มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 17 : บทที่ 4 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    24 เม.ย. 64

ภาพลักษณ์เธอในสายตาพี่ดีมากเลยยายฟานี่

******************************************

บทที่ 4 (2)


                 น้าผากของณฟ้าตอนนี้มีคำว่ายายช่างฟ้องประทับอยู่ มองหน้าเธอ อัคนีก็เห็นคำว่ายายช่างฟ้องลอยอยู่รอบตัวเธอ ชายหนุ่มไม่กลัว ต่อให้ณฟ้าฟ้องมารดาของเขา ทว่าด้วยความอคติ และความคิดที่มีต่อณฟ้าในทางที่ไม่ดีนัก ทำให้เขาหงุดหงิดและยิ่งไม่ชอบใจในตัวเธอ

 

                    อาหารไม่ถูกปากหรือคะคุณไฟ

 

                    ณฟ้าถามเมื่อเห็นใบหน้าเคร่งเครียดของชายหนุ่ม ไม่รู้จะเครียดอะไรนักหนา ประเดี๋ยวเส้นเลือดในสมองก็ทำงานหนักจนระเบิดกันพอดี

 

                    มีปัญหาอะไร

 

                    เห็นทำสีหน้าไม่ดีนัก บึ้งตึงจนเกือบเข้าใจผิดแล้วค่ะ ว่าที่นี่มีรูปปั้นเลียนแบบยักษ์วัดโพธิ์วัดแจ้งตั้งอยู่

 

                    ณฟ้า…”

 

                    เขากัดฟันเรียกชื่อเธอ ส่วนศศินาก็เลือกที่จะนิ่งเงียบ ปล่อยให้สองหนุ่มสาวจัดการกันเอง อัคนีจะอารมณ์แรงไปบ้าง ก็คงห้ามได้ยาก ขอแค่อย่าลงไม้ลงมือทำให้ณฟ้าต้องบาดเจ็บ เพราะผู้ชายที่ลงมือทำร้ายผู้หญิง ศศินารับไม่ได้ เธอไม่เคยสอนลูกให้เป็นคนแบบนั้น

 

                    ที่เขาจับข้อมือณฟ้าจนเกิดรอยช้ำ ก็ยังให้อภัยได้ว่าอัคนีไม่ได้ตั้งใจ เขาแรงเยอะ และณฟ้าก็ยั่วโมโหเขา ทว่าถ้าหากมันเกิดขึ้นจากความตั้งใจ การอภัยก็คงทำไม่ได้โดยง่ายอย่างแน่นอน ศศินายกผ้าเช็ดปากขึ้นซับริมฝีปาก แล้วก็พูดกับทั้งคู่

 

                    แม่มีนัดกับเพื่อน จะไปซื้อของด้วยกัน และก็แวะดื่มน้ำชากันที่ร้านประจำ ไฟดูแลน้องด้วยนะลูก

 

                    อัคนีนิ่งเงียบ ถ้าหากเขาตอบรับ เขาก็ต้องทำตามคำพูดของตัวเอง แต่ถ้าหากเขาไม่ตอบ ก็จะเป็นการเสียมารยาทต่อมารดา

 

                    คุณแม่พักผ่อนให้สบายใจเลยนะคะ ถึงคุณไฟไม่อยากดูแลหนู หนูก็จะพาตัวเองไปให้คุณไฟดูแลเองค่ะ

 

                    น่าเอ็นดูจริงลูก

 

                    ศศินาลุกขึ้นยืน แล้วก็โน้มตัวไปลูบแก้มณฟ้า ก่อนจะหันไปโน้มตัวลงไปหอมแก้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

 

                    ผมไปส่งนะครับ

 

                    ไม่ต้องหรอกลูก กินข้าวเป็นเพื่อนน้องเถอะ น้องยังไม่อิ่ม แม่ไปได้

 

                    ศศินาหันไปยิ้มให้ณฟ้า แล้วก็ปลีกตัวเดินออกไป ณฟ้ารู้ว่าศศินาเปิดโอกาสให้เธอกับอัคนีได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง เพราะอาฟิลของณฟ้าก็เลือกที่จะรับประทานอาหารอยู่ที่บ้านพักของตัวเอง ฟิลได้รับเชิญให้มารับประทานอาหารที่บ้านใหญ่ได้ทุกมื้อ ตามที่เขาต้องการ หรือถ้าหากจะทำอาหารรับประทานเอง ศศินาก็สั่งให้คนเตรียมการอำนวยความสะดวกให้เขา

 

