ขอสามีในปีชง

ตอนที่ 3 : ภัยร้ายจากคนใกล้ตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    11 พ.ค. 63

สวัสดีค่ะ ยูร่าขอทักทายกันก่อนอ่านนะคะ ตอนนี้เนื้อหาอาจจะตึงเครียดนิดหน่อย แต่มันเป็นจุดที่ขาดไม่ได้ ยูร่าเลยต้องเขียนถ่ายทอดออกมา สัญญาค่ะว่า หลังจากซีนนี้จะพยายามไมาให้มีดราม่าหนักหน่วง หรือซีนเครียดชวนปวดหัวอีก จะมีก็แต่ซีนกวนประา่ทไอ้ปีจนมันปรี๊ดแตกเพราะเจ้าตัวร้ายในเรื่อง อิอิอิ

 

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงปีระกาก็เลี้ยวรถเข้าไปในซอยมืดค่อนข้างเปลี่ยว

หญิงสาวพยายามบอกตัวเองว่าไม่มีอะไรต้องกลัว เธอแค่เอาเงินมาให้คนพวกนั้นแล้วพาฉัตรดาริกากลับเหมือนครั้งก่อน แต่ก็รู้ว่าต้องระมัดระวังตัวเพราะคนพวกนี้เชื่อใจไม่ได้

“พี่ปี ช่วยฉัตรด้วย” เสียงของน้องสาวตัวดีหวีดดังมาลั่นเมื่อเห็นเธอก้าวลงจากรถ ปีระกากระชับกระเป๋าเป้แนบอกสองตาจ้องมองไปยังกลุ่มคนที่ยืนซ่อนตัวอยู่ในเงามืดสลัวนั้น

“ไหนล่ะเงิน”

ปีระกาเปิดกระเป๋าหยิบซองสีน้ำตาลออกมาเปิดให้พวกมันดูธนบัตรสีเทาปึกใหญ่ในนั้น แม้จะเสียดายมากแค่ไหนที่ต้องสูญเงินเก็บก้อนใหญ่ของตัวเอง แต่ก็ปลอบใจว่าไม่ตายก็หาใหม่ได้ ส่วนชีวิตของฉัตรดาริกาหาที่ไหนมาทดแทนไม่ได้

“เฮ้ย! พวกมึง ไปเอาเงินมา” เสียงอันธพาลจอมโฉดตะโกนบอกลูกน้อง ปีระกาคว้ามีดพกออกมาตั้งท่าขู่ตะคอกปกป้องตัวเองและน้อง

“หยุด! ใครเข้ามาเจอกระซวกไส้ทะลักแน่”

“ดุเสียด้วยเว้ยเฮ้ย! ตัวเท่าลูกหมายังจะมีหน้ามาขู่ ฮ่าๆๆ”

“อยากเจ็บตัว ก็ลองดู” ปีระกาขู่ฟ่อๆทั้งที่ใจเต้นครึกโครมไปหมด หญิงสาวพยายามสะกดความกลัวเอาไว้แม้มันจะพุ่งพล่านจนมือไม้สั่นก็ตาม

“มึงดูสิวะ จับมีดมือยังสั่นเลยว่ะ ฮ่าๆๆ” เสียงเยาะเย้ยดังมาจากลูกน้องร่างเตี้ย ปีระกากัดฟันแน่น พยายามดึงสติไม่ให้ผลีผลามหรือตื่นตกใจ ฉัตรดาริกาเห็นพี่สาวยึกยักมากความก็รีบตะเบ็งเสียงใส่ขัดใจ

“รีบๆเอาเงินให้มันไปสิพี่ปี อยากให้ฉันตายก่อนหรือไง”

“ให้ไปแล้วจะแน่ใจว่าไงว่ามันจะปล่อย”

ปึ้ก!

“โอ๊ะ!” ปีระกาอุทานด้วยความตกใจเมื่อยู่ๆก็ถูกฟาดเข้าที่ท้ายทอยเต็มแรง หญิงสาวทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นสติเกือบดับวูบเพราะถูกตีเต็มแรง

“มันจะตายไหมพี่”

“อย่าทำรนรานไปหน่อยเลย ถูกฟาดแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า”

“รีบๆไปเอาเงินมาสิพี่ พวกแกด้วยรีบลากมันไปขึ้นรถสิ เดี๋ยวมีคนผ่านมาเห็นก็เป็นเรื่องหรอก”

“มืดเปลี่ยวแบบนี้ไม่มีใครผ่านมาหรอกน่า”

“อย่าชะล่าใจไปสิพี่”

“เออ! รู้แล้วน่า สั่งอยู่นั่นแหละรีบๆไปขึ้นรถเลยเธอน่ะ”

เสียงนั้นเธอจำไม่ผิด มันเป็นเสียงของน้องสาวตัวแสบชัดๆ

‘ระยำ! ฉัตรนะฉัตรแกทำกับพี่แบบนี้ได้ยังไง’

ปีระกาพยายามปัดป้องตัวเองด้วยสติและเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิด แม้แรงขัดขืนจะต้านแรงผู้ชายกำยำที่มีถึงสามคนไม่ได้ แต่การดิ้นรนต่อสู้ของเธอก็ทำให้พวกมันลากพาตัวเธอไปได้ไม่ง่ายนัก และก่อนที่เธอจะถูกพวกมันจะลากพาเอาตัวขึ้นรถก็มีแสงไฟจากรถคันหนึ่งสาดส่องเข้ามา

‘ขอบคุณสวรรค์ที่เมตตา’

“ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!” ปีระกาหวีดลั่นขณะที่พวกมันกำลังตื่นตะลึง หญิงสาวใช้จังหวะนั้นถีบเข้าที่ท้องของอันธพาลคนหนึ่งเต็มแรง จากนั้นก็รับสลัดตัวดิ้นหนีออกมา

“เฮ้ย! จับมันไว้สิวะ” เสียงเหี้ยมของหัวหน้าของพวกมันตะโกนตามมา ปีระกาฮึดสู้เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่วิ่งไปได้ไม่ไกลเธอก็ถูกล็อกตัวเอาไว้ได้

“เอามันไปขึ้นรถเร็ว”

“ช่วย! อื้อ! อื้อ!” ปีระกาหวีดก้องในลำคอ เสียงของเธอไม่อาจเล็ดลอดออกไปได้เพราะพอถูกจับก็ถูกพวกมันเอาเทปกาวปิดปากสนิท หญิงสาวเบิกตากว้างเพ่งมองไปยังรถคันนั้นที่แล่นเข้ามาใกล้ทุกขณะ

‘ได้โปรดเถอะ! ได้โปรดช่วยฉันที’

 

ทันไหมๆ จะมีคนมาช่วยทันไหม มาลุ้นกันต่อพรุ่งนี้นะคะ ยูร่าฝากไอ้ปียอดขมองอิ่มของยูร่าไว้ด้วยค่ะ รักไอ้ปีน้อยๆ แต่รักยูร่าเยอะๆนะคะ ฮ่าๆๆ

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ แวะไปทักยูร่า ได้ที่เฟซบุ๊ก

ยูร่า ยูรายุhttps://www.facebook.com/yurayu42

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #15 JedaJidapa (@JedaJidapa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 05:45

    อร๊ายยย!! มันน่าลากนักนังน้องตัวแสบ ทำพี่ปีฉันเหรอ!!https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-12.png

    #15
    0
  2. #10 Rukkanlp (@Kaiiiiiii7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    นังน้อง!! แก๊!!!!!!!! ใครก็ได้ ช่วยปีด้วยยยยยยย
    #10
    1