เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 4 : ๑ ได้อย่าง เสียอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

 

 

 

เวลาเดียวกัน...

“แม่ขา” เสียงหวานๆ ที่ร้องเรียกตั้งแต่ยังไม่พ้นประตูทำให้เจ้าของร่างอวบอิ่มที่นั่งอยู่กับลูกชายคนกลางก็หันไปมองที่มาของเสียงทันที

นิลินยิ้มหวานเมื่อลูกสาวคนโตก้าวเข้ามา ดวงหน้างามแต้มยิ้ม โดยมีบิดาเดินตามหลังมาติดๆ

“คิดถึงแม่จังเลยค่ะ” สาวน้อยก้มลงหอมแก้มแม่หนึ่งฟอดใหญ่ๆ คนเป็นน้องชายที่นั่งข้างๆ มารดาค้อนพี่สาวขวับแล้วทำหน้างอ

“คิดถึงแต่แม่ แล้วน้องล่ะ ไม่คิดถึงเหรอ น้องเจ็บอยู่นะ”

ฟ้าใสทำตาโต รีบผละจากมารดาแล้วหันไปกอดน้องชาวที่ตัวโตแต่แสนงอนเป็นลูกสาวอีกคนทันที

“โอ๋ๆ คิดถึงซี ไหนดูสิเจ็บตรงไหนบ้าง” คนเป็นน้องยิ้มหน้าบานเมื่อพี่สาวคนสวยหันมาใส่ใจเขาบ้าง ท่าทางเรียกร้องความสนใจและอยากเป็นคนสำคัญเสมอของเมฆาทำให้พ่อกับแม่มองตากันก่อนส่ายหัว

“ดีขึ้นแล้วแหละ พี่ฟ้ามาก็ดีเลย เย็นนี้เราไปเที่ยวนอกบ้านกันนะ” ทำท่ากระซิบกระซาบกับพี่สาว แต่พ่อและแม่ยังได้ยินอยู่ดี เพราะรู้ว่าฟ้าใสตามใจน้องเสมอ คนเป็นน้องชายจึงร่ำร้องขอให้พี่สาวตามมาด้วย เพื่อที่เขาจะได้ออดอ้อนอีกฝ่ายได้อย่างใจปรารถนา

“ตัวเองยังไม่หายดีเลยนะ” ฟ้าใสผละจากน้องชายออกมานั่งข้างๆ

คนเป็นน้องทำหน้าเง้า แล้วเอ่ยเบาๆ ว่า

“เมฆเบื่อ อยู่แต่ในบ้าน พ่อกับแม่ไม่ยอมให้ออกไปไหนเลยอะ”

คมน์ส่ายหัวเบาๆ กับลูกชายตัวแสบ

“สภาพแบบนั้นยังอยากจะเที่ยวอีก ฟ้าไม่ต้องตามใจน้องให้มากนักนะ ทุกวันนี้พ่อก็พาออกไปเดินเล่นหน้าบ้านบ้าง ไม่กักบริเวณก็บุญแล้ว”

คมน์เอ่ยตามมาด้วยน้ำเสียงติดจะดุ ทำเอาคนเป็นลูกชายก้มหน้า ขมวดคิ้วพันกัน นิลินถอนหายใจยาว แล้วลุกขึ้นยืนพลางดึงมือลูกสาวลุกตามไปด้วย

“เมฆให้พี่ฟ้าพักผ่อนก่อนดีกว่า เพิ่งมาถึง ว่าแต่หิวไหมลูก” นิลินลูบเส้นผมของลูกสาวให้เข้าที่ ส่วนคนตัวผอมบางสวมกอดแม่แล้วตอบ

“ไม่หิวค่ะ” บอกพลางหันไปมองน้องชายที่มองตามพี่สาวนัยน์ตาละห้อย “ฟ้าไม่เหนื่อยเลยค่ะ นอนบนเครื่องมาเต็มอิ่มแล้ว ขออยู่เป็นเพื่อนน้องดีกว่า แม่กับพ่อจะไปหาป้าเหรอคะ เห็นพ่อบอก”

นิลินหันไปมองสามีแล้วมองลูกสาว

“ใช่ หนูไปด้วยกันไหม ไปด้วยกันหมดนี่แหละ”

คำถามของมารดาทำให้สองพี่น้องหันมองหน้ากัน เมฆาพยักหน้ารัว ยิ้มแป้นตาใสทันที

“ไปๆ แม่ เมฆไปด้วย” พอรู้จะไปออกจากบ้านพ่อหนุ่มน้อยก็สดใสขึ้นทันตาเห็น ทำเอาคนเป็นพ่อมองด้วยความหมั่นไส้

“งั้นก็เตรียมตัวกันได้ อีกสักครึ่งชั่วโมงออกเดิน”

