ขอสามีในปีชง

ตอนที่ 2 : ทำนายทายทัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    10 พ.ค. 63

“พี่ปี! ช่วยฉัตรด้วย มาช่วยฉัตรที” เสียงน้องสาวตัวแสบพูดรัวเร็วมาทางปลายสาย ทำอย่างกับว่ากำลังกลัวอะไรสักอย่าง คนเป็นพี่ถึงกับใจหาย เหลือบมองนาฬิกาเห็นว่าเกือบสองทุ่มแล้วจึงใจคอไม่ค่อยดี

“แกอยู่ไหน ใครทำอะไรแกหรือเปล่า”

“เฮ้ย! รีบๆบอกพี่แกให้เอาเงินมาจ่ายไม่งั้นแกโดนเชือดแน่ ฮ่าๆๆ”

“พวกแกเป็นใคร! อย่าทำอะไรน้องฉันนะ” หัวใจปีระกาแทบร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อได้ยินเสียงโหดๆของผู้ชายเล็ดลอดมาตามสาย แถมยังมีเสียงหัวเราะเป็นลูกคู่ตามมาด้วย กะคร่าวๆน่าจะราวสามถึงสี่คนได้

คุณพระ! ฉัตรดาริกาไปหาเรื่องเดือดร้อนอะไรมาให้เธออีกแล้ว

คราวก่อนก็ทีหนึ่ง! เธอต้องตามไปล้างหนี้นอกระบบให้ เห็นแก่ความเป็นน้องหรอกถึงได้ช่วย แต่กำชับแล้วเชียวว่าอย่าให้มีเรื่องแบบนี้อีก เห็นทีคราวนี้เธอคงเก็บเรื่องนี้ไว้ต่อไปอีกไม่ได้ คงต้องบอกให้พ่อกับแม่รู้เสียแล้ว!

“รีบๆมานะพี่ปี ฉันอยู่ที่...”

เธอก็แปลกคน! ปากก็บอกไม่อยากยุ่งเกี่ยว ตั้งปณิธานเอาไว้มั่นเหมาะว่าจะไม่ใจอ่อนแต่พอฝ่ายนั้นเดือดร้อนก็อดรนทนดูดายไม่ได้

ปีระกายัดข้าวของใส่กระเป๋าเป้ลวกๆแล้วรีบออกจากบริษัททันที ตอนนี้เธอได้แต่ภาวนาขออย่าให้พวกนั้นบุ่มบ่ามทำอะไรไม่ยั้งคิด ถึงจะไม่ค่อยชอบใจกับพฤติกรรมของน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้ก็เถอะ แต่เห็นแก่แม่เลี้ยงซึ่งดูแลเธอมาตั้งแต่เล็กๆ ปีระกาจึงพอมีใจคอยให้ความช่วยเหลืออยู่บ้าง

เธอกับฉัตรดาริกาต่างฝ่ายต่างเป็นลูกติดพ่อติดแม่ พ่อของเธอกับแม่ของฉัตรดาริกามาแต่งงานกันหลังจากต่างฝ่ายต่างเลิกรากับคู่ของตัวเอง เริ่มแรกแม่เลี้ยงดูเหมือนจะรักใคร่เอ็นดูเธออยู่บ้าง แต่พออยู่ด้วยกันไปนานๆ ปีระกาถึงได้รู้ว่า พวกเขาก็ดีกับเธอแค่ต่อหน้าพ่อ พอลับหลังก็พากันทำตัวไม่ต่างอะไรกับนางร้ายในละครน้ำเน่า

ดังนั้นเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา หลังจากเรียนจบหางานทำได้ เธอก็แยกย้ายตัวออกมาเช่าห้องอยู่เอง เก็บเงินซื้อรถหาทุกอย่างด้วยน้ำพักน้ำแรง ไม่เคยกลับไปวุ่นวายทำให้พ่อเดือดเนื้อร้อนใจ แต่นั่นแหละบิดาเธอยังอยู่ที่นั่นกับสองแม่ลูกตัวร้ายเธอจะไม่ไปมาหาสู่เลยก็ทำไม่ได้ อย่างน้อยช่วงเทศกาลสำคัญเธอก็ต้องบากหน้ากลับไปเยี่ยมเยียน ปั้นหน้ายิ้มระรื่นราวกับมีความสุขชื่นมื่นยามอยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก(อุปโลกน์)

