Vampire Wicked รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนกล

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 ยัยขี้เหร่ และ แวมไพร์จอมเถื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    26 มิ.ย. 62

บทที่ 2 ยัยขี้เหร่ และ แวมไพร์จอมเถื่อน


ฉันมีความคิดอยากจะกระโดดลงจากรถ แต่เป็นเพราะไซมอนอยู่ห่างจากรถเราไม่ถึงสองก้าว ฉันจึงต้องโยนความคิดนั้นทิ้งไป ดันหลังตัวเองติดกับเบาะ ขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือมาแตะขอบประตู ตาผู้ชายปากจัดก็พุ่งรถออกจากรั้วโรงเรียนทันที

พอพ้นจากเขตนี้แล้ว คุณหาร้านอาหารได้เลยนะคะ รีบกินรีบเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปเสียให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย” ฉันรีบอธิบายพอๆ กับอัตราความเร็วของรถเขา

คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม” ถึงแม้ว่าโทนเสียงจะราบเรียบแต่ยังคงแฝงไปด้วยความไม่พอใจ สีหน้าชายหนุ่มไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากเดิมมากนัก มันยังคงนิ่งและเย็นชาเหมือนอย่างเคย

ไม่ได้สั่งนะ แค่เสนอเท่านั้น คุณคงไม่อยากอยู่กับผู้หญิงหน้าตาขี้เหร่ที่คุณไม่รู้จักนานๆ หรอก ใช่ไหมคะ” ฉันแสร้งยิ้ม ที่กระแนะกระแหนไปแบบนั้น ก็เป็นเพราะว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครพูดกับฉันแบบนี้ และแน่นอนว่าตัวเขาเองก็ทำให้ฉันหัวเสียอยู่ไม่น้อย

ในตัวเมืองใหญ่มีร้านอาหารดีๆ อยู่หลายร้าน หากคุณคิดไม่ออกว่าจะหากินได้ที่ไหนบ้างเดี๋ยวฉันจะช่วยเลือกให้ พอกินเสร็จแล้วเราก็แยกทางกัน ฉันจะภาวนาให้เราสองคนไม่ได้พบกันอีกเลย” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส พยายามโปรยประกายรอยยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร แม้ว่าจิตใจมันแทบจะสั่งให้ฉันฆ่าเขาได้ก็ตาม

คุณพูดเหมือนกับว่าตอนนี้ผมเป็นคนพึ่งคุณอยู่เลยนะครับ ลืมไปแล้วหรือว่า ผมต่างหากที่กำลังช่วยคุณด้วยการอนุญาตให้คุณติดรถมาด้วย”

นี่มิสเตอร์...” จะว่าไปแล้วฉันยังไม่รู้จักชื่อเขาเลยนี่นา

คลีฟ หากมันจำเป็นสำหรับการเชื่อมประโยคต่อไปของคุณ จะเรียกผมว่าลูคัสก็ได้ ผมอนุญาต”

มิสเตอร์คลีฟ ฉันไม่เข้าใจว่าฉันไปทำอะไรให้คุณเดือดร้อน คุณถึงได้กล่าวหาว่าฉันขี้เหร่ ทั้งที่ตามหลักความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่ เพราะใครๆ ต่างก็บอกว่าฉันสวย”

สวยหรือ” เขาปรายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะคลี่ยิ้มที่มุมปากพลางหัวเราะหึๆ ในลำคอ ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังมองฉันเป็น ‘พวกหลงตัวเอง’ หรืออะไรทำนองนั้น

ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไร แล้วคุณช่วยฉันทำไม” ฉันกอดอกแน่น หรี่ตามองเขา สังเกตเห็นแววแข็งกร้าวที่ปรากฏขึ้นมาภายในดวงตาคู่นั้น

เพราะผมกำลังหิว”

ขับรถสวยหรู แต่ไม่สามารถซื้ออาหารกินเองได้ อย่างนี้เขาเรียกว่าสอดไส้รึเปล่า” ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่เขากลับได้ยิน

อาหารของผมมีแต่คนโง่เท่านั้น”

เขากำลังหมายถึงอะไร เขามีความสามารถทางด้านการทำให้คนฟังรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นคนโง่ด้วยรึเปล่า หรือเขาจะหลอกด่าฉันทางอ้อม โอ๊ย...ให้ตายเถอะสวรรค์ ฉันไม่ชอบเขาเลย อยากจะเอากระเป๋าเครื่องสำอางทุบหัวเป็นการแก้เผ็ดให้มันรู้แล้วรู้รอด

มิสเตอร์คลีฟคะ ฉันจะให้ค่าตอบแทนความมีน้ำใจแบบไม่ค่อยจะเต็มใจของคุณ เพื่อที่คุณจะได้นำมันไปจ่ายค่าอาหารมื้อเย็น แล้วจะให้ทิปคุณสำหรับมื้อต่อๆ ไปอีกสามมื้อด้วยก็ได้ ยังไงรบกวนคุณช่วยจอดให้ฉันลงข้างหน้านี้ทีนะคะ” พยายามยิ้มให้ตัวเองดูดีและสดใส หน้าจะได้ไม่แก่ก่อนวัยอันควรเพราะเครียดจัด

คุณผู้หญิงหัวทอง” เขาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบท่าทางเฉยเมย เหมือนไม่ได้ฟังที่ฉันพูด ฉันยกมือขึ้นลูบหัว สำรวจสีผมตัวเอง จึงรู้ว่าเขาหมายถึงฉันอยู่

จะเป็นการกรุณามากหากคุณจะนั่งอยู่เฉยๆ โดยไม่พูดอะไร ผมจะไม่กล่าวหาว่าคุณเป็นใบ้หรอกนะ”

สักวันคุณก็จะพูดอย่างนั้น ก่อนหน้านี้คุณยังหาว่าฉันขี้เหร่เลย”

ผมพูดเพราะคุณขี้เหร่จริงๆ โดยเฉพาะผมสีทองของคุณมันทำให้ผมอดพูดออกมาไม่ได้ ก็แค่ไม่ชอบผู้หญิงผมทองเท่านั้น” นัยน์ตาสีทองประกายแฉกตวัดกลับมามองดูผมของฉัน สีหน้าที่แสดงออกมาราวกับจะบอกว่าเขาอยากฆ่าตัวตายเพราะความเกลียดชังสีผมมาก ทั้งที่สีผมเขาเองก็ไม่ได้แตกต่างไปจากฉันเลยสักนิด

ฉันไม่ได้จะขอให้คุณชอบ แต่จะถือเป็นความกรุณาอย่างมากหากคุณจะเงียบไปเสียเลยดีกว่า แล้วไม่มาตัดสินเรื่องภาพลักษณ์ของฉันในแง่ลบ ที่สำคัญ ฉันคงไม่หาว่าคุณเป็นใบ้หรอกนะหากคุณจะไม่พูดมันออกมาน่ะ” ฉันแทบจะตะโกนใส่เขาพลางทำท่าล้อเลียน หากฉันขยับหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกสักหน่อยคงงับหูเขาขาดไปแล้ว ผู้ชายอะไรชอบกระตุ้นต่อมความโกรธเหมือนพวกโรคจิตแบบนี้

คุณชื่ออะไร” เขาหันมามองสีหน้าไม่สะทกสะท้าน

ฉันที่กำลังพ่นลมออกจมูกจ้องเขาตาเขม็ง นัยน์ตาของเขาฉายแววอบอุ่นเพียงชั่วเศษเสี้ยววินาทีก่อนเจ้าตัวจะยิ้มที่มุมปาก

คุณขับรถอยู่ ไม่ต้องมามองหน้าฉันมากหรอก” ฉันกัดฟันกรอด ผลักหน้าเขาหันกลับไปมองถนนด้วยความพลั้งมือ นึกประหลาดใจที่ไอเย็นจากผิวหนังของเขายังประทับอยู่บนมือของฉัน “ฉันชื่ออลิซาเบธ ช่วยปล่อยฉันลงข้างหน้านี้ด้วยค่ะ” ฉันหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋า อยู่ดีๆ เขาก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ส่วนฉันที่กำลังเดือดเป็นภูเขาไฟอดหันไปมองดูเขาอย่างประหลาดใจกึ่งระแวงไม่ได้ ตกลงฉันขึ้นรถมากับคนโรคจิตรึเปล่าเนี่ย