                    วันพักผ่อนของฟิล ณฟ้าเองก็อยากให้เขาได้พักผ่อนเต็มที่ ฟิลทำงานดูแลเธอมานาน มีวันหยุดน้อยมาก ครั้งล่าสุดที่ฟิลได้หยุดคงเป็นเมื่อสี่หรือห้าปีก่อน การมาของณฟ้าคราวนี้ หญิงสาวก็เลยอนุญาตให้ฟิลใช้ชีวิตแบบพักผ่อนไม่ใช่แบบทำงาน

 

                    ผมอิ่มแล้ว

 

                    ฉันยังไม่อิ่มค่ะ

 

                    ถ้าอย่างนั้นก็เชิญคุณตามสบาย

 

                    คุณต้องนั่งเป็นเพื่อนฉันสิคะ คุณเป็นเจ้าของบ้านนะคะ คุณไม่อยู่ ฉันกินคนเดียว ฉันก็เขินแย่เลยน่ะสิคะ

 

                    เขิน? คุณเนี่ยนะ

 

                    ฉันเป็นคนหน้าบางนะ แต่ฉันหน้าบางแบบไม่แสดงออก

 

                    ณฟ้าตอบหน้าตาเฉย อัคนีพยักหน้าแบบขอไปที เขานั่งนิ่งตัวตรง รอณฟ้ารับประทานข้าวต้มของเธอ พอหมดหนึ่งชาม หญิงสาวก็ขอเติมเป็นชามที่สอง ทำเอาป้าพะยอมคนทำอาหาร ถึงกับยิ้มแก้มปริ เพราะณฟ้ารับประทานอย่างเอร็ดอร่อย

 

                    อร่อยใช่ไหมคะ

 

                    อร่อยมากค่ะ ป้าพะยอมทำอาหารอร่อยแบบนี้ กว่าจะได้กลับบ้าน คงกลิ้งแน่เลยค่ะ

 

                    คุณฟานี่น่ะ ถึงจะกลิ้งก็กลิ้งแบบน่ารักค่ะ

 

                    เห็นไหมคะคุณไฟ ป้าพะยอมก็ยังเห็นว่าฉันน่ารักเลย มีแต่คนเห็นความน่ารักของฉัน

 

                    ณฟ้ายกมือขึ้นประคองใบหน้าของตัวเอง อัคนีนิ่วหน้า ชีวิตของเขาคงตึงเครียดตลอดเวลาสินะ แต่ณฟ้าก็ยังลอยหน้าลอยตายิ้มให้เขา

 

                    คุณต้องการอะไร

 

                    ฉันกำลังตัดพ้อไงคะ ทุกคนเห็นฉันน่ารัก มีคุณคนเดียวที่มองไม่เห็น

 

                    สายตาของผมยังปกติ

 

                    คนปากจัด

 

                    ณฟ้ามองค้อนเขา แต่เธอก็ไม่ได้โกรธเคืองเขา หญิงสาวลุกขึ้นยืน แล้วก็ยกเก้าอี้ไปชิดกับเก้าอี้ของชายหนุ่มก่อนจะนั่งลง

 

                    คุณไฟ

 

                    มาทำอะไร ไปกินข้าวให้เสร็จ

 

                    เพิ่งจะเรียกชื่อ ยังพูดไม่จบ ก็รีบขัดจังหวะเชียวนะคะ มานั่งใกล้ๆ ให้คุณมองหาความน่ารักแบบใกล้ชิด เผื่อสายตาของคุณจะดีขึ้นบ้าง

 

                    สายตาของผมปกติดี ผมไม่เห็นคนน่ารัก ผมเห็นแค่คนช่างฟ้อง

 

                    ฉันน่ะเหรอคะ

 

                    ไปกินข้าว ผมมีงานต้องทำ

 

                    งานในไร่เหรอคะ

 

                    ณฟ้าไม่เซ้าซี้ว่าเขาหมายถึงอะไร ถ้าจะง้างปากอัคนี แบบเขาไม่เต็มใจตอบ ทำไปก็เสียแรงเปล่า เขาจะมองเธอเป็นคนช่างฟ้องด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างเถอะ เพราะตอนนี้ภาพลักษณ์ของเธอในสายตาของอัคนี ก็ไม่ได้ดีสักเท่าไร ค่อนไปทางติดลบด้วยซ้ำ

 

                    งั้นสิ เพราะผมต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินใช้หนี้

 

                    เป็นลูกหนี้ที่ขยันขันแข็งดีจังเลยนะคะ

 

                    ณฟ้าทำไม่รู้ไม่ชี้ อัคนีหรี่ตามองเธอ แล้วชายหนุ่มก็ยื่นแขนไปยกชามข้าวต้มของณฟ้ามาวางตรงหน้าเธอ

******************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น