ขอสามีในปีชง

ตอนที่ 7 : ฉันจะพาเขาไปดินเนอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

สวัสดียามเช้าค่ะ วันนี้ยูร่ามาแต่เช้า อัปวันนี้แล้วอาจจะหายไปสักสองสามวันนะคะ ช่วงนี้ยูร่ามีงานด่วนหลายงานทีเดียว แล้วยูร่าก็ยังเขียนเรื่องราวเจ้าปีไปไม่ถึงไหน เดี๋ยวอัปบ่อย อัปถี่แล้วเรื่องราวหมดจะขาดช่วงกันไปค่ะ เลยมาอัปแบบ 2-3 วันมาที อัปให้พอได้อ่านกันแก้เครียด^O^

เอาล่ะ อ่านกันเถอะค่ะ ขอหัวใจและคอมเม้นท์เป็นฟีดแบ็กกลับมาด้วยนา ยูร่าจะได้รู้ว่าเข้าตา โดนใจกันไหม

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

‘จะหันมาทางอีตานี่ทำไมนะไอ้ปี’

“คุณกลับไปเถอะค่ะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้ว” ปีระกาบอก ไม่ใช่ออกปากไล่ แต่เพราะเกรงใจ เขาเสียเวลากับเธอมามากแล้ว เธอไม่อยากรบกวนเขาอีก บอกเสร็จก็ปิดเปลือกตาลงหวังพักสายตาระหว่างรอเจ้าหน้าที่มาพาขึ้นไปห้องพักแต่พอเธอปิดตาปุ๊บเขาก็ท้วงมาปั๊บ

“คนเรานะ จะขอบคุณกันสักคำก็ไม่มี แล้วนี่ยังจะไล่ส่งกันอีก”

เท่านั้นเอง! เปลือกตาบางก็เปิดปึง เจ้าตัวเขม้นมองคนพูด ไม่อยากคิดไปเองว่าเขากำลังตัดพ้อด้วยความน้อยใจ ก็ไม่ค่อยอยากคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะ แต่แววตาวิบวับๆนั่นคืออะไร

“ชอบฉันเหรอคะ ถึงตามเทคแคร์ห่วงใยแบบนี้น่ะ”

“ฮะ! อะไรนะ”

“หึๆ ตกใจล่ะสิที่ฉันเดาทางคุณออก” ปีระกาหัวเราะในลำคอแล้วส่งสายตาหยอกเย้า คนตัวโตอมยิ้มกลั้นหัวเราะแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น

“ไม่ต้องอายไปหรอกคุณ ฉันไม่ถือสา คนเราถูกตาต้องใจกันตั้งแต่แรกเห็นได้ทั้งนั้นแหละค่ะ”

คนฟังลอบกลอกตา พยายามสุดฤทธิ์ที่จะไม่หลุดหัวเราะ เคยเจอแต่ผู้หญิงวิ่งเข้ามาบอกรัก แต่ผู้หญิงชื่อแปลกคนนี้กลับหาว่าเขาเป็นฝ่ายชอบพอเธอ

“โอเคๆ ดูท่าคุณจะยังอาย เอาเป็นว่าฉันขอบคุณที่ช่วยฉันนะคะ ถ้าฉันหายดีฉันจะไปดินเนอร์ด้วยแทนคำขอบคุณก็แล้วกันค่ะ”

คราวนี้คนถูกเข้าใจผิดถึงกับหันมาเลิกคิ้วมอง เห็นเธอยิ้มแล้วหลิ่วตาให้อย่างกระเซ้าเย้าแหย่ เขาก็ได้แต่ฉีกยิ้มยิงฟันหยีตาใส่ ปีระกาเห็นแล้วก็ใจสั่น

‘ผู้ชายอะไร ยิ่งยิ้มยิ่งหล่อ’

