มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 19 : บทที่ 4 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    26 เม.ย. 64

อาฟิลย้ายข้างแล้วหรือเปล่าฟานี่

***************************************

บทที่ 4 (4)

 

                 าฟิล! อาฟิลมาทำอะไรที่นี่คะ

 

                    อัคนีจอดรถ ณฟ้าก็เปิดประตู แล้วก็กระโดดลงไปยืนบนพื้น ก่อนจะเดินเร็วๆ เข้าไปหาฟิล นอกจากยิ้มให้ฟิล หญิงสาวก็ยังยิ้มเผื่อไปถึงคนงานคนอื่นด้วย

 

                    อามาทำงานพิเศษ

 

                    ทำงานพิเศษ? อารับงานซ้อนเหรอคะ

 

                    คุณหนูบอกว่านี่เป็นช่วงพักผ่อนของอานี่ครับ อาก็เลยขาดรายได้

 

                    อาฟิลน่ะรวยจะตาย ทำงานเงินเดือนแต่ละปีตั้งเจ็ดหลัก ครอบครัวก็ไม่มี เวลาใช้เงินก็ไม่มี ป่านนี้เงินท่วมบัญชีแล้วมั้งคะ

 

                    หญิงสาวขยับเข้าไปยืนเบียดฟิล ฟิลเป็นคนไม่ชอบอยู่เฉยๆ คงตั้งใจเข้ามาช่วยงาน ฟิลพยักหน้าระหว่างฟังคุณหนูคนสวยพูดถึงเรื่องรายได้ของเขา

 

                    ทำงานจนไม่มีเวลาใช้เงินเพราะใครนะ

 

                    เพราะหนูค่ะ

 

                    หญิงสาวยิ้มให้ฟิลแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ เขาต้องดูแลเธอ จนเวลาส่วนตัวมีน้อยมาก และฟิลก็ไม่ต้องการเวลาส่วนตัวด้วย เขาให้เวลากับณฟ้า จนหญิงสาวรู้สึกซาบซึ้ง

 

                    เพราะฉะนั้นตอนนี้อาขออนุญาตทำงานตอบแทนค่าที่พักและค่าอาหารให้คุณศศินาและคุณอัคนีนะครับ เพราะอาจ่ายเป็นเงินแล้วไม่มีใครรับ คุณหนูคงไม่ว่าอะไรนะครับ

 

                    ไม่ว่าหรอกค่ะ

 

                    ฟิลมาทำงานในไร่ ไม่ได้เอาแต่นอนเอกเขนกพักผ่อนอยู่ในบ้านพักของเขา แต่ทำตัวเป็นประโยชน์ด้วยการอาสามาทำงานแลกกับพี่พักและอาหารให้แก่อัคนี

 

                    สวัสดีครับคุณอัคนี

 

                    สวัสดีครับคุณฟิล

 

                    ณฟ้าถอยจากฟิล หญิงสาวเกาะแขนอัคนี ชายหนุ่มก้มลงมองเพื่อให้เธอปล่อย แต่ณฟ้าก็มองสบตาเขาและยืนยันผ่านดวงตา

 

                    ไม่ปล่อย

 

                 ยิ่งเขาไม่อยากให้เกาะแกะ ณฟ้าก็จะเกาะแกะเขาให้หนำใจ ในเมื่อเธอมาเพื่อป่วนหัวใจของเขา ไม่ให้ก่อกวนเขาแล้วจะให้กวนใคร

 

                    ผมต้องทำงาน

 

                    ทำงานก็ดีนะคะ

 

                    ณฟ้าทำหน้าใสซื่อ แต่เธอเกาะแขนเขาแบบนี้ แล้วชายหนุ่มจะไปทำงานได้ยังไง หญิงสาวรู้ แต่เธอก็อยากเกาะต่ออีกสักหน่อย

 

                    คุณเกาะแขนผมอยู่

 

                    เกาะแล้วทำงานไม่ได้เหรอคะ

 

                    ไม่ได้ เป็นนกหรือไง เกาะอยู่ได้

 

                    อัคนีกัดฟันถาม ณฟ้ายังกอดแขนเขาเอาไว้ แกล้งเบียดตัวเข้าไปหาอีกนิด อัคนีมองเธอตาดุ แต่หญิงสาวก็ลอยหน้าใส่ ฟิลค่อยๆ ถอยห่างออกจากทั้งคู่ ดูจากสถานการณ์แล้ว ณฟ้าเป็นตัวปัญหาที่อัคนีต้องรับมือด้วยความยากลำบาก เพราะฉะนั้นเขาไม่จำเป็นต้องยื่นมือเข้าไปยุ่งก็ได้

 

                    ก็ได้ค่ะ ปล่อยก็ได้

 

                    ณฟ้ายอมปล่อยมือจากแขนของเขา อัคนียืนนิ่งอยู่ที่เดิม แต่จากสายตาของเขา ชายหนุ่มก็สั่งเธอผ่านดวงตาชัดเจนว่าห้ามกลับไปเกาะแขนเขาอีก

 

                    เชิญไปทำงานได้แล้วค่ะ

 

                    ห้ามก่อเรื่อง โอเค?”

 

                    ฉันไม่ใช่คนชอบหาเรื่องนะคะ

 

                    ณฟ้ายื่นแขนออกไปเล็กน้อย ทำเหมือนจะกลับไปเกาะเขาอีก แต่อัคนีก็ปรามเธอด้วยสายตาดุดันอีกครั้ง ณฟ้าไม่อยากทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่านี้ ก็เลยแค่แกล้ง ไม่เข้าไปใกล้ชิดเขาจริงๆ

 

                    ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น

 

                    ฉันให้สัญญาก็ได้ค่ะ ฉันจะขอสำรวจที่นี่เล็กน้อย

 

                    ไม่ได้

 

                    แค่เดินสำรวจก็ไม่ได้เหรอคะ

 

                    ที่นี่กว้างมาก ถ้าหลงขึ้นมาจะทำให้คนอื่นวุ่นวาย

 

                    แล้วถ้าเปลี่ยนเป็นเดินเล่นล่ะคะ?”

 

                    ภายในระยะ?

 

                    ภายในระยะไม่ไกลจากตรงนี้ค่ะ ฉันจะเดินอยู่แถวๆ นี้ก็ได้ค่ะ โอเคไหมคะ

 

                    อัคนีพยักหน้า เป็นอันว่าการยื่นข้อเสนอให้เขาในครั้งนี้ได้รับความเห็นชอบจากอัคนี ณฟ้าก็เลยยิ้มให้เขาจนตาหยี

 

                    ยิ้มอะไร

 

                    ฉันพูดง่ายน่ารักใช่ไหมคะ

 

                    อัคนีไม่สนใจเธออีก ชายหนุ่มปลีกตัวไปทำงานของเขา ส่วนณฟ้า เธอไม่ได้ตามไปกวนเขา กวนวันละนิดให้จิตเธอแจ่มใสก็พอ แต่ถ้ากวนจนเกินลิมิตแล้วเขาไม่แจ่มใสขึ้นมาเธอจะเดือดร้อน

 

                    ไม่กวนก็ได้

 

                    หญิงสาวมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม ริมฝีปากที่คลี่ยิ้มของเธอค่อยๆ เลือนหาย ณฟ้าหมุนตัวเดินปลีกตัวออกไป เธอไปไหนไกลไม่ได้ ก็ต้องเดินอยู่แถวนี้ หญิงสาวมองหามุมสำหรับนั่งเล่น และก็เลือกใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ในการใช้เวลาพักผ่อน

 

***************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น