Vampire Wicked รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนกล

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 ดอกไม้ช่อโตกับชายแปลกหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    26 มิ.ย. 62

บทที่ 1 ดอกไม้ช่อโตกับชายแปลกหน้า

 

วันสุดท้ายของการเรียนก่อนหยุดเทศกาลอีสเตอร์ พวกเรามารวมตัวกันในสวนดอกไม้ประจำโรงเรียน เพราะใกล้เวลาที่จะถูกส่งกลับบ้านแล้ว แน่นอนว่าหลายคนนั้นแทบอดใจไม่ไหว ที่จะได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างเสรีบนกองวัตถุราคาแพงที่พวกเขาและเธอคลั่งไคล้อย่างน้อยเป็นระยะเวลาสองอาทิตย์เต็ม

เนื่องจากว่าโรงเรียนแห่งนี้เป็นแหล่งรวบรวมเด็กนักเรียนที่มองเห็นวัตถุนิยมเป็นปัจจัยหลักของการดำเนินชีวิต หน้าที่ของโรงเรียนคือการดึงพวกหัวสูงให้กลับสู่โลกที่ปราศจากสิ่งของยุคไฮเทคโนโลยี อันเป็นเครื่องอำนวยความสะดวกสบาย อันเป็นบ่อเกิดของความขี้เกียจที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สมาชิกทุกคนจะถูกกักขังในโรงเรียนประจำชื่อดังที่ตั้งอยู่กลางทุ่งสีเขียวขจีอันถูกโอบล้อมไปด้วยไอรักและฟาร์มสัตว์ ซึ่งเต็มไปด้วย วัว หมู หมา กา ไก่ ม้า แพะ แกะ และอูฐ แต่สำหรับฉันมันให้บรรยากาศเหมือนถูกส่งเข้าคุกโดยตรงเสียมากกว่า เพราะนอกจากพวกเราจะต้องเรียนรู้ตามหลักสูตรบังคับทุกหลักสูตรแล้ว เรายังต้องเรียนรู้มากกว่าเด็กคนอื่นๆ อาทิเช่นวิชาเลี้ยงสัตว์ที่กลายเป็นวิชาบังคับ ซึ่งเป็นวิชาที่พวกเราเกลียดเป็นที่สุด แต่วิชาที่กำลังเป็นหัวข้อถกเถียงกันไม่จบไม่สิ้นตอนนี้คือ...

ตำนานลี้ลับท้องถิ่นและพฤกษาศาสตร์แห่งการประพันธ์ สอนโดยศาสตราจารย์หนุ่มวัยยี่สิบ” แนนซี่หัวเราะตลกขบขันเมื่อกล่าวจบ “ไม่มีใครเป็นศาสตราจารย์ด้วยวัยเพียงเท่านี้หรอกนะ มิน่าล่ะเขาถึงต้องมาสอนวิชาเด็กอนุบาลให้กับพวกเรา”

เห็นมีคนเล่าว่าศาสตราจารย์วัยยี่สิบของเรา เขามีความสามารถทางด้านการประพันธ์ แล้วพวกเราก็จะต้องเรียนวิชานั้นเพิ่มด้วย” เอ็ดมันด์เพื่อนเกย์ของเราเอ่ยขึ้น

ไอ้พฤกษาศาสตร์แห่งการประพันธ์น่ะหรือ โอ้ว...ฉันชักอยากเรียนวิชาเหล่านี้จนอดใจรอไม่ไหวแล้วละ” ซาแมนทาล้อเลียน

ฉันไม่สนหรอกนะว่าเขาจะเป็นใคร แต่ฉันไม่ลงเรียนวิชานี้แน่ๆ” ฉันเม้มปากแน่น เพื่อคลึงลิปสติกให้ถูกเกลี่ยจนทั่วทุกพื้นที่ของริมฝีปาก ก่อนจะจับเครื่องสำอางที่กองอยู่บนโต๊ะยัดใส่กระเป๋า

เสียใจนะจ๊ะอลิซาเบธ คอนวอลท์ วิชานี้ไม่ใช่วิชาเลือกเสรีแต่เป็นวิชาบังคับ นั่นหมายความว่าพวกเราจะต้องเริ่มเรียนมันทันทีหลังจากวันหยุดเทศกาลอีสเตอร์สิ้นสุดลง”