“เย่” เมฆาร้องอย่างดีใจ ขณะที่พี่สาวหัวเราะขัน ก่อนจะเดินตามมารดเข้าไปในห้องนอน วางกระเป๋าแล้วหันมามองมารดา นึกถึงคุณอามาโนชแล้วอมยิ้ม ใจหนึ่งอยากบอก แต่อีกใจอยากเซอร์ไพรส์ ทว่าเมื่อคิดถึงบิดา รอยยิ้มกรุ่มกริ่มของหญิงสาวก็กลายเป็นยิ้มแหยลงทันที เหลือบมองมารดาที่นำกระเป๋าเสื้อผ้าของหล่อนไปไว้ที่หน้าตู้

“แม่”

นิลินหันมาตามเสียงเรียกพลางเลิกคิ้วสูง

“ว่าไงจ๊ะ”

“วันนี้ฟ้าเจอเพื่อนเก่าแม่บนเครื่องด้วย”

นิลินหันมามองลูกสาวเต็มตา พลางขมวดคิ้วนิ่วหน้า

“ใครล่ะ” เอ่ยถามพลางครุ่นคิดว่าเพื่อนคนไหนที่ย้ายสำมโนครัวมาไกลถึงที่นี่

ฟ้าใสทำท่าครุ่นคิด ก่้อนจะยอมบอกมารดา

“อาโนชไง คนในรูปภาพที่พ่อชอบตีหน้ายักษ์ใส่อะ”

คำตอบของลูกสาวทำให้นิลินยิ้มกว้างอย่างดีใจ เพราะนานมากแล้วที่อีกฝ่ายหายไปจากชีวิตของหล่อนและครบอครัว

“จริงเหรอ แล้วนี่เขามาทำงานหรือว่ามาเที่ยว ว่าแต่ได้คุยกันหรือเปล่า แล้วอาโนชจำลูกสาวแม่ได้เหรอ” เอ่ยถามด้วยความดีใจ พลางดึงมือลูกสาวไปนั่งบนเตียงนอน ฟ้าใสยิ้มหวานจนแก้มบุ๋มพร้อมกับส่ายหน้ารัว

“ตอนแรกคงจำไม่ได้ ฟ้าเลยทักอาโนชก่อน ตอนที่ อาโนชหันมาเห็นฟ้า ทำหน้าตกใจมาก” สาวน้อยหัวเราะเสียงใส นั่นทำให้นิลินอดยิ้มขันเสียไม่ได้

“คงจะคิดว่าหนูหน้าตาคล้ายแม่กับพ่อมากนั่นแหละ อีกอย่างคงไม่คิดว่าจะได้เจอเราบนเครื่อง” หล่อนเอ่ยพลางยกมือขึ้นลูบผมลูกสาว

“อาโนชมาทำธุระค่ะ แต่ไม่รู้ว่าทำอะไร ฟ้าเลยให้ที่อยู่ของเรา ตอนแรกฟ้าอยากทำเซอร์ไพรส์แม่ แต่พอคิดถึงพ่อเลยเปลี่ยนใจบอกแม่ก่อนดีกว่า เดี๋ยวพ่องอนฟ้าอีก” สาวน้อยหัวเราะคิก เพราะนึกถึงตอนที่พ่อหึงแม่แม้กระทั่งรูปภาพของ มาโนชแล้วยังขำไม่หาย

นิลินได้ยินช่นนั้นจึงส่ายหน้ายิ้มๆ

“พ่อเราน่ะเป็นเอามาก ว่าแต่อาโนชจะมาไหม”

สาวน้อยยิ้มจางๆ

“อาโนชยังไม่แน่ใจเลยค่ะว่าจะทำธุระเสร็จทันหรือเปล่า แต่บอกว่าถ้ามีเวลาพอก็อาจจะมาค่ะ”

นิลินพยักหน้าเบาๆ คิดถึงดวงหน้าคมคายของเพื่อนรักที่ชื่อมาโนชแล้วทอดถอนลมหายใจ อยากพบเจออีกฝ่ายเหลือเกิน

ทว่าความคิดของหญิงสาวต้องสะดุดลงเมื่อสามีหน้าคมก้าวเข้ามาในห้องพร้อมเอ่ยเร่ง

“สองสาวเสร็จกันหรือยัง พวกเราจะไปกันแล้วนะ เจ้าเมฆเร่งยิกๆ ขนาดเดี้ยงมันยังอยากจะไปนั่นไปนี่”

คมน์บ่นลูกชาย ทำให้คนเป็นภรรยาหัวเราะเบาๆ

“เสร็จแล้วค่ะ ไปกันเถอะลูก”

“ค่ะ” ฟ้าใสยิ้มกับมารดาและบิดา แล้วเดินออกไปพร้อมๆ กับพวกท่าน

 

 

 

 

 

เมพมาร์เก็ต

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTE3NTE0Ijt9

ไฮเทคส์

https://www.hytexts.com/result.php?q=นิราอร

เพลย์กูเกิ้ล

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น