มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 5 : บทที่ 1 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    12 เม.ย. 64

บทที่ 1 (5)

 

                 แม่หวังว่าลูกจะถูกชะตากับเธอนะจ๊ะ

 

                    อัคนีไม่สามารถตอบได้ เขาอาจถูกชะตาหรือไม่ถูกชะตากับเธอก็ได้ ชายหนุ่มคิดว่าอาจเป็นอย่างหลังมากกว่าด้วยซ้ำ ผู้หญิงแบบไหนกัน ถึงต้องใช้เรื่องหนี้สินในการหาผู้ชายแต่งงานด้วย เธอมีข้อบกพร่องเรื่องอะไร ถึงไม่สามารถหาผู้ชายมาคบกันและตัดสินใจแต่งงานกันแบบคนทั่วไปได้

 

                    ผมรินน้ำชาให้คุณแม่อีกถ้วยนะครับ

 

                    จ้ะลูก

 

                    รอยยิ้มของมารดาทำให้อัคนีเบาใจขึ้น เรื่องหนี้สิน เขาจะพยายามหาเงินมาชำระหนี้ให้ได้ ชายหนุ่มมั่นใจว่าเขาจะต้องทำมันได้สำเร็จ แต่เรื่องความรู้สึกของมารดาต่างหาก ที่ทำให้อัคนีหนักใจ ศศินาซูบผอมเพราะตรอมตรมในหัวใจ

 

                    มารดาที่เคยมีรอยยิ้มอยู่เสมอ กลายเป็นคนเศร้าสร้อย บิดาที่เสียชีวิตไปแล้วรู้เข้า คงมาเข้าฝันเข้าและไล่กระทืบเขาเป็นแน่ โทษฐานที่ดูแลศศินาไม่ดี อัคนีเลือกทำเรื่องที่จะผ่อนคลายความตึงเครียดของมารดา แบ่งรับแบ่งสู้เท่าที่เขาจะทำได้

 

                    เจ้าหนี้ของชายหนุ่มเอง ก็นับว่ายังไม่ได้ไร้น้ำใจเสียทีเดียว ถึงยังไม่รับปากตามข้อเสนอของเขา แต่ก็ยอมที่จะไม่เร่งรัดเรื่องการแต่งงาน เพราะถ้าหากอีกฝ่ายเร่งรัดในตอนนี้ อัคนีก็ยอมรับว่าเขาคงมีปัญหาไม่น้อย ตัวเองคนเดียวน่ะไม่เท่าไร แต่ความรู้สึกของศศินาต่างหากที่ทำให้เขาหนักใจ

 

                    หมดตัวอัคนีไม่กลัว ต่อให้สิ้นเนื้อประดาตัว เขาก็จะต้องยืนหยัดและกลับมามั่นคงอีกครั้ง ทว่ามารดาทนรับไม่ไหวแน่ ศศินาเกิดในครอบครัวร่ำรวย แต่งงานกับสามีฐานะดีระดับมหาเศรษฐี สมบัติของทั้งคู่รวมกันเรียกได้ว่ามหาศาล

 

                    แต่ความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน แม้จะมหาศาล แต่ถ้าหากขาดการดูแลอย่างเหมาะสม ก็สามารถกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวได้เหมือนกัน แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สถานการณ์ในตอนนี้ก็ยังไม่ได้เลวร้ายจนเกินไปนัก

 

                    ขอบใจนะจ๊ะไฟ ลูกดีกับแม่เสมอ

 

                    คุณแม่เป็นคุณแม่ของผมนี่ครับ

 

                    ชายหนุ่มยังจิ้มขนมให้มารดารับประทาน ศศินายอมอ้าปากรับขนมเข้าปาก เคี้ยวช้าๆ แล้วก็ค่อยๆ กลืนเพื่อชิมรสชาติของมัน

 

                    แม่เพิ่งเริ่มรู้สึกว่าขนมกลับมามีรสชาติอีกครั้ง

 

                    คุณแม่ผอมลงนะครับ ผมรับปากว่าผมจะจัดการสถานการณ์ที่เกิดขึ้นให้ดีที่สุด เพราะฉะนั้นคุณแม่ต้องดูแลตัวเองนะครับ

 