เอี๊ยด โป๊ก เหมือนเขาจงใจกลั่นแกล้งหยุดรถอย่างกะทันหันจนตั้งตัวไม่ติด ยัยอลิซาเบธจอมเซ่อที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยจึงถูกแรงเหวี่ยงที่สวนทางกับแรงต้านของเบรกเล่นงานเข้า อันเป็นต้นเหตุทำให้หัวของฉันพุ่งเข้าใส่กระจกรถอย่างเต็มรัก

คุณนี่ไม่รู้จักคำว่านุ่มนวลอ่อนโยนบ้างรึไง ถึงได้ขับรถแบบนี้” ฉันวีนใส่เขาเพราะขาดสติ ส่วนคนถูกวีนใส่หันกลับมามองหน้าฉันนิ่งๆ พลางส่งสายตาเป็นคำตอบนัยว่าเจ้าตัวไม่รู้จักคำนี้เอาเสียเลย และนั่นก็ทำให้ฉันตัดสินใจปีนออกจากรถอย่างหวั่นเกรงว่าจะเก็บอาการคลุ้มคลั่งต่อไปไม่ไหว แต่ผลที่ตามมากลับกลายเป็นว่าความพยายามของฉันไม่สำเร็จไปจนตลอดรอดฝั่ง เพราะฟางเส้นสุดท้ายที่คอยยึดตัวฉันไว้ไม่ให้กระทำอะไรห่ามๆ และป่าเถื่อนก็ขาดสะบั้นลง ฉันเลยจัดการฟาดหน้าเขาด้วยกระเป๋าเครื่องสำอาง ก่อนจะลงทุนซัดด้วยหมัดซ้ำอีกรอบ พร้อมโยนเงินที่เตรียมไว้ให้ตามหลัง

ขอบคุณมากนะคะสำหรับความช่วยเหลือ” ฉันยิ้มให้เขาหวานๆ ก่อนจะปิดประตูตามหลังจนสุดแรงแล้วก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่สนอะไร แต่เริ่มรู้สึกตงิดใจขึ้นมานิดๆ เมื่อเพิ่งสังเกตเห็นว่าบริเวณที่ฉันลงรถมานี้ปราศจากหมู่บ้านและผู้คน มิหนำซ้ำบนท้องถนนยังไม่ค่อยจะมีรถวิ่งผ่านอีก สักพักก็รู้สึกได้ถึงหยดน้ำที่ตกลงมาถูกจมูก เมื่อแหงนหน้าขึ้นมองฟ้าจึงเห็นว่าฝนไม่ได้ตก ฉันหันหลังกลับไปมองลูคัสที่ยังไม่ยอมออกรถแต่เขากลับจ้องมองผ่านกระจกมาด้วยสายตาอาฆาต

บรืน...เขาเหยียบคันเร่งประจวบเหมาะกับที่ฉันค้นพบว่าของเหลวนั่นคือหยดเลือดที่ไหลออกมาจากหน้าผากของฉันนั่นเอง และดูเหมือนว่ารถคันสีเงินนั่นกำลังจะพุ่งเข้าใส่ฉันอีกด้วย ฉันเลยต้องวิ่งแบบไม่คิดชีวิต ไม่รู้ว่าโง่หรือบ้ากันแน่ ในเมื่อรู้ดีอยู่แก่ใจแล้วว่าคงหนีเขาไม่พ้นหรอก ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังวิ่งอย่างไม่ย่อท้อ ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ ว่าทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้

เอี๊ยด รถสปอร์ตสีเงินวิ่งตัดมาจอดดักอยู่เบื้องหน้าฉัน ลูคัสกระโดดข้ามรถของตนก่อนตรงดิ่งเข้ามา สีหน้าที่แน่นิ่งของเขาไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจเลย ฉันรีบหมุนตัวกลับแล้ววิ่งย้อนไปยังทิศทางเดิมที่ก่อนหน้านี้เคยวิ่งจากมา แต่วิ่งหนีได้ไม่ทันไรก็เกิดแรงบีบที่บริเวณข้อมืออย่างหนักหน่วง ตามมาด้วยแรงกระชากร่างฉันกลับไปด้านหลังจนข้อเท้าฉันพันกันแทบบิดเป็นเกลียวเชือก