ฉันมองหน้าซาแมนทาอย่างไม่อยากจะเชื่อ พลางหันไปขอเสียงจากเพื่อนอีกสองคนที่เหลือทำนองว่า ‘สิ่งที่ฉันได้ยินไม่เป็นความจริงใช่ไหม’ แต่การกระทำของฉันได้ดำเนินผ่านไปอย่างล้มเหลว ถ้าหากเป็นอย่างนั้นจริง ฉันขออธิษฐานให้วันหยุดเทศกาลอีสเตอร์ไม่มีวันสิ้นสุดลง แม้ว่ามันจะมีความเป็นไปได้ต่ำก็ตามที

ฉันบอกแล้วไงว่าโรงเรียนนี้มันนรกชัดๆ แต่เอาเถอะพวกเรา ทนกันปีนี้เป็นปีสุดท้าย หลังจากนี้อนาคตของเราก็ไม่ต้องขึ้นอยู่กับใครแล้ว ยังไงฉันขอตัวก่อนนะสาวๆ ขอให้พวกเธอมีความสุขในวันหยุด” เอ็ดมันด์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินตรงเข้าไปหาเพื่อนชายของเขาที่จะกลับบ้านด้วยกัน หรืออาจจะไปโรงแรมก่อนกลับบ้าน

ของมันแน่อยู่แล้ว หยุดเรียนคราวนี้พ่อกับแม่ฉันไม่อยู่บ้าน เราจะมีปาร์ตี้ให้สนุกสุดเหวี่ยงกันไปเลย”   ฉันหันกลับมาบอกสองสาว

จริงสิ เราเลิกพูดเรื่องวิชาเรียนนี่กันเถอะ ตอนนี้มีภาพชายหนุ่มวัยยี่สิบหน้าตาเหมือนพวกปัญญาอ่อนลอยวนเวียนอยู่ในหัวเต็มไปหมด นึกแค่นี้ก็อยากจะอาเจียนเสียแล้ว”

แต่ถ้าหากเขาเป็นชายหนุ่มรูปงามขึ้นมา เธออย่าเปลี่ยนคำพูดนะแนนซี่ เพราะฉันจะพรากเวอร์จินศาสตราจารย์หนุ่มคนนี้ให้ได้”

ไม่มีหนุ่มหล่อคนไหนจะเข้ามาสอนนักเรียนในสถานศึกษาที่ตั้งอยู่ท่ามกลางฟาร์มสัตว์แบบนี้หรอกซาแมนทา เธออย่าหวังสูงไปหน่อยเลย” ฉันพยายามดึงซาแมนทากลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะหลุดอยู่เหนือโลกแห่งจินตนาการจนแทบจะดึงกลับมาไม่ได้

ที่สำคัญหากเขาเป็นหนุ่มหล่อจริง เธอคิดว่าจะได้พรากเวอร์จินเขาเหรอ ผู้ชายหล่อน่ะมีเลศนัยเยอะจะตาย มีแต่พวกเขาจะพรากความบริสุทธิ์ของสาวน้อยวัยแรกรุ่นกันทั้งนั้น เขาไม่รอให้เธอมาพรากหรอก” แนนซี่ว่า

นี่พวกเธอเป็นอะไรกัน อยู่ๆ ก็พูดเรื่องพวกนี้กันขึ้นมา”

แหม มันก็แค่หัวข้อสนทนาทั่วไป มันน่าสนใจอยู่ไม่ใช่เหรอ ศาสตราจารย์หนุ่มคนนี้มีอายุห่างจากพวกเราแค่สองปีเองนะลิซซี่” ซาแมนทาหัวเราะคิก “รึว่าเธอไม่เคยคิดเรื่องอะไรทำนองนี้กับโทนี่ยอดรักของเธอน่ะ”

ไม่ย่ะ เพราะเราเลิกกันแล้ว ที่สำคัญ...ไม่มีผู้ชายคนไหนมีสิทธิ์ในตัวฉันมากเกินไปกว่าการจับมือถือแขน โอบกอดแต่พอหอมปากหอมคอ หรือจูบแต่พอลวกๆ เพียงแค่ไม่ให้ชีวิตซังกะตายก็เท่านั้น”

