Vampire Wicked รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนกล

ตอนที่ 8 : บทที่ 6 คำสาปแห่งรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    26 มิ.ย. 62

บทที่ 6 คำสาปแห่งรัก


ณ หอคอยตะวันตก

หลังจากที่นำอลิซาเบธไปขังไว้ชั้นสี่ของคฤหาสน์ ผมก็นำตัวเองมากักขังไว้บนหอคอย ความเจ็บปวดรุมทำร้ายผมเหมือนทุกครั้ง ความร้อนในเลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกาย หัวใจของผมปวดร้าวเมื่อมองเห็นพวกเขามีความสุขอยู่ด้วยกัน ผมกระหายอยากจะสัมผัสตัวของนิชา แฟนสาวของพี่ชายผมที่ครั้งหนึ่งเคยได้ใช้เลือดถอนคำสาปให้กับชาวคลีฟทั้งตระกูล จนทุกคนได้กลายเป็นมนุษย์ปกติธรรมดา มีแต่ผมเพียงคนเดียวที่ไม่สามารถหลุดพ้นจากคำสาปนั้นได้ เนื่องมาจากว่า ก่อนที่นิชาและเซอร์คัสจะประกอบพิธีถอนคำสาป ผมได้ถือวิสาสะดื่มเลือดเธอเข้าไป และเคยพยายามเธอบีบบังคับเธอให้ดื่มเลือดของผมเองเพราะมันจะทำให้เธอรักผมได้ด้วยอำนาจแห่งมนตรา 

ในที่สุดตอนนี้...เลือดบริสุทธิ์ของเด็กสาวที่รักพี่ชายผมจนหมดหัวใจ ตรึงผมไว้ในคำสาป ทรมานผมเป็นระยะเวลามานานร่วมปี มันทำให้ผมมองเห็นภาพของเธอกับเซอร์คัส ทุกครั้งและทุกเวลาที่พวกเขามีความสุขด้วยกัน ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหนผมก็จะเข้าอยู่ในสถานการณ์นั้นด้วย โดยการผ่านเข้าไปในภาพนิมิต มันคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องปลีกตัวออกมาอยู่บนเกาะเพียงลำพังคนเดียว เพื่อพักรักษาตัวและต่อสู้จนกว่าภาพเหล่านี้จะไม่ผุดเข้ามาในหัวผมอีก

ภาพของพวกเขา เปรียบเสมือนเชื้อเพลิงที่จุดไฟกองใหญ่ให้ลุกโชติช่วงภายในอกของผม สร้างความร้อนรุ่มไปด้วยความโกรธจนแทบจะสามารถฆ่าคนได้ หากเพียงแต่มีใครสักคนมาขวางหน้าผมอยู่ในตอนนี้ ด้วยฤทธิ์คำสาปที่กำลังทำให้ผมกลายเป็นสิ่งชั่วร้ายทีละนิด มันอาจทำให้ผมไม่สามารถยับยั้งมือต่อสิ่งที่ขัดใจเบื้องหน้าได้ มันมีอิทธิพลมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงให้ผมฉุนเฉียวโมโหร้าย ชอบใช้กำลังในการโต้ตอบมากยิ่งขึ้น มันกำลังทรมานผม อย่างไร้ซึ่งความปรานี

ครืด ดีแลนและดันแคนโผล่เข้ามาในห้อง พร้อมกับยาสมุนไพรที่พอจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดที่กำลังเล่นงานผม

วาเลนเซียไม่ได้ตามพวกนายมาใช่ไหม” ผมจิกกรงเล็บลงบนโต๊ะไม้ เนื้อตัวของผมตอนนี้ถูกอาบไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาจากผิวหนัง

ผมให้เธอไปทำความสะอาดห้องที่พี่จะเตรียมให้อลิซาเบธ เธอไม่รู้ว่าพวกเราอยู่ที่นี่” ดีแลนกรอกยาใส่ปากผมระหว่างอธิบาย

ตอนแรกฉันคิดว่าพี่เริ่มอาการดีแล้วเสียอีก และตามปกติฤทธิ์ของคำสาปจะไม่แสดงผลตอนกลางวันไม่ใช่หรือ” ดันแคนส่งยาอีกชนิดให้

