับไปที่ห้องเถอะ”

แล้วผมจะรีบกลับมา”

ท่านลูคัส” เสียงแหลมสูงร้องเรียกชื่อผมดังจนแสบแก้วหู

ให้มันได้อย่างนี้สิ” ผมส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนจะรู้สึกเจ็บบริเวณหน้าอกเหมือนมีอะไรกำลังบิดเนื้อผมอยู่ ตามมาด้วยการดึงหนังคอราวกับจะลอกหนังไก่ ผมก้มหน้าลง เห็นหญิงสาวในอ้อมแขนกำลังสะบัดศีรษะอย่างบ้าคลั่ง ใช้หมัดทุบตัวเองแรงก่อนจะลืมตาขึ้นมาแล้วกะพริบรัว

ปล่อยฉันลงนะแวมไพร์บ้า”

ดูเหมือนว่าเสียงของวาเลนเซียจะปลุกเธอได้สำเร็จสินะ เธอทุบกำปั้นลงบนหน้าออกผมไม่บันยะบันยัง อารมณ์ฉุนเฉียวในตัวผมถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง ผมเลยปล่อยเธอลงบนพื้นตามคำสั่ง ตอนเธอนอนหลับผมก็ยังใจอ่อนอยู่บ้าง แต่ลืมตาขึ้นมาส่งเสียงร้องแบบนี้กลับทำให้ผมอยากกวนประสาทเธอขึ้นมาทันที

แวมไพร์ประสาท” อลิซาเบธถีบเท้าผมเหมือนเด็กสามขวบโดนขัดใจ “ฉันเจ็บก้นเป็นนะ โอ๊ย...”  เธอครวญครางน้ำตาอาบแก้ม แต่แววตาเอาเรื่องน่าดูขณะพยายามลุกขึ้นมา

ผมทำตามคำขอร้องของคุณนะ”

เพี๊ยะ มือเล็กตบหน้าผมจนรู้สึกชา ความร้อนรุ่มจึงก่อตัวขึ้นในใจผมอีกครั้ง

คุณมันบ้าพลัง ปล่อยกันลงเบาๆ หน่อยก็ได้ โอ๊ย...นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ง่วงชะมัดเลย ทำไมฉันต้องมาสู้รบปรบมือกับแวมไพร์เถื่อนนี่ด้วยนะ” บ่นอุบอิบไปตามประสาโดยไม่รู้ตัวเลยว่าเธอได้ทำให้ผมโกรธสุดขีดแล้ว

ตื่นขึ้นมาก็สร้างเรื่องเลย ผมน่าจะหักคอคุณทิ้งเสียตอนที่ยังหลับอยู่ ไม่อย่างนั้นก็โยนออกนอกหน้าต่างให้ตกลงไปตายในบ่อปลาหลังคฤหาสน์ยังจะดีเสียกว่า” ผมบีบแขนเล็กเอาไว้ เธอพยายามจะชักแขนกลับพลางเบ้ปากเพราะทนความเจ็บปวดไม่ไหว ก่อนจะใช้มืออีกข้างมาตีหน้าผมจนเกิดเสียงดังอีกครั้ง

ผมกัดฟันกรอดอย่างพยายามกดอารมณ์ แต่แล้วความอดทนก็สิ้นสุดลง ณ วินาทีนั้น แรงมหาศาลที่ผมมีในตอนนี้สามารถเหวี่ยงร่างบางขึ้นไปบนเตียงได้อย่างสบาย คนถูกเหวี่ยงร้องโอดครวญและต่อว่าผมอีกเป็นชุด มันยิ่งทำให้ผมยิ่งหน้ามืดหนักกว่าเดิม และเมื่อผมโกรธ ผมมักหมดปัญญาที่จะควบคุมร่างกายและจิตใจของตัวเองได้อีกต่อไป เนื่องจากว่าฤทธิ์คำสาปที่ซ้อนคำสาปได้เปลี่ยนแปลงให้ผมกลายเป็นแวมไพร์เลือดเย็นและป่าเถื่อน ทั้งที่บางครั้งผมไม่เคยต้องการให้มันเป็นแบบนั้นเลยก็ตาม เพราะฉะนั้นอลิซาเบธจึงไม่ควรยั่วโมโหผมเลย ไม่สมควรเลยจริงๆ โดยเฉพาะวันที่คำสาปมักแผลงฤทธิ์มากกว่าปกติอย่างค่ำคืนนี้

ผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ มือที่เต็มไปด้วยพลังกำลังกดร่างบางลงบนที่นอนอย่างไร้ความปรานี

ปะ...ปล่อยนะ” เมื่อม่านดวงตาปิดลง หยาดน้ำใสๆ ก็ไหลรินอาบแก้มของเธอ “อย่าทำแบบนี้นะลูคัส”

