เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 37 : ๑๓ คำถามที่ต้องการคำตอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 ธ.ค. 63

 

 

 

๑๓

คำถามที่ต้องการคำตอบ


 


 

มาโนชหอบงานมือหนึ่ง อีกมือจูงลูกชายขึ้นรถแล้วพาไปส่งที่โรงเรียน  หลังจากนั้นเขาก็ตรงไปยังบริษัทของลูกค้า กลับออกมาได้ไม่ทันไร ชายหนุ่มก็ได้รับโทรศัพท์ว่างานที่ต่างจังหวัดมีปัญหา ทำให้เขาจำต้องโทรศัพท์ไปขอความช่วยเหลือจากฟ้าใสเป็นครั้งแรก

ฟ้าใสวางสายจากมาโนชแล้วหันไปมองเรวดี

“มีอะไรงั้นเหรอ”

“อาโนชโทร.มาน่ะ บอกว่างานที่ต่างจังหวัดมีปัญหานิดหน่อย ต้องรีบไปดู ก็เลยขอให้ฟ้าช่วยไปรับน้องคิมที่โรงเรียนแทน อาโนชบอกว่าโทร.ไปบอกกับคุณครูแล้วว่าจะให้ฟ้าไปรับแทน”

เรวดีขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

“อาโนชรีบไปแบบนี้น่าเป็นห่วงนะ”

ฟ้าใสผ่อนลมหายใจยาว หล่อนเองก็เป็นห่วงเขาเหมือนกัน เป็นห่วงไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อถึงเวลา ฟ้าใสก็นั่งแท็กซี่ออกไปรับคิรากรที่โรงเรียน พอเด็กน้อยเห็นหน้าฟ้าใสก็รีบวิ่งมาหาพร้อมกับโถมตัวเข้ามากอดหญิงสาวในทันที

“พี่นางฟ้า” เสียงเล็กๆ ร้องเรียกหญิงสาว ทั้งยังกอดขาหล่อนเอาไว้แน่น หญิงสาวจึงยิ้มให้คุณครูที่เดินตามมาส่ง

“สวัสดีค่ะ ชื่อฟ้าใสนะคะ อาโนชได้แจ้งไว้แล้วใช่ไหมคะ ว่าจะให้คนที่ชื่อฟ้าใสมารับน้องคิม”

“ทราบแล้วค่ะ คุณมาโนชส่งรายละเอียดทั้งชื่อและรูปถ่ายคุณฟ้าใสมาเรียบร้อยแล้วค่ะ”

หญิงสาวยิ้มให้คุณครู พอใจกับความรอบคอบของมาโนช

“ถ้าอย่างนั้นฟ้าขอรับตัวน้องคิมกลับบ้านเลยนะคะ”

“เชิญค่ะ พรุ่งนี้เจอกันนะคะน้องคิม”

คิรากรหันไปไหว้คุณครูแล้วหมุนตัวเดินจับมือฟ้าใสตรงไปยังรถแท็กซี่ที่จอดรออยู่หน้าโรงเรียน

หญิงสาวอุ้มเด็กน้อยลงจากรถแท็กซี่แล้วจูงมือพาเข้าบ้าน พอดีกับที่เรวดีเตรียมของว่างและเครื่องดื่มเอาไว้ให้พ่อหนูแล้ว

“อ้าวมาถึงแล้ว” เรวดีร้องทักหนุ่มน้อย พร้อมกับจูงมือเล็กๆ ของคิรากรพาตรงไปยังโซฟารับแขก พร้อมกับดึงกระเป๋าออกจากแผ่นหลัง

“วันนี้น้องคิมอยู่กับพี่ฟ้าแล้วก็พี่เรก่อนนะ” ฟ้าใสที่นั่งลงข้างๆ หนูน้อย ยกแก้วน้ำให้เจ้าตัวเล็ก

“พ่ออยู่ไหน” คิรากรเงยหน้าขึ้นถามพี่สาวคนสวย เริ่มคิดถึงพ่อขึ้นมาบ้างแล้ว

“คุณพ่อไปทำงานจ้ะ พรุ่งนี้ถึงจะกลับมา คืนนี้น้องคิม นอนกับพี่ฟ้าที่นี่ก่อนได้ไหมครับ” บอกพลางลูบผมเส้นเล็กนุ่มของเขาแผ่วเบา คิรากรมีแววตาเศร้าลงเล็กน้อยแต่ก็ยอมพยักหน้า และไม่ร้องไห้งอแงทำตัวมีปัญหากับหญิงสาว จากนั้น  ฟ้าใสก็ปล่อยให้เขานั่งวาดรูปเล่น ส่วนหล่อนก็นั่งออกแบบเสื้อผ้าอยู่ข้างๆ หนูน้อยนั่นเอง กระทั่งเกือบหกโมงเย็นเรวดีจึงขอตัวกลับบ้าน