ไม่...ไม่เคย”  หัวใจผมรู้สึกเหมือนถูกบีบรัด “ฉันอยากให้พวกนายส่งข่าวไปบอกเซอร์คัส ว่าให้เลิกพลอดรักกับนิชาเสียที” ผมตวาดลั่นเพราะทนความเจ็บปวดต่อไปไม่ไหว ภาพนิชายิ้มออกมาอย่างสดใส ดวงตาสีฟ้าจ้องมาที่ผมแต่เธอกลับเรียกชื่อเซอร์คัส ผมรู้สึกและสัมผัสริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอได้เหมือนผมเป็นเซอร์คัสเสียเอง แต่ในขณะเดียวกันผมก็ถูกกระชากออกจากโลกของเธอ ผมเกลียดช่วงเวลานี้ ผมเกลียดที่จะต้องมองเห็นภาพเหล่านี้ ผมเกลียดที่ไม่สามารถแยกเลือดของเธอออกจากตัวผมได้ และผมก็เกลียดที่จะมองดวงตาสีฟ้าอ่อนคู่นั่น ในขณะเดียวกันก็ชอบมัน ลุมหลง ตกอยู่ในวังวนแห่งความปรารถนาที่จะได้สัมผัสเจ้าของแววตาละมุนอ่อนหวาน ดวงตาของเธอช่างเหมือนกับดวงตาของ...

อลิซาเบธ!

ปล่อยฉัน”

พลั่ก โครม แรงทั้งหมดของผม สามารถเหวี่ยงน้องชายทั้งสองให้ลอยกระเด็นไปนอนกองอยู่บนโครงกระดูกสัตว์ที่อยู่มุมห้องได้อย่างไม่ยาก แสงสีแดงของดวงตากำลังทอประกายออกมา เส้นเลือดบนลำคอของดีแลนและดันแคนปลุกอสุรกายให้ลุกขึ้นแม้ในยามกลางวัน

หมับ...ผมกำคอทั้งคู่เอาไว้ ดันแคนกัดฟันไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ สีหน้าของเขาบ่งบอกว่ากำลังทรมานมาก แต่ผมไม่สามารถหยุดตัวเองได้

แควก ฉึก ดีแลนฉีกเสื้อผมจนขาดวิ่นด้วยเรี่ยวแรงที่เขาพอจะมี แล้วทิ่มไม้กายสิทธิ์ของเขาลงบนอกซ้ายพร้อมกับร่ายมนตร์ขมุบขมิบ ไอเย็นจากปลายไม้แผ่ซ่านไปตามผิวหนังก่อนจะเล่นงานข้อมือผมจนหมดแรงปล่อยร่างน้องชายทั้งสองลง

ณ วินาทีนั้น โซ่ตรวนสีเงินที่หลุดออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์พันธนาการข้อมือของผมทั้งสองข้างไว้กับกำแพง

นายทำงานหนักกว่าที่ฉันคิดเอาไว้นะดีแลน” ดันแคนทรุดลงนอนบนพื้นข้างโครงกระดูก

ดีแลนลุกขึ้นยืน เอามือยันฝาผนังเอาไว้ไม่ให้ตัวล้ม ผมรู้สึกผิดต่อน้องทั้งสองแต่ยังคงอยากต่อสู้อยู่ ผมพยายามออกแรงดึงตรวนให้ขาด แต่เวทมนตร์ของดีแลนนั้นแข็งแกร่งเหมือนจิตใจของเขา ซึ่งแตกต่างจากผม นั่นจึงเป็นสาเหตุทำให้ผมไม่อาจปลดตัวเองออกจากเวทมนตร์ของเขาได้ จากนั้นเขาก็สาดน้ำสมุนไพรในโถชาใส่หน้าผม ภาพนิชาและเซอร์คัสที่เคยกระตุ้นต่อมความโกรธจางหายไป อกซ้ายที่เคยเจ็บปวดเริ่มทุเลาลงบ้าง ความเหนื่อยล้าโหมกระหน่ำเข้าใส่จนต้องทิ้งร่างลงนอนอยู่บนพื้น

คืนนี้พี่เฝ้าวาเลนเซียไว้ เดี๋ยวผมจะดูแลอลิซาเบธเอง” ดีแลนหันไปบอกดันแคนก่อนจะหันมาทางผม “อย่าลืมสิลูคัส ว่าพี่มาอยู่ที่นี่เพราะอะไร วันนี้พี่คงออกไปไหนไม่ได้แล้วนะ อยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงวันรุ่งขึ้น เดี๋ยวผมจะเตรียมยาขึ้นมาให้”