อย่าทำแบบนี้นะลูคัส” เสียงนิชาเมื่อครั้งที่ผมพยายามจะจูบเธอเมื่อหนึ่งปีก่อนสะท้อนอยู่ในหัวทำให้ผมชะงักชั่วครู่ ตอนนี้ผมจึงรู้สึกสงสารเด็กสาวที่อยู่ในมือเป็นครั้งแรก น้ำตาแห่งความเจ็บปวดทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะช้อนร่างบางขึ้นมาแล้วหรี่ตามองอย่างพิจารณา

คุณใจร้ายกับฉันจัง ฮึกๆ” เธอไอออกมาพร้อมสะอื้น ขอบตาแดงก่ำ

นิชา” ผมผลักร่างบางลงนอนบนเตียงพร้อมกับโน้มตัวลงต่ำ มือทั้งสองข้างกดแขนเธอไว้

ลูคัส ปล่อยฉันนะ”

ภาพนิชากำลังพยายามดิ้นขัดขืนปรากฏขึ้นมา แม้ว่าเสียงที่ผมได้ยินจะไม่ใช่เสียงของเธอก็ตาม แต่คราวนี้ผมจะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปอีกแล้ว ตอนนี้เซอร์คัสไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมจะทำอะไรกับเธอก็ได้ตามที่ผมต้องการ เขาไม่มีวันมาช่วยเธอได้หรอก

นิชา ผมดีใจที่คืนนี้มีเพียงเราสองคน”

ลูคัส ฉันอลิซ...” ร่างบางดิ้นพรวดอยู่ในมือแต่ไม่มีปัญญาปลดตัวเองออกจากการคุมขังของผมได้

ผมมันคือปีศาจ

ผมมันคือจอมมาร

เพราะฉะนั้นผมจะฉวยโอกาสนี้เอาไว้ เพื่อทดแทนในสิ่งที่ให้ผมรู้สึกเจ็บปวดและเพื่อเป็นของขวัญปลอบใจหลังจากที่ผมต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดมาเพราะเลือดของเธอมาตลอดหนึ่งปี

คุณมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับฉัน” เสียงเล็กที่ร้องถามทำให้ผมลืมตาขึ้นมามอง

คุณไม่ใช่นิชา” ผมรู้สึกผิดหวังอย่างร้ายกาจ เสียใจจนแทบหมดเรี่ยวแรง

ฉันไม่ใช่นิชาอะไรของคุณนะ ฉันชื่ออลิซาเบธ อลิซาเบธ คอนวอลท์ คู่หมั้นของเอิร์ลหลุยส์ แคร์โรเวล คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้กับฉัน ไม่มีสิทธิ์...เข้าใจไหม”

ผมกำลังรู้สึกเหมือนถูกท้าทาย

อะไรคือสิ่งตัดสินว่าผมไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นกับคุณ”

ฉันเป็นคนตัดสิน” เธอขึ้นเสียงใส่ผมทั้งยังสะอื้น 

แล้วยังไง” ผมเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นทั้งที่หัวใจสั่นคลอน ผมไม่อาจหักห้ามใจตัวเองได้

คุณควรปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” แม้เธอจะตัดพ้อน้ำตานองหน้า แต่ผมกลับมองดูนัยน์ตาคู่สีฟ้าของเธออย่างหลงใหล สับสน และชิงชัง บวกกับความต้องการบางอย่างที่ผมไม่สามารถอธิบายได้ ดวงตาของเธอช่างเหมือนกับนิชาเกินกว่าผมจะหักห้ามใจได้ไหว

ผมลากคุณมาถึงที่นี่ ยังใช้คุณได้ไม่สมใจเลย ผมควรปล่อยคุณอย่างนั้นหรือ เสียใจด้วยนะคุณผู้หญิง คู่หมั้นของเอิร์ลหลุยส์ แคร์โรเวล ผมจะบอกให้คุณรู้เดี๋ยวนี้ ว่าผมนี่ละที่จะเป็นคนตัดสินใจว่ามีสิทธิ์จะทำอะไรกับริมฝีปากของคุณได้บ้าง ผม...ลูคัส คลีฟ เจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้ คือผู้ตัดสิน...ผมบอกคุณแค่นี้ เข้าใจรึยังล่ะ”