“ฟ้า เรกลับก่อนนะ”

ฟ้าใสส่งยิ้มให้เพื่อนรักเมื่ออีกฝ่ายยกกระเป๋าสะพายขึ้นคล้องบ่า

“อือ พรุ่งนี้เจอกัน”

เรวดียิ้มกว้างก่อนเดินออกจากอาคารพาณิชย์ที่ใช้เป็นทั้งหน้าร้านและที่อยู่อาศัยของเพื่อนรัก

เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง ฟ้าใสก็พาคิรากรไปอาบน้ำ จากนั้นก็ทำอาหารเย็นให้กิน ขณะที่กำลังนั่งดูแลหนูน้อยกินข้าว หญิงสาวก็ได้รับโทรศัพท์จากมาโนช

“ค่ะอาโนช”

“เป็นไงบ้าง น้องคิมดื้อไหม”

ฟ้าใสหันไปมองเด็กน้อยด้วยสายตาอ่อนโยน

“ไม่เลยค่ะ ตอนนี้ก็กำลังกินข้าวเย็นอยู่ น้องคิมครับ คุยกับคุณพ่อไหมครับ”

คิรากรเงยหน้าขึ้นจากชามข้าวแล้วยิ้มกว้างเมื่อพี่สาวคนสวยเปิดโฟนให้เขาได้ยินเสียง

“น้องคิม พ่อเองนะครับ”

“คุณพ่อ” คิรากรโน้มใบหน้าลงเรียกพ่อเกือบชิดโทรศัพท์

มาโนชยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเสียงลูกชาย ก่อนจะมองไปยังกลุ่มคนงานที่เขาขอตัวออกมาเมื่อครู่

“วันนี้น้องคิมอยู่กับพี่นางฟ้าก่อนนะครับ พรุ่งนี้พ่อถึงจะไปรับหนู”

คิรากรยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเสียงบิดากล่าวเช่นนั้น

“ค้าบ พรุ่งนี้พ่อมารับคิม”

“ใช่แล้วครับ น้องคิมอย่าดื้ออย่าซนกับพี่นางฟ้านะลูก”

ฟ้าใสยิ้มหวานเมื่อได้ยินเสียงของมาโนชกำชับลูกชายตัวน้อย

“คิมไม่ดื้อไม่ซนค้าบ” เขาตอบบิดากลับไป ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้พี่นางฟ้าคนสวย

“งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ พ่อต้องกลับไปทำงานต่อ” เมื่อลูกชายรับคำ เขาก็เอ่ยกับหญิงสาว “ฟ้า”

ฟ้าใสปิดโฟน แล้วยกโทรศัพท์แนบใบหู

“ค่ะอาโนช”

มาโนชยิ้มอ่อนเมื่อได้ยินเสียงหวานๆ ของหญิงสาว รู้สึกมีกำลังเพิ่มมากขึ้น พลางคิดว่าหากในอนาคตเขาจะมีทั้งลูกและหล่อนอยู่ด้วยกันมันจะดีสักแค่ไหน

“ขอบใจมากนะที่เป็นธุระช่วยดูแลตาคิมให้กับอา”

“ฟ้าเต็มใจค่ะ อาโนชไม่ต้องห่วงนะคะ ขากลับก็ไม่ต้องรีบนะคะ ขับมาเรื่อยๆ ฟ้าเป็นห่วง”

แม้เป็นคำพูดธรรมดาๆ ทว่ากลับทำให้คนฟังอย่างมาโนช    นั้นอิ่มเอมในหัวใจ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครเอ่ยคำนี้กับเขา ห้าปี สิบปี หรือยี่สิบปีกัน...

ไม่เพียงแต่มาโนชที่รู้สึก ทว่าคนพูดเองยังแก้มร้อนผ่าวและแดงเรื่อเช่นเดียวกัน

“ขอบใจนะ อาสัญญาว่าจะขับไปเรื่อยๆ ไม่รีบ”

แก้มของฟ้าใสร้อนจัด หลังจากคุยกันอีกสองสามประโยค    มาโนชก็วางสาย หญิงสาวจึงผ่อนลมหายใจยาวขณะทอดสายตามองไปยัง  คิรากร จังหวะหัวใจเต้นโครมครามหนักหน่วง เป็นความรู้สึกดีๆ ที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย ว่ามันดีมากแค่ไหน...

 

 

 

รปุเล่มพร้อมส่งนะคะ ท่านใดสนใจเล่มติดต่อนิราอรได้เน้ออ

ส่วนที่สั่งเอาไว้นิราอรส่งเรียบร้อยโดย แฟลช ค่ะ 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น