มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    9 เม.ย. 64

บทที่ 1 (2)

 

                 อย่าทะเลาะกันเลยน่า

 

                    ทราวิส มาควิสเคียซา ส่งเสียงห้ามปราม เขาเปรียบเสมือนกับคนที่อยู่ตรงกลาง เป็นต้นว่าเรื่องของกาแฟ เขาดื่มไม่เร็วเหมือนกาฟีลด์ แต่ก็ไม่ช้าเหมือนอาเชอร์ เขาคือตรงกลางระหว่างทั้งคู่

 

                    ถูกต้อง ฉันเห็นด้วยกับทราวิส ในเมื่อเรามาที่นี่เพื่อพูดคุยเรื่องว่าที่น้องเขย

 

                    จิอันลูก้าในฐานะพี่ชายใหญ่เข้าห้ามปราม เขาอายุมากกว่าทุกคนราวหกถึงเจ็ดปี ทั้งหมดเป็นญาติสนิทกัน ถึงแม้ภายนอก พวกเขาจะแสดงออกอย่างไรก็ตาม แต่พวกเขาคือญาติสนิทที่รักใคร่กลมเกลียวกันดีมาตั้งแต่เล็กจนโต

 

                    ฉันไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของฟานี่

 

                    กาฟีลด์พูดแล้วก็ตามด้วยการสบถอีกยาวเหยียด ฟานี่ ณฟ้า ลูเฟียเซียกา ไม่ใช่แค่น้องสาวของกาฟีลด์คนเดียว แต่เป็นน้องสาวคนเล็กของทุกคน ถึงแม้ณฟ้าจะเป็นยายตัวแสบ แต่พี่ชายก็ยังรักและเอ็นดูน้องสาวอยู่ดี

 

                    แล้วมีใครเห็นด้วยหรือไง

 

                    อาเชอร์ถามเรียบๆ เขากวาดสายตามองเพื่อนร่วมโต๊ะทีละคน ซึ่งทุกคนก็ล้วนแล้วแต่ส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะการเห็นด้วย ก็เท่ากับเป็นการสนับสนุนณฟ้าให้ต้องเจ็บปวด แต่ถึงไม่เห็นด้วย พวกเขาก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของน้องสาว

 

                    มีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม

 

                    ไม่มีหรอกค่ะ

 

                    คำถามของจิอันลูก้าได้รับการตอบกลับ ซึ่งคนที่ตอบก็คือเจ้าของเรื่องซึ่งพวกเขากำลังเป็นห่วง ทุกคนบนโต๊ะหันไปมองสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย และก็หันไปมองเจ้าของเสียงพร้อมกัน

 

                    ณฟ้ามาที่จิลูก้าคาสเซิล พร้อมกับลินลดา ดามาโช ทั้งคู่เป็นน้องสาวของพวกเขา ลินลดาเคยเป็นน้องคนเล็กมาก่อน กระทั่งมีณฟ้าเพิ่มมาอีกคน และทั้งณฟ้ากับลินลดาก็สนิทกันมากด้วย เพราะเป็นน้องสาวสองคนในตระกูลใหญ่ที่มีแต่พี่ชายเป็นโขยง

 

                    พี่นัดเรามาหรือไงฟานี่

 

                    ไม่นัดฉันก็จะมาค่ะ ก็พวกพี่นัดกันมาคุยเรื่องของฉันนี่คะ

 

                    ณฟ้าเดินไปนั่งบนเก้าอี้ เธอกับลินลดานั่งลงไล่เลี่ยกัน ลินลดาอายุมากกว่าณฟ้า แต่ทั้งคู่ถูกเลี้ยงให้เป็นเพื่อนสนิทกัน จึงปฏิบัติต่อกันเหมือนเพื่อน มากกว่าจะเป็นพี่สาวกับน้องสาว

 

                    ฉันรู้นะคะว่าพวกพี่เป็นห่วงฉัน

 

                    ณฟ้าไม่เกเรใส่พี่ชาย อันที่จริง ถึงเธอจะชอบก่อกวนพวกเขา และขัดคอพวกเขาบ้าง แต่ณฟ้าก็รักบรรดาพี่ชายของเธอมาก พวกเขาเป็นพี่ชายที่ดี ดูแลและปกป้องเธอ ไม่ให้คนอื่นมารังแกตั้งแต่เล็ก แต่พอเธอโตขึ้น ณฟ้าก็สามารถจัดการกับคนที่จะมารังแกเธอได้อย่างเฉียบขาด

 

                    นั่นก็เพราะเธอคือลูกสาวของอามารี ถึงอย่างไรเลือดแม่ก็ต้องกระเด็นมาถึงเธอบ้าง คิดจะรังแกคนอย่างณฟ้าไม่ใช่เรื่องง่าย