คุณนี่นึกยังไงนะ ถึงคิดว่าผมจะปล่อยให้คนที่ทำร้ายตัวเองลอยนวลไปเสวยสุขได้อย่างสบาย” แววตาแน่นิ่งหากแต่ในน้ำเสียงของเขาแข็งกร้าว

ไม่ได้นึก นึกแต่จะหนี คุณมีปัญหารึไง” ด้วยความถือดี ฉันเลยปากเสียพูดออกไปแบบนั้น อีกทั้งยังอยากจะกระชากมือกลับแต่ก็ทำไม่ได้ จะแสดงสีหน้าเจ็บปวดก็กลัวเสียศักดิ์ศรี ฉันจึงเอาแต่เม้มปากแน่นเชิดหน้าขึ้นสูงเพื่อเผชิญกับเจ้าของมือใหญ่เย็นเฉียบที่บีบรัดฉันแน่นขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงความโกรธของเขา

ผมไม่มีปัญหา แต่ต้องการจะสอนให้คุณรู้ว่าไม่ควรทำตัวมีปัญหากับคนอย่างผม” น้ำเสียงของเขาสงบและตรงกันข้ามกับการกระทำ เขาลากฉันอย่างไม่สนใจไยดีว่าฉันจะรู้สึกเจ็บปวดหรือแม้แต่สนใจเลือดที่กำลังไหลลงมาตามหน้าผาก และยังคงลากกันต่อไป ก่อนจะโยนฉันขึ้นรถเหมือนเป็นสิ่งของจนฉันรู้สึกระบม

ทำไมต้องโยนฉันขึ้นมาบนนี้ด้วย ฉันนั่งเองได้ ที่สำคัญฉันไม่ได้อยากไปกับคุณนะ”

ผมก็โยนคุณขึ้นรถเหมือนที่คุณโยนเงินใส่หน้าผมไง แล้วผมก็ไม่สนใจด้วยว่าคุณจะอยากไปกับผมหรือไม่ เพราะผมตัดสินใจแล้วว่าจะเอาคุณไปด้วย” เขาจัดการรวบมือทั้งสองข้างฉันเอาไว้ก่อนจะถอดเข็มขัดมารัดจนแน่น ฉันพยายามดิ้นขัดขืน แต่ลูคัสใช้แขนข้างซ้ายดันตัวฉันติดกับที่นั่ง รวบขาที่พยายามถีบเตะให้ชิดกัน ทั้งยังใช้ขาหนีบหน้าแข้งของฉันเอาไว้แน่นอย่างกับก้ามปู

คนโรคจิต”

ขอโทษนะ พอดีผมไม่ใช่คน” เขาหันมายิ้มให้ที่มุมปาก ตามด้วยดึงเข็มขัดนิรภัยมาขาดตัวและแขนฉันเอาไว้ ก่อนที่จะใช้นิ้วเช็ดเลือดบนหน้าผากฉันแล้วเลียมันต่อหน้าต่อตา

ฉันอ้าปากค้างด้วยความตะลึง นึกถามตัวเองว่ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับปีศาจอยู่รึเปล่า ขณะที่หัวใจฉันกำลังหล่นลงไปกองแทบเท้า ไม่ใช่เพราะหลงใหลหรืออย่างไร เพียงแค่ฉันกำลังช็อกสุดขีดจนนึกคำพูดไม่ออก หัวสมองว่างเปล่าภายในชั่วพริบตา จากนั้นเขาก็เริ่มรื้อค้นกระเป๋าของฉัน

พวกผู้หญิงชอบทำตัวไร้สมองพกแต่ขยะติดกระเป๋ารึไงนะ ที่ปิดแผลสักอันยังไม่มี” ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยามเหยียดที่ทำให้ฉันฟังแล้วอยากเตะคนพูดแต่จนปัญญา

คุณหาว่าเครื่องสำอางแบรนด์เนมของฉันเป็นขยะอย่างนั้นเหรอ เอาสมองหรือว่าอะไรตัดสินเนี่ย ที่สำคัญฉันไม่มีความจำเป็นต้องพกที่ปิดแผล เพราะไม่โง่พอที่จะทำร้ายตัวเองให้บาดเจ็บตลอดเวลา ถึงขั้นต้องเตรียมการล่วงหน้าเอาไว้น่ะสิ”