ผมกดริมฝีปากลงบนริมฝีปากของอลิซาเบธ บดขยี้มันอย่างไม่เห็นใจร่างเล็กที่พยายามต่อต้าน แล้วก็รู้สึกได้ว่าน้ำตาของลูกผู้ชายกำลังหลั่งไหลออกมาเพราะภาพหญิงสาวที่ผมต้องการจูบไม่ใช่เธอ น้ำตาของผมหยดลงบนดวงหน้าสวยของอลิซาเบธจนเธอเลิกขัดขืน ดวงตาคู่สีฟ้าอ่อนเบิกกว้าง แต่ผมไม่อยากมองจึงหลับตาลงแล้วทำในสิ่งที่ตนต้องการต่อไป จนเลือดจากริมฝีปากอวบอิ่มซึมออกมาแตะลิ้น กลิ่นเลือดหอมหวานทำให้ปากของผมไม่สามารถหยุดอยู่แค่นั้น มันเลื่อนต่ำลงไปตามลำคอขาว แล้วเขี้ยวยาวก็เบียดเสียดกันออกมาจากปากมุ่งเข้าสู่เป้าหมายโดยไม่ฟังเสียงหัวใจของผมที่พยายามต่อต้าน ไม่รับฟังแม้แต่คำวิงวอนขอร้องที่แทรกมาพร้อมๆ กับเสียงสะอื้น เพราะเลือดเพียงหนึ่งหยด...ที่หลุดเข้ามาในปากผม มันสามารถปลุกปีศาจร้ายให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาแล้วมันก็พร้อมที่จะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า เพียงแต่ตอนนี้...

ผมไม่ได้ต้องการทำร้ายเธอ แค่ต้องการชิมเลือดอันหอมหวานของเธอเท่านั้น...

ได้โปรด...ไว้ชีวิตฉันด้วยเถอะ ลูคัส” สิ้นเสียงร่างเล็กก็หมดสติไป ผมผละตัวออกมองดูดวงหน้าที่เคยอ่อนหวานน่ารักบัดนี้ซีดเซียวเพราะขาดเลือด หากแต่ของเหลวสีแดงสดที่ไหลลงมาตามลำคอขาวทำให้ผมอดใจไม่ไหวจนต้องก้มลงจัดการกับอาหารรสเลิศต่อราวกับหิวกระหายมาเป็นแรมปี

เลือดที่มีรสหวานแบบนี้...ผมดื่มครั้งสุดท้ายจากคอแฟนสาวพี่ชาย ไม่นึกเลยว่าผมจะมีโอกาสได้ชิมเลือดใครที่มีรสชาติคล้ายคลึงกันอีก หรือแท้จริงแล้วหอมหวานยิ่งกว่า ราวกับได้ชิมไวน์ดีที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้มาเป็นระยะเวลานานแสนนาน



 

:::Miss Glamour เจ้าชายอัศวิน เจ้าหุ่นกระบอก

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,375 ความคิดเห็น

  1. #3147 Love Actually (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 00:48



    เหมือนตาป่าเถื่อนนี่จะตกหลุมรักลิซซี่แล้วแฮะ

    แต่ก็นะ หัดอ่อนหวาน นุ่มนวลกับผู้หญิงหน่อยสิเฟ้ยยยยย

    #3,147
    0
  2. วันที่ 13 ตุลาคม 2553 / 12:33

    คิดถึงดันแคนจัง
    สู้ต่อไปหนุ่มน้อยแห่งรัติกาล

    กร๊าก ไม่รักหรอกลูคัสอะ555
    ยังทำตัวไม่น่ารักเท่าที่ควร

    #3,126
    0
  3. #3040 -yu...♥™- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 14:26
    นายยยย ดันแตนนนั้นจะฟ้องคาเมรอนนน 55555

    ไม่ยอมๆๆๆๆ ลูคยังไม่ได้สัมผัวเล้ยยย (อนาคต ยิ่งยืน และแน่นอน 555)
    #3,040
    0
  4. #3038 กาแฟ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 11:21

    กริ๊ด ๆ ๆ  >////////<  ดันแคนไปจับอะไรลิซซี่เค้าล่ะ พระเอกยังไม่ได้จับเลย  กริ๊ดๆ ๆ (แต่ทำไปมากกว่านั้นแล้ว =0= )  โดนทารุณอีกแล้วค่ะ ลิซซี่น้อยผู้น่าสงสาร TT  แต่ลูคัสอารมณ์ดีกาแฟก็พอใจแล้วค่ะ >////////<  (ไม่สงสารลิซซี่แล้วเรอะ =0=)  ยังไม่รู้เลยนะค่ะเนี่ยหัวใจผู้ชายอย่างสุดท้ายคืออะไร >///////< ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆค่ะ ><

    ปล.ลิซซี่ลืมเพราะถูกลบความทรงจำแน่ๆเลยค่ะ >< อย่าว่าแต่ลิซซี่เลยค่ะ ^^" กาแฟก็ลืมว่าลูคัสเรียกอลิซาเบธแบบนั้นตอนไหน (=0=)  สงสัยดีแลนมาลบความทรงจำกาแฟแน่ๆเลยค่ะ ><  (เลอะเลือนใหญ่แล้ว =0=)

