เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 5 : ๑ ได้อย่าง เสียอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    2 พ.ค. 63

 

 

 

 

 

มาโนชอุ้มทารกน้อยเอาไว้ในอ้อมแขน ครั้งแรกที่ได้อุ้มเขารู้สึกตื่นเต้นจนใจเต้นแรง รู้สึกแขนขาเกะกะเก้งก้างจนทำอะไรไม่ถูก ตาหนูตัวเล็กจิ๋วจนเขากลัวว่าจะทำหลุดมือ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เกิดเหตุการณ์นั้น ยิ่งนานไปเขายิ่งอุ้มได้ถนัดถนี่ ขณะที่คนเป็นแม่นั้นกลับอ่อนแรงลงอย่างน่าแปลกใจ เขาจึงตัดสินใจพาสองแม่ลูกไปโรงพยาบาลอีกครั้งเพื่อตรวจหาสาเหตุ

ผลการตรวจพบความผิดปกติที่หัวใจ ร่วมกับอาการซึมเศร้าของคุณแม่หลังคลอด เมญาณีจึงมีจิตใจที่อ่อนล้า คล้ายกับคนที่หดหู่อยู่ตลอดเวลา ทำให้เรี่ยวแรงหดหายจนน่าเป็นห่วง

เมญาณีได้รับอนุญาตให้กลับบ้านหลังคุณหมอสรุปว่าอาการไม่ได้หนักหนาจนต้องนอนโรงพยาบาล ขอแค่เขาคอยดูแลใกล้ชิดและคอยให้กำลังใจหล่อน มาโนชจึงดูแลทั้งแม่และลูกเป็นอย่างดีจนเวลาผ่านไปเกือบห้าวัน เขาได้รับสายตรงจากเมืองไทยจึงคุยกับหญิงสาวว่าเขาอาจจะต้องเดินทางกลับในเร็วๆ นี้

เมญาณีนั่งมองลูกชายตัวน้อยที่มาโนชอุ้มเดินเล่นบริเวณระเบียงบ้าน ใบหน้างามค่อนข้างหม่นหมองและซีดเซียว ดวงตาที่เคยงดงามเวลานี้กลับแห้งแล้งไร้ชีวิตชีวา หญิงสาวเช็ดน้ำตาออกแล้วดึงกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาเขียนจดหมาย

มาโนชมองแม่ของลูกอยู่ห่างๆ ด้วยสายตาครุ่นคิด ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาลหล่อนดูเงียบขรึมลงกว่าเก่า รอยยิ้มที่มอบให้เขาดูอ่อนล้าอย่างน่าเป็นห่วง ชายหนุ่มถอนหายใจแล้วก้มลงมองลูกชายในอ้อมแขน คิ้วสีเข้มขมวดมุ่น พ่อหนูคิรากรมีดวงตาสีน้ำตาลอ่อน จมูกเล็กๆ โด่งแหลม ริมฝีปากสีแดงสด เส้นผมอ่อนนุ่มและคิ้วคู่นั้นเป็นสีดำสนิท ดวงหน้าเล็กจิ๋วได้แม่มาเต็มๆ แต่แทบไม่มีอะไรที่คล้ายกันกับเขาเลย... ทว่าหน้าเด็กเปลี่ยนเร็ว อีกหน่อยคงจะเหมือนเขาขึ้นมาสักส่วนสองส่วนก็ได้

คืนนั้นพ่อหนูร้องไห้จ้าขึ้นกลางดึก ทำให้คนที่กำลังหลับสนิทสะดุ้งตื่น เขาผงกศีรษะขึ้นจากเตียงนอนในอีกห้องหนึ่ง พลางเงี่ยหูฟังว่าเมื่อใดลูกชายจะเงียบเสียงลง และรอฟังเสียงของเมญาณีกล่อมเห่ลูก แต่จนแล้วจนรอดยังคงไร้เสียงของหญิงสาว มีเพียงเสียงของเด็กน้อยในห้องเท่านั้นร้องไห้จ้า ชายหนุ่มจึงผุดลุกจากเตียงพร้อมกับสวมเสื้อตัวหนาแล้วเดินตรงไปยังห้องของคนทั้งคู่

เขาเคาะประตูสองครั้งแล้วผลักเข้าไป สิ่งที่เขาเห็นทำให้ชายหนุ่มต้องรีบสาวเท้าเข้าไปหา เขาช้อนตาหนูคิรากรขึ้นอุ้มด้วยปฏิกิริยาอ่อนโยนอย่างที่สุด แล้วตรงไปยังเมญาณีที่ยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียง พลางคิดว่าหล่อนคงเพลียเสียจนไม่ได้ยินเสียงลูกร้องไห้ จึงตัดสินใจให้ลูกชายดูดนมจากขมวดนมที่อีกฝ่ายปั๊มเตรียมเอาไว้ให้ลูก

ครู่ต่อมาพ่อหนูน้อยจึงเงียบเสียงลงเมื่อได้กินนมจากขวด เขานั่งลงบนเก้าอี้โยก แล้วอดไม่ได้ที่จะมองไปบนเตียง พลางขมวดคิ้วมุ่นเมื่ออีกฝ่ายไม่ไหวติง รอจนกระทั่งลูกชายกินอิ่มนอนหลับจึงวางลงในเปลแล้วเดินไปดูเมญาณี

“เมญ่า” เขาลองเรียกหญิงสาว แต่เมื่อหล่อนไม่หือไม่อือเขาจึงดึงผ้าขึ้นห่มให้ แต่มือที่วางทับกันไว้หล่นแผละลงบนเตียง ในมือมีกระดาษแผ่นหนึ่งที่หล่อนกำเอาไว้ ชายหนุ่มขมวดคิ้วนิ่วหน้า แล้วดึงกระดาษแผ่นนั้นออก เขานั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงแล้วคลี่กระดาษ

ถึงคุณโนชที่รัก หากคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้นั่นแปลว่าฉัน....

หัวใจของมาโนชกระตุกฮวบ เขารีบวางมือลงบนซอกคอของหญิงสาวแล้วรีบชักออกแทบทันที ร่างสูงผุดลุก เก้าอี้ล้มตึง ใบหน้าคมคายซีดเผือดขณะมองคนบนเตียง เนื้อตัวของหล่อนเย็นเยียบราวกับหิมะไม่มีผิด เขาตกใจจนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ พอตั้งสติได้จึงรีบเปิดไฟสว่างทั้งห้อง แล้วโทรศัพท์ติดต่อโรงพยาบาลในทันที

 

 

 

 

เมพมาร์เก็ต

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON%20BOOKS

 

ไฮเทคส์

https://www.hytexts.com/result.php?q=นิราอร

เพลย์กูเกิ้ล

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #13 bunmatong276 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:21
    พระเอกทำไมโง่จังเิาผู้หญิงใส่ถุงเขาจะท้องได้อย่างไรปัญญาอ่อนล่ะ
    #13
    0
  2. #10 Beartedde (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:16
    มาสั้นจังเลยค่ะ มาต่อเร้วๆนะคะ
    #10
    0
  3. #9 IDFOUR (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 17:39
    พ่อม่ายเมียตาย -0-
    #9
    0
  4. #8 AijaSolothurn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 15:16
    อ่านจนค้างงงงงงงงไม่ใช่ลูกพระเอกใช่ไหมไรท์
    #8
    0