น้องชายทั้งสองเดินออกจากห้องไป แสงสีเงินทอประกายอยู่บนบานประตูและโซ่ที่ตรวนแขนผมเอาไว้อยู่ เมื่อภาวะจิตใจผมสงบลง ผมจึงทบทวนถึงวันที่ดื่มเลือดนิชาเข้าไป ทั้งๆ ที่รู้ว่ากฎของตระกูลได้ระบุเอาไว้ว่าไม่ควรดื่มเลือดจากหญิงสาวผู้เป็นคนรักของพี่น้อง และยิ่งหากเลือดของเธอเหล่านั้นมีอานุภาพมากกว่าพอจะลบคำสาปของตระกูลด้วยแล้ว ยิ่งจะส่งผลกระทบร้ายแรง

ผมไม่ได้อยากรักเธอ...เปล่าเลยจริงๆ ผมไม่เคยคิดอยากจะรักนิชา แต่ไม่มีใครในครอบครัวรู้เลยว่า ผมจะหลงรักผู้หญิงทุกคนที่พี่ชายรัก ตั้งแต่เมื่อเรายังเด็ก เมื่อครั้งที่เซอร์คัสอายุได้ห้าขวบ ตอนนั้นผมอายุสี่ขวบได้ เพราะความดื้อตามประสา เซอร์คัสและผมนำเรือของพ่อออกไปพายเล่นที่แม่น้ำ แล้วเราก็ได้เจอกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มีอายุเท่ากันกับผม ตอนแรกที่เห็น ผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเป็นพิเศษ แต่ตอนนั้นเซอร์คัสกระโดดออกจากเรือแล้วขึ้นฝั่งไปหาเธอ เขาดื่มเลือดเธอจนเด็กคนนั้นหมดสติ เรานำเธอกลับมาที่บ้าน เซอร์คัสบอกท่านพ่อว่าเขาชอบเด็กผู้หญิงคนนั้น และตอนนั้นนั่นเองผมก็เริ่มรู้สึกต้องการเด็กคนนั้นเช่นกัน แต่ในขณะเดียวกันผมก็รักพี่ชายของผม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา...

ผมก็ต้องการผู้หญิงทุกคนที่คบกับพี่ โดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ ผมพยายามค้นหาคำตอบให้ตัวเองบ่อยครั้งแต่ไม่เคยเจอ ผมไม่เคยคิดอยากจะแย่งผู้หญิงคนไหนของพี่ชายมาก่อน แต่กรณีนิชานั้น...กลับตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะว่าผู้หญิงที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา ไม่ใช่คนที่เขารักอย่างแท้จริง แต่นิชาคือคนๆ นั้น ทำให้ความรู้สึกของผมที่ดูเหมือนกับจะเชื่อมต่อกับความรู้สึกของเขาได้ พยายามออกคำสั่งให้ผมทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้มาซึ่งสิ่งที่ตนปรารถนา ดูผมตอนนี้สิ...ความปรารถนาและตัณหาที่เกิดขึ้นภายในใจผมได้มอบบทลงโทษอันแสนสาหัสแก่ผม บทลงโทษที่ไม่มีใครรู้ว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อใด

 

แสงจันทร์ในค่ำคืนนี้ไม่โดดเด่นเหมือนวันที่ผ่านมา เป็นสัญญาณว่าดวงจันทร์กำลังจะบอกลาพวกเราไปอีกสักระยะ จะถือว่าเป็นเรื่องดีก็ดี แท้จริงแล้วผมชอบมองแสงจันทร์เป็นชีวิตจิตใจ แต่หลังๆ เมื่อผมเห็นแสงจากพระจันทร์เต็มดวง มันจะทำให้ผมหิวกระหายหนักกว่า ปกติสามเท่า

ผมเอาหัวพิงผนังเย็นเฉียบ มองดูตรวนที่พันธนาการข้อมือด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า รอดูว่าเมื่อไรมันจะหายไป ทันใดนั้นแสงสีทองก็สว่างวาบ แขนผมเป็นอิสระอีกครั้ง ผมลุกขึ้นยืนบิดกายจนกระดูกส่งเสียงลั่นดังกรอบแกรบ เดินตรงไปที่บานประตูแล้วเปิดมันออกอย่างง่ายดาย

พี่ต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้เช้า” เสียงดีแลนก้องอยู่ในหู แต่ผมไม่คิดว่าผมมีความจำเป็นจะต้องอยู่ที่นี่ตลอดคืน ก็ในเมื่อผมเริ่มปกติแล้ว จึงตัดสินใจกลับเข้าไปยังคฤหาสน์

