มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 30 : บทที่ 6 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    6 พ.ค. 64

พี่ไฟน่าจะชรา เริ่มเข้าสู่วัยทอง

*************************************

บทที่ 6 (4)


                 ฟ้ากำลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน เมื่อรถยนต์ของอัคนีแล่นเข้ามาจอด ชายหนุ่มลงจากรถ แล้วก็ส่งกุญแจให้พนักงานดูแลรถประจำบ้าน เขาเห็นเธอแล้ว เธอก็เห็นเขา ณฟ้าเลยเลือกที่จะหยุดรอชายหนุ่มอยู่ตรงบันไดทางขึ้นไปยังตัวบ้าน

 

                    ออกมาทำอะไรตอนกลางคืน

 

                    ฉันออกมาเดินเล่น คุณใช้น้ำเสียงขู่กรรโชกถามฉัน ในขณะที่คุณขับรถออกไปนอกบ้านตอนกลางคืน ฉันยังไม่ถามคุณเลยนะคะว่าคุณไปไหนมา

 

                    ณฟ้าตอบแล้วก็หมุนตัวเดินขึ้นบันไดเพื่อเข้าบ้าน ถ้าหากจะต้องอยู่เพื่อทะเลาะกับอัคนี ณฟ้าเอาเวลาไปพักผ่อนดีกว่า วันนี้การควบคุมอารมณ์ของเธอกำลังบกพร่องด้วยสิ

 

                    จะรีบไปไหน

 

                    ณฟ้าเดินตั้งหลายก้าว อัคนีเดินไม่กี่ก้าวกลับถึงตัวเธอ ชายหนุ่มคว้าแขนหญิงสาวเอาไว้ เมื่อทั้งคู่ขึ้นไปยังชานบ้านกว้างขวาง

 

                    คุณไฟคะ คุณนี่เป็นคนประหลาดนะคะ พอฉันตามคุณก็หนี พอฉันหนีคุณกลับตาม

 

                    ผมไม่ได้ตามคุณ

 

                    อัคนีจับข้อมือณฟ้าเอาไว้ แต่แรงที่เขาใช้ในวันนี้ ณฟ้ารู้เลยว่าเบากว่าครั้งที่เขาจับแขนเธอจนเป็นรอย ไม่รู้เพราะเป็นห่วง เพราะรู้ตัวว่าจับแรงไป หรือเพราะไม่อยากรับผิดชอบด้วยการแวะไปทายาให้เธอทุกคืนอีกรอบ

 

                    แล้วที่คุณจับมือฉันไว้แบบนี้หมายความว่าฉันตามคุณเหรอคะ

 

                    เพราะเรายังคุยกันไม่จบ แล้วคุณเดินหนีผมต่างหาก

 

                    เรามีเรื่องอะไรให้ต้องคุยกันอีกคะ

 

                    อ้าปากคุยกันเมื่อไหร่ ก็มีแต่จะทะเลาะกัน อัคนีจ้องหน้าณฟ้า หญิงสาวก็มองตอบกลับ แต่คราวนี้เขามองเห็นบางอย่างในดวงตาของเธอ

 

                    ดวงตาของคุณเหมือนมีไฟ

 

                    ฉันไม่ใช่มนุษย์วิเศษที่ดวงตาเรืองแสงได้หรอกนะคะ

 

                    คุณกำลังโกรธ

 

                    อัคนีเดาถูก ณฟ้ากำลังโกรธ เธออยากข่วนหน้าเขา ดึงหูเขา แล้วกระโดดขาคู่ถีบเขาให้หนำใจที่เขากล้าไปหาดารินตอนกลางคืน คงอิ่มกลับมาเลยน่ะสิ! ในเมื่อแม่นั่นก็แสดงออกชัดเจนว่าพร้อมจะตอบสนอง อ่อยแล้วอ่อยอีก

 

                    ฉันง่วง ฉันเหนื่อย และคุณก็รบกวนฉัน

 

                    วันนี้ดูคุณพยายามหลบผม คุณไม่กล้าสู้หน้าผม?”

 

                    ทำไมฉันต้องไม่กล้าสู้หน้าคุณด้วย ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด

 

                    คุณอาจละอายใจ ที่คุณทำตัวสำออยร้องไห้กับคุณแม่

 

                    สำออย? ร้องไห้?”

