เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 8 : ๒ คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    12 มิ.ย. 63

 

 

 

“ให้ฟ้าเลี้ยงไม่ได้หรอก เดี๋ยวก็เสียคนแบบน้องกันพอดี ตามใจน้องมากเกินไป เจ้าเมฆอยากได้อะไรหาให้หมด จนน้องเคยตัวแล้วยังไม่รู้อีก” พูดพลางค้อนลูกสาวไปพลาง ทว่าแววตานั้นเปี่ยมด้วยความรักใคร่เอ็นดู

“ก็น้องฟ้ารักน้อง น้องฟ้าก็ต้องดูแลน้องสิคะแม่ สนใจไหมคะอาโนช” ยังไม่ล้มเลิกจึงหันไปถามชายหนุ่มอีกครั้ง อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้า

“อย่าเลย ไม่ใช่ไม่ไว้ใจฟ้านะ แต่อาอยู่ไกล ไม่สะดวก”

คนอาสาหน้าจ๋อย ส่วนคนเป็นพ่อได้แต่ยิ้มอย่างพอใจ แต่เมื่อมองทารกในตะกร้าก็อดสงสารเสียไม่ได้

“เอาแบบนี้ไหม ถ้าหาคนเลี้ยงที่ไว้ใจไม่ได้จริงๆ ก็เอามาฝากปู่กับย่าของเจ้าพวกนี้เลี้ยงก็ได้”

“ขอบคุณครับ เอาไว้ผมหาไม่ได้จริงๆ จะมารบกวนท่านนะครับ”

ฟ้าใสยิ้มกว้างเมื่อได้ยินดังนั้น ก่อนจะก้มลงเล่นกับเจ้าตัวน้อยจนถูกแม่เอ็ด

“พอได้แล้วลูก ให้น้องนอนก่อน นอนไม่เต็มอิ่มเดี๋ยวคืนนี้อาโนชไม่ได้หลับได้นอนจะยุ่ง” เมื่อฟ้าใสยอมถอยห่าง หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน “แล้วทางนี้เขายินยอมให้เอาหลานเขาไปหรือไง ปกติไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะโนช”

ชายหนุ่มถอนหายใจแผ่วเบา ดวงตามองลูกชายด้วยความรักและเอ็นดู

“จริงๆ ก็เกือบจะมีปัญหาเหมือนกัน แต่เมญ่า เอ่อ แม่ของน้องคิมน่ะ เขียนจดหมายเอาไว้ก่อนเธอสิ้นใจ บอกว่ายกน้องคิมให้เราดูแล ไม่ให้ใครเข้ามายุ่งและให้เรามีสิทธิ์ขาดในตัวลูกคนเดียวเท่านั้น มันก็เลยไม่มีปัญหาอะไรถ้าเราจะพาลูกกลับไปเมืองไทยด้วย”

ได้ฟังดังนั้นนิลินจึงหมดห่วง ทั้งหมดต่างพูดคุยกันจนค่ำ นิลินจึงเชิญอีกฝ่ายอยู่รับประทานอาหารและพักผ่อนที่บ้านหลังนั้นพร้อมกับป้าของเด็กๆ

คืนนั้น หลังจากที่ส่งลูกชายเข้านอน และต่างก็แยกย้ายเข้าห้องใครห้องมัน นิลินจึงปลีกตัวออกมานั่งคุยกับเพื่อนเก่าที่ห้องนั่งเล่น

“ถามจริง แต่งงานตั้งแต่เมื่อไร” วางขนมขบเคี้ยวลงบนโต๊ะ แล้วมองเพื่อนด้วยสายตายิ้มๆ อีกฝ่ายยิ้มมุมปาก ก่อนจะเหลือบตามองเพื่อนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกความในใจที่มีต่อหล่อน วันเวลาผ่านไป ความรู้สึกที่เคยมีต่อกันนั้นค่อยๆ เลือนราง เหลือเพียงความทรงจำที่ดี และมิตรภาพที่ไม่มีวันจาง

