เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 46 : เขากำลังเข้าใจผิด 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

บทที่ 46

เขากำลังเข้าใจผิด 2

 

 

 

 

ถึงเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอและเขาที่เรือนริมน้ำจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่หากไม่มีความจำเป็นใดๆ เธอก็ไม่เคยย่างกรายไปที่นั่นอีกเลย แค่เฉียดใกล้ เรื่องในอดีตก็ราวจะผุดขึ้นมาในหัว ให้กลัวไปเสียทุกครั้ง

แต่ครั้งนี้ไม่...ยังไงเธอก็ต้องพูดคุยปรับความเข้าใจกันให้รู้เรื่อง

การไม่มีคุณโฉมฉายและป้านงลักษณ์อยู่ ทำให้รู้สึกโล่งใจ ว่าเรื่องนี้คงยังไม่ถึงหูผู้หลักผู้ใหญ่ ไม่งั้นเธอคงถูกเรียกตัวมาสอบสวนเอาความแล้ว

สองเท้ารีบก้าวตรงดิ่งไปที่นั่นทันที ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น วันนี้เธอกับเขาก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง

โดยไม่รู้เลยว่า ในเวลานี้ อติวัฒน์ ไม่อยู่ในสภาพที่จะคุยกันรู้เรื่องกับใครทั้งนั้น

เขาดื่มอย่างขาดสติ ดื่มย้อมใจ ดื่มให้ลืมเรื่องไม่คาดฝันที่เหมือนสายฟ้าฟาดมาตรงหน้า

ทุกอย่างซ้ำรอยเหมือนอย่างที่วิกานดาเคยทำกับเขา เมื่อครั้งในอดีต และเขาก็ไม่คิดว่า ผู้หญิงหน้าซื่อตาใสไร้พิษสง คนที่น่ารักน่าใคร่พูดง่ายตามใจเขาทุกอย่างอย่างเนตรปรีญาจะทำกันได้

เมีย...ผู้หญิงที่นอนด้วยกันทุกเมื่อเชื่อวัน ห่างกันแค่เพียงสามวันกลับไปทอดกายให้ผู้ชายคนอื่นเชยชม

ไม่สิ...ไม่ใช่ผู้ชายอื่น แต่คือชู้รัก ผัวเก่าของเจ้าหล่อนต่างหาก อะไรๆ มันเลยลุกพรึ่บพรั่บติดไว เหมือนคบไฟวางไว้ใกล้กับถังน้ำมัน

แล้วที่ผ่านมา หล่อนช่างกล้าดี ที่มาทำหน้าซื่อตาใสหลอกลวงย้อมแมวขายบอกกับใครๆ ว่ายังเป็นสาวบริสุทธิ์ ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยคบใคร

รสรินได้เล่าปูมหลังของเธอให้เขาฟังจนหมดเปลือกแล้วว่าอดีตของเนตรปรีญาฟอนเฟะขนาดไหน

และไม่ใช่แค่เขาเพียงคนเดียว คุณโฉมฉายก็ถูกเจ้าหล่อนโป้ปดมดเท็จด้วยความไว้ใจ ลับหลังเจ้าหล่อนคงหัวร่อในความโง่เง่าของพวกเขาทั้งย่าทั้งหลาน

“สารเลว” สองสามวันมานี้ เขาสบถคำคำนี้ ไม่รู้อยู่กี่ครั้ง ด้วยความแค้นเคืองข้องขุ่น มือบีบกระป๋องเบียร์จนของเหลวข้างในหกกระฉอก กระป๋องบุบบู้บี้ เหมือนหัวใจและความรู้สึกของเขา ที่ถูกฝ่าเท้าของเจ้าหล่อนบดขยี้จนไม่มีชิ้นดี

“คุณติคะ...” คนรีบเร่งฝีเท้ามา โล่งใจวาบที่เห็นว่าเขาอยู่ที่นี่จริงๆ

ในเวลานี้อติวัฒน์คือคนที่เธอแคร์เสียยิ่งกว่าใคร และเขาก็ควรได้รับฟังความเป็นจริงที่ถูกต้องจากปากเธอ

