เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 35 : ๑๒ สมน้ำสมเนื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    26 ธ.ค. 63

 

 

 

“อาโนชคะ”

ร่างสูงชะงักเท้าพร้อมกับหันกลับมาตามเสียงเรียกจากด้านหลัง 

“ฟ้า” เขามองหากันต์ธี แต่พบเพียงแค่หล่อน

“จะกลับแล้วเหรอคะ” หญิงสาวยิ้มให้ชายหนุ่มขณะก้าวมาหยุดลงตรงหน้า

“อืม อากำลังจะกลับ แล้วฟ้าล่ะ จะกลับหรือยัง” 

หญิงสาวเหลือบตามองเขาก่อนจะเอ่ยตัดพ้อ

“อีกเดี๋ยวก็ว่าจะกลับแล้วค่ะ พอดีคุยเรื่องแต่งห้องติดพันนิดหน่อย ฟ้ารออาโนชอยู่เหมือนกัน อยากจะเข้าไปทักแต่ว่าก็กลัวจะเสียมารยาท พอหันไปอีกทีอาโนชก็เดินออกมาแล้ว”

มาโนชยิ้มให้หญิงสาวพลางมองเข้าไปข้างในร้าน เห็นว่ากันต์ธีกำลังมองมาทางเขาและฟ้าใสก่อนจะเบือนหน้ากลับไปเมื่อสบตากับเขาเข้า

“ก็เห็นว่าคุยอยู่กับกันต์ อาก็เลยไม่อยากเข้าไปรบกวน” 

เขาตอบกลางๆ เพื่อให้ฟังดูดีในความรู้สึกของหญิงสาว ขณะเดียวกันเขาก็มองตาคู่งามของหล่อนไปด้วย แต่เมื่อคิดขึ้นได้ว่ามืดค่ำแล้วจึงบอกตนเองว่าเขาไม่ควรน้อยใจและปล่อยให้หล่อนกลับไปกับกันต์ธีตามลำพัง 

“ไหนๆ ก็จะกลับแล้ว ให้อาไปส่งที่บ้านดีกว่า ว่าแต่คุยกับกันต์จบหรือยัง”

ฟ้าใสรู้สึกดีใจที่เขาเอ่ยออกมาเช่นนั้น แต่เมื่อหันกลับไปมองคนข้างในร้านก็ให้รู้สึกเกรงใจกันต์ธี หล่อนมากับเขาแต่อยากจะกลับกับอีกคน 

“ว่าไง อยากให้อาไปส่งไหม” 

หญิงสาวสบตาคนถาม มองเห็นแววตาที่แสนอ่อนโยนและเป็นห่วงเป็นใยของอีกฝ่ายแล้วให้รู้สึกอุ่นใจเหลือเกิน คิดได้ดังนั้น หญิงสาวก็เลือกที่จะทำตามความรู้สึกของตนเองในทันที

“อาโนชรอฟ้าตรงนี้เดี๋ยวเดียวนะคะ” ว่าแล้วร่างบางก็หมุนตัวเข้าไปในร้าน ชายหนุ่มมองหญิงสาวพูดอะไรบางอย่างกับกันต์ธี ฝ่ายนั้นหันมาทางเขาแล้วก็หันกลับไป ครู่หนึ่งทั้งสองก็เดินออกมาพร้อมกัน

“สวัสดีครับพี่โนช” กันต์ธีไหว้ชายหนุ่มพร้อมกับหันไปยิ้มให้ ฟ้าใส “ถ้าอย่างนั้นพี่กลับก่อนนะน้องฟ้า แล้วเจอกันใหม่ ผมกลับก่อนนะครับพี่โนช”

มาโนชรับไหว้หนุ่มรุ่นน้อง มองจนฝ่ายนั้นขึ้นรถแล้วขับออกไปจึงหมุนตัวเดินตรงไปยังรถยนต์ของตนเอง

“น้องคิมอยู่กับใครคะ” เพราะเป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ว จึงอดนึกเป็นห่วงคิรากรไม่ได้

“อาฝากเอาไว้กับพี่เลี้ยงเด็กที่ไว้ใจได้ ไปส่งฟ้าเสร็จอาก็จะเลยกลับไปรับน้องคิมแล้วพากลับบ้านพร้อมกัน”

หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ พร้อมกับละสายตาจากคนข้างกายเพื่อมองไปบนถนนเบื้องหน้า

“อาเห็นเสื้อแบบใหม่ที่ฟ้าลงไอจีเมื่อสองวันก่อน” เขาหันมายิ้มให้คนตัวบางข้างกาย “จะต้องขายดีแน่ๆ” 

ฟ้าใสยิ้มหวานกับคำชมนั้น และยินดีกับกระแสที่ได้รับกลับมานั้นดีเกินคาด เพราะเมื่อหญิงสาวลงภาพชุดทำงานและเสื้อผ้าลำลองแบบใหม่เพียงไม่กี่ชั่วโมง ลูกค้าทั้งเก่าและใหม่ก็ส่งความคิดเห็นไปในแนวทางเดียวกันเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์นั่นคือชอบแบบใหม่นี้มาก และรออุดหนุนอย่างใจจดใจจ่อ 

“ฟ้าก็คาดหวังเอาไว้เหมือนกันว่ามันจะขายได้ พอเห็นฟีดแบ็กดีๆ แบบนี้ก็เหมือนกับยกภูเขาออกจากอก อย่างน้อยเสียงตอบรับก็เป็นไปในทิศทางที่ดี ถ้าตัดเย็บเสร็จเรียบร้อย ก็น่าจะพอขายได้บ้าง”

มาโนชยิ้มอ่อนให้กับความถ่อมตนของสาวน้อยข้างกาย

“อาว่าไม่ใช่แค่พอขายได้หรอก แต่ต้องเปลี่ยนเป็นคำว่า ‘ขายดีมาก’ จนผลิตแทบไม่ทันน่าจะเหมาะกว่า”

ฟ้าใสยิ้มเขินกับคำชื่นชมแกมอวยพรของมาโนช อีกพักใหญ่ชายหนุ่มก็พาหญิงสาวมาส่งจนถึงบ้านใหม่ ที่เป็นทั้งหน้าร้านและเป็นบ้านพักอาศัยในเวลาเดียวกัน 

“เรไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ” เขาเอ่ยถามเมื่อคุยกันไปคุยกันมาจึงรู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านของฟ้าใสเพียงผู้เดียว เรวดีเป็นเพียงหุ้นส่วนเท่านั้น ทุกเย็นจะกลับไปนอนที่บ้านกับแม่ 

“อันที่จริงฟ้าบอกให้เรอยู่กับฟ้าที่นี่ แต่เรเป็นห่วงแม่ค่ะ เพราะว่าแฟนพี่รุซื้อบ้านใหม่ที่นอกเมือง พี่รุก็เลยต้องย้ายออกไปอยู่กับครอบครัวของพี่รุ เรก็เลยทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวไม่ได้ค่ะ”

มาโนชนั่งลงบนโซฟารับแขก เขามองห้องโล่งๆ ที่รอการตกแต่งและเสื้อผ้าต้นแบบที่แขวนเอาไว้มุมหนึ่งซึ่งจัดเป็นฉากเพื่อถ่ายภาพลงโฆษณา 

“อย่าลืมติดกล้องวงจรปิดด้วยนะ ยุคนี้สำคัญมาก ยิ่งใช้ที่นี่เป็นทั้งสำนักงานและที่อยู่ก็ยิ่งอันตราย เราไม่รู้ว่าใครเป็นใครที่เข้าๆ ออกๆ ที่นี่บ้าง”

เขาบอกอย่างนึกเป็นห่วง ผู้หญิงสาวสวยต้องอยู่ตามลำพังแบบนี้ ทำให้มาโนชรู้สึกไม่สบายใจเลยสักนิด

“ขอบคุณอาโนชมากนะคะ แต่ฟ้ารับรองว่าจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดีค่ะ”

ชายหนุ่มยกยิ้ม แต่อย่างไรเสียคนเราจะต้องมีบ้างที่เผลอเลอ ยิ่งทำงานหนักก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งอ่อนล้า คงอดไม่ได้ที่จะไม่รอบคอบ

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ อาเป็นห่วงเรานะ”

ฟ้าใสหลุบตาลงมองแก้วเครื่องดื่ม ริมฝีปากสีเรื่อเจือรอยยิ้มอ่อนหวาน หัวใจดวงน้อยพองฟูด้วยความเต็มตื้น เพียงแค่เขาบอกว่าเป็นห่วง หล่อนก็เป็นสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

มาโนชมองหญิงสาวแล้วผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะเอ่ยออกมาพร้อมกับผุดลุกขึ้นเต็มความสูง

“ดึกแล้ว อากลับก่อนดีกว่า”

ร่างบางลุกขึ้นยืนตามชายหนุ่ม แล้วเดินไปส่งจนถึงหน้าประตู

“ส่งอาแค่นี้พอ ฟ้ากลับเข้าบ้านล็อกประตูให้เรียบร้อย อาถึงจะขับรถออกไป” 

ทุกคำพูดของมาโนช บอกชัดเจนถึงความรอบคอบซึ่งเกิดจากความเป็นห่วงในตัวของหญิงสาว

“ขับรถดีๆ นะคะอาโนช” หญิงสาวบอกกับเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทำให้คนที่กำลังหันหลังให้ชะงักลงเล็กน้อย ทว่าใบหน้าคมเข้มแต้มยิ้มเจือจาง

“ไปถึงบ้านแล้ว จะโทร.มาบอกก็แล้วกัน ฟ้าจะได้สบายใจว่าอากลับบ้านอย่างปลอดภัย”

หญิงสาวแก้มร้อนผ่าว แทบไม่กล้าสบสายตาคมกริบที่มองมาพร้อมรอยยิ้มคู่นั้น ตั้งแต่นั่งรถกลับบ้านจนถึงเวลานี้หญิงสาวรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้ใจสั่น อันที่จริงแล้วหล่อนรู้สึกตั้งแต่คราวก่อนที่เขาพาลูกชายมาหาหล่อนที่บ้านนี้แล้ว แต่ไม่อยากจะคิดมากให้เจ็บปวด ทว่าเมื่อได้พบได้พูดคุยและสบตากันอีกครั้งในวันนี้ ทุกอย่างยิ่งย้ำชัดในแววตาที่ทอดส่งมายังหล่อน

แม้ไม่อยากเข้าข้างตัวเองมากนัก แต่ก็อดคิดไม่ได้เลยจริงๆ ว่าเขามีใจให้หล่อนเช่นเดียวกัน ทว่าท่าทีที่แสดงออกแบบครึ่งๆ กลางๆ นั้น อาจเป็นเพราะอะไรหลายๆ อย่างที่มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าทำแบบนี้ทำไม ส่วนตัวหล่อนอยากให้เขาเปิดใจให้กันมากกว่า จะได้รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรยามอยู่ต่อหน้าเขา

 

 

 

 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #47 Bhorn Vara (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 16:26
    น้องฟ้าสู้ ๆ ค่ะ อย่าปล่อยให้คนแก่ลอยนวล 😂😂😂
    #47
    0
  2. #46 jeauan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 12:13
    บอกอาโนชไปเลย
    #46
    0