น้ำหนักของมือใหญ่ทิ้งลงมาบนหัวฉันเต็มๆ ความรู้สึกเหมือนแบกหินอยู่เลย จากนั้นเขาก็จิ้มนิ้วลงมาบนแผลฉัน

 คุณทำอะไรน่ะ ฉันเจ็บนะ” ฉันหลับตาปี๋พยายามปัดมือเขาออกอย่างไร้ผล

ทีนี้รู้รึยังว่าตัวเองน่ะโง่”

ฉันไม่ได้โง่ และบาดแผลนี่ฉันได้มาเพราะผู้ชายปากร้ายที่เป็นโรคจิตขั้นสุดท้ายต่างหาก” ฉันแผดเสียงใส่ หากทำได้ ก็อยากจะติดเครื่องขยายเสียงเพิ่มให้ดังกว่านี้ สักพักลูคัสก็ดึงกระดาษทิชชูขนาดพกพาออกมา ก่อนจะนำมาแปะลงบนหน้าฉันอย่างเต็มแรง ราวกับจะกดหัวฉันให้ทะลุเบาะไปจนถึงด้านหลังก็ว่าได้

รุนแรงกว่านี้ได้อีกไหม ฉันชอบ” ฉันประชดพร้อมทั้งแยกเขี้ยวใส่

ไม่ต้องห่วง ที่ผมทำกับคุณวันนี้ถือว่าอ่อนโยนสุดๆ แล้ว เพราะผมยังรุนแรงกับคุณได้อีก”

พรึบ เขาถอดผ้าพันคอของฉันออกมาอย่างรวดเร็ว แต่กลับไม่ให้ความรู้สึกอะไรเลยราวกับเวทมนตร์ จากนั้นก็นำมันมาพันรอบหัวของฉัน

 เป็นวิธีปฐมพยาบาลที่ดิบและป่าเถื่อนมากเลยนะคะ” ฉันกัดฟันกรอดๆ จนเกือบจะร่วงหมดปากขณะจ้องผู้ชายตรงหน้าไม่ลดละ เสียงหายใจเข้าออกของฉันดังอย่างกับเสียงลิงกอริลลาตกมันพ่นลมออกจมูก

ขอบคุณครับที่ชม” เขาปิดประตูใส่หน้าฉันแล้วเดินไปเข้าประจำที่ ชายผู้นี้ช่างมีความโอบอ้อมอารีและมีเมตตาที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา



 

:::Miss Glamour เจ้าชายอัศวิน เจ้าหุ่นกระบอก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,375 ความคิดเห็น

  1. #3349 Elnin-Yimm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 09:12
    โอ้ยย โรแมนติก กรี๊ดดด >///<
    #3,349
    0
  2. #3132 Love Actually (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 00:22



    ลูคัส ป่าเถื่อนได้อีก

    แต่ก็นะ ทั้ง ๆ ที่ป่าเถื่อนและโหดร้ายได้ถึงขนาดนี้ แต่ลิซซี่ก็ร้ากกกกกหมดใจ

    #3,132
    0
  3. #3013 กาแฟ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2552 / 18:26
    สงสารอลิซาเบธค่ะ TT ลูคัสโหดได้ใจเกินไปค่ะ แถมพูดถึงแฟนพี่ตัวเอง  แต่ขอยืนยันนะค่ะ ถึงร้ายก็รักค่ะ>/////////////////////< กริ๊ดๆ ๆ ๆ
    #3,013
    0
  4. #3010 realovekill (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2552 / 20:36
    อัพด่วน

    กำลังมันส์เลย

    #3,010
    0
  5. #3005 Chon'Ley (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2552 / 17:19

    พี่นาตตตตตตตต


    อัพแหล่วววววววววววว

    แต่ว่า

    "หมิ่นประหม่า"

    ไม่เคยได้ยินนะ เคยได้ยินแต่ หมิ่นประมาท

    คำว่า

    "กังวาล"

    ชลคิดว่าน่าจะใช้ น. หนูนะ แบบ กังวาน

    ^^

    สนุกค่ะ

    สงสารอลิซาเบธ

    #3,005
    0
  6. #2614 ++ ยัยแสบซ่า ++ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2552 / 22:04
    555+ ตลกจังเลยอ่ะ

