มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

สงสารอาร์ชี่

************************************

บทที่ 1 (3)

 

                 อ๊ย! ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วยโว้ย!”

 

                    บริเวณสวนของจิลูก้าคาสเซิล กาฟีลด์กำลังหยอกล้อกับอาร์ชี่ แต่ถึงกาฟีลด์จะเรียกมันว่าเป็นการหยอกล้อ แต่สำหรับอาร์ชี่ อีกฝ่ายกำลังไล่กระทืบเขาต่างหาก

 

                    ใครจะช่วยคนแบบนาย

 

                    อาเชอร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา คุณชายผู้เลิศหรูยังมองการกระทำป่าเถื่อนของกาฟีลด์ราวกับต้องการสนับสนุน

 

                    เป็นผลจากการปากมากไงล่ะ

 

                    ทราวิสก็เป็นอีกคนที่ไม่คิดจะช่วย แสดงความเป็นสุภาพบุรุษ วางมาดเป็นพี่ชายผู้ตามใจน้องสาวแบบผิดสถานการณ์ เมื่อณฟ้ากับลินลดากลับไปแล้ว อาร์ชี่ก็ต้องได้รับผลจากการกระทำ

 

                    ฉันผิดไปแล้วโว้ย! ขอโทษก็ได้ พอใจหรือยัง

 

                    อาร์ชี่วิ่งจนเหนื่อยหอบ ถูกกาฟีลด์เตะไปหลายที เขาไม่มีแรงวิ่งอีกแล้ว เขาต้องตะโกนขอโทษ และร้องขอความเมตตา กาฟีลด์หยุดไล่ คำรามออกมาด้วยความหัวเสีย แล้วก็เดินกระแทกเท้ากลับไปนั่งบนเก้าอี้ แล้วก็ยกน้ำขึ้นดื่ม

 

                    ฉันรู้ว่าพวกนายหงุดหงิด แต่เราห้ามฟานี่ไม่ได้หรอก

 

                    อย่างน้อยก็ควรดึงสติ ไม่ใช่สนับสนุน

 

                    อาเชอร์ตอบกลับ เขาไม่คิดว่าการทำแบบนี้จะเป็นเรื่องที่ดีนัก ณฟ้าสวยสะดุดตา ที่ยังโสดก็เพราะไม่มีใครกล้าจีบต่างหาก และก็เป็นเพราะเจ้าตัวไม่เปิดโอกาสด้วย ไม่เห็นจะต้องยอมลดตัวไปทำเรื่องไม่สมควรทำแบบนี้เลย

 

                    ฉันวิ่งหนีจนเหนื่อย ไม่เห็นใจกันบ้างหรือไง

 

                    ไม่เลยสักนิด

 

                    ทุกคนตอบพร้อมกัน แม้กระทั่งจิอันลูก้า อาร์ชี่กลอกตามองท้องฟ้า แล้วก็เดินกล้าๆ กลัวๆ เข้าไปนั่งบนเก้าอี้ เมื่อเห็นกาฟีลด์ไม่ได้กระโจนเข้าใส่เขา ชายหนุ่มถึงกล้านั่งลงเต็มตัว ไม่ทำท่าหวาดระแวง เตรียมเผ่นเหมือนเมื่อสักครู่

 

                    นายจะเอาหน้าด้วยการทำแบบนี้ไม่ได้

 

                    ทราวิส ฉันก็อยากจะล้างสมองฟานี่ เพื่อให้น้องสาวของพวกเราเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจ แต่พวกนายทุกคนก็รู้เหมือนฉัน ฟานี่จะไม่เปลี่ยนใจ และที่พวกนายโมโห ก็แค่หาที่ระบายและโยนความผิดให้ฉัน สู้เราคอยดูอยู่ห่างๆ แล้วถ้าหมอนั่นทำให้น้องสาวของพวกเราเสียใจ ค่อยจัดการรุมกระทืบมันไม่ดีกว่าหรือไง ฉันว่าเป็นไอเดียที่ดีนะ

 

