เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 9 : ๓ คุณพ่อมือใหม่ หัวใจว้าวุ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    14 มิ.ย. 63

 

 

 

คุณพ่อมือใหม่ หัวใจว้าวุ่น

 

เสียงประตูที่ปิดลงทำให้คนที่กำลังดูแลทารกน้อยบนเตียงหันขวับ พอเห็นว่าเป็นใครก็รีบลุกขึ้นนั่งพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่ายทันที

“น้องฟ้าได้ยินเสียงน้อง ก็เลยเข้ามาดูให้ค่ะ อาโนชมาแล้วงั้นฟ้ากลับห้องดีกว่า” พูดจบสาวน้อยก็ก้มลงหอมแก้มยุ้ยๆ ของคิรากรด้วยความรักใคร่เอ็นดู

“พี่ฟ้าไปแล้วน้า น้องคิมอยู่กับคุณพ่ออย่าดื้ออย่าซนล่ะ”

หญิงสาวยิ้มหวานให้พ่อหนูน้อยที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราว แล้วลงจากเตียงนอน ขณะที่มาโนชยืนมองลูกชายสลับกับลูกสาวของเพื่อน

“ขอบใจนะ” เขาบอกกับฟ้าใส สายตาเข้มขรึมมีรอยยิ้มเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรค่ะ น้องฟ้ายินดี” หญิงสาวยิ้มแป้น แล้วก้าวผ่านหน้าชายหนุ่ม คนตัวโตยืนนิ่งอยู่เช่นนั้นกระทั่งได้ยินเสียงดังกึกจึงหันไปมองประตู ใบหน้าที่ปั้นเสียเคร่งขรึมกว่าปกติค่อยๆ กลายเป็นรอยยิ้ม จากนั้นจึงก้าวเข้าไปดูลูกชาย พอเห็นเจ้าหนูตัวน้อยหลับปุ๋ยจึงเดินเข้าห้องน้ำจัดการกับกลิ่นแอลกอฮอล์ก่อนกลับขึ้นนอนอีกครั้ง แต่ทว่าเขาไม่กล้านอนเตียงเดียวกับลูกชาย เพราะกลัวว่าตัวเองจะเผลอนอนทับลูก จึงวางคนตัวเล็กบนเตียงกว้าง ส่วนตัวเขาถอยลงไปนอนบนพื้นแทน คืนนั้นทั้งคืนเขาหลับๆ ตื่นๆ เช่นคืนที่ผ่านมา เพราะเจ้าหนูมักตื่นขึ้นยามที่หิวนมกลางดึก

เช้าวันต่อมา มาโนชเตรียมตัวเดินทางกลับเมืองไทย นิลิน คมน์และลูกๆ ออกมาส่งเขาที่หน้าบ้าน

“หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะโนช” หญิงสาวกล่างกับเพื่อน มีความหวังอย่างยิ่งว่าจะได้พบหน้ากันอีก อีกฝ่ายยิ้มจึงยิ้มตอบ มองเลยไปยังคมน์ เมฆาและฟ้าใสเป็นคนสุดท้าย เขายิ้มให้ทุกคน สาวน้อยยิ้มตอบทันที อวดลักยิ้มแบบเดียวกับเจ้าตัวเล็กในตะกร้าให้คนตัวโตได้มองก่อนจากลา

“ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะอาโนช” สาวน้อยกล่าวเสียงใส พลางขยับเข้าไปมองเจ้าหนูตัวจ้อยอีกครั้ง รู้สึกใจหายที่จะไม่ได้เจอคนทั้งสองไปอีกนาน

“แล้วเจอกัน” เขากล่าวเพียงแค่นั้นก็อำลาครอบครัวของนิลิน ทั้งหมดยืนส่งจนกระทั่งรถยนต์ของมาโนชเคลื่อนตัวออกไป จึงทยอยกลับเข้าบ้าน ทว่าฟ้าใสยังมองอยู่เช่นนั้นจนนิลินขมวดคิ้วนิ่วหน้า

“เข้าบ้านเถอะลูก”

สาวน้อยยิ้มให้มารดา ขยับเข้าไปกอดเอวพลางเอ่ย

“สงสารอาโนชกับน้องคิมนะคะแม่ อาโนชต้องเลี้ยงลูกชายคนเดียว ส่วนน้องคิมต้องขาดแม่ตั้งแต่ยังแบเบาะ แถมญาติผู้ใหญ่ก็ไม่มีให้ปรึกษาอีก น่าเป็นห่วงจังเลยค่ะ”