ในขณะที่คนกำลังปล่อยอารมณ์ จมจ่อมอยู่กับความขุ่นเคืองหันขวับมามอง พอเห็นหน้าตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาทุกข์ตรมเช่นนี้ แก้วตาก็ลุกวาวขึ้นมา ไม่คิดว่าเธอจะกล้าเสนอหน้ากลับมาที่นี่อีก เมื่อความจริงทุกอย่างปรากฏแล้ว

“กลับไปซะ” ร่างสูงผุดลุกขึ้น ไม่ต้องการเห็นหน้านี้อีก เพราะมันยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวด ตอกย้ำว่าเขามันโง่ขนาดไหน

“เนตรจะกลับ ก็ต่อเมื่อได้พูดความจริงทั้งหมดให้คุณติฟังก่อน”

“ความจริงอะไร?” อารมณ์ขุ่นที่พยายามระงับเอาไว้ ก็ปะทุขึ้นมา

“เธอจะโป้ปดมดเท็จอะไรแหกตาฉันกับคุณย่าอีกห๊า...” เขาขว้างกระป๋องเบียร์ที่บุบบูบี้ในมือทิ้งลงกับพื้น แล้วสืบเท้าเดินเข้ามาหาเธอ ด้วยหน้าตาถมึงทึงน่ากลัว

เธอกับเขาประจันหน้ากัน ร่างสูงใหญ่กว่าเธอไปเป็นคืบเป็นศอกหน้าแดงก่ำ หน้าตาเครียดขึ้ง แววตากระด้าง กลิ่นเหล้าคละคลุ้งออกมาพร้อมกับลมหายใจ

“เรื่องเนตรกับณุ”

“ผัวเก่าเธอน่ะเหรอ?”

“ไม่ใช่นะคะ...เราไม่มีอะไรกัน?”

“ยังกล้ามีหน้ามาพูดอีกเหรอ? ฉันรู้ไส้รู้พุงเธอหมดแล้ว ว่าเธอแย่งมันมาจากผู้หญิงคนนั้น และที่เธอต้องซมซานกลับมาบ้านฉัตราพร ก็เพราะไปทำเรื่องให้ผู้ชายต่อยตีกันถึงถูกล่าหัวอยู่ไม่ได้” เขาตะคอกใส่เธอ

เนตรปรีญาอึ้งงัน ปากคอสั่นด้วยความตระหนกตกใจกลัว ไม่ต้องถาม ไม่ต้องสืบเสาะ ก็รู้ว่าอติวัฒน์ฟังเรื่องเหลวไหลพวกนี้มาจากใคร ถ้าไม่ใช่ยัยรสริน

เขาเชื่อคนอื่นมากกว่าเธอ เชื่อคนที่เพิ่งเจอหน้ากันแค่วันเดียว มากกว่าเมียที่กินอยู่หลับนอนกับเขาทุกเมื่อเชื่อวัน มันน่าน้อยใจนัก ที่เธอไม่มีเครดิตอะไรให้เขาเชื่อถือ

“ผู้หญิงคนนั้นโกหก”

“แล้วอะไรมันคือเรื่องจริง” เขาจับตัวเธอเขย่าอย่างแรง “เรื่องจริงที่ฉันรู้ และฉันเห็นกับตาตัวเองคือ...ฉันออกค่าตั๋วเครื่องบินให้กับเธอ รูดบัตรจ่ายค่าที่พักโรงแรมห้าดาวให้ แต่เธอกลับไปนอนบ้านโทรมๆ ซอมซ่อกับผู้ชายอื่น ตื่นมาหัวกระเซิง ฉันเห็นกับตาตัวเอง” เขาว่าอย่างเจ็บปวด

เธอน้ำตาเอ่อขึ้นมา ที่ช่างเป็นความซวยของเธอจริงๆ

“ไม่ต้องมาบีบน้ำตา เธอมันเล่นละครเก่งเหลือเกินนี่เนตร” น้ำเสียงของเขาสั่นพร่า เจ็บจี๊ดเข้าไปถึงกระดองใจ เมื่อคิดว่า คนเก่งกาจฉลาดล้ำอย่างอติวัฒน์ ฉัตราพร ถูกผู้หญิงหน้าซื่อตาใสตรงหน้านี้หลอกอยู่เป็นเดือนๆ สองมือที่จับต้นแขนเล็ก บีบแน่นเข้าอีกโดยไม่รู้ตัว

“โอ้ย...คุณติ เนตรเจ็บนะคะ”

“มันไม่ถึงครึ่งของฉันด้วยซ้ำ เนตรปรีญา” เขาคำรามว่า “เธอมันสกปรก เธอมันน่ารังเกียจ เธอมันมักง่าย สำส่อน” และเขาก็ดันรักเธอเข้าไปแล้ว โดยไม่รู้ตัว

ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไร ก็คงไม่เจ็บเจียนตายอย่างนี้หรอก ที่รู้ว่าเธอโกหก รู้ว่าเธอไปนอนทอดกายให้ผู้ชายอื่นเชยชมอย่างที่เขาทำ มันยิ่งกว่าการเหยียบหน้า แต่มันคือการเหยียบหัวใจกัน

เนตรปรีญาอ้าปากค้าง น้ำตาเอ่อคลอล้นเบ้าหยาดไหลอาบแก้ม กับคำด่าทอต่อว่า ประณามหยามเหยียด

เธอเองก็มีศักดิ์ศรี ที่ทุกอย่างในเช้าวันนั้น เป็นไปอย่างนั้น ก็ไม่เพราะเขาโกหกเรื่องวิกานดาหรอกหรือไง

“แล้วทีคุณติล่ะคะ? ที่ไปเฝ้าคุณวิก้าที่โรงพยาบาล อ้างธุระด่วน มันคืออะไร?”

“รู้แล้วก็ดี...ฉันกับวิก้า...” เขาอยากหาคำพูดอะไรก็ได้ มาทำให้เธอต้องเจ็บปวดบ้าง “คงไม่ต้องบอกละมัง เธอเองก็เคยรู้เคยเห็นนี่...”

ตัวเธอสั่นไปหมด สมองนึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อหลายปีก่อน ภาพที่เห็นคาตาว่าทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่ในบ้านหลังนี้ ซึ่งมันควรจบไปแล้ว แต่เมื่ออติวัฒน์ยืนยันจากปากของเขาเอง เธอก็ไม่มีอะไรต้องสงสัยอีก

“งั้นเราก็เสมอกันแล้วไงคะ” เธอเชิดหน้าว่าอย่างเจ็บปวด พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น

“คุณนอกใจเนตร เนตรก็นอกใจคุณ”

“เนตรปรีญา” เขาตะคอกเรียกชื่อคล้ายเตือนสติ ให้เธอถอนคำพูดนั่น

แต่เธอทนถูกประณามไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว หัวใจเธอรับความเจ็บปวดจากผู้ชายตรงหน้ามากไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว เพราะแค่นี้ มันก็แหลกเหลวย่อยยับไม่มีชิ้นดี

“ถ้าคุณคิดว่าเนตรเลวเกินกว่าจะใช้นามสกุลคุณ ก็หย่ากับเนตรเสียสิคะ” อย่างน้อยเธอก็ยังเหลือศักดิ์ศรีบ้าง

หากคนฟังคำท้าทายตาลุกวาว เมื่อคิดว่าพอเขาจับได้ไล่ทัน เจ้าหล่อนก็ยอมรับโดยดุษฏี และพร้อมจะสะบัดก้นจากไป เพื่อไปเสวยสุขกับผัวเก่า

“มันไม่ง่ายหรอกนะเนตร เพราะเธอก็ไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด ลีลาโยกร่อนของเธอเวลาอยู่บนตัวฉันน่ะ ฉันก็ชอบมันอยู่ไม่น้อย”

