เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 8 : ทางเลือกเดียว 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

บทที่ 8

ทางเลือกเดียว 2

 

“บ้าฉิบ”

กลีบปากอิ่มตึงพึมพำออกมา สะบัดหัวแรงๆ  ไล่ภาพความทรงจำในหัวที่ควรลบลืมไปนานแล้ว

แต่คำพูดของอติวัฒน์ที่ฝากเอาไว้ ยังชัดเจนอยู่ในหัว ราวกับต้องคำสาป 

“ฉันไม่มีทางกลับไปเจอคุณอีก” เธอสัญญาสาบานกับตัวเอง แต่ในตอนนี้ นึกถึงที่ไหนไม่ออกจริงๆ นอกจากบ้านฉัตราพรเพียงแห่งเดียวเท่านั้น

เธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนพอจะพึ่งพาได้ กับครอบครัวของบุพการีผู้ให้กำเนิด ก็เหมือนจะตัดขาดกันไปแล้ว พวกเขามีความสุขกันดีตามอัตภาพ โดยไม่มีเธอเข้าไปเกี่ยวข้องมาตั้งแต่ต้น

คิดแล้วก็อดน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้ ก่อนจะสลัดความคิดนั้นออกไปจากหัวสมอง อย่างน้อยเธอก็ยังมีป้านงลักษณ์ และคุณโฉมฉาย ที่เอ็นดูเมตตา คุ้มกะลาหัวมาตั้งแต่แปดขวบ จวบจนถึงตอนนี้

บ้านฉัตราพร ดูเหมือนจะเป็นหลุมหลบภัยเดียวที่มี คอยระวังก็แต่จะหลบระเบิดลูกใหญ่อย่างอติวัฒน์เป็นพอ

แต่เรื่องนั้นมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว เธอไม่เคยสนใจถามไถ่อะไรถึงเขาอีกเลย

ตัวเขาเองก็คงไม่มาสนใจเด็กกะโปโลในบ้านอย่างเธอเช่นเดียวกัน

ป่านนี้เขาอาจจะมีแฟนใหม่ หรือแต่งงานไปแล้วก็เป็นได้ ผู้ชายคนนั้นอยู่ในสังคมที่หรูหรา ฟู่ฟ่า แตกต่างจากเธอคนละชนชั้นราวฟ้ากับเหว ไม่มีอะไรจะพาไปบรรจบกันได้หรอก ถ้าเธอไม่กลับไปที่นั่นน่ะ

 

 

“รูปพวกนี้ถ่ายเมื่อไหร่กัน?”

“เมื่อวานนี้ครับ”

ดวงตาของผู้ชราเขม้นมองภาพสองหนุ่มสาวในรูปถ่าย ผู้ชายนั่นเป็นอติวัฒน์ชัดเจนไม่ต้องสงสัย แต่ฝ่ายหญิงนั่น ช่างละม้ายคล้ายกับใครบางคนเสียราวกับเป็นคนคนเดียวกัน 

แต่ผู้หญิงคนนั้นมีสามีแล้ว และทิ้งหลานชายท่านไปแต่งงานได้หลายปีดีดัก จำได้ว่าตอนนั้น อติวัฒน์แทบจะไม่เป็นผู้เป็นคนเลยทีเดียว

“แม่วิกานดา” ท่านพึมพำชื่อของเจ้าหล่อน พร้อมกับความรู้สึกหนักใจขึ้นมา ยิ่งพิศมองดูสีหน้าแววตาของคนในรูป การแสดงออกที่สนิทสนมกันอย่างเปิดเผย ลางสังหรณ์ท่านไม่ผิดจริงๆ 

“เขากลับมานานแล้วหรือ?”

“ราวสองอาทิตย์ได้แล้วครับ ทุกพักกลางวัน เธอจะแวะไปทานข้าวกับคุณอติวัฒน์ที่โรงแรม” 

“แล้วเขาหย่ากับผัวแล้วหรือ?”