“อันที่จริงไม่ได้แต่งหรอก เราแค่คบหากันธรรมดานี่แหละ แต่...เมื่อมีเด็กออกมาแล้ว เราก็ยินดีรับผิดชอบ ลินก็เห็นใช่ไหม ว่าลูกเราน่ารักมากแค่ไหน” หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ ขณะที่อีกฝ่ายคล้ายมีความเศร้าฉาบทาขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้ม “แต่แม่ของลูกชายเราบุญน้อย เธอมีปัญหาเรื่องหัวใจ แต่เธอไม่เคยบอกกับใครเลย คลอดลูกได้ไม่กี่วัน เธอก็จากไปเงียบๆ”

หญิงสาวได้ฟังดังนั้นก็ถอนหายใจยาว

“ก็เลยต้องเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว” อีกฝ่ายพยักหน้ายิ้มๆ นิลินมองเพื่อนอยุ่อึดใจก่อนบอก “โนชเก่งอยู่แล้ว เราเชื่อว่าโนชทำได้ แต่ถ้ามีอะไรให้ช่วย รีบบอกเลยนะ พวกเราพร้อมให้ความช่วยเหลือโนชเสมอ โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กในห้อง ถ้าหาคนเลี้ยงดีๆ ไม่ได้ ก็ส่งมาให้เรา”

มาโนชหัวเราะออกมาเบาๆ ขณะมองเพื่อนรักตรงหน้า แล้วเอ่ยออกมาอีกครั้ง

“ขอบใจ เราดีใจที่เจอลินอีกนะ ถ้าไม่เจอฟ้าใสบนเครื่อง เราคงยังไม่ได้พบกันอีกนานเลย”

นิลินยิ้มขัน คิดถึงลูกสาวคนสวยของหล่อน

“ยัยฟ้าบอกเราแล้ว นี่ถ้าลูกไม่บอกเราก่อนก็คงตกใจมากกว่านี้อีกที่จู่ๆ โนชก็มาหาถึงบ้าน”

“ไหนบอกว่าอยากเซอร์ไพรส์แม่” เขาเปรยยิ้มๆ คนฟังหัวเราะออกมาเบาๆ

“กลัวพ่อโวยวายน่ะสิ อีตาพี่คมน์ยังหึงไม่เลิก แก่ๆ กันแล้วก็ยังหึง เห็นลูกชายเราไหม เจ้าเมฆ นั่นน่ะ เป็นปี่เป็นขลุ่ยกับพ่อเขาเลยถ้าเป็นเรื่องผู้ชายมาเกาะแกะแม่ล่ะก็นะ”

หญิงสาวกล่าวยิ้มๆ ทำให้มาโนชอดยิ้มตามไปไม่ได้ แต่เวลานั้นเขากลับคิดถึงรอยยิ้มสดใสของฟ้าใสเสียนี่ ชายหนุ่มรีบกะพริบตา แล้ววางกระบ๋องเบียร์ลง นิลินมองตามแล้วบอก

“โนชไปพักได้แล้วนะ อาบน้ำอาบท่าให้สดชื่นด้วย เอากลิ่นเบียร์เข้าห้องไปให้ลูกดมมันไม่ดี”

อดไม่ได้ที่จะเอ่ยติง ที่อีกฝ่ายดื่มเบียร์นั่นเป็นเพราะคมน์ เพราะเขาเป็นคนชวนให้ดื่ม แม้ไม่มากแต่ก็ยังมีกลิ่นติดตามเสื้อผ้าและลมหายใจอยู่ดี

“นั่นสิ งั้นเราขอตัวก่อนแล้วกันนะ”

“อืม”

จากนั้นทั้งคู่ต่างแยกย้ายเข้าห้องใครห้องมัน ร่างสูงก้าวตรงไปยังห้องนอนที่มีเอาไว้รับแขก แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปเขาก็ต้องชะงัก เพราะบนเตียงนอนมีร่างบอบบางของฟ้าใสกำลังนอนเล่นกับลูกชายของเขา...

 

 

 

 

 

 

เมพมาร์เก็ต

ไฮเทคส์

https://www.hytexts.com/result.php?q=นิราอร

เพลย์กูเกิ้ล

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #17 Bhorn Vara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 15:17
    น้องฟ้าใสติดเด็กแล้วสิ 😂😂
    #17
    0