เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 6 : ๒ คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

 

 

คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

 

มาโนชยืนมองเจ้าหน้าที่นำโลงศพของเมญาณีลงหลุม เขามองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า แต่หากใครได้สังเกตจะได้เห็นความเศร้าหมองจากนัยน์ตาคมกริบ ชายหนุ่มเอ่ยคำลาเป็นครั้งสุดท้ายกับป้ายหลุมศพของหญิงสาว ข้างกันคือรถเข็นเด็ก เขามองลูกชายตัวน้อยที่หลับตาพริ้มก่อนจะเอ่ยกับคนที่ลาลับโลกนี้ไปอย่างเงียบเชียบ

“หลับให้สบายนะเมญ่า คุณไม่ต้องเป็นห่วงอะไรทั้งนั้น แต่ผมจะรักและดูแลเขาอย่างดีที่สุด”

เพื่อนและญาติห่างๆ ของเมญาณีกลับกันไปหมดแล้ว เหลือเขาเป็นคนสุดท้ายที่ยืนมองป้าชื่อของหญิงสาวอีกครู่ใหญ่ ก่อนจะพาลูกชายตัวน้อยกลับขึ้นรถ ระหว่างทางเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ ชายหนุ่มเบนหน้ารถเข้าข้างทาง แล้วหยิบกระเป๋าเงินออกมา เขาค้นหาอยู่ครู่เดียวจึงยิ้มให้กับตนเองแล้วหันไปมองเจ้าตัวเล็กที่เบาะหลัง

“เดี๋ยวพ่อพาไปเที่ยวนะ”

จากนั้น ชายหนุ่มก็ขับรถไปตามที่อยู่โดยไม่รอช้า...

เกือบชั่วโมง มาโนชก็ขับรถมาถึงบ้านจุดมุงหมาย ชายหนุ่มยกตะกร้าที่ใส่ลูกชายลงจากรถ แล้วตรงไปยังประตูบ้าน

นิ้งน่อง...

เสียงออดที่ประตูบ้านทำให้คมน์ที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำรีบบอกให้ภรรยานั่งลงทันที

“ลินไม่ต้อง พี่เปิดเอง”

นิลินยิ้มให้สามีแล้วหันไปคุยกับลูกชายอีกครั้ง

“สงสัยป้าจะมาถึงแล้ว ทำไมมาเร็วนักนะ” หญิงสาวเปรย พลางยกแก้วน้ำส้มคั้นขึ้นดื่ม

“นานจัง” เมฆาบ่นเบาๆ พลางชะเง้อมองออกไปทางประตู ทำให้นิลินหันไปมองตามลูกชาย

“นั่นสิ เดี๋ยวแม่ไปดูสิว่าใครมา”

ทว่ายังไม่ทันที่หญิงสาวจะก้าวออกไป คมน์ก็กลับเข้ามาพร้อมกับใครบางคนที่หิ้วตะกร้าเด็กอ่อนตามมาติดๆ

“โนช”

มาโนชส่งยิ้มให้หญิงสาว ดวงตาสีเข้มของเขาพราวระยับอย่างยินดี เขากวาดมองอดีตคนเคยรัก หล่อนยังสวย และยิ่งสวยขึ้นตามวันเวลา คมน์เหลือบตามองแวบหนึ่งแล้วเมินหน้าไปอีกทางพลางเบ้ปาก เมฆามองแม่ที่ก้าวเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นด้วยท่าทางดีใจ พร้อมกับก้มลงมองตะกร้าที่อีกฝ่ายหอบหิ้วมาด้วย

“ตายแล้ว นี่ไปเอาลูกเต้าเหล่าใครเขามาฮึโนช” หญิงสาวร้องทัก พลางจ้องมองพ่อหนูน้อยหน้าตาหน้าหยิกด้วยแววตาเอ็นดู

“ลูกเราเอง ลูกชายน่ะ”

คมน์หันมามองด้วยสายตาอยากรู้แวบหนึ่ง ก่อนกระแอมเบาๆ ใบหน้าเริ่มมีรอยยิ้มแต้ม

“เข้าไปนั่งก่อนเถอะ นี่ก็อะไรไม่รู้ เพื่อนมาแทนที่จะชวนไปนั่งให้ดีๆ”