“รีบร้อนแบบนั้นจะไปไหนเหรออาปี”

ปีระกาหันมาทางเสียงทักคุ้นหู เห็นซินแสคนเก่าแก่ที่ยึดบริเวณหน้าตึกเป็นที่ทำมาหากินด้วยการดูดวงก็ยิ้มแหย ยามปกติเธอก็พอมีแก่ใจหยุดพูดคุยด้วยหรอก เพราะอดสงสารแกไม่ได้ อายุปูนนี้แต่ยังต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองเพราะไม่มีลูกหลานเลี้ยงดู

“อาแปะ! ขอโทษทีนะวันนี้อั๊วะรีบ เอาไว้วันพรุ่งนี้อั๊วะจะมานั่งคุยด้วยนะ”

“อั๊ยหยา! อย่ารีบร้อนนักซี อั๊วะมีเรื่องดีๆจะบอก ขอคุยด้วยสักสองสามนาทีน่า ไม่เสียเวลาลื้อหรอกอาปี”

“คือแบบนี้นะแปะ อั๊วะมีเรื่องด่วนจริงๆ น้องสาวอั๊วะอีกำลังรออยู่”

“ม่ายน่อๆ ไหนลื้อบอกว่าจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอีแล้วไงล่ะอาปี ลื้อจำคำอั๊วะไม่ได้เหรอว่าอีจะนำความเดือดร้อนมาให้ลื้อ”

“อั๊วะจำได้น่า แต่ว่าอีเดือดร้อนจริงๆ อั๊วะต้องไปแล้วนะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะแปะนะ” ปีระกาบอกแล้วรีบเดินจากไปทันที แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวสองเท้าก็ต้องชะงักกับเสียงทักที่ตะโกนตามมา

“พรุ่งนี้วันลีวันฟ้าเปิด ลื้ออย่าลืมตื่นมาขอพรนะอาปี วันลีๆแบบนี้ร้อยปีจะมีแค่ครั้งเดียว”

“โอเคแปะขอบคุณมากค่ะ อั๊วะจะพยายามตื่นมาให้ทันนะ”

ปีระกายกมือส่งสัญญาณแล้วตะโกนตอบกลับมาโดยไม่หันมามอง พอถึงรถยนต์คันเก่งของตัวเองก็เปิดประตูเหวี่ยงกระเป๋าเป้คู่ใจไปด้านในแล้วก้าวเข้าไปนั่งประจำที่คนขับสตาร์ทรถขับเคลื่อนออกไปยังจุดหมายปลายทางที่ฉัตรดาริกาบอกเธอทันที

 

รับปากส่งเดช หรือเอาจริงน่ะไอ้ปี แล้วแกนี่...ชอบจริงยุ่งเรื่องชาวบ้าน ฮ่าๆๆ

อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ไอ้ปีด้วยนะ คนเขียนก็ต้องการกำลังใจจ้า ฮ่าๆๆ

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ แวะไปทักยูร่า ได้ที่เฟซบุ๊ก

ยูร่า ยูรายุhttps://www.facebook.com/yurayu42

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #9 Rukkanlp (@Kaiiiiiii7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:37
    น้งปี สู้ ๆ พรุ่งนี้รีบตื่นมาขอพรล่วยล่ะ วันดี ๆ ร้อยปีจะมาทีน้าา
    #9
    1
  2. #7 JedaJidapa (@JedaJidapa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:34

    ลุ้นๆต่อไปจ้า มาเร็วๆนะคะ น้องจะรอพี่ที่ท่าน้ำhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #7
    1
  3. #3 ช่อบุหงา (@Nunumomo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 02:14

    รอๆๆๆๆ
    #3
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(