“ข่าวว่าหย่าเรียบร้อยแล้วครับ”

ไม่มีพันธะ แต่ถึงอย่างไรท่านก็ไม่ชอบใจอยู่ดี ไม่ใช่เหตุผลเพราะวิกานดา เคยแต่งงานมาแล้ว แต่เพราะเจ้าหล่อน ทรยศหักหลังอติวัฒน์ ทิ้งเขาไปแต่งงานตอนที่กำลังลำบาก และต้องการกำลังใจ 

ข้อสงสัยของท่านเป็นจริง หลังจากที่เห็นว่าพักหลังมานี่อติวัฒน์มักจะเหม่อลอย สีหน้าเหมือนครุ่นคิดอะไรเพียงลำพัง บางครั้งก็อารมณ์ดี กลับบ้านผิดเวลา และไม่ให้คนขับรถคอยรับส่งอย่างเก่า ใช้เวลาอยู่ที่โรงแรมนานขึ้น

ปีนี้หลานชายคนเดียวก็อายุยี่สิบเก้าปีแล้ว สายสกุลทางท่านช่างสั้นกุดเสียจริง มีลูกก็คนเดียว มีหลานก็คนเดียว และจนป่านนี้ อติวัฒน์ก็ยังไม่มีทีท่าจะมีข่าวดีให้ท่านได้ชื่นใจ คลายวิตกเบาใจ ที่เห็นหลานชายมีครอบครัว เป็นฝั่งเป็นฝา มีเพื่อนคู่คิดคอยอยู่เคียงข้าง มีเมียมาคอยดูแลแบ่งเบาภาระ 

แต่ถ้าเป็นแม่วิกานดานี่ ท่านไม่เห็นด้วย ยังไงก็ทำใจยอมรับได้ยากยิ่งเหลือเกิน คนเคยทรยศหักหลัง จะไว้ใจได้ยังไงกัน และท่านก็ไม่อยากให้ถ่านไฟเก่า ทำให้อติวัฒน์หวั่นไหว เผอเรอจนถลำตัวลงไป 

ผู้หญิงคนนี้ ไม่เข้าตา ไม่ถูกใจ คุณโฉมฉายมาตั้งแต่แรก เจ้าหล่อนเป็นสาวหัวสมัยใหม่ ทำอะไรโฉ่งฉ่าง ประเจิดประเจ้อ ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว ไม่รู้จักอาย 

ยิ่งเห็นท่าที่อีกฝ่ายจับมือ ควงแขนหลานชายประเจิดประเจ้อ และอดจะคิดไม่ได้ว่าว่า ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจะไปถึงขั้นไหนแล้ว

เพิ่งกลับมาแค่สองอาทิตย์ แต่ก็ไว้ใจไม่ได้ ผู้หญิงไวไฟพรรค์นี้ หากอติวัฒน์พลาดพลั้งไปอีกที เห็นจะสลัดไม่หลุดแน่

“ท่านยังจะให้ตามคุณติกับเธอต่อไหมครับ?”

“ตามสิ แล้วอย่าให้คลาดสายตา และถ้าเป็นไปได้ เห็นว่าอะไรมันจะล้ำเส้นไปไกล เธอก็ช่วยเข้าไปขวางให้หน่อยก็ดี”

“มีหวังคุณติรู้ตัว”

“ฉันจะทำยังไงดีนะ?” ท่านเอ่ยเปรยขึ้นมา 

“ดูท่าคุณติเองก็ชอบเธอนะครับ”

“เขาเคยรักกัน แต่แม่นี่ก็ออกลายให้เห็นแล้ว ตินี่ก็เหลือเกิน ทำไมไม่รู้จักเจ็บแล้วจำ เข็ดหราบเสียบ้าง”

“คุณติอาจจะรักเธอจริงๆ ก็เลยจำฝังใจ” 

“กับผู้หญิงแปดสาแหรกอย่างนี้นะเหรอ? เห็นทีฉันจะนอนตายตาไม่หลับแน่” ท่านว่าหน้าเครียด ก่อนจะหยิบซองเงินจ่ายค่าจ้างให้อีกฝ่ายไป 

พร้อมกับคิดว่า จะหาวิธีไหน มาแยกอติวัฒน์ กับวิกานดา ให้ตัดขาดจากกันไปได้เด็ดขาด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น