 

                    คุณไม่ได้ร้องไห้ก็ได้ แต่คุณสำออย ทำตัวเศร้าสร้อย และคุณก็ยิ่งทำให้คุณแม่ไม่ชอบหน้าริน

 

                    ณฟ้าเริ่มอยากพ่นไฟใส่หน้าอัคนีเป็นของแถมด้วย หญิงสาวกระชากข้อมือออกจากมือเขา แต่อัคนีก็ยึดเอาไว้อย่างมั่นคง

 

                    คุณทำให้คุณแม่เห็นใจคุณ ใช้ช่องว่างที่คุณแม่ไม่ชอบริน ยิ่งทำให้คุณแม่อคติกับริน และเชียร์คุณชัดเจน

 

                    ฉันจะทำแบบนั้นเพื่ออะไรไม่ทราบ

 

                    เพราะคุณต้องการเอาชนะผม

 

                    ในเมื่อคุณคิดแบบนั้น ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด

 

                    คุณยอมรับแล้วใช่ไหม เลิกซะณฟ้า อย่าพยายามยุแยงตะแคงรั่วเรื่องคุณแม่กับริน

 

                    ณฟ้าอารมณ์เดือดปุดๆ เธอโกรธจนขอบตาร้อนผ่าวไปหมด แต่หญิงสาวก็สามารถควบคุมน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาได้ทันเวลา

 

                    ใช่ค่ะ ฉันสำออย ฉันแกล้งทำตัวเสียใจ เพื่อให้คุณแม่เข้าข้างฉัน เพราะฉันทนเห็นคุณมีความสุขกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ในเมื่อฉันไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน พอใจหรือยังคะ

 

                    ต่อให้คุณแม่เลือกคุณ แต่ไม่ใช่ว่าผมต้องทำตาม

 

                    นั่นมันเป็นปัญหาของคุณที่คุณต้องจัดการด้วยตัวเอง

 

                    ณฟ้าไม่อยากคุยกับเขาอีกแล้ว หญิงสาวพูดในสิ่งที่เขาอยากได้ยินแล้ว แต่เหมือนอัคนีจะยังไม่พอใจในคำตอบของเธอ เพราะเขายังยึดข้อมือเธอเอาไว้

 

                    ณฟ้า ผมไม่เข้าใจคุณเลย หน้าตาคุณก็ดี ดีมากด้วย ฐานะก็ดี เรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงที่มีทุกอย่างพร้อม ไม่น่าจะยากในการหาสามีสักคน ทำไมต้องเป็นผม

 

                    เพราะฉันต้องการเอาชนะคุณไง ยิ่งคุณไม่ต้องการฉัน ฉันก็ยิ่งต้องการคุณ

 

                    ณฟ้าหลับหูหลับตาตอบ แล้วก็พยายามดึงข้อมือออกจากมือเขา หญิงสาวโมโหเขา เธอต้องการไปสงบสติอารมณ์ แต่อัคนีกลับไม่ยอมปล่อย

 

                    คุณจะไม่มีวันชนะ โอ๊ย!

 

                    อัคนีไม่ทันระวัง ณฟ้าสู้แรงเขาไม่ได้ หญิงสาวก็ใช้วิธีสำรอง อาศัยที่อัคนีคงไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำ ยกเท้าขึ้นเตะเขา ชายหนุ่มคลายมือจากข้อมือของเธอทันที และณฟ้าก็ถอยหนีอย่างรวดเร็ว

 

                    แน่จริง ก็หนีฉันให้พ้นก็แล้วกัน แต่ก็ไม่แน่นะ ถ้าวันหนึ่ง ฉันเบื่อคุณขึ้นมา ฉันก็จะเป็นฝ่ายไปเอง ถึงตอนนั้น ต่อให้คุณคุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันกลับมา ฉันก็จะไม่กลับ

 

                    ณฟ้าชี้หน้าเขา ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดใส่เขา และเดินแกมวิ่งเข้าไปในบ้าน แม้เธอจะปากดีใส่เขา แต่เขาแรงเยอะกว่าเธอ ณฟ้าก็ย่อมต้องกลัวเขาเป็นธรรมดา หญิงสาววิ่งจนเข้าไปในห้องนอนของตัวเองแล้วนั่นแหละ ถึงแน่ใจว่าอัคนีจะไม่ตามมาอาละวาด

 

*************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #4 Od2517 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2564 / 08:22

    อีพี่ไฟรักนังรินขนาดนั้นเลยเหรอ ขัดใจอ่ะ นิสัยแบบนั้นไม่เคารพแม่ตัวเองอีกพี่ไฟรักไปได้ไง

    #4
    0