นิลินเงยหน้ามองสามีพลางค้อนคม แล้วยิ้มให้เพื่อนพลางพยักพเยิด

“ไปนั่งก่อนนะ ว่าแต่ทำไมมากันสองคนล่ะ” หญิงสาวมองหน้าเพื่อนอย่างค้นคว้า อีกฝ่ายมีสีหน้าหมองลงเล็กน้อยก่อนจะตอบ

“แม่ของเจ้าหนูนี่เสียไปแล้วละ เพิ่งทำพิธีเสร็จวันนี้ กำลังจะพาไอ้ตัวเล็กกลับเมืองไทย แต่นึกได้ว่าลินกับครอบครัวพักอยู่ที่นี่ ก็เลยแวะมาทักทายกันก่อน เพราะกลับไทยก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไร” เขาตอบเพื่อน สีหน้ามีรอยยิ้มบางเบา ขณะที่คนเพิ่งทราบว่าว่าภรรยาของเขาเพิ่งเสียก็หน้าจ๋อยลงทันที ส่วนคมน์ชะเลืองมองคนนั้นที คนนี้ทีอย่างคุมเชิง

“เสียใจด้วยนะโนช แล้วญาติพี่น้องทางนี้เขาไม่ว่าอะไรเหรอที่โนชจะพาลูกกลับเมืองไทยแบบนี้น่ะ แล้วดูซิ ยังแบเบาะอยู่เลยนะโนช แล้วใครจะเลี้ยง”

“ใครมาเหรอคะแม่”

เสียงหวานๆ นำมาก่อน แล้วครู่ต่อมาตัวจึงปรากฏให้คนที่นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นได้เห็น หญิงสาวในชุดเสื้อไหมพรหมสีสดตัวโตกับกางเกงยีนสีเข้มขายาวชะงักกึก ก่อนจะร้องทักชายหนุ่มด้วยใบหน้ายิ้มแป้น

“อาโนช! โอ้โห นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว” หญิงสาวยกมือไหว้อีกฝ่ายแล้วรีบก้าวเข้าไปหาทันที

ท่าทางกระดี๊กระด๊าของลูกสาวทำเอาคมน์ค้อนขวับ พอมองเมียก็เห็นอีกฝ่ายยิ้มหวานจึงนึกหมั่นไส้ทั้งแม่และลูกเลยทีเดียว ส่วนเมฆามองคนนั้นทีคนนี้ทีแล้วแอบหัวเราะอยู่คนเดียว

มาโนชมองสาวน้อยที่ทำให้เขาคิดถึงบ่อยในระยะหลังพร้อมรอยยิ้ม

“ก็เกืือบไม่ได้มาแล้ว พอดียุ่งๆ อยู่น่ะ” เขาตอบยิ้มๆ พลางมองร่างบางที่ก้าวเข้ามานั่งข้างแม่แล้วทำท่าชะงัก มองเด็กทารกในตะกร้า

“ลูกใครคะ” เอ่ยถามพลางมองมาโนชสลับกับมารดา ชายหนุมมองลูกสาวเพื่อนแล้วอมยิ้มนิดๆ

“ลูกอาเอง ลูกชายน่ะ ชื่อคิรากร เรียกสั้นๆ ว่าน้องคิม” เขาเอื้อมมือไปจับมือน้อยเล็กจิ๋วของลูกชายแล้วเขย่าเบาๆ ทำให้คนตัวบางมองเขาอย่างตกใจ สีหน้าแววตาแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากดีใจที่ได้เจอเขาก็คล้ายกับมีบางอย่างไหววูบแล่นผ่านหัวใจดวงน้อยของหล่อนจนหมองมัวอึมครึมลงทันที แต่คนที่มีนิสัยร่าเริงอยู่แล้วหม่นเศร้าได้ไม่นาน ก็ยิ้มหวานออกมาอีกครั้ง

 

 

กลับมาอัปต่อแล้วจ้าาทุกโค้นนน อิอิ ฝากภาคต่อของกลิ่นไอรักร้ายด้วยน้าาา 3

 

 

เมพมาร์เก็ต

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisheraction=home_pagepublisher_id=536248publisher_name=NIRAON%20BOOKS

 

ไฮเทคส์

https://www.hytexts.com/result.php?q=นิราอร

เพลย์กูเกิ้ล

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #14 AijaSolothurn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:48
    ขอต่ออีกหน่อยเถอะไรท์พักนี้อ่านอะไรก็ค้างไปหมด
    #14
    0