                    อาร์ชี่ยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ใครจะอยากให้น้องสาวตัวเองที่เพียบพร้อมทุกอย่างตัดสินใจแบบนี้กันล่ะ แต่ในเมื่อห้ามยากนัก ก็สู้สนับสนุนไปเลยดีกว่า

 

************************************

 

                    อัคนี ไฟซาล นทีวรดา เดินเข้าไปหามารดา ศศินา นทีวรดา เห็นหน้าลูกชายเข้า ก็ทำท่าจะหลบ แต่อัคนีก็ตรงเข้าไปหา แล้วเรียกเอาไว้

 

                    คุณแม่ครับ

 

                    ศศินา นทีวรดา หันไปมองลูกชายด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย อัคนีจับมือมารดาเอาไว้ ศศินาน้ำตาคลอ อัคนีบีบมือของมารดาเบาๆ

 

                    ไม่ต้องหลบหน้าผมหรอกครับ

 

                    ยิ่งมองหน้าลูก แม่ก็ยิ่งรู้สึกผิด

 

                    น้ำเสียงของศศินาสั่นเครือ น้ำตาก็คลอเคล้าดวงตาคู่สวย อัคนีมองมารดาของเขาด้วยสายตาอบอุ่น ถึงอย่างไรเขาก็คงกล่าวโทษศศินาไม่ได้

 

                    แม่ขอโทษนะไฟ แม่ขอโทษอีกครั้งจริงๆ

 

                    คุณแม่ครับ ผมขอยืนยันนะครับ ไม่ต้องคิดมาก

 

                    แม่ห้ามตัวเองไม่ให้คิด แต่ไม่ว่าจะลืมตา หรือหลับตาก็ยังอดคิดไม่ได้ ยามหลับน่ะ ก็ยังคิดมากจนเก็บเอาไปฝัน

 

                    แบบนั้น สุขภาพของคุณแม่จะแย่เอานะครับ

 

                    อัคนีปลอบโยนมารดา เขามีท่านเป็นญาติผู้ใหญ่คนสำคัญเหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น ก่อนเสียชีวิต บิดามีคำสั่งเสียให้เขาดูแลศศินาให้ดี อัคนีรับปากและเขาจะทำตามนั้นอย่างเคร่งครัด เรื่องศักดิ์ศรีสำหรับผู้ชายตระกูลนี้เป็นเรื่องใหญ่

 

                    ถ้าหากแม่ไม่อยู่สักคน ก็คง…”

 

                    คุณแม่ต้องอยู่กับผมสิครับ

 

                    อัคนีทราบว่ามารดาก็ไม่ได้ต้องการให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันคือความผิดพลาด ศศินาได้รับการดูแลจากอดัมราวกับแก้วตาดวงใจ ในช่วงที่อัคนีจดจำช่วงเวลาที่บิดามีชีวิต เขาเห็นภาพของบิดาและมารดาที่รักกันมาก ดูแลเอาใจใส่กันเป็นอย่างดี

 

                    ศศินาได้รับการทะนุถนอมจากอดัม ศศินาเป็นแม่บ้านแม่เรือน แต่ไม่ชำนาญเรื่องการทำธุรกิจ จากเหตุผลที่ศศินาบอกเล่าให้ฟัง อัคนีก็คิดว่ามันสามารถเป็นไปได้ ความไม่เข้าใจในเส้นทางเหี้ยมโหดของโลกธุรกิจที่มีแต่การฉกชิงผลประโยชน์กัน ก้าวพลาดเพียงครึ่งก้าว ก็สามารถทำให้ตัวเองลำบากได้

 

                    ศศินาพยายามอย่างมากที่จะดูแลเขาให้ดี อัคนีคงกล่าวโทษมารดาที่ทำเพื่อเขาไม่ได้ ศศินาปิดปากเงียบ พยายามที่จะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองให้เรียบร้อย กระทั่งไม่สามารถปกปิดได้ ถึงต้องบอกกับบุตรชาย

 

                    แม่ละอายใจเหลือเกินจ้ะ

 

                    คุณแม่ทำดีที่สุดแล้วครับ

 

************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น