อะไรเนี่ย เลิกกันเหรอ ฉันอุตส่าห์ลุ้นจนตัวโก่งว่าเธอจะสละความสาวให้ใคร” นั่นละความคิดของซาแมนทา การพูดถึงเรื่องพวกนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและจิตใจเธอไปแล้ว แต่สำหรับฉันกลับตรงกันข้าม จึงไม่ต้องแปลกใจเลยหากฉันจะรู้สึกเบื่อหน่ายได้ง่ายหากได้ยินเรื่องเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้จากปากของซาแมนทา

เมื่อไรกัน” แนนซี่ทำตาโต

เมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว ฉันเจอเขาจูบกับเพื่อนร่วมชั้นอยู่ ฉันเลยก็บอกเลิกไปก็เท่านั้น”

ลิซซี่ ครึ่งเทอมนี้เธอบอกเลิกชายหนุ่มมามากกว่าสิบคนแล้วนะ”

ฉันว่าลิซซี่บอกเลิกชายหนุ่มจวนเจียนจะทั่วทุกซอกมุมโรงเรียนแล้วละแนนซี่ เธออย่าทำหน้าตกอกตกใจไปเลย มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับลิซซี่ไปแล้ว สาวพราวเสน่ห์อย่างเธอผู้นี้จะหาผู้ชายแบบไหนก็ได้ อย่างที่พวกเราเห็นๆ อยู่ตอนนี้ไม่ได้เสี้ยวว่าที่สามีในอนาคตของเธอหรอก” 

ซาแมนทากำลังเอ่ยถึงเขา คู่หมั้นที่ไม่เคยแสดงตัวให้เห็นมานานถึงสามปีเศษ แถมยังมีชื่อเสียงโด่งดังเรื่องผู้หญิง ทำอย่างกับฉันเป็นสายลมและทิวคลื่นซึ่งไร้ตัวตน ฉันเลยไม่รู้สึกเกรงใจเขาหากจะตัดสินใจคบกับใคร

เงียบเถอะซาแมนทา ฉันไม่อยากให้เธอกล่าวถึงคู่หมั้นของฉันแบบนี้ ที่สำคัญฉันไม่คิดจะแต่งงานกับผู้ชายที่อยู่ไม่ติดบ้านเพราะมีแต่เรื่องผู้หญิงมาพัวพันแบบนั้นหรอกนะ” ฉันเริ่มหัวเสียกับหัวข้อสนทนาขึ้นมาดื้อๆ

ก็เขาเป็นถึงขุนนางหนุ่มรูปงามขนาดนั้น และเธอก็ออกจะเป็นสาวสมัยใหม่ทำไมจะทนเขาไม่ได้จ้ะลิซซี่ สาวยุคไฮเทคต้องไม่ยึดติดกับคนรักจนเกินความจำเป็น เราต้องมีเวลาเป็นส่วนตัวเพื่อออกกิ๊กหนุ่มอื่นได้บ้าง” ผู้เชี่ยวชาญด้านการคบหาผู้ชายคราวเดียวกันถึงสิบคนอย่างซาแมนทาแนะนำ

เธอเห็นฉันเป็นอะไรเนี่ย ถึงฉันจะเขี่ยผู้ชายทิ้งๆ ขว้างๆ เป็นว่าเล่น แต่ฉันไม่ได้ปลาบปลื้มการควงชายหนุ่มพร้อมกันทีละหลายๆ คนหรอกนะ (แม้ว่าสถานการณ์จะบีบบังคับให้ฉันทำแบบนั้นอยู่หลายหนก็ตามที แต่อย่างน้อยฉันก็บอกพวกเขาทุกคนว่าคบกับใครอยู่ หากพวกเขายังดื้อด้านดันทุรังอยากออกเดทกับฉันเรื่อยๆ มันก็ไม่ใช่ความผิดของฉันนี่นา)

ป่านนี้คนขับรถคงมารับฉันแล้ว ฉันไปละนะ”

เดี๋ยวก่อน” เสียงห้ามไม่ใช่เสียงจากเพื่อนทั้งสอง หากแต่เป็นเสียงของเด็กหนุ่มวัยใสคนหนึ่ง ชุดนักเรียนที่ยังไม่ถูกเปลี่ยนบอกเป็นนัยๆ ให้ฉันรู้ว่าเขาเป็นรุ่นน้องพวกเราหนึ่งปี “ผมให้คุณ” 

ดอกไม้ช่อโตถูกยื่นมาข้างหน้า กระดาษห่อสีเขียวอื๋อ หน้าตาคนให้ไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ว่า...

นายเป็นใคร”

ไซมอน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เขายื่นมือมาทำการทักทาย

ให้ดอกไม้ฉันเนื่องในโอกาสอะไร” ฉันอดขมวดคิ้วมองเขาไม่ได้

ผมชอบคุณ” แววตาของเขาทอประกายสดใส รัศมีความจริงใจพวยพุ่งใส่หน้าฉันเต็มๆ

ฟุบ ฉันยัดดอกไม้ช่อโตลงในมือซาแมนทา พยายามเก็บซ่อนแววตาไร้เยื่อใยแต่ฉันคงไม่สามารถบังคับตัวเองให้เป็นมิตรไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว

ขอบคุณ แต่ฉันต้องไปแล้ว” 

เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ ดอกไม้นี่ของคุณนะ” เขาแย่งดอกไม้มาจากมือเพื่อนฉัน ตะโกนตามหลังมาว่า “ผมจะขอคุณออกเดท” ไม่ว่าเปล่าเขายังวิ่งตามมาด้วย ฉันยิ่งเพิ่มความเร็วของฝีเท้าขึ้นอีกหลายเท่าตัว แต่ดูเหมือนว่าตาจอมตื๊อนี่จะไม่ยอมท้อเอาง่ายๆ

เขาเป็นใคร รู้จักฉันได้ยังไง แม้แต่คุยกันสักคำก็ยังไม่เคย ตาบ้านี่เป็นโรคจิตรึไง ถึงได้นำดอกไม้มาให้ฉันเป็นช่อๆ ทั้งที่ยังไม่เคยทำความรู้จักกัน

ฉันไม่ต้องการ” ฉันขบฟันพูดอย่างหัวเสีย มองหารถจากทางบ้านก็ไม่มีสักคัน แล้วอย่างนี้ฉันจะหาทางออกที่ดีกว่านี้ได้ไหม ฉันยังไม่พร้อมที่จะผูกมิตรกับใคร และขณะที่ฉันกำลังมองหาความช่วยเหลืออยู่นั้น ก็เหลือบไปเห็นรถสปอร์ตสีเงินพร้อมคนขับหล่อเฟี้ยวกำลังจะมุ่งหน้าออกไปข้างนอกพอดี ฉันรวบรวมความกล้าแล้วกระโจนออกมายืนอยู่กลางถนนขวางทางรถเอาไว้ นับเป็นโชคดีที่ฉันยังมีชีวิตอยู่เพราะเจ้าของรถคันงามมีไหวพริบดีและสามารถหยุดรถได้ทันการ ไม่อย่างนั้นฉันอาจได้กลายเป็นโจ๊ก

คุณอยากปลิดชีวิตตัวเอง หรือว่าแค่ต้องการมาป่วนเพียงเท่านั้น” เสียงนั้นทุ้มและติดจะเยือกเย็น

ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง” ฉันวิ่งมาหยุดอยู่ข้างรถเขาแล้วโน้มตัวลงเอาแขนพาดกรอบประตู

เจ้าของยานพาหนะขับเคลื่อนสุดหรูหันหน้ามาทางฉัน แววตาที่ซ่อนอยู่หลังกรอบแว่นตาดำนั้นฉันไม่สามารถมองเห็นได้ จึงจ้องกลับไปยังมุมปากเพื่อรอปฏิกิริยาโต้ตอบจากเขาว่าจะชักสีหน้าแบบไหน

คุณต้องการอะไร” เขาเอ่ยเสียงเรียบเย็นและแผ่วเบา ตรงกับจังหวะที่ฉันจ้องมองปากเขาพอดีจึงได้มีโอกาสเห็นเขี้ยวแหลมที่เกยริมฝีปากคู่สีชมพู ฉันเผลอเลียเขี้ยวตัวเองเพื่อตรวจสอบความคล้ายคลึงกัน ทั้งที่คนหลายคนออกปากว่าฉันเป็นผู้หญิงที่มีเขี้ยวแหลมที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอมา ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าบุรุษตรงหน้ายังมีเขี้ยวแหลมกว่าฉันอีก แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ฉันควรปัดคำถามนั้นไปไว้ข้างทางเสียก่อน เพราะนั่นไม่ใช่ประเด็นหลักสำหรับการเปิดบทสนทนาครั้งนี้

ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ” ฉันล้วงมือไปในกระเป๋าเครื่องสำอาง หยิบกระจกเงาออกมาส่องดูตำแหน่งที่ไซมอนอยู่ โชคดีที่เขาทิ้งระยะห่างจากฉันไปหลายร้อยเมตร ดูเหมือนหมอนั่นจะมีปัญหาในการกำหนดระบบหายใจเข้าออกอีกด้วย

 “ได้โปรดมองข้ามหัวไหล่ฉันไปนะคะ คุณเห็นเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลแก่ ตัวสูงราวกับเสาโทรเลขที่ยืนหอบแฮกๆ ในมือถือช่อดอกไม้ที่มีกระดาษห่อสุดแสนจะเชยนั่นไหม เขาตามจีบฉันอยู่ แต่ฉันเพิ่งเลิกกับแฟนมาแล้วยังไม่ต้องการมีพันธะกับใครในตอนนี้” 

แล้วยังไงล่ะ” น้ำเสียงที่เหมือนไม่ไยดีทำให้ฉันอดเขม้นตาใส่ไม่ได้ ขณะที่อีกฝ่ายยังคงความนิ่งของสีหน้าได้อย่างสบาย

มันอาจจะฟังดูไม่มีเหตุผล แต่คุณต้องพาฉันไปจากที่นี่ ฉันต้องหนีเขา” ฉันเบิกตากว้างอย่างรอลุ้นสุดชีวิต ชายหนุ่มเบื้องหน้าจ้องตอบกลับมาอย่างแน่นิ่งเหมือนร่างไร้วิญญาณ ราวกับหลุดออกจากนอกวงโคจรของระบบสุริยะไปชั่วขณะ

ต้องพาคุณไปจากที่นี่อย่างนั้นเหรอ” คราวนี้น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นยียวน เขาถอดแว่นออกก่อนหรี่ตามองฉัน “ผมจะได้รับอะไรตอบแทนหากผมพาคุณไปจากที่นี่”

คุณต้องการอะไร” ฉันถามอย่างร้อนรน

คุณต้องเลี้ยงอาหารผม” นัยน์ตาสีทองประกายแฉกจ้องมาที่ฉันอย่างแน่วแน่ ผมสีทองของเขาพริ้วไหวตามทิศทางของสายลมอ่อนๆ

ตกลง” ฉันกระโดดขึ้นไปนั่งอยู่บนรถเขาอย่างรวดเร็ว

มือใหญ่ยื่นมาบีบคางฉันเบาๆ จากนั้นก็จัดหน้าฉันให้หมุนไปทางเขา มือที่ถูกสวมทับไว้ด้วยถุงมือของเขาเย็นยะเยือกราวกับเพิ่งนำออกมาจากตู้แช่แข็งหรือไม่อย่างนั้นเขาคงเป็นมนุษย์ที่โผล่มาจากขั้วโลกเหนือ เขาเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้พลางหรี่ตามองฉันอย่างพินิจพิจารณา

ผมว่าเด็กนั่นต้องสายตาสั้นมากแน่ๆ ที่ชอบคุณ มิหนำซ้ำยังยอมลงทุนซื้อดอกไม้ช่อโตราคาแพง เพื่อมอบให้ผู้หญิงหน้าตาขี้เหร่แทบหาความสวยงามให้เชยชมไม่ได้ หากไม่มีดวงตาคู่สีฟ้ากลมโตมาประดับไว้บนใบหน้าแบบนี้ ขอบคุณพ่อแม่ของคุณและพระผู้เป็นเจ้าเถอะนะที่พวกเขายังมีความเมตตาปรานีอยู่บ้าง พร้อมทั้งยังอุตส่าห์ประทานดวงตาคู่นี้มาให้”

ฉันนั่งอ้าปากค้างขณะจ้องมองรอยยิ้มที่มุมปากซึ่งปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายของบุรุษตรงหน้า ด้วยความรู้สึกแสบๆ คันๆ เหมือนมีใครเอาตำแยมาแหย่ให้ระคายใจอย่างพูดอะไรออกมาไม่ได้ เนื่องมาจากความช็อกและไม่คาดฝันว่าจะถูกต่อว่าเสียหายๆ แบบนี้

 


 

:::Miss Glamour เจ้าชายอัศวิน เจ้าหุ่นกระบอก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,375 ความคิดเห็น

  1. #3131 Love Actually (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 00:02



    หุ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    หญิงก็ร้าย ชายก็แรง

    แต่จำได้ว่า ที่เคยอ่านเมื่อสมัยชาติที่แล้ว อีตาลูคมันไม่ได้ใช้ผ้าพันคอนี่หว่า

    แล้วมันใช้อะไร (วะ) ลืมไปแล้วอ่ะ = =''

    #3,131
    0
  2. #3020 nugea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2552 / 16:05
    555+
    แอบสะใจนิดนึง
    ที่ลูคัสทำกับนางเอก 
    #3,020
    0
  3. #3012 กาแฟ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2552 / 12:09
    บอกได้คำเดียว >< สุดยอดทั้งคู่เลยค่ะ ลูคัสก็ร้าย อลิซาเบธก็แรง เข้ากันได้ค่ะ ^^"

    ปล.แต่คู่นี้ก็น่ารักไปอีกแบบนะค่ะ ^^~
    #3,012
    0
  4. #3003 I HUG YOU (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 03:40
    ยังเถื่อนเหมือนเดิมไม่เสื่อมคลาย

    คิดถึงลูคที่สุด 

    คิดถึงพี่นาตด้วย

    สู้ต่อไปนะคะ
    #3,003
    0
  5. #3002 อ้วนกลมขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 23:39
    แวะมาเม้นซักนิดส์

    ฮ่าๆๆรู้สึกของเก่า ลูคจะฉีกกระโปรงอลิซหรืออะไรนี่แหละ

    อันนี้กลายเป็นผ้าพันคอ

    ไม่รู้บ้าไปเองรึเปล่า แต่พอนึกภาพตามแล้วมันฮามากเลยค่ะ

    ผ้าพันคอเนี่ย =_=
    #3,002
    0
  6. #3001 realovekill (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 19:00
    คู่นี้น่ารักดีจัง

    ปากแข็งทั้งคู่เลย

    #3,001
    0
  7. #2226 ~panhoo32~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 11:36
    ปากจัดทั้งคู่เรยยยยย.......

    ยาวแน่งานนี้ อิ อิ
    #2,226
    0
  8. #2017 lover (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 15:35
    ลูคัสนี่ปากร้าย แถมยังโหดอีก

    พี่นาตคะ ลืมไม้โทตรงเอื้อมนะคะ

    "ขณะที่ไซมอนกำลังเอือมมือมาแตะรถ "

    สู้ สู้นะคะ พี่นาต fighting
    #2,017
    0
  9. #1374 J~e~W~e~Y... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2552 / 12:27

    รักๆลูคัส

    #1,374
    0
  10. #985 OUMMAKEY! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2552 / 17:00
    รุนแรงเหลือหลาย
    *..*
    #985
    0
  11. #523 หมายเลข9.5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2552 / 23:08
    ฟิฟยังไม่ถอดคำพูดนะว่าอยากฆ่าลูคัสยังนะๆๆๆๆๆ
    #523
    0
  12. #441 เมทัล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2552 / 09:24
    ตานี่แอบบ้า  ตกลงเป็นเสื้อผู้หญิงจริงมั้ยเนี่ย
    #441
    0
  13. #238 โนเนม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 00:36
    ลูคัสนี่สุดยอดเลยอ่ะ



    แต่ร้ายแค่ไหนก็กรี๊ด (เอ๊!นี่เราชอบผู้ชายเถื่อนๆตั้งเมื่อไหร่เนี่ย)



    #238
    0
  14. #173 sialy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2552 / 17:36

    เถื่อนมาก

    #173
    0
  15. #127 CassIce (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2552 / 22:26

    ชอบลูคัสอ่ะ เถื่อนดี 55

    #127
    0
  16. #98 fene_sun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 21:10
    อยากรู้ต่อแล้ว

    55

    มารอพี่นาตนะคะ ^^
    #98
    0
  17. #95 toey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 13:49
    รุ้สึกว่า คู่นี้น่าจะเป็นพวกชอบใช้กำลังกันนะแค่ยกแรกก้อซัดกันมันส์แล้วอะ
    #95
    0
  18. #94 sweetest (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 12:46
    ปากจัดจริงๆลูคัส



    แต่ก้อสนุกคะ ชอบมาก
    #94
    0
  19. #92 boongkee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 11:52

    ลูคัสมันเถื่อน!!! อลิซาก็ใช่ย่อยที่ไหนกัน
    สรุป มันจะลงเอยกันยังงัยว๊า
    ติดตามๆๆ สู้ๆค่ะ

    #92
    0