                    ศศินายิ้มให้ลูกชาย มือนุ่มบอบบางยกขึ้นเพื่อสัมผัสกับแก้มของอัคนี เมื่อเห็นรอยยิ้มของมารดา อัคนีก็คิดว่าเขาตัดสินใจถูกแล้วที่กัดฟันประนีประนอม ไม่ใช่ทำให้มันขาดสะบั้น

****************************************

                    ม่เปลี่ยนใจแน่นะ

 

                    ลินลดาแวะมาค้างที่ปราสาทลามาซาเนีย ซึ่งเป็นสมบัติจากต้นตระกูลที่ตกทอดมาของตระกูลลูเฟียเซียกา หากจะกล่าวว่าตระกูลลูเฟียเซียกา มีทั้งสายเลือดของอำนาจเถื่อน และความเป็นราชนิกุลของอดีตราชวงศ์สำคัญก็ย่อมได้

 

                    เพราะเป็นตระกูลเก่าแก่เชื้อสายผู้ดีเข้มข้น ธรรมเนียมต่างๆ ในปราสาทลามาซาเนียก็ยังถูกรักษาเอาไว้ แม้บางอย่างจะถูกลดทอนไปบ้าง แต่ก็ยังเรียกได้ว่ามีการปฏิบัติอย่างเคร่งครัดในหลายเรื่อง ซึ่งความเรียบร้อยในตระกูลลูเฟียเซียกา จะมีผู้คุมกฎคอยดูแลอีกหนึ่งชั้น

 

                    เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนี่

 

                    ขอเรียกว่ารนหาที่ได้ไหม

 

                    โธ่ ลานา ฉันอยากได้กำลังใจจากเธอนะ

 

                    ณฟ้าเดินไปนั่งเบียดอยู่บนโซฟาตัวเดียวกับลินลดา ทราบว่าอีกฝ่ายเป็นห่วง ครอบครัวใหญ่เป็นห่วงเธอ แต่ณฟ้าก็ไม่อยากเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจ เพราะเธอได้เลือกเส้นทางนี้แล้ว เมื่อเลือกแล้วก็ต้องลองเดินไปจนกว่าจะสะดุดและหมดกำลังใจที่จะเดินต่อ หรือไม่ ณฟ้าก็คงสามารถเดินไปจนถึงปลายทางที่เธอต้องการได้

 

                    ชวนไปด้วยกันก็ไม่ยอมไป

 

                    เธอก็รู้ว่าฉันไปไม่ได้ ติดสัญญาการทำงาน รู้ทั้งรู้แต่ก็ยังชวน เพราะจะได้มีเหตุผลใช่ไหมว่าชวนแล้ว แต่ไปไม่ได้เอง

 

                    รู้ทันอีกแน่ะ

 

                    คิดว่าเรารู้จักกันมากี่ปีแล้ว

 

                    ตั้งแต่ฉันจำความได้

 

                    ณฟ้ายิ้มเอาใจ ลินลดาจับมือณฟ้า ถ้าหากสามารถปลีกตัวได้ ลินลดาจะไม่ยอมให้ณฟ้าไปคนเดียวแน่นอน

 

                    สัญญาการทำงานครบเมื่อไหร่ และถ้าเธอยังไม่กลับมา ฉันจะตามไป

 

                    ฉันจะรอนะ

 

                    คิดจะปักหลักนานถึงขนาดนั้นเลยหรือไง ถ้าหากสถานการณ์ไม่สู้ดี ก็รีบกลับมาที่บ้านของเรานะ

 

                    ฉันรู้แล้ว มีอาฟิลไปเป็นเพื่อน ไม่มีใครทำอันตรายฉันได้หรอก

 

                    เอาเถอะ ฉันจะเป็นกำลังใจให้ ฉันเชื่อว่าพี่ๆ ก็คงคิดแบบเดียวกัน ถึงแม้พวกเราอยากจะห้าม แต่ก็รู้ว่าเธอตัดสินใจแล้ว เธอจะไม่เปลี่ยนใจ เพราะฉะนั้นก็ไปให้สุด จนกว่าเธอจะหมดแรง เพราะที่นี่มีแต่คนที่รักเธอรออยู่ เข้าใจไหม

 

                    ณฟ้าพยักหน้าแล้วก็สวมกอดลินลดา คนที่ไม่ค่อยพูด แต่พูดเมื่อไหร่ก็ซึ้งเมื่อนั้น

 

****************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น