คำพูดของเขาทำเอาเธอหน้าชาดิก

“อย่าคิดว่ากอบโกยจากฉัน ได้สินสอดไปเป็นล้าน แล้วฉันจะยอมหย่าให้เธอไปเสวยสุขกับมันง่ายๆ”

นัยน์ตาเขาลุกวาบวาวอย่างน่ากลัว

“ไม่มีทาง” เขาคำรามลั่น

เงินนั่นมันมากมายเกินไป เกินราคาค่าตัวของผู้หญิงตรงหน้านี้ที่จะได้รับเอาไปใช้เสวยสุขกับผู้ชายอื่น

ความผิดมากมายหลายกระทงของเจ้าหล่อน ทั้งทำให้เขาเสียเงิน เสียเวลา เสียหน้า เสื่อมเกียรติ เสียความรู้สึก ที่มากสุดก็คือเสียใจ

เนตรปรีญาควรชดใช้ด้วยความทรมานใจ ปานตกนรกหมกไหม้ถึงจะสาสม

อารมณ์โกรธจนหน้ามืด ทำให้เขาเข้าไปกระชากแขนเรียวลากกลับเข้าไปข้างในห้อง แล้วเหวี่ยงร่างเล็กลงกับที่นอน ก่อนจะโถมกายทับตามด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี

 

แฟนๆ จ๋า รัชริลจะลงตัวอย่างให้อ่านประมาณ70 - 80 % นะคะ
ตอนนี้ลงครบแล้ว...ตอนนี้เป็นตอนสุดท้านย
อยากอ่านอีบุ๊กฉบับเต็ม กดลิงค์ ไปซื้อได้เลยค่า

 

ที่เพจนักเขียน : รัชริล วชิราภา ฟ้าเคียงดาว

หรือหน้าหลักของนิยายเรื่องนี้ได้เลยนะคะ

ขอบคุณที่ติดตาม คอมเม้นต์ กดหัวใจ ให้กำลังใจ "เมียไม่ได้รัก" นะคะ

 

และขอฝากนิยายโรม๊านซ์ดราม่าเข้มข้น “ผู้ชายเลวที่รักเธอ”
โรม๊านซ์ดราม่าเบาๆ "นางบำเรอวัยกระเตาะ"
โรม๊านซ์คอเมดี้ "พลีกายใช้หนี้"
ในนามปากกาของ รัชริล และ วชิราภาไว้ด้วยนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #27 kaowfys (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:17
    อยากให้อัพจังเยยรออ่านอยู่นะง้าบบถ้ารู้ความจริงแล้วเนตรหนีไปอิฉันจะสมน้ำหน้า-คุณติให้!ขอโทษค่ะพอดีอิน
    #27
    2
    • #27-1 รัชริล(จากตอนที่ 46)
      24 พฤษภาคม 2563 / 13:07
      อัพครบ ตามที่แจ้งไว้แล้วค่า...สนใจอ่านเล่มเต็ม จิ้มลิงค์ หน้าแรกนิยายเรื่องนี้ได้เลยค่า ... ขอบคุณนะคะที่ชอบ ^^
      #27-1
  2. #24 Maolhao (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:20
    โง่จัง เชื่อคนที่ไม่เคยรู้จักมากกว่าคนที่อยู่ด้วยกัน ไม่ตามละ ไม่ชอบคนโง่ โดนยุแยงง่าย ๆ จะผิดจะถูกก็ต้องถามต้องเคลียร์คนของตัวเองก่อน บาย
    #24
    1
    • #24-1 รัชริล(จากตอนที่ 46)
      21 พฤษภาคม 2563 / 23:37
      ใจร่มๆ...
      #24-1
  3. #22 pretty-p (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 06:55

    มาทะเลาะกันตอนที่เนตรกำลังจะมีลูก เฮ้ออออ เนตรเอ๊ยยยยยย

    #22
    1
    • #22-1 รัชริล(จากตอนที่ 46)
      19 พฤษภาคม 2563 / 22:41
      โปรดติดตามตอนต่อไป...
      #22-1