 

                    คิดดีแล้วเหรอ

 

                    คิดดีแล้วค่ะพี่อาเชอร์

 

                    อาเชอร์ต้องจิบกาแฟ เขาจิบมันเพื่อระงับอารมณ์ ถึงแม้ภายนอกของเขาจะเย็นชา แต่อาเชอร์เป็นห่วงณฟ้าในเรื่องนี้ เหตุผลเดียวที่ทำให้เขาต้องกัดฟันยอมรับการตัดสินใจของณฟ้า ก็เพราะเธอยืนยันถึงการตัดสินใจอันมุ่งมั่น

 

                    ณฟ้าก็เหมือนกับพวกเขา เมื่อตัดสินใจอะไรแล้วก็จะยึดตามนั้น แต่อาเชอร์ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปถึงปลายทางของเรื่องนื้ มันอาจจบลงด้วยความเจ็บปวดของณฟ้า การป้องกันไม่ให้น้องสาวเจ็บปวดที่หัวใจเป็นเรื่องที่ควรทำ

 

                    รู้ใช่ไหม ว่าผลลัพธ์ของมัน อาจไม่ได้สวยหรู

 

                    ทราวิสเข้าสู่โหมดจริงจัง ณฟ้าหันไปมองคนถามแล้วก็พยักหน้า หญิงสาวยิ้มให้พี่ชาย รอยยิ้มของณฟ้าอ่อนโยน แต่ดวงตาก็มุ่งมั่น ดวงตาแบบนี้ที่ทราวิสรู้ดีว่าน้องสาวจะไม่เปลี่ยนใจ

 

                    ฉันรู้ค่ะว่าพวกพี่เป็นห่วงฉัน และฉันก็รู้สึกอบอุ่นมากด้วย แต่ฉันก็อยากจะลองเลือกเขาดูค่ะ ฉันไม่มีคนอื่น ไม่มีใครที่ดึงดูดความสนใจของฉันได้ เราก็แค่เข้าสู่ช่วงของการเริ่มต้นเพื่อทำความรู้จักกัน

 

                    ผู้ชายคนนั้นอาจทำให้เธอเสียใจ

 

                    พี่ลูก้าต้องการพูดมากกว่านั้นใช่ไหมคะ

 

                    ณฟ้าโน้มตัวไปหาจิอันลูก้าเล็กน้อย คนถูกถามกระแอมในลำคอ เรื่องที่เขาอยากพูดกับณฟ้า ชายหนุ่มปรับเปลี่ยนคำพูดเล็กน้อย แต่ทำให้ความหมายเปลี่ยน และยายตัวแสบที่เขาเอ็นดู ก็ดันรู้ทันเขาอีกจนได้ เมื่อณฟ้าถามแบบนั้น ลินลดาก็คลี่ยิ้มด้วยความขบขัน

 

                    ประโยคที่พี่อยากพูดจริงๆ ก็คือ ผู้ชายคนนั้นจะต้องทำให้เธอเสียใจแน่

 

                    แค่นี้เหรอคะ?”

 

                    เพราะฉะนั้นเธอไม่ควรเลือกมัน

 

                    กาฟีลด์เป็นคนตอบออกมา ณฟ้าลุกขึ้นยืน เธอยกเก้าอี้ไปแทรกเข้าระหว่างที่ว่างข้างกายของกาฟีลด์ วางเก้าอี้ลงไปแล้วก็นั่งลง และขยับเก้าอี้เข้าไปจนได้มุมที่พอใจ

 

                    ฉันรู้ค่ะว่าพวกพี่ทุกคนเป็นห่วง ฉันยืนยันว่าฉันรับรู้ได้จริงๆ แต่ฉันอยากลองค่ะ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ฉันก็เชื่อว่า ฉันจะแข็งแรงขึ้นได้ เพราะมีทุกคนอยู่กับฉัน

 

                    รวมพี่ด้วยใช่ไหมยายแสบ

 

                    อาร์ชี่ คาร์ตัน ปรากฏตัวพร้อมกับช่อดอกไม้ในมือ เขาเดินไปหาณฟ้า ส่งช่อดอกไม้ให้แล้วก็โน้มตัวลงไปจูบหน้าผากน้องเบาๆ

 

                    ในเมื่อห้ามไม่ได้ พี่ก็คิดว่าเราควรสนับสนุนเธอ และพี่ก็จะอวยพรให้เธอ

 

                    ขอบคุณค่ะพี่อาร์ชี่

 

                    ณฟ้ากล่าวขอบคุณอาร์ชี่ แล้วเธอก็ลุกขึ้น เพื่อเดินไปสวมกอดบรรดาพี่ชายของเธอทุกคน รวมถึงลินลดาด้วย

 

*************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น