    #3,038
    0
  5. วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 02:36
    สงสารดันแคนนะแต่ก็สมควร 555
    #3,035
    0
  6. #3034 nampao1525 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 01:03

    กรี๊ดดดดดดดงด้วย
    ท่านลูคน่ารักขึ้นนะเนี่ย
    555+  มีแอบย่องไปหาในห้องด้วย  - . , -
    เข้าไปทำไรหนอกรั๊กๆ
     ยัยลิซซี่นี่ก็เอาฮาเลยทีเดียว -_-;;
    หาว่าท่านลูคไปเตะก้านคอถึงในห้องเลยปวดคอ
     555+ คิดไปได้ยัยนี่
    อ่านไปหัวเราะไป ตลกดี
    อัพอีกๆๆๆๆๆ



    nampao1525

    #3,034
    0
  7. #2957 [,,yu - ï,,] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2552 / 11:14

    55555 คู่หมั่นของลิซซี่ แล้วก็เป็นสามีของลิลี่ในอนาคตคะ =O=!!

    (แหม ยัยนี่มันโกงเว้ยยย 55555)

    #2,957
    0
  8. #2584 “นู๋MeW♥” (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2552 / 17:44
    ชอบจังๆ>_<

    โหด เถื่อน ซาดิส โรคจิต

    นู๊ชอบข๊ะๆ ๆ โฮ๊ะๆๆ>_
    ลูคัส ส ซารังแฮโย ย ยย
    #2,584
    0
  9. #590 เมทัล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2552 / 07:00
    นิยาย๋ล้างแค้นอะไรกันรึเนี่ย
    โหดไม่บันยะบันยังเล้ยยยยยย
    #590
    0
  10. #526 หมายเลข9.5 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2552 / 23:37
    ทำไมพี่นาตแต่งโหดจัง
    #526
    0
  11. #270 sweetest (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2552 / 00:48
    น่าจะเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น



    รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนโหด มากคะ





    เพราะลูคัสโหดจิงๆ







    สงสารอลิซาเบธจาง~
    #270
    0
  12. #233 นามธรรม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 20:51
    อัพค่ะ
    #233
    0
  13. #232 จันทราส่องประกาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 20:31
    ลูคัสยิงธนูเก่งจังเลย


    555


    แต่ภาคนี้อารมณ์แปรปรวนจริงๆ

    น่าสงสารลิซ(ประโยคนี้มาได้ซะที อิอิ)


    อิอิ


    ^^
    #232
    0
  14. #231 ขนมจีบ+ซาลาเปา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 20:25
    ลูคัสทำรุนแรงอีกแล้ว
    #231
    0
  15. #230 boongkee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 18:13

    น่ากลัวตกที่ยิงธนูอ่า ถ้าวิ่งเร็วกว่านั้นหน่อย
    อลิซาเบธศพไม่สวยแน่ เหอๆ
    ตอนนี้เหมือนลูคัสจะใจดีขึ้นที่ให้พักผ่อน
    แต่ห้องมีแต่ฝุ่นจะให้พักผ่อนยังง๊ายยยย
    เฮอะๆ ตาลูคใจร้าย!!!

    รอพี่นาตแก้ปมอยู่น้าค้า สู้ๆค่ะ

    #230
    0
  16. #229 เฮอร์นี่ ;yllyo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 17:29
    อัพ goๆ
    #229
    0
  17. #227 Kim Seeda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 14:08

    เป็นเมียน้อยลูคัสป่ะ 555+

    ล้อเล่นๆ

    #227
    0
  18. #225 ยอดหญ้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 11:55
    คิดว่าน่าจะเป็น...คู่หมั้นของลิซซ๊๋

    555+ เดาเอา (ถ้าไม่ใช่แล้วมันป็นคัยฟ่ะ - -*)
    #225
    0
  19. #223 sialy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 11:46
    ขอตอบว่าเป็นลูกของ เซอร์คัสมั้งค่ะ

    เดาเอาไม่รู้จะตอบยังไงแล้ว

    fairy-devil16@hotmail.com
    #223
    0
  20. #220 อ้วนกลมขาว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 10:47
    ดันแคนหื่นเนอะว่ามั้ย

    อีตาลูคนี่ก็รุนแรงจริง

    ลิซซี่ตอนพารากราฟสุดท้ายน่าสงสารมากเลยค่ะ ฮือๆ T^T

    ลิซ fighting!!!!
    #220
    0
  21. #214 realovekill (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 20:02

    อัพพพพพพพพพพพพพพด่วนอยากอ่านมากเลย

    #214
    0
  22. #213 manaw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 19:40

    พี่ชายโนอาห์ชิมิ
    (เดา)

    #213
    0
  23. #210 chrysalis_devil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 18:55

    งะ อ่าน้าอยากอ่านต่ออะพี่สาว

    อัพ(โลภมานซะ)

    #210
    0