ผมมาหยุดอยู่ชั้นสามหน้าห้องนอนของตัวเอง แต่ขณะที่ผมกำลังจะเอื้อมมือไปจับลูกบิด ก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมา จึงเดินอ้อมไปอีกมุมหนึ่งของปราสาท เห็นว่าดีแลนนั้นนั่งกอดอกเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องของอลิซาเบธที่ผมได้ขอร้องให้วาเลนเซียช่วยทำความสะอาดให้ สงสัยเขาจะพาผู้หญิงปากร้ายมาไว้ที่นี่แล้ว น้องชายผมเขาทำหน้าที่ได้ดีจริงๆ

ผมตั้งใจจะเดินกลับไปที่ห้อง แต่ขาดันพาร่างของผมขึ้นไปที่ชั้นบนสุด กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ลอยโชยมาเตะจมูกเมื่อผมขยับเข้าใกล้ห้องที่เคยขังอลิซาเบธเอาไว้ ผมผลักบานประตูเข้าไปจึงเห็นร่างบางนอนคุดคู้อยู่บนพื้นใกล้หน้าต่าง

อลิซาเบธ” ผมแค่ต้องการจะมาดูร่องรอยของเธอเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอร่างบางอยู่ที่นี่ แล้วอย่างนี้...ดีแลนกำลังเฝ้าใครอยู่




 

:::Miss Glamour เจ้าชายอัศวิน เจ้าหุ่นกระบอก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,375 ความคิดเห็น

  1. #3146 Love Actually (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 00:25



    ให้มันได้อย่างนี้สิ ลูคัส

    ลิซซี่กับหมูน้อยเป็นคนละคนกันนะ

    ถึงจะมีตาสีเดียวกัน ถึงอย่างไรมันก็ต่างกันอยู่ดี ต่างมากด้วย

    หัดใช้สมองอันน้อยนิดของนายคิดแยกแยะหน่อยสิยะ

    เหอะ ร้ายเข้าป๊ายยย ร้ายกับลิซซี่ได้อีก

    ระวังเถอะ สักวันจะรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้น

    #3,146
    0
  2. #3123 Vampire Girl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 13:23
    ลูคัสโหดได้ใจจริงๆค่ะ พี่นาต เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #3,123
    0
  3. วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 12:15
    โหยโหดร้ายได้อีกลูคัส
    พระเอกพี่นาตมีใคร้ายกว่าลูคัสอีกไหม>_<
    #3,122
    0
  4. #3121 ~L'obscurit~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 02:20
    ( .__________________.)~
    #3,121
    0
  5. #3039 -yu...♥™- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 14:18
    กรี๊ดดๆๆๆ ป่าเถื่อนได้อีก =^=

    เหมือนเดิมไม่มีผิด ฮ่าาา 555

    เปลี่ยนไปแค่ คำไม่กี่คำเอ๊งงง พี่นาตตต
    #3,039
    0
  6. #3031 Chon'Ley (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 19:06

    พี่นาต^O^

    มาตรวจให้ วะ555

    ตะหงิด เป็น ตงิด

    กระทันหัน เป็น กะทันหัน

    รอกหนังไก่ (แอบฮา) เป็น ลอกหนังไก่

    สู่รบ(สงสัยพิมพ์ผิด) เป็นสู้รบ

    แผงฤทธิ์ เป็น แผลงฤทธิ์

    คราวนี้ผิดเยอะแฮะ

    ^^;;

    #3,031
    0
  7. #3030 nugea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 15:10
    ลูคัสนี้ใจร้ายจัง
    สงสารนางเอกจริงๆ 
    #3,030
    0
  8. #3029 กาแฟ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 13:34

    สงสารลิซซี่อีกแล้วค่ะ TT ลูคัสก็ทำกับนางเอกคนนี้สุดๆไปเลยนะค่ะ ><~ (ทำอะ =0=) สู้ๆนะค่ะ ^^ ถึงลูคัสร้าย กาแฟก็ love ค่ะ >////////////////////////////< อิอิๆ

    #3,029
    0
  9. วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 09:00

    ว้าย ลูคัสกินอลิซาเบธไปแล้ว 

    #3,028
    0
  10. #2233 ~panhoo32~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 12:22
    หนุกๆ...

