มาเฟียทาสภรรยา

ตอนที่ 14 : บทที่ 3 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    21 เม.ย. 64

กลัวพี่บ้างก็ได้นะคุณหนูฟานี่ เกรงใจหนวดดกๆ ของพี่บ้าง

************************************

บทที่ 3 (4)

 

                 าฟิลเห็นหรือยังคะ

 

                    ณฟ้าควงแขนฟิลออกมาจากบ้าน หญิงสาวขออนุญาตศศินาออกมาส่งฟิลกลับไปที่บ้านพัก แล้วก็ถือโอกาสย้ำให้ฟิลเห็นการกระทำของอัคนี

 

                    เห็นอะไร

 

                    ก็สายตาของคุณไฟน่ะสิคะ มองหนูเหมือนอยากสาปแช่งเต็มทน

 

                    คุณหนูก็พูดถึงตอนที่คุณไฟมองคุณหนู แต่ลืมเหรอครับว่าตัวเองก็ยั่วโมโหคุณไฟ

 

                    อาฟิลไม่เข้าข้างหนูอีกแล้วนะคะ

 

                    ฟิลวางมือลงบนศีรษะของณฟ้า หญิงสาวงอแงเพราะต้องการหาพวก ต้องการให้ฟิลเห็นด้วยกับการกระทำของเธอ แต่ฟิลตั้งใจแล้วว่าเขาจะทำตัวเป็นกลาง เว้นไว้แค่เรื่องความปลอดภัยของณฟ้า ที่เขาจะต้องทำหน้าที่ไม่ให้บกพร่อง

 

                    แต่อยู่ที่นี่จะมีใครทำอันตรายณฟ้าคงไม่มี อัคนีไม่ชอบหน้าณฟ้า แต่ชายหนุ่มก็ไม่ใช่คนเลวร้ายที่จะลงมือทำร้ายณฟ้า ฟิลจึงเลือกที่จะถอยออกไปยืนดูทั้งคู่ตีกันอยู่ห่างๆ ไม่ยื่นมือเข้าไปวุ่นวาย ปล่อยให้ปะทะกันให้พอใจ เหนื่อยเมื่อไหร่ก็คงหาทางยุติและตกลงกันได้เอง

 

                    เอาเป็นว่าต่างคนต่างก็ไม่ยอมกันในมุมของตัวเองแล้วกันนะครับ

 

                    อาฟิลน่ะ ต้องเข้าข้างหนูสิคะ อาฟิลต้องบอกว่าหนูทำอะไรก็ถูก

 

                    ไม่ได้หรอก ถ้าพูดแบบนั้นคุณหนูคงยิ่งออกฤทธิ์ใส่คุณไฟ

 

                    คนแบบนั้นสมควรได้รับแล้วค่ะ

 

                    คุณหนูไม่อยากให้เขาเห็นมุมที่น่ารักของคุณหนูเหรอครับ

 

                    ณฟ้าหน้ามุ่ย เธอก็เลือกการประนีประนอม แต่เขาดันอยากหาเรื่องเธอไม่หยุด ณฟ้าก็เลยต้องตอบโต้กลับไปบ้าง

 

                    วันนี้หนูถูกเขากวนจนความรู้สึกประนีประนอมมันเสียหาย ต้องซ่อมแซม ถ้าหากพรุ่งนี้ซ่อมเสร็จ หนูก็คงกลับมาดีกับเขาค่ะ แต่ถ้าซ่อมไม่เสร็จ แล้วก็อย่าให้เจอก็แล้วกัน จะกวนให้โกรธจนเส้นเลือดในสมองระเบิดไปเลย

 

                    แบบนั้นคุณหนูก็จะต้องรับผิดชอบด้วยการดูแลคุณไฟน่ะสิครับ

 

                    หนูยินดีรับผิดชอบดูแลเขาไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว ไม่ว่าเขาจะอยู่ในสภาพไหนก็ตาม

 

                    แล้วทำตัวแข็งกระด้างเพื่ออะไรครับ อ่อนหวานเข้าหาหน่อย จะได้ทำให้คุณไฟเอ็นดูนะครับ

 

                    ตอนนี้ยังไม่พร้อมหวานค่ะ

 

                    โอเค ไม่พร้อมก็ไม่พร้อม คุณหนูส่งอาแค่นี้ก็พอ อาเดินกลับเองได้ คุณหนูขึ้นไปพักผ่อนเถอะ

 

                    ค่ะอาฟิล ราตรีสวัสดิ์นะคะ ถ้าหนูนอนไม่หลับหนูจะไปหานะคะ

 

                    ไม่ต้องไปครับ นอนไม่หลับก็ต้องอยู่ในห้อง ห้ามออกมาเพ่นพ่าน

 

                    ทำไมล่ะคะ

 

                    ที่นี่เป็นบ้านของคุณไฟนะครับ คุณหนูจะทำอะไรตามสบายก็คงไม่เหมาะนัก

 

                    แค่จะไปหาอาฟิลนะคะ

 

                    ก็ไม่เหมาะครับ เผื่อเจ้าของบ้าน จะปิดบ้านพักผ่อน

 

                    โอเคค่ะ หนูจะไม่ออกไปข้างนอกบ้านตอนกลางคืน นี่ใช่ไหมคะที่อาฟิลต้องการบอกหนู

 

                    ณฟ้าเข้าใจความหมายของฟิล แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อฟิล เพราะการออกไปเดินเพ่นพ่านตอนกลางคืนก็คงไม่เหมาะเหมือนฟิลพูดจริงๆ

 

                    ดีแล้วครับ อาไปก่อนนะ

 

                    ค่ะอาฟิล ราตรีสวัสดิ์นะคะ

 

                    หญิงสาวโบกมือให้ฟิล เธอยิ้มให้คุณอาหนุ่ม กระทั่งเธอหมุนตัวจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน สายตาก็ปะทะเข้ากับร่างสูงของอัคนีที่ยืนอยู่ตรงประตูทางเข้าตัวบ้าน ณฟ้าเดินตรงเข้าไป เธอไม่มีความจำเป็นต้องหลบหน้าเขา เพราะเธอไม่ได้ทำอะไรผิด

 

                    ขอดูข้อมือหน่อย

 

                    ชายหนุ่มพูดขึ้นมาดื้อๆ ณฟ้าหยุดอยู่ตรงหน้าเขา หญิงสาวยกแขนขึ้น ยื่นมือไปหาเขาแล้วก็ดึงปลายแขนเสื้อขึ้น

 

                    พลิกข้อมือสิ

 

                    พลิกแบบไหนคะ ถ้าให้พลิกแบบสามร้อยหกสิบองศา คงทำไม่ได้ เพราะยังไม่ตาย ร่างกายยังมีขีดจำกัดอยู่ค่ะ

 

                    พูดจากวนประสาท

 

                    ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละค่ะ

 

                    ผมจะทายาให้ที่ห้องรับแขก ตามมา

 

                    ไม่ค่ะ ฉันนัดคุณแล้ว คุณจะต้องทายาให้ฉันตอนสองทุ่มครึ่ง ที่ห้องนอนของฉัน

 

                    ณฟ้า คุณ…”

 

                    ณฟ้ายกมือขึ้นสูงอีกนิด เธอกดนิ้วชี้ลงบนริมฝีปากของชายหนุ่ม อัคนีจึงหยุดพูดทันที ชายหนุ่มปัดมือหญิงสาวออกห่างจากริมฝีปากของเขา

 

                    คุณจะกลัวอะไรคะ คุณตัวโตเป็นยักษ์แบบนี้ ฉันไม่มีแรงปลุกปล้ำคุณหรอกค่ะ คุณเหวี่ยงฉันทีเดียว ฉันก็คงกระเด็นไปถึงไหนต่อไหน หรือว่าคุณกลัวใจตัวเองคะ อยู่ใกล้ฉันแล้วกลัวว่าจะอดใจไม่ไหว จนทำอะไร ที่ทำให้คุณต้องรับผิดชอบฉันเหรอคะ

 

                    สองทุ่มครึ่งเจอกัน

 

                    อัคนีบอกเสียงห้วน แล้วก็หมุนตัวเดินหนีไปทันที ณฟ้ายกมือขึ้นกอดอก หญิงสาวมองตามเรือนกายด้านหลังของเขา แล้วย่นจมูกใส่หลังของเขาตามไปด้วย เล่นตัวเหลือเกิน เย่อหยิ่งเหลือเกิน ตอนนี้เป็นทีของเขา อย่าให้ถึงทีของเธอบ้างก็แล้วกัน

************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

 

                   

 

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น