เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 34 : ๑๒ สมน้ำสมเนื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    25 ธ.ค. 63

 

 

๑๒

สมน้ำสมเนื้อ

 


 

กันต์ธีอาสาพาฟ้าใสไปเลือกวัสดุและเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งภายใน แต่เรวดีกลับเลือกที่จะอยู่เฝ้าร้าน ขณะที่เลือกดูของตกแต่งภายในชายหนุ่มรู้สึกประทับใจความสดใส ความน่ารักและไม่เรื่องมากของหญิงสาว เขาเจอสาวสวยมามากมาย แต่ละคนก็น่ารักต่างกันออกไปแต่ยังไม่เคยเจอใครที่เหมือนกับฟ้าใสