Vampire Wicked รักเกินพิกัดร้ายเจ้าชายแวมไพร์แสนกล

ตอนที่ 10 : บทที่ 8 แวมไพร์จอมเผด็จการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 มิ.ย. 62

บทที่ 8 แวมไพร์จอมเผด็จการ


ไออุ่นและแสงแดดสีทองที่สาดส่องเข้ามาในห้องปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความงุนงง ทว่าตอนนี้ฉันไม่โง่อีกต่อไปแล้ว เพราะฉันยังมีสติดีพอที่จะรับรู้ว่าตัวเองอยู่ไหน หลังจากเคยตื่นมาแล้วจำไม่ได้ถึงสองครั้งสองหนในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา นอกจากนั้นยังมีอีกหนึ่งสิ่งที่ดูแปลกไปคือ ก่อนฉันจะหลับ ฉันจำได้ว่าตัวเองเคยถูกขังไว้ในห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น เพราะความเหนื่อยล้า ตอนนั้นฉันจึงตัดสินใจนอนบนพื้น หากแต่ตอนนี้ฉันกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงอ่อนนุ่ม ผ้าปูที่นอนสีฟ้าขาวสดใส รวมทั้งตัวห้องก็เป็นสีโทนเดียวกัน ดูอ่อนหวานสมเป็นห้องของผู้หญิงเสียจริง ตาจอมมารนั่นจะใจดีถึงขนาดนี้เชียวหรือ

อย่าโง่น่าอลิซาเบธ คนที่จะทำแบบนี้ได้มีแต่ดีแลนเท่านั้นละ เธอกำลังคาดหวังอะไรจากผู้ชายคนนั้นอยู่

ฉันใช้ศอกยันกายลุกขึ้น มองไปยังตู้เสื้อผ้ามีชุดสไตล์โกธิคกระโปรงสุ่มทรงสั้นเหนือหัวเข่าสีชมพูแขวนอยู่ ใครเป็นคนเตรียมเสื้อผ้าห่วยแตกแบบนี้เนี่ย บอกตามตรงว่ามันไม่น่าสวมเลยสักนิด มีเพียงสิ่งเดียวที่พอทำใจได้คืออย่างน้อยกระโปรงมันก็สั้นสมใจฉันนั่นละ แต่เพราะความจำเป็น ด้วยเหตุที่ว่าฉันไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก ฉันจึงยอมสวมชุดตุ๊กตาสีชมพูนั่นลงมาชั้นล่าง ก่อนจะตรงไปยังห้องรับประทานอาหาร

เมื่อขาฉันก้าวเข้าสู่ประตูห้องรับประทานอาหาร เสียงเลื่อนเก้าอี้ก็ดังตามมาติดๆ ทั้งดันแคนและดีแลนพลุดลุกขึ้น พร้อมประกาศขึ้นว่า เลดี้อลิซาเบธ มีเพียงพี่ชายของเขาที่นั่งจิบน้ำชาอยู่หัวโต๊ะอย่างสบาย พลางหันมาทางฉันท่าทางสงบ แววตาแน่นิ่ง จากนั้นก็กวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ฉันแยกเขี้ยวใส่เขาเป็นการทักทายก่อนจะหันไปหาหนุ่มๆ

อะไรกัน นี่ฉันนอนหลับไปแค่คืนเดียวตื่นขึ้นมากลายเป็นเลดี้ของพวกคุณแล้วหรือ”

สองคืน...คุณหลับไปสองคืนเต็มๆ” ดันแคนรีบแก้ไขให้

ฉันเอียงคอมองเขาอย่างงงๆ ว่าคนจอมทะเล้นจะมาไม้ไหนกันแน่ และอาจจะไม่คิดอยากเชื่อหากไม่มีใครบางคนโยนส้มมาใส่หัวเขา และหมอนั่นก็เป็นใครอื่นไม่ได้

ลูคัส พี่ทำผมเจ็บนะ”

คนถูกเรียกนั่งจิบชาหน้านิ่งเฉย ไม่สนใจคำตัดพ้อของน้องชาย เมื่อจ้องมองโครงหน้าคมคายดูแล้วก็อดสงสัยอะไรบางอย่างไม่ได้

เมื่อคืนนี้คุณได้เข้ามาหาฉันรึเปล่าคะลูคัส”

เปล่า/เข้า” เสียงปฏิเสธคือเสียงของลูคัส แต่เสียงตอบรับคือดันแคน ผลส้มก็เลยลอยไปตกอยู่บนหัวเขาอีกรอบ

สรุปว่าเข้า” ฉันยืนเท้าสะเอวมองหน้าลูคัสตาเขม็ง “คุณทำอะไรฉันรึเปล่า ฉันนึกภาพคุณออกแต่พอรางเลือน อีกทั้งตอนนี้ยังรู้สึกปวดต้นคออีกด้วย” ลูบไล้ลำคอพลางบีบนวด

ลูคัสล่อกแล่ก หันไปทำตาเขม็งใส่ดีแลนที่กำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารมื้อเช้า

ผมพยายามทำทุกอย่างเท่าที่ผมทำได้” ดีแลนบอกแล้วก้มหน้าก้มตาจดจ่ออยู่กับอาหารของตัวเองต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้าน ส่วนฉันก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมันหมายถึงอะไร

เขาเข้าไปหาคุณทุกคืนเลย” ดันแคนแฉพี่ชายหน้าตาเฉย เหมือนต้องการล้างแค้นที่ลูคัสโยนผลส้มใส่หัวเขาเมื่อก่อนหน้านี้

นั่นไง คุณเข้าไปเพื่อบีบคอฉันใช่ไหม” ฉันชี้หน้าผู้ต้องหาอย่างเอาเรื่อง พลางบีบนวดต้นคอเบาๆ “คอฉันถึงได้ปวดอยู่แบบนี้ไง”

หากดีแลนไม่มาคอยคุม ผมคงเอามีดปาดคอคุณไปแล้ว” เขาเบือนหน้าหนีเหมือนเอือมระอาฉันเต็มทน ราวกับว่าฉันเป็น ‘ยัยจอมหาเรื่อง’ คนหนึ่ง (ซึ่งนั่นก็เป็นความจริง แต่หากใครไม่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับฉัน ไม่มีวันรู้หรอกว่าลูคัสเขาทำหน้าตาได้น่าหาเรื่องขนาดไหน)

ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” หนุ่มน้อยเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วยสีหน้าของผู้บริสุทธิ์ ลูคัสใช้สายตาทิ่มแทงน้องชายจนจะทะลุแบบนี้ มีอะไรแอบแฝงอยู่รึเปล่า

แต่เดี๋ยวนะ...พวกคุณบอกว่าฉันนอนหลับไปสองวัน ให้ตายเถอะ ถ้าอย่างนั้น วันนี้ก็เป็นวันพุธใช่ไหม” 

ถูกต้องเลยเลดี้อลิซาเบธ” ดันแคนยิ้มอย่างเริงร่า

ปาร์ตี้ริมสระน้ำของฉัน แล้วฉันจะบอกเพื่อนๆ ยังไงละคราวนี้ ที่นี่ไม่มีคลื่นโทรศัพท์ด้วยสิ แถวนี้มีจุดไหนที่สูงที่สุดบ้างไหมเนี่ย” ฉันเริ่มลนลานเดินวนเป็นวงกลมเพราะนึกไม่ออกว่าจะทำอย่างไรกับตัวเองดี

มียอดต้นไม้กับยอดปราสาท คุณต้องการอะไรก็ไต่ขึ้นไปเอง” ลูคัสพูดกวนประสาทฉันอีกแล้ว

การปีนขึ้นสู่ที่สูงในลักษณะนั้น มันเหมาะสมกับคุณเพียงคนเดียวเท่านั้นละค่ะ เพราะคุณมีความสามารถที่ไม่ต่างจากลิงใช่ไหม ถึงได้เผลอเข้าใจผิดไปว่าคนปรกติธรรมดาอย่างฉันจะสามารถทำได้เหมือนตัวเอง ทีนี้คุณจะบอกฉันได้แล้วรึยัง ว่าที่ไหนโทรศัพท์ฉันถึงจะรับสัญญาณได้” ฉันหยุดเดินพลางกอดอกแน่น

อย่าเสียเวลาเลยคุณขี้เหร่ ผมโทรไปยกเลิกปาร์ตี้ของคุณจนหมดแล้ว พวกเขาไม่มาหรอก”

อะไรนะ” ฉันโพล่งออกมาด้วยโทนเสียงสูง ดันแคนและลูคัสยกมือขึ้นอุดหูทันทีที่ฉันพูด

หยุดขึ้นเสียงสูงใส่ผมสักที ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนจนต้องจับคุณไปถ่วงน้ำ” ลูคัสจ้องหน้าฉันตาเขม็ง

คุณรู้เรื่องนี้หรือ คุณมีสิทธิ์อะไรมายกเลิกงานของฉัน” ฉันพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหลืออด

สิทธิ์ที่ผมเป็นเจ้าของคฤหาสน์นี้ไง” แววตาของเขาเปลี่ยนไป เจ้าตัวเอื้อมมือไปหยิบถ้วยชา จิบมันอย่างสบายใจเฉิบกับ ‘สิทธิ์การเป็นเจ้าของคฤหาสน์’ ของตัวเองที่พยายามหยิบยกขึ้นมาข่มฉันให้จมดิน

นั่นมันนอกเรื่องแล้วนะ ให้ตายสิ...เขาทำตัวน่าโมโหชะมัด

ที่สำคัญพ่อกับแม่ของคุณไม่มีปัญหาหากคุณจะใช้ชีวิตช่วงสองสัปดาห์ที่เหลือกับผมต่อ แต่ผมไม่ได้บอกพวกท่านหรอกนะว่าในฐานะอะไร สิทธิพิเศษนั้นผมให้คุณรู้คนเดียวยังไงล่ะ”

คุณรู้เกี่ยวกับพ่อแม่ฉันได้ยังไง คุณโกหกใช่ไหม” ฉันอดทำตาโตไม่ได้

หน้าผมเหมือนคนชอบพูดโกหกนักหรือไง นี่ผมอุตส่าห์ไม่สวมหมวกเหมือนเด็กเลี้ยงแกะแล้วนะ” เขาพล่ามอย่างหน้าตาย ผู้ชายอะไรบ่นเก่งชะมัด

ไม่ต้องสวมหมวก หน้าตาคุณมันก็บ่งบอกว่าคุณเจ้าเล่ห์เกินใคร”

อย่างนั้นหรือ เอาล่ะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคุณจะต้องรับใช้ผมจริงๆ จังๆ แล้วนะ ตอนแรกผมตั้งใจจะให้คุณพักแค่คืนเดียว นี่คุณเล่นฟาดไปสองคืน ผมไม่ฆ่าคุณทิ้งก็ดีเท่าไรแล้ว”

ไม่ฆ่า ก็เหมือนฆ่า คุณกำลังละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของฉัน ข่มเหงรังแกฉัน ขังฉันไว้ในพื้นห่างไกลความเจริญ ทั้งยังให้ฉันสวมชุดตุ๊กตาบ้าบอนี่อีก” ฉันไล่รายการที่เขาทำให้ฉันไม่พอใจไปจนครบพลางทำท่าทำทางประกอบ

นี่ผมอุตส่าห์ให้วาเลนเซียช่วยตัดกระโปรงให้มันสั้นแล้วนะ คุณยังไม่พอใจอีกรึไง” ลูคัสขมวดคิ้วครู่หนึ่ง แล้วหลับหูหลับตาจัดการกับเครื่องดื่มของตัวเองต่อไป

เสื้อผ้าที่ฉันใส่ จะต้องทันสมัยกว่านี้ ไม่ใช่ชุดที่ตกยุคมาหลายศตวรรษแบบนี้” ฉันก้มสำรวจตัวเองแล้วนึกอยากฆ่าตัวตายเป็นที่สุด

คุณมีตัวเลือกหรือ หืม...” ลูคัสเลิกคิ้ว พลางตีสีหน้ากวนประสาท

ผมว่าคุณใส่แล้วน่ารักนะ ก้นคุณงอนสวยดี” ปากไม่ว่าเปล่าดันแคนก็เดินตรงมาวางมือลงบนก้นฉัน ฉันรู้สึกว่าหูของตัวเองเริ่มร้อน หน้าแดงก่ำเพราะความโกรธจนแทบจะซัดหน้าเขาได้เสียเดี๋ยวนี้เลย ทว่ามือใหญ่ของใครสักคนหยุดข้อมือฉันไว้ก่อนที่หมัดฉันจะมีโอกาสได้ร่อนใส่คางดันแคน จากนั้นไอเย็นก็ลอยผ่านหูฉันไปตามมาด้วยเสียง ผัวะ ซึ่งเกิดมาจากมือหนากระทบกับหน้าผากดันแคน ฉันหันกลับไปมองด้านหลัง จึงเห็นลูคัสยืนหลับตาส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

อย่าโง่น่า นายมองไม่ออกรึไงว่ายัยนี่เอาฟองน้ำยัดก้น” เขาเอ่ยเสียงเรียบ หน้าตาติดจะไร้อารมณ์ขณะปรายตามองดูก้นของฉัน

ฉันไม่ได้เอาฟองน้ำยัดก้นนะ” ฉันประท้วงพลางจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

ผมจับก็ไม่รู้สึกเลยว่ามีฟองน้ำอยู่ใต้ชุดนั่น” ดันแคนลูบหน้าฝากปอยๆ “ไม่เชื่อเดี๋ยวผมจับเธอแก้ผ้าให้พี่ดู”

ไม่ต้อง” คำสั่งของลูคัสเด็ดขาดเสียจนดันแคนไม่กล้าขยับเข้าใกล้ “ผู้หญิงคนนี้อู้งานมานานเกินไปแล้ว เธอต้องมารับใช้ฉัน” เขาฉุดกระชากลากฉันออกมาจากห้องรับประทานอาหาร

นี่คุณ...วันนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องฉันเลยนะ ไม่เคยได้ยินรึไงว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องน่ะ” ฉันไม่ได้เต็มใจจะรับใช้เขา แค่พยายามหาวิธีถ่วงเวลาเอาไว้ให้ได้มากที่สุดเพียงเท่านั้น

ผมจะให้คุณกินไปทำไม แค่ขนมปังสองแผ่นคุณก็วิ่งหนีไปจนถึงกลางป่าใหญ่ ไม่กินนั่นละดีแล้ว จะได้ไม่มีแรงวิ่งหนี เอ้า...แบกนี่ไปเลย แล้วอย่าบ่นอิดออดให้ผมได้ยินล่ะ ไม่อย่างนั้นผมเอาลูกธนูยิงหัวคุณแน่”

เขาโยนกระเป๋าหนังสีดำทรงยาวหนักอึ้งมาให้แล้วยังไม่พอ ยังเอาเป้มายื่นใส่มือฉันอีก แล้วแต่ละอย่างที่ส่งมาน้ำหนักอย่างกับยัดช้างลงไปในนั้น ส่วนคนยื่นให้กลับยืนตัวเปล่าไม่มีอะไรต้องแบกเลย

เถื่อนแล้วยังไม่พอ โรคเจ้าชายซินโดรมกำเริบอีกแล้วสิท่า” ทันทีที่ฉันพูดจบ เขาก็มองมาราวกับว่าจะเชือดเฉือนฉันด้วยแววตาคมกริบ ฉันเบื่อที่จะเถียงจึงหุบปากเงียบ นึกแค้นอยู่ในใจ โมโหตัวเองอีกนิดๆ ที่ไม่มีปัญญาหลบหนีเขาไปได้

 

ลูคัสปล่อยให้ฉันแบกข้าวของหนักพะรุงพะรังตามหลังเขามาที่ริมบึงขนาดใหญ่ เกาะนี่มันต้องกว้างมากแน่ๆ ถึงพอจะรวบรวมสิ่งเหล่านี้เอาไว้ที่นี่ได้ ผู้ชายคนนี้ร่ำรวยมาจากไหนถึงได้มีเงินซื้อเกาะเป็นของตัวเองอยู่

เอาไว้นี่ละ พวกเราจะตกปลาอยู่ที่นี่” เขาชี้มือไปยังต้นไม้ใหญ่ริมบึง

ให้ตายเถอะ คุณจะบอกล่วงหน้าหน่อยไม่ได้รึไงว่าจะพากันไปที่ไหนบ้าง ดูสิเนี่ยขาฉันถูกใบหญ้าเฉือนจนผิวหนังลายหมดเลย แล้วอย่างนี้ฉันต้องรักษาอีกนานเท่าไรกว่ามันจะกลับมาสวยเหมือนเดิม น่าจะให้ฉันสวมชุดอื่นมาหน่อยก็ไม่ได้” ฉันลูบแข้งขาที่เต็มไปด้วยบาดแผลให้ความรู้สึกแสบๆ ร้อนๆ แม้ว่าฉันค่อนข้างจะเคยชินและสมบุกสมบันกับเรื่องพวกนี้มากกว่าเพื่อนคนอื่นๆ แต่โรงเรียนไม่เคยปล่อยให้ฉันต้องมาทำอะไรที่จะสร้างบาดแผลบนเรียวขาสวยๆ ของฉันเลยสักครั้ง ฉันเลยหัวเสียมากที่ต้องเห็นภาพแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง

ผมว่ามันคงจะดูสวยกว่านี้ หากคุณโดนตัดขาไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด”

ปากหรือนั่น คุณนี่มีคุณสมบัติผู้ดีอยู่บ้างไหม พูดกับเลดี้ให้มันเพราะๆ หน่อยสิคะ ไม่รู้รึยังไงว่าเรียวขา ใบหน้า แล้วนิ้วมือคือหัวใจของผู้หญิงเลยนะ” ฉันยืนยืดอกเท้าสะเอวพลางเชิดหน้าใส่เขา

อย่างนั้นหรือ ทว่าหัวใจ ผู้ชายมีความต้องการและความสนใจในสิ่งที่ตรงกันข้าม อาทิเช่น...ริมฝีปาก เนินอก และ...”

เขาหรี่มองตามทุกอย่างที่ถูกกล่าวถึง แต่สิ่งสุดท้ายที่เขาจะพูดฉันไม่อยากรับรู้จึงเดินหนี

อลิซาเบธ” เสียงทุ้มนุ่มหูที่เอ่ยเรียกชื่อทำให้ฉันหยุดชะงัก

ไม่ใช่ ‘ยัยขี้เหร่’

ไม่ใช่ ‘นี่คุณ’

ไม่ใช่ ‘คุณผู้หญิง’

แต่เป็น ‘อลิซาเบธ’ ฉันไม่เคยฟังใครเรียกชื่อตัวเองครั้งไหนแล้วรู้สึกรื่นหูเท่าหนนี้มาก่อน ‘อลิซาเบธ’ ชื่อนี้เมื่อหันหน้าไปทิศใดก็มีแต่คนรู้จัก คนทักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทำไมฉันถึงชอบฟังเสียงทุ้มนี่เอ่ยมันด้วย แม้ว่าจะรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเขาเคยเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยนเมื่อเร็วๆ นี้มาก่อนแล้วหนหนึ่ง แต่ไม่ยักจะนึกออกว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไร

เธอเพี้ยนไปแล้วลิซซี่” ฉันเดินต่อไปเรื่อยๆ

ผมบอกให้คุณหยุด” น้ำเสียงของลูคัสกลับมาแข็งกระด้างตามเดิม

บอกหรือ ฉันไม่ได้ยิน” ฉันหันกลับไปบอก

คราวนี้คุณจะหยุดได้รึยัง” เขาเล็งลูกธนูมาที่ฉัน

ฉันจะไปเดินเล่นหน่อยไม่ได้รึยังไง” ฉันเล่นอะไรอยู่นะ

ไม่ได้ นี่คือคำสั่งผม” เขาบงการด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

แวมไพร์จอมบงการ จอมทะลึ่ง” ฉันกัดฟันเดินย้อนกลับไปหาเขาหน้ามุ่ย สิ้นเปลืองพลังงานจริงๆ

ผมแค่อยากบอกให้คุณรู้ไว้เท่านั้น คุณไม่ชอบหรือไง ที่ผมเปิดเผยกับคุณแบบนี้ คุณอยากฟังสิ่งสุดท้ายไหมล่ะ ว่าหัวใจของผู้ชายคืออะไร”

ไม่”

หึหึ” เขาหัวเราะในลำคอก่อนจะส่งเบ็ดตกปลาให้ฉันหนึ่งคันด้วยท่าทางสงบ

วันนี้เขาดูอารมณ์ดีกว่าปกตินะว่าไหม หากเป็นอย่างวันก่อนๆ เขาคงจับฉันโยนลงบ่อน้ำได้แล้วมั้ง เกิดอะไรขึ้นกับหมอนี่กันแน่



 

:::Miss Glamour เจ้าชายอัศวิน เจ้าหุ่นกระบอก

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,375 ความคิดเห็น

  1. #3148 Love Actually (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 01:11



    เหม่ ๆ ๆ ๆ

    เพราะลิซซี่เป็นคนที่จะมาช่วยนายให้หลุดพ้นจากคำสาป และมาเป็นแม่ของลูก ๆ นายไงยะ

    เธอถึงได้มีพลังมากพอที่จะต้านทานอำนาจเวทมนตร์ของนายกับอีตาดีลได้น่ะ

    #3,148
    0
  2. #3140 ~L'obscurit~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 03:01
    ลบความจำนี่เอง - -*
    #3,140
    0
  3. #3046 z-non (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 19:51

    อีพเร็วๆนะ
    เรารออยู่
    > <

    #3,046
    0
  4. #3044 Kiss_So_Sweet♀ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 13:07

    โอ้ววส์ 

    ตามการคาดเดา-..-

    ชอบจังเยย กรีสกราส

    มาอัพต่อไวๆนะค๊า

    นู๋รออยู่ ยู้ฮูๆ~

    #3,044
    0
  5. #3042 z-non (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 12:44

    อัพเร็วๆนะ
    >_<

    #3,042
    0
  6. #3041 กาแฟ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 11:54
    ลิซซี่หวั่นไหวแล้วค่ะ  >////<  ไม่น่าเชื่อ หาฉากสวีทแทบไม่เจอค่ะ ><  แสดงว่า ลิซซี่ชอบผู้ชายแบบเถื่อน โหด ดุ แบบลูคัส   แต่ลิซซี่ไปทำไงนะค่ะ ถึงจำได้ >?<  แม่มดเหรอ ไม่แน่นะค่ะ เลดี้เป็นแม่มด ^^
    #3,041
    0
  7. #2416 !เจ้าหญิงของเคตะ! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2552 / 21:07
    โธ่ ลูคัส ที่รักของอลิส 
    ไม่น่าเลยที่รัก น่าสงสารจังเลย 
    ว่าแล้ว ชักอยากอ่านอีกเรื่อง แฮะ 
    ต้องไปล่าอ่าน ว่างแผง แล้วใช่ไหม? พี่นาต 
    น้องจะลงแดง 5555+ 

    คูคัส เลือดของอลิส สามารถถอนคำสาปได้นะคะ  ผ่างงง
    #2,416
    0
  8. #290 sialy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2552 / 17:22
    รู้สึกสงสารลูคัสแล้วล่ะ
    #290
    0
  9. #280 จันทราส่องประกาย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2552 / 14:39
    ลูคัสน่าสงสาร



    ><
    #280
    0
  10. #264 *Rose Star* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 21:08

    หนุกมากเลยค่ะ ^^

    รีบมาอัพต่อนะค้าา อิอิ ^^

    ชอบๆๆๆ >0<

    รู้สึกสงสารลูคัสจังเลย T^T

    แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ต้องหันมารักลิซซี่แน่นอน *0*

    #264
    0
  11. #263 realovekill (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 20:51
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    อยากอ่านต่อมากมาย

    #263
    0
  12. #262 ขนมจีบ+ซาลาเปา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 20:30
    ลูคัสน่าสงสารอ่ะ
    รู้แบบนี้แล้วโกรธไม่ลงจริงๆ
    เป็นกำลังใจให้พี่นาตต่อไปนะค่ะ สู้ๆนะ
    #262
    0
  13. #260 Kim Seeda (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 15:39

    แป่ว แล้วดีแลนเฝ้าใครล่ะนั่น

    #260
    0
  14. #258 chrysalis_devil (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 14:31

    เอิ้กๆ ลุคัสน่ารักขึ้น5%

    =='ยังคงหมั่นไส้มันอยู่+55

    พี่นาตบายดีไหมครับ

    ดูลแตวเองดีๆเน้อจาได้อัพนิยายให้ผมอ่าน ก๊าก

    (แฟนนิยายท่านโลภนั่นเองโปรโอย่าแปลกใจ)

    #258
    0
  15. #257 อิอิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 14:17
    กริ๊ดด เพิ่งได้มาปั่นอ่าน ลูคัส น่ารักมาก ๆ (แต่โหด) 5555 อย่าโหดกับลิลซี่มากน๊า

    ปล. เรื่องนี้ตอนแรก ลิลซี่หนูก้เห๊นเป๊นหญิงนะ แต่พี่นาตบอกชายเลยถึงบางอ้อ (พอดีหนูโง่ 55555)

    #257
    0
  16. #256 โนเนม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 13:53
    เห็นไหมค่ะว่าลูคัสของหนูน่าสงสารจริงๆ (ของหนู? ขอให้ได้เพ้อเป็นพอ)



    เพราะความทรมานเลยทำให้เขาป่าเถื่อนไปเท่านั้นเอง (มั้ง?)



    มาอัพไวไวนะคะ อยากรู้จะเป็นไงต่อ
    #256
    0
  17. #255 มินากะจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 13:51
    น่าสงสาร...

    โอเค ลูคัสไม่ใจร้ายแล้ว

    เป็นผู้ใหญ่มากๆ><น่ารักจัง!!

    อัพๆๆๆน้า

    #255
    0
  18. #254 โนเนม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 13:43
    ข้างบนมีชื่อหนูด้วย 55+



    ขอบคุณพี่นาตที่ไม่ลืมหนู



    ทั้งๆที่หนูเพิ่งมาอ่านนิยายพี่ไม่กี่วันเองอ่ะ



    ที่พี่บอกว่า "นิยายเรื่องหนึ่งเปรียบเหมือนสะพาน ที่เชื่อมทางให้นักอ่านและนักเขียนเดินทางมาหากันได้"



    และที่ว่า "แม้จะเป็นการรู้จักเพียงผิวเผิน แต่ก็สร้างรอยยิ้มให้กันได้ทุกวัน"



    ประทับใจหนูมากค่ะ เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ



    ทั้งนิยายและการตอบคอมเม้นท์จากพี่ ทำให้หนูยิ้มได้ทั้งวันเลยค่ะ



    มาทักทายก่อน ยังไม่ได้อ่านข้างบนเลย



    ไปล่ะคะ
    #254
    0
  19. #253 boongkee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 12:56

    พี่นาตแก้ปมแล้ว เย้ๆๆๆ
    ตอนนี้แอบสงสารลูคัส TOT
    เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเป็นแบบนนี้ เฮ้อออ 
    อยากลูคัสรักอลิซาเบธเร็วๆ จะได้เลิกคิดถึงนิชาสักที

    สู้ๆนะค้า

    #253
    0
  20. #251 ยมฑูตน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 12:04
    อ้าว แล้วนั้นใครอะน่าจะเป็นวาเลนเซีย
    #251
    0
  21. #250 pungcoung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 10:32

    อ้าว! แล้วดีแลนเฝ้าใครล่ะเนี้ยย วาเลยเซียหร๋อ!

    น่าสงสารลูคัสที่สุดเลยย ย >[]<

    ไม่อยากอ่านสปอยแต่ก็อยากอ่านเลยมาอ่านกรี๊ดดดดดด ด!! (พี่นาตเข้าใจแจงมั้ยฮ่าๆๆ)


    อัพๆเน้อ สู้ สู้ ^____________________^

    #250
    0
  22. #249 fene_sun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 10:27
    ลูคัส T.T น่าสงสารหนูจริงๆเลยลูก
    #249
    0
  23. #248 eviang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 08:17
    หายข้องใจทุกข้อสงสัยแล้ว ก็ว่าจะยังไม่อ่านแต่ก็อดใจไม่ไหว เพราะดื่มเลือดนิชานี่เองถึงเป็นแบบนี้ แล้วที่ลูคัสชอบผู้หญิงทุกคนที่พี่ชายชอบก็น่าสงสารเนอะ ทั้งๆๆที่ไม่อยากจะชอบ สงสัยเพราะรักพี่ชายน่าดูเลยเชื่อต่อความรุ้สึกมาสะหมดเลย
    #248
    0
  24. #218 namjaigd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2552 / 01:15
    นุกนานค่า
    #218
    0