    เม้นเรย เม้นเรย
    #2,233
    0
  11. #2044 lover (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2552 / 16:55
    ดันแคนโผล่มาแล้ว 

    วาเลนเซียชอบลูคัสรึเปล่าเนี่ย

    แล้วดีแลนก็ชอบวาเลนเซีย

    จะติดตามต่อนะคะ

    พี่นาต fighting 
    #2,044
    0
  12. #1068 เก้าร้าว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2552 / 17:02
    อยากเอากระเทียมมาแขวนคอลูคัส 555+
    #1,068
    0
  13. #991 OUMMAKEY! (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2552 / 17:24
    ใครคือสาวใช้อย่าบอกน่ะว่ะเปน อลิธสเบต
    #991
    0
  14. #884 นีน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2552 / 02:08
    สู้ๆนะ
    #884
    0
  15. #442 รวงข้าวสีเขียว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2552 / 10:54
    เป็นกำลังใจให้คะ ^^



    ขอทายว่าน่าจะเป็นคู่หมั่นของนางเอกนะ ชื่อก็ หลุยส์ เอิร์ส นะ



    ubc_mp3_tv@hotmail.com จ้าาา
    #442
    0
  16. #311 pocca (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2552 / 01:10
    กิกิ เคยเกริ่นไปแล้วในตอนต้นช่ายมั้ยคะ ทายว่าน่าจะเป็นอาจารย์วัยยี่สิบช่ายม๊ะเนี้ย= ="มะค่อยเเน่จาย โอววว โอกาสเดียวของช๊านน.. เป็นคำตอบที่ถุกต้องใช่มั้ยคะ อิอิ



    lacrimal_ductt@hotmail.com >///<
    #311
    0
  17. #244 โยเนม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 01:34
    อย่าบอกนะว่าพ่อหนุ่มน้อยดีแลน

    ชอบสาวน้อยวาเลนเซียอ่ะ
    #244
    0
  18. #222 sialy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 11:35

    ลูคัสโหดมากๆเลย

    #222
    0
  19. #208 Choc-Milk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 17:34
    เอิร์ล หลุยส์
    เป็น
    อ่า...ฝ่ายดี(มั้ง)เก็นตอบฝ่ายร้ายเยอะแล้วเลยเชียร์ฝ่ายดี
    ประมาณนั้น...ล่ะมั้ง
    pra.ka.rung@hotmail.com
    #208
    0
  20. #206 lovecleev (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 14:27
    ทายด้วยๆๆ ขอตอบว่า หลุยส์ เอริ์ล เช่นเดียวกัน



    ได้โปรดส่งตอนจบของเซอร์คัสให้ด้วยนะคะ...อ๊าก



    น่ากินกันทั้งตะกูล( คลีฟ )เลย..



    G_compang.tondee@hotmail.com

    #206
    0
  21. #205 anine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 05:22
    เราขอทายว่า....
    ชายปริศนาชื่อว่า....หลุยส์ เอิร์ล
    (sakura_za@hotmail.co.uk)
    #205
    0
  22. #204 PetchPloy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 20:48

    แบบว่า
    ตอนแรกว่าคุ้นๆนะหลุยส์เนี่ย
    นั่งนึกอยู่ตั้งนานเเน่ะไม่รู้ถูกป่าว
    คนที่อยู่ในเรื่องเซอร์คัสใช่ป่ะ
    ที่ชอบหมูน้อยอ่ะ
    ใช่มะๆ

    manaw-o_o@Homail.com

    #204
    0
  23. #203 จันทราส่องประกาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 20:45
    ลูคัสโหดมากก กก



    น่ากลัวอ่า


    ซะเมื่อไหร่



    โหดได้ใจ


    555


    -.,-



    คนอ่านหื่นอีกแว้ววว



    ปล.โปรดอย่าถือสาความบ้าของหนูเลย อิอิ
    #203
    0
  24. #202 chrysalis_devil (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 17:51

    เค้าคือ ศัตรูของลูคัส(หรือเปล่าฟะ)

    แต่ที่รู้ๆ มานหล่อกว่าลูคัส ก๊าก

    (โทษโปรดให้อภัยเค้าว่าอย่าว่าคนบ้าอย่างผม==')

    demon._.grub@hotmail.com

    มานคงไม่ใช่คู่เกย์ลูคัสชิมิ=='

    (รีงศีสีม่วงในกายเดือดพล่าน แว้ก รั่วว้อย พอๆๆ รับตัวเองไม่ได้)

    #202
    0
  25. #201 sweetest (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 13:05
    ลูคัสโหดจัง





    นางเอกของเราตายแน่ๆ





    แล้วลูคัสเอาอลิซซาเบธมาทำไมอ่า



    หรือเอามาเป็นคนใช้จิงๆ 555





    จะติดตามตอนต่อไปนะคะ





    สู้ๆ
    #201
    0