ฟ้าใสพูดโดยไม่คิดอะไร รู้เพียงว่าหล่อนสงสารพวกเขาทั้งสองคนพ่อลูกเสียเหลือเกิน นิลินเองรู้สึกไม่ต่างจากลูกสาวนัก หล่อนค่อนข้างเป็นห่วงสองพ่อลูกคู่นั้น ทว่าเมื่อมาโนชคิดดีแล้ว ก็คงต้องเป็นแบบนั้น

“อย่าคิดมากเลย อาโนชเป็นคนเก่ง เขารู้ดีว่าต้องทำอย่างไร”

นิลินยิ้มให้ลูกสาวขณะพากันกลับเข้าบ้านในวันที่อากาศเย็นจัด

 

อากาศที่เมืองไทยและสวิสเซอร์แลนด์ต่างกันราวฟ้ากับดิน ที่โน่นอากาศเย็นจัด ทว่าเมื่อถึงเมืองไทยกลับร้อนจัดไปเสียได้ ด้วยเหตุนี้ลูกชายตัวน้อยของเขาจึงเริ่มงอแงเพราะอาการป่วยไข้จากอากาศที่เปลี่ยนแปลงปุบปับ สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อกลับมาถึงเมืองไทยคือการพาลูกชายเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลเอกชน

“ครับผม ครับคุณชาติตัดสินใจได้เลยนะครับ โอเคครับ ขอบคุณครับ” มาโนชตัดการสื่อสารจากลูกน้องก่อนหันไปมองลูกชายตัวจ้อยบนเปลเด็กในห้องผู้ป่วยเด็ก เขาถอนหายใจยาว แล้วเอ่ยถามนางพยาบาล

“ไม่ทราบว่าลูกชายของผมจะกลับบ้านได้ประมาณวันไหนครับ”

นางพยาบาลสาวยิ้มให้คนไข้หนุ่มหล่อ

“คงอีกวันสองวันค่ะ ถ้าจะให้แน่ใจต้องรอพบคุณหมออีกทีนะคะ”

“ขอบคุณครับ” เขายิ้มให้พยาบาลสาวคนนั้นแล้วหันกลับไปมองลูกชาย หัวใจของเขาในยามนี้มีแต่คนตัวน้อยในห้องนั้น และได้แต่ภาวนาให้คิรากรหายป่วยไข้ในเร็ววัน เพื่อที่เขาจะได้กลับไปทำงานด้วยความสบายใจเสียที

เมื่อคิดถึงการทำงานเขาก็ต้องคิดหนักเรื่องพี่เลี้ยงเด็ก คิดได้เช่นนั้นเขาก็รีบติดต่อเพื่อฝูงที่พอจะรู้เรื่องนี้ในทันที

“ว่าไงโนช” เสียงปลายสายเป็นคุณพ่อลูกสองที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว มีเพียงเขาที่เพิ่งจะมีลูกในตอนที่ใกล้วัยชราเข้าไปทุกวัน

“เออ มีเรื่องอยากรบกวนนายสักหน่อย พอมีเวลาไหม”

“ว่างอยู่ คุยได้” วราวุฒิยิ้มให้คนในสาย และได้ยินอีกฝ่ายถอนหายใจอย่างโล่งอก

“อยากหาพี่เลี้ยงมาเลี้ยงเด็กน่ะ แต่ไม่รู้จะหาที่ไว้ใจได้จากที่ไหน”

วราวุฒิขมวดคิ้วนิ่วหน้า

“ลูกใคร อย่าบอกว่าลูกนายนะ” คนพูดทำเสียงหยอกเย้าแกมขบขัน

“เออ ลูกฉันเอง”

“เฮ้ย จริงดิ?” คราวนี้กลายเป็นตกใจจริงจัง

เสียงคนปลายสายถอนหายใจอีกคำรบ

“เออ จริง ว่าแต่พอจะมีไหม พี่เลี้ยงเด็กที่ไว้ใจได้น่ะ”

“มีน่ะมี ว่าแต่เด็กกี่ขวบแล้ว”

มาโนชเงียบไปอึดใจ ก่อนตอบเพื่อนออกไปว่า

“สองอาทิตย์”

คนฟังแทบสำลักน้ำที่เพิ่งดื่มออกมาทันที

“ฮ้า อะไรวะ งงมาก งงมากเลย” วราวุฒิทำเสียงโวยวายแกมมึนงง “ช่วยอธิบายมาหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

 

 

 

 

เมพมาร์เก็ต

ไฮเทคส์

https://www.hytexts.com/result.php?q=นิราอร

เพลย์กูเกิ้ล

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น