    สนุกมากเลยอ่ะ  อิอิ  555+
    #2,614
    0
  7. #2394 !เจ้าหญิงของเคตะ! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2552 / 13:44
    55555555+
    ดิบ - เถื่อน ได้ใจจริงๆ อ่า พี่นาต  กรี๊ดดดดด 
    อลิส - อลิซาเบส คือคนๆ เดี่ยวกันนี่หว่า 55+
    ชักรั่ว 

    งี้ลูคัส ก็ของอลิส ด้วยอีกคนสินะ  5555+ 
    #2,394
    0
  8. #2227 ~panhoo32~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 11:42
    ดิบเถื่อน...สมคำเล่าลือจิงๆ

    #2,227
    0
  9. #2090 dream_zakabpom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2552 / 19:21
    สนุกมากค่ะ
    #2,090
    0
  10. #2073 kkkkkkkkkkk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2552 / 10:57
    อัพเสร็จแล้วอย่าเพิ่งลบนะค่ะ
    #2,073
    0
  11. #2018 lover (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 15:54
    ลูคัสช่างรุนแรงกับอลิซาเบธ

    แอบสงสารอลิซจัง

    ตรงประโยคต่อจากคำว่า บรืน! คำว่า พ้บ ที่พิมพ์ผิดนะคะ

    จะคอยเป็นกำลังใจให้นะคะ


    #2,018
    0
  12. #1580 gackmana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2552 / 00:10
    ชอบๆๆๆ
    #1,580
    0
  13. #1321 far (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2552 / 02:32
    Thanks for the good story >>> I loved it!!!
    #1,321
    0
  14. #1209 ปักษาเหินหาว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2552 / 13:08
    โห ป่าเถื่อน ฉีกออกมาได้ชายกระโปรง
    #1,209
    0
  15. #987 OUMMAKEY! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2552 / 17:03
    สุดยอดแห่งความเถื่อน
    #987
    0
  16. #288 Sone_iew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2552 / 17:06
    สนุกมากเลย แต่ลูคัสโหดมาก
    #288
    0
  17. #239 โนเนม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 00:44
    โอ้! ลูคัส นั่นนางเอกของนายนะ รุนแรงจัง



    แต่ปากร้ายพอกันทั้งคู่เลยอ่ะ



    อยากเห็นลูคัสในหมวดแบบเซอร์คัสจัง



    จินตนาการไม่ถูกเลย 55+



    #239
    0
  18. #174 sialy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 17:39
    อันนี้เถื่อนกว่า
    #174
    0
  19. #151 charmmyicey (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2552 / 20:27

    หนุกๆๆ

    อัฟฟฟ ต่อน่ะ เร็วๆด้วย

    #151
    0
  20. #128 CassIce (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2552 / 22:30

    555+

    ลูคัสเถื่อนได้อีก >__<

    #128
    0
  21. #114 Survivor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2552 / 22:52
    ลูคัสเถื่อนดี  โหดดี  ชอบ

    หนุกมากเลย

    อัพค่ะอัพ

    #114
    0
  22. #113 bunbun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2552 / 21:51
    อัพจ่ะ. .. . . . . ^^
    #113
    0
  23. #111 ~lll...IceY_Pl2iEnceSs...lll~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2552 / 19:19
    55555
    ชอบอ่ะค่ะ
    ^^
    #111
    0
  24. #110 fene_sun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2552 / 18:58
    ลูคัส ยังโหดได้อีก --*
    #110
    0
  25. #109 boongkee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2552 / 17:22

    ลูคัสน่ากลัว เถื่อนได้อีก!!!
    สงสารอลิซาเบธอ่า ตบหน้ามันให้หันไปเลย(เริ่มบ้า)
    อ่าๆๆๆ พี่อย่าโหดร้ายนักสิ อ่านของลูคัส แล้วลองไปอ่านของเซอร์คัส
    นี่มันคนละอย่างกันเลย เซอร์คัสอบอุ่น น่ารัก ลูคัส ป่าเถื่อน รุนแรง
    แต่สุดท้ายก็รักทั้งสองคนแหละ โหะๆๆๆ รักคนแต่งด้วย โหะๆๆ

    #109
    0