ขอสามีในปีชง

ตอนที่ 4 : อัศวินม้าขาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

‘ได้โปรดเถอะ! ได้โปรดช่วยฉันที’

“หยุดนะ! ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้”

เสียงดุกร้าวกังวานตวาดมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งก้าวลงมา ด้านหลังของเขามีชายร่างสูงพอกันยืนคุ้มกันอยู่อีกสองคน ปีระกาเห็นแต่ละคนเล็งปลายกระบอกปืนสีดำสนิทตรงมาก็ใจชื้น ไม่ว่าคนเหล่านั้นที่มาช่วยเธอจะเป็นใคร เธอสาบานเลยว่าบุญคุณครั้งนี้เธอจะไม่มีวันลืม

“เอาไงดีลูกพี่”

“ได้เงินแล้วก็ไปสิวะ”

“ถ้าเราไม่เอานังปีไปด้วยเราจะบอกเสี่ยยังไงล่ะพี่”

“เรื่องนั้นค่อยว่ากันทีหลังเหอะ ตอนนี้เอาตัวเองให้รอดก่อน มึงแหกตาดูพวกมันมีกันกี่คนแต่ละคนมีปืนทั้งนั้น”

“เจ็บใจนัก ฝากไว้ก่อนเถอะนังปี วันนี้แกดวงดีแต่วันหน้าแกไม่รอดแน่”

เสียงอันธพาลโต้เถียงกันก่อนที่จะพากันทิ้งเธอไว้ตรงนั้นแล้วถอยร่นหนีไป ปีระกาปวดหนึบตรงขั้วหัวใจ เพราะเสียงสุดท้ายที่เธอได้ยินชัดเจนเต็มสองหูเป็นเสียงของฉัตรดาริกา หญิงสาวคาดไม่ถึงว่าคนที่เธอมีเมตตาให้จะแว้งกัดกันแบบนี้

“คุณ! เป็นอะไรไหม บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

ปีระกาพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมองหน้าคนถาม ยังไม่ทันเห็นหน้าเขาชัด สติของเธอเหมือนจะเริ่มดับวูบแต่ก็พยายามฝืนดึงสติไว้อย่างถึงที่สุด และเมื่อเขาช่วยดึงเทปกาวที่ปิดปากออกให้แล้วหญิงสาวคลี่ยิ้มแล้วเอ่ยขอบคุณเขาแผ่วเบาก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง

*******************************

ปีระกาหยีตาสู้กับแสงที่ตกกระทบม่านตา หญิงสาวยกมือป้องแล้วค่อยๆขยับลุกขึ้นนั่ง แต่เพราะรู้สึกร้าวระบมตรงต้นคอเธอจึงไม่อาจลุกได้ดั่งใจ และเมื่อเธอขยับกายเคลื่อนไหวก็ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งทักดังมา

“คุณคะเป็นยังไงบ้าง”

ปีระการู้สึกตัวตื่นเต็มตาแต่ก็ยังเบลอและมึนงง หญิงสาวมองหน้าคนถามแล้วหันมองสถานที่ก็รู้ทันทีว่าอยู่ที่ใด

“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ”

“มีคนไปพบคุณสลบอยู่ข้างทางเลยพาคุณมาส่งโรงพยาบาลค่ะ”

“อย่างนั้นเหรอคะ” ปีระกานิ่วหน้า เธอพอจะจำได้ว่าใครคนนั้นที่พยาบาลสาวพูดถึง เขาเจอเธอก่อนที่จะสลบไปและเขาเหล่านั้นเข้าไปช่วยเธอจากน้องสาวตัวดีกับพวกอันธพาลนั่น แต่เขาคงไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรมากจึงได้แจ้งกับทางโรงพยาบาลแบบนี้

“คุณพอจะจำเหตุการณ์ ได้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”

ปีระกานิ่วหน้าก่อนหลับตาลง พยายามนึกคิดว่าจะบอกกล่าวกับพยาบาลสาวอย่างไร หากบอกความจริงนอกจากเขาเหล่านั้นจะถูกซักฟอกและเสียเวลาไปกับเธอด้วยแล้ว บิดาเธอก็คงมีเรื่องร้อนหูให้ไม่สบายใจอีก

“ฉันจำได้ว่าเดินเหยียบอะไรสักอย่างแล้วเสียหลักลื่นล้มค่ะ ตอนล้มลงไปท้ายทอยน่าจะกระแทกกับขอบฟุตปาธหลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวอีกเลยค่ะ”

“แน่ใจนะคะว่าแค่นั้น ลองค่อยๆคิดอีกทีได้นะคะ” พยาบาลสาวบอกเหมือนไม่ค่อยเชื่อ แต่พอเห็นสีหน้าแววตาคนเจ็บบ่งบอกว่ายังไม่ฟื้นตื่นดีนักจึงไม่คาดคั้น

ปีระกาลอบถอนหายใจเมื่อพยาบาลสาวขอตัวไปรายงานแพทย์เรื่องความคืบหน้าในอาการของเธอ คล้อยหลังยังไม่ทันไร พอเธอปิดเปลือกตาลง เสียงม่านกั้นระหว่างเตียงก็ดังขึ้นคล้ายมีคนเปิดเข้ามา

ปีระกาค่อยๆปรือเปลือกตาขึ้นมอง พอเห็นคนเข้ามาเต็มสองตาหญิงสาวก็แทบทะลึ่งพรวด!

‘โอ้แม่เจ้า! หล่อมากกก! หล่อที่สุด หล่อเกินมนุษย์’

ปีเอ๊ย!! เก็บอาการหน่อยลู๊กกก!! บาดเจ็บอยู่นะแกน่ะ ฮ่าๆๆๆ

ช่วงนี้ยูร่าอาจมาอัปเดตชีวิตไอ้ปีขาดตอนบ้างก็ขออภัยนะคะ พอดีมีงานด่วนๆมากๆ เจ้านายใจร้ายใช้งานไอ้ปี เอ๊ย! ยูร่าหนักจริงๆ แต่เห็นคนอ่านแล้วมีคอมเม้นท์ให้กำลังใจติดตามกันเป็นปลื้มหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ อิอิอิ

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ แวะไปทักยูร่า ได้ที่เฟซบุ๊ก

ยูร่า ยูรายุhttps://www.facebook.com/yurayu42

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #16 JedaJidapa (@JedaJidapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 05:48

    พี่ปี๊!! กระโดดงับคอจับจองเป็นเจ้าของเลยจ้าhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #16
    0
  2. #14 (@Nunumomo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 02:54

    อัศวินสุดหล่อ

    #14
    0
  3. #13 Nong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:56

    ลุ้นๆๆ มาเร็ว ๆนะคะ

    #13
    0
  4. #12 หลบมุมเขียน (@vGEhJLlqVGbL3VA) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:39
    มาแย้ว❤
    #12
    0
  5. #11 Rukkanlp (@Kaiiiiiii7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:37
    คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองนะเจ้าปี
    #11
    0