เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 42 : ความจริงที่เขาไม่ยอมบอก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

บทที่ 42

ความจริงที่เขาไม่ยอมบอก 2

 

วิกานดาเกิดอาการชักเกร็ง อันมีสาเหตุมาจากเลือดออกจุดเล็กๆ ในสมอง 

อติวัฒน์ตกใจมาก เขาทำอะไรไม่ถูก 

ตอนแรกที่เกิดเรื่องขึ้น หญิงสาวขอร้องเขาไม่ให้แจ้งกับครอบครัวของเธอเกรงจะตกอกตกใจ

แต่หลังจากเหตุการณ์เมื่อเช้า เขาคิดว่าลำพังตัวเองคงรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ได้แน่ จึงติดต่อหาครอบครัวของเธอ

โชคดีที่คาร่าน้องสาววิกานดาอยู่ที่ฮ่องกงพอดี และกำลังจะบินด่วนมาดูแลพี่สาวต่อ ส่วนเขาก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนเธอจนกว่าคาร่าจะมาถึง ด้วยความรู้สึกใจหายใจคว่ำ 

แพทย์ประเมินเบื้องต้นว่า อาการของวิกานดาในตอนนี้ยังสามารถใช้ยารักษาได้ ไม่ถึงกับต้องผ่าตัด หากไม่เกิดอะไรแทรกซ้อนขึ้นมาอีก

และนั่น มันทำให้เขาต้องผิดนัดเนตรปรีญาอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ได้สั่งดอกไม้ส่งไปให้กำลังใจแล้ว

หวังว่าเมียเขาจะไม่โกรธขึ้ง จนต้องงอนง้อให้เหนื่อยอย่างที่ผ่านมา เนตรปรีญาน่าจะเข้าใจ 

อารมณ์ที่เดี๋ยวขึ้น เดี๋ยวลง ใจหายใจคว่ำอยู่ไม่รู้กี่รอบในวันนี้ ทำให้เขาเหนื่อยล้าเหลือเกิน จึงไม่ได้โทรหาเธอ ตั้งใจว่าจะบินไปเชียงใหม่ไฟท์แรกในเช้าวันพรุ่งนี้ ยังมีเวลาเหลือพอให้ได้เที่ยวด้วยกันอีกวันสองวัน...ก็ยังดี 

ชีวิตมักมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาอยู่เสมอ

และขนาดว่าเป็นวิกานดาเป็นเพื่อน เป็นแฟนเก่า เขายังใจหายใจคว่ำขนาดนี้ 

ไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าผู้หญิงที่นอนบนเตียงนั่น คือเนตรปรีญา เขาจะยิ่งเป็นกังวลและทุกข์ใจขนาดไหน

การได้อยู่ด้วยกันทุกเมื่อเชื่อวัน กินอยู่หลับนอนจนคุ้นชินสนิทสนม จะกลายเป็นความผูกพันโดยไม่รู้ตัว 

คำพูดของคุณโฉมฉายที่ว่า...อยู่ๆ ไป เดี๋ยวก็รักกันไปเอง...ในทีแรกเขาไม่ค่อยเชื่อถือนัก แต่ในเวลานี้ ความรู้สึกดังว่า กำลังแทรกซึมเข้ามาในหัวใจทีละน้อย

ตั้งใจเอาไว้ว่า พรุ่งนี้ที่ได้เจอกัน เขาจะชดเชยให้เธออย่างเต็มที่

“รอก่อนนะเนตร...ผมขอโทษจริงๆ” เขาพึมพำ

 

 

“นี่เธอสั่งมาทั้งหมดเลยเหรอ?”

ชิษณุถามอย่างอึ้งๆ เมื่อเห็นคอกเทลในแก้วช็อตที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะ หลังจากที่เขากลับมาจากการไปเดินร่อนทักทายคนโน้นคนนี้ภายในร้าน

“อือ...ถ้าอยากกินนายสั่งเองนะ อย่ามาแย่ง” นัยน์ตาปรือช้อนขึ้นมาว่า ยกมือส่ายไปมา

“ฉลองให้กับอะไรเนี่ย?”

“โสด...”

“ห่างผัวคืนสองคืน เขาไม่เรียกว่าโสดหรอกนะ”

“ไม่มีแล้วผัว” เนตรปรีญาว่า แล้วหัวใจก็ปวดปร่าขึ้นมาอีก มือเรียวหยิบเอาแก้วเล็กที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าขึ้นกระดก รสชาติซ่านซ่าบาดคอทำเอาหลับตาปี๋ ขนลุกขนชันขึ้นมาทั้งตัว

“อึ๋ย...อาห์....”

เจ้าตัววางแก้วในมือลงไป ยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะฉวยคว้าแก้วใหม่มาจ่อปาก 

“อาห์...” แล้วกระดกตามลงไปในเวลาไล่ๆ กัน

“เบาๆ หน่อย เดี๋ยวก็เมาหรอก”

“อยากเมา”

“เป็นอะไรของเธอ ประชดผัวที่ไม่ได้ตามมาตามนัดหรือไง?” 

“อย่าพูดถึงได้ไหม?”

“เตือนเอาไว้ ทำอะไรก็คิดหน่อย เดี๋ยวนี้เธอไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือยซะเมื่อไหร่” ชิษณุปรามอย่างเป็นห่วง

“ช่างสิ”

จะแคร์ทำไม? ในเมื่อเขายังไม่เห็นจะแคร์เธอเลยสักนิด คิดแล้วก็อยากร้องไห้ออกมาเสียจริงๆ 

“สั่งอันนั้นให้หน่อย” ชี้ไปยังคอกเทลเป็นสีที่เรียงใส่ถาดมาเสิร์ฟทีละเก้าช็อต

“พอเหอะ...เดี๋ยวเมา”

“นั่นมันน้ำหวานชัดๆ เอามาถาดหนึ่ง ล้างปากน่า” พยักพเยิดหน้าขอ 

ชิษณุก็เลยสั่งให้ตามใจ มองอาการไม่ค่อยปกติของเพื่อนสาวอย่างเป็นห่วง

พอคอกเทลชุดมาเสิร์ฟ เนตรปรีญาก็ยกดื่มหมดทีละแก้วราวกับกระหาย 

แม้แก้วหนึ่งๆ จะมีปริมาณแอลกอฮอล์ที่ผสมกันอยู่ไม่มาก แต่พอหลายแก้วรวมกันเข้า ก็ทำให้เมาได้ง่ายๆ 

“เบาๆ หน่อย” ชิษณุแตะมือปรามคนที่กำลังจะยกแก้วที่ห้าเทสาดลงคอ เด็กเสิร์ฟเพิ่งเอามาวางให้ไม่ถึงสิบนาทีได้กระมัง เขาแค่เผลอหันไปมองบรรยากาศของร้านแป๊บเดียว เหลียวกลับมา เห็นแก้วเปล่าวางไปสี่แก้วแล้ว

“ปล่อยน่า...” น้ำเสียงรำคาญว่า

“จะรีบกินไปไหน? ไม่อยากนั่งนานหรือไง?” ถามอย่างใจคอชักไม่ดี ไม่กล้าทิ้งเธอไว้ที่โต๊ะคนเดียวอีก กลัวจะมีเรื่องอย่างครั้งก่อน ซึ่งตอนนี้ ไอ้ว่านคนที่มีเรื่องกับพวกเธอ กำลังหนีคดีอยู่ ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน แต่ไม่มีใครเห็นมันโผล่หน้ามาตามสถานบันเทิงนานแล้ว เขาก็เลยค่อยเบาใจ ชวนเนตรปรีญมาที่ร้านนี้ได้ 

“ก็อยากเมา”

“เมาประชดผัว”

“บอกว่าห้ามพูดถึงผัว” 

ว่าแล้วกระตุกแขนเต็มแรงๆ ให้หลุดจากมือชิษณุที่แตะห้ามเอาไว้ แต่กลายเป็นว่ามือที่ถือแก้วช็อต สาดเอาคอกเทลภายในแก้วไปโดนคนที่เดินผ่านมาข้างหลังพอดี

“ว้าย...” เสียงร้องวี้ดว้ายขึ้นมา

ทั้งเนตรปรีญาและชิษณุพากันหันไปมอง แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นรสริน

“นึกว่าใคร อีคนขี้แย่งนี่เอง” อดีตแฟนของชิษณุว่าขึ้นมาตาลุกวาว

“ไงยะ ไอ้ข่าวหนีหัวซุกหัวซุนไปอยู่ที่อื่น สุดท้ายก็ทนคันไม่ไหว เลยต้องกลับมาหากันสินะ” สายตาดูหมิ่นดูแคลนมองมาที่เธอทั้งสองคน

เนตรปรีญาลุกพรวดยืนขึ้นมาประจันหน้าอย่างไม่กลัว

“ปากหมาไม่เลิก มิน่าล่ะผู้ชายเขาก็ไม่เอานานน่ะ” เธอตอบโต้กลับไปอย่างเผ็ดร้อนเช่นกัน

“แกว่าใครฮะ?”

“ก็ว่าหมาตัวเมีย ที่ตัวผู้ตัวไหนก็ไม่เอา ก็เลยมาเห่าบ๊อกๆ ละลานหาเรื่องคนอื่นนี่ไง” พยักพเยิดหน้าใส่อย่างไม่พร้อมบวก

“นี่แกด่าฉันว่าเป็นหมาเหรอฮะอีเนตร”

“ไม่ได้เอ่ยชื่อ ใครอยากจะรับไปก็ตามใจสิ” เนตร ปรีญาว่าอย่างไม่แคร์ แล้วสะบัดหน้ากลับมาไม่สนใจ

“หน็อย...” แต่รสรินไม่ยอมปล่อยผ่าน เพราะเคยมีเรื่องมีราวกันมาก่อน “ปากดีนัก ขอตบสั่งสอนสักทีเถอะ” ว่าแล้วก็กระชากร่างเธอให้หันกลับไป แล้วตบเผียะเข้าที่ข้างแก้มเสียงดัง 

เนตรปรีญาที่อารมณ์ไม่ดีอยู่เป็นทุน ยิ่งเมื่อคิดได้ว่า รสรินนี่แหละที่เป็นต้นเหตุ ล่อหลอกเธอไปให้ไอ้ว่านมันปลุกปล้ำ จนมีเรื่องมีราวกันจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนกลับกรุงเทพฯ ไป แล้วกลับไปเจออติวัฒน์ เกิดเป็นเรื่องเป็นราวลากยาวจนได้เป็นผัวเป็นเมียกันมาถึงวันนี้ 

วันที่หัวใจเธอรักผู้ชายคนนั้นเข้าเต็มเปา...แต่เขาเลือกแฟนเก่ามากกว่าเธอ ก็โมโหจนขึ้นหน้า

กระโดดเข้าไปจิกทึ้งอีกฝ่ายตบตีกันพัลวัน

“เฮ้ย! หยุด...เนตร...หยุด...รส...พอ...” ชิษณุร้องห้ามเสียงหลง พยายามดึงตัวแยกตัวทั้งสองคนออกจากกัน แต่มันไม่ง่ายเลย เมื่อต่างก็โมโหเลือดขึ้นกันทั้งคู่

เสียงผัวะ เผียะ กรีดร้อง ด่าทอกัน โดยที่มีเขาเข้าไปคั่นตรงกลาง พยายามห้ามปรามทั้งคู่ ทำเอาแขกในร้านแตกฮือกระจาย

และคนที่เจ็บตัวที่สุด ก็คือคนที่เข้าไปอยู่ตรงกลาง เพราะโดนทั้งสองฝ่ายรุมสกรัมเสียงอม

กว่าที่คนอื่นๆ จะเข้าช่วยห้ามปราม แยกตัวทั้งสองคนออกจากกันได้ ชิษณุรีบอุ้มตัวเนตรปรีญาและฉวยคว้าเอากระเป๋าสะพายของเธอออกมาจากร้านได้อย่างทุลักทุเล

 

แฟนๆ จ๋า รัชริลจะลงตัวอย่างให้อ่านประมาณ 70 - 80 % นะคะ
จะลงให้ถึงวันที่ 30 เมษายน 2563 นะคะ
แล้วจะขออนุญาตติดเหรียญบางตอน หลังจากนั้นนะคะ 
อยากอ่านอีบุ๊กฉบับเต็ม กดลิงค์ ไปซื้อได้เลยค่า

 

ที่เพจ นักเขียน : รัชริล วชิราภา ฟ้าเคียงดาว

 

 

ขอบคุณที่ติดตาม คอมเม้นต์ กดหัวใจ ให้กำลังใจ "เมียไม่ได้รัก" นะคะ  

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #7 jibping (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:42

    อยากอ่านต่อสุดๆ เลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 รัชริล(จากตอนที่ 42)
      12 พฤษภาคม 2563 / 14:21
      ขอบคุณมากค่า...อีบุ๊กวางขายแล้วนะคะ จิ้มลิงค์ได้ที่หน้าหลักของเรื่องเลย ... ขอบคุณนะคะ ^^
      #7-1
  2. #6 น้อง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 12:34

    นางเอกเราสุดๆไปเลย

    #6
    1
    • #6-1 รัชริล(จากตอนที่ 42)
      12 พฤษภาคม 2563 / 13:26
      นางเอกยุคนี้่ ต้องสู้คนค่ะ...ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ ^^
      #6-1