“โอเคครับ ถ้าอย่างนั้นผมกลับก่อนนะ แล้วก็ขอให้คุณหายไวๆครับ” เขาบอกแล้วขยับจะหมุนกายเดินจากไปแต่ปีระกาก็เรียกรั้งไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวสิคุณ! แล้วคุณชื่ออะไร ทำงานที่ไหน เบอร์โทรอะไร ถ้าคุณไม่บอกแล้วฉันจะติดต่อคุณได้ยังไงล่ะ”

ปีระกาถามซะยาวเป็นหางว่าว ถามราวกำลังซักประวัติ นี่ถ้าถามถึงโคตรเหง้าเขาได้เจ้าตัวก็คงถามไปแล้ว

“ว่าไงล่ะคุณ ฉันรอฟังอยู่นะ”

“ผมชื่อปีขาล”

“ฮะ! อ...อะไรนะ ปีขาล! ชื่อปีขาลเนี่ยนะ”

“อือฮึ! มีอะไรผิดปกติเหรอคุณ” เขาถามเมื่อเห็นเธอเม้มปากกลั้นหัวเราะ ดวงตากลมโตทอประกายวิบวับราวขบขันจนจะกลั้นไม่อยู่

“นี่คุณ! ชื่อผมมันตลกนักหรือไง ทีคุณยังชื่อปีระกาได้เลย ทำไมผมจะชื่อปีขาลไม่ได้ครับ”

ปีระกาสะอึก! มันก็ถูกของเขา แต่เพราะเธอเคยเจอคนชื่อเดียวกันมาบ้างก็เลยไม่รู้สึกแปลก แต่ชื่อ‘ปีขาล’ เธอเพิ่งเคยได้ยินก็ครั้งนี้ เลยรู้สึกไม่ชินและรู้สึกว่าแปลกและดูตลกดี

“ชื่อปีขาลแล้วเกิดปีขาลด้วยหรือเปล่าคะ”

คนถูกถามค้อนวงเล็ก เพราะคุณเธอไม่ถามเปล่ายังส่งสายตาวิบวับหยอกเย้า เขาน่าปล่อยให้ถูกฆ่าหมกป่าเสียก็ดีหรอก ไม่น่ายื่นมือเข้าไปช่วยเลยพับผ่าสิ!

“เรื่องนั้นเอาไว้เราค่อยคุยกันวันที่เราไปดินเนอร์ดีกว่านะครับ รวมถึงเรื่องที่ว่า...ผมทำงานอะไร ที่ไหน เบอร์โทรอะไรด้วย” เขาบอกยิ้มๆ เพียงแค่นั้นปีระกาก็ดวงตาพร่าพราย

ผู้ชายบ้า! รู้ว่าตัวเองยิ้มมีเสน่ห์สินะถึงได้โปรยยิ้มเรี่ยราดแบบนี้

ดวงตานั่นอีก! ปกติก็หวานอยู่แล้ว ยังจะยิ้มใส่ตามาให้ทำไมไม่รู้

แล้วนี่อะไร? เขากำลังตอบรับจะไปดินเนอร์กับแกเหรอไอ้ปี โว๊ะ! ฮ่าๆๆ

เอ่อ...ปีจ๋าปี เจ้าปีของเจ๊ เก็บอาการหน่อยเด้อปีเด้อ

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ แวะไปทักยูร่า ได้ที่เฟซบุ๊ก

ยูร่า ยูรายุhttps://www.facebook.com/yurayu42

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #24 ใจวิเศษ (@Nokkaew1113) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:45
    ชอบปีค่ะ5555 น่ารักอ่ะ โอ๊ย5555555
    #24
    1
  2. #23 JedaJidapa (@JedaJidapa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:34

    อร๊ายยยย...ผู้ชายชื่อปีขาล แปลกจังค่ะ แต่เจด้าชอบ เท่มาก

    #23
    1
  3. #20 Rukkanlp (@Kaiiiiiii7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 06:42
    คุณปีขาล รอเจออีกรอบเลยล่ะค่ะ
    #20
    1
    • #20-1 ยูร่า ยูรายุ (@yyuyayu42) (จากตอนที่ 7)
      17 พฤษภาคม 2563 / 07:39
      ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณกำลังใจที่ติดตามกันนะคะ
      #20-1