เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 20 : ร่วมเรียงเคียงหมอน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    24 เม.ย. 63

บทที่ 20

ร่วมเรียงเคียงหมอน 2

 

“โอว์...เนตร...”

และรู้สึกได้ว่า อติวัฒน์กำลังกวาดสายตาสำรวจมองเธอทุกส่วนซอก ที่ตอนนี้ไม่มีสิ่งใดปกปิดอีกต่อไป

กระไอร้อนผ่าววูบวาบเมื่อเขาลดใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากกับป้านถันที่ชูชันตอบโต้

“อ่ะ...อาห์...” เธอครางแผ่วพร่า ขนทั้งตัวลุกชัน เมื่อปลายลิ้นสากร้อนเขี่ยไล้เบาๆ ที่ปลายยอด

แผ่นหลังเพรียวแอ่นหยัด หน้าอกยกแอ่นโดยอัตโนมัติ สะท้านเยือกๆ เมื่อถูกดูดคลึงเบาๆ

เขารู้สึกราวได้ดูดดื่มความหอมหวานจากรังรวงที่สดใหม่ไม่เคยมีใครแตะต้องชุ่มชิมเช่นเขามาก่อน

เสียงครางครวญแผ่วพร่าแสนวาบหวิว ทำให้เขายิ่งได้ใจรุกเร้าหนักหน่วงขึ้นไปอีก มือหนึ่งคลึงเคล้นทรวงอวบนิ่มปลุกเร้าอารมณ์ ปากและลิ้นก็คลึงคลอสูบกินอย่างเอร็ดอร่อย

อีกมือหนึ่งวาดต่ำลูบไล้เนื้อกายเนียนนิ่มหนั่นแน่น ลงไปเรื่อยๆ ทุกส่วนซอกบนเนื้อกายนี้ ช่างสร้างความตื่นตา ตื่นใจ และตื่นเต้นให้เขายิ่งนัก

เสียงครางอืออาในลำคออย่างพอใจสะดุดลง เมื่ออุ้งมือหยาบสัมผัสกับพุ่มไหมเส้นละเอียด

“อ๊ะ...คุณติ...” มือน้อยเลื่อนไปจับรั้งมือเขาเอาไว้ ลมหายใจหอบกระชั้นอย่างสยิว

“ของสวยๆ งามๆ ให้ฉันชื่นชมเถอะนะ” ตาสบตา มีแววออดอ้อนอยู่ในแก้วตาของเขา แล้วเลื่อนมือจากนมนุ่ม ไปปลดมือน้อยออกไป ก่อนจะกลับมาแตะต้องใหม่

“อืม...” กายงามกระดกยกแอ่นขึ้นมาอย่างลืมตัว สองขาขยับแยกให้ฝ่ามือร้อนไล้ระบายลูบโลมลงไป

“อาห์...” นวลเนื้อสาวอูมอิ่มถูกปลายนิ้วแกร่งแซะคลี่ ให้กลีบดอกไม้งามแยกแย้มออกจากกัน แล้วกดสันนิ้วคลึงลงไปเขี่ยไล้วน

“โอว์...” เกสรกลางกลีบรัก ถูกเขาแตะต้องกระตุ้นจนดันตัวขึ้นมา หยาดอารมณ์ฉ่ำหวานผลิพรั่งออกมาเคลือบคลอดอกไม้สาวจนชุ่มชื้น

เธอหลับตาพริ้ม หายใจถี่รัว กลับรู้สึกเพลิดเพลินหวิวไหวหัวใจสั่นริกๆ ไปกับปลายนิ้วที่กดพรมแตะต้องลงมา ราวกับไล่คีย์เปียโน

สัมผัสของอติวัฒน์ทำให้เธอเคลิบเคลิ้มเบาสบาย โดยไม่รู้ว่า ใบหน้านั้นเลื่อนไล้ลงต่ำไปชมความงามของทุ่งดอกไม้เสียแล้ว

กระทั่งเขาแนบนาบริมฝีปากกับนวลเนื้ออ่อนนุ่ม แล้วไล้ปลายลิ้นเลียเบาๆ

“อ๊า....” ตัวเธอแอ่นสะท้านขึ้นมา หยาดรักซึมเอ่อออกมาจากภายใน

ร่างสะคราญเปล่าเปลือยบิดครวญเร่าๆ ด้วยความเสียวซ่านทรมานใจยิ่งนัก

“อ๊ะ...คุณติ...” สองมือเกาะขยุ้มศีรษะทุยคลุมปกด้วยผมดกหนา นิ้วน้อยซอนซอกเข้าไปในพุ่มผมโอบประคองท้ายทอยทุยเอาไว้ อยากเอ่ยปากห้ามใจจะขาด แต่เสียงที่เปล่งออกมา กลับกลายเป็นครวญครางหวานกระเส่า มือที่ตั้งใจจะดันออก ก็กดให้เขาแนบชิดกับส่วนซอกนั้นของเธอยิ่งขึ้นไปอีก

กึ่งกลางกายแอ่นกระดกยกรับปลายลิ้นที่ฉกลงมาปานจะกรีดกริ้วให้กลีบงามขาดเป็นริ้วๆ

ตาน้ำหวานหลั่งทะลักเอ่อท้นออกมามากมาย ในเวลานี้เธอคล้ายกำลังปีนอยู่บนยอดเขา มือกำลังกุมเกาะแง่งหินเอาไว้ได้หมิ่นเหม่ เท้าที่เหยียบอยู่ แฉลบแล้ว แฉลบเล่าจวนเจียนจะตกมิตกแหล่

“โอว์...คุณติ...คุณติขา...พ่ะ...พอ...พอ...” ระล่ำระลักห้ามปรามเสียงสั่นกระเส่า

เขากลับยิ่งได้ใจ ฉกปลายลิ้นตวัดลูบโลมลงไป แล้วเลียรัวๆ รุกแรงและล้ำลึกยิ่งขึ้นไปอีก

“โอว์...” สองตาพร่าเลือนราง มองใบพัดพัดลมที่หมุนเอื้อยบนฝ้าเพดาน พร้อมกับรู้สึกราวคมใบพัด กำลังกรีดฟาดติ่งเนื้อน้อย และกลีบดอกรักขาดกระจุย

เนื้อกายที่นอนทอดนิ่งจิกเกร็งไปทั้งร่าง สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง หวีดร้องออกมาสุดเสียง

การเดินทางในเส้นทางที่ไม่เคยแผ้วพานผ่านจบสิ้นลง พร้อมกับเม็ดเหงื่อร้อนที่ซึมผุดไปทั่วกาย หายใจหอบแรงสะท้านจนตัวโยน ใบหน้าร้อนฉ่าของเขายังคงวนเวียนซุกซบอยู่ที่ซอกขา

อติวัฒน์เม้มปากงับกลีบอ่อนนิ่ม และดูดซดน้ำหวานที่ผุดพุ่งนั่นโดยไม่รังเกียจ

ในขณะที่เธออายแสนอาย กับการเปิดเปลือยเผยกายอล่างฉ่างให้เขาชื่นชม หากก็ระคนไปด้วยความสุขเหมือนอย่างครั้งนั้นเมื่อนานมาแล้ว

‘จำเอาไว้นะเนตร ว่าเธอเสร็จ และมีความสุขครั้งแรกเพราะใคร’

คำๆ นั้น ดังก้องขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

และครั้งนี้ เป็นหนที่สอง...และยังจะมีครั้งต่อๆ ไปด้วยเงื้อมมือของผู้ชายคนนี้

สุขที่เพิ่งได้รับ มันซ่านซ่ายิ่งกว่าครั้งนั้น ทุกอย่างเป็นเหมือนฝัน ที่เริ่มต้นเมื่อสี่ซ้าห้าปีก่อน และตอนนี้ก็เป็นเขาคนเดิมอีกครั้ง เธอไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

ใบหน้าแดงก่ำผงกเงยขึ้นมา ยามสบตากัน เธอรีบหันเหสายตาหนีอย่างเคอะเขินสะเทิ้นอาย

“เธอหวานมากเลยนะเนตร”

คนหวานหน้าแดงก่ำ ร้อนฉ่าไปทั้งตัวรีบหลับตาหนีหน้าและภาวนาให้ค่ำคืนนี้รีบจบลงเร็วไว

แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นไปเช่นนั้น เธอได้ยินเสียงเขาขยับตัว ฝ่ามือร้อนวางลงที่หัวเข่า แล้วลูบโลมลากขึ้นมาถึงโคนขาอ่อน

เธอสยิวขนลุกขนชัน ความสยิวที่เพิ่งสงบลงไป เริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่ ไปตามตำแหน่งที่มือเคลื่อนไปขยับ แถมทำให้เลือดลมสูบฉีดพล่านแรง

มือหยาบใหญ่ลูบลงที่โคนขาด้านใน ใกล้กับส่วนอ่อนไหวอีกครั้ง เขาวาดมือร้อนผ่านไปโดนเข้า

“อุ๊ย!” เธอสะดุ้ง

ส่วนนั้นกระดกเข้าหาโดยไม่ตั้งใจ เขาหัวเราะอยู่ในลำคอราวกับพอใจ แล้วลูบมือลงไป

“คุณติ” สองมือรีบคว้าหมับจับรั้งมือเขาเอาไว้ ส่งสายตาอ้อนวอนว่ายังไม่พร้อม

“ไม่ต้องกลัวนะเนตร อย่าเกร็งด้วย ไม่งั้นเธอจะเจ็บ” เขาเตือน หรือกำลังข่มขู่ก็ไม่รู้ แต่เธอกลัว

ปลายนิ้วกรีดกริ้วผ่านกลีบดอกไม้ลงไป แล้วลากกลับขึ้นมาชนกับติ่งเกสรอันอ่อนไหวอีกครั้ง

“อาห์...คุณติ...”เธอหายใจไม่ทั่วท้องอีกแล้ว ใบหน้าเบ้หน้าบิดด้วยความทรมานซ่านเสียว เมื่อเขาส่งนิ้วเข้ามาในร่องรัดรึง หน้าขาเธอสั่นพั่บๆ รู้สึกอึดอัด กับบางสิ่งที่เติมเต็มเข้ามา...นิ้วเดียว...เพียงแค่นิ้วเดียว

เขาขยับไหวพามันเคลื่อนเข้า เคลื่อนออก ราวกับปูทอดเส้นทางเอาไว้รอท่า

คุณโฉมฉายผู้เป็นย่า ย้ำเตือนนักหนา รอความหวัง ที่จะได้อุ้มเหลนตัวน้อยๆ จากเธอและเขา เรื่องการป้องกันจึงไม่อยู่ในหัว

ยิ่งคำยืนยันว่าผู้หญิงที่นอนทอดกายเป็นสมบัติให้เขาเชยชมตรงหน้านี่ ไม่เคยมีราคีใดๆ แผ้วพานมาก่อน อติวัฒน์ก็อยากแกะกล่องของขวัญแบบเนื้อๆ เน้นๆ ดื่มด่ำกำซ่านกับชาติของความสาวสดใหม่อย่างสนิทแนบแน่นที่สุด มันได้อารมณ์กว่ากันเยอะ

มือหนาเคลื่อนไปที่หน้าขา กดออกไปด้านข้าง ให้แนบลงกับที่นอน แล้วขยับตัวเคลื่อนเข้าไปประชิด

 

 

***** เริ่มมีฉากเลิฟซีน ถ้านิยายโดนแบน ลงให้อ่านต่อไม่ได้ ไปติดตามได้ใน
.....นักเขียน : รัชริล วชิราภา ฟ้าเคียงดาว นะคะ

 

แฟนๆ จ๋า รัชริลจะลงตัวอย่างให้อ่านประมาณ70 - 80 % นะคะ

???? ขอบคุณที่ติดตาม คอมเม้นต์ กดหัวใจ ให้กำลังใจ "เมียไม่ได้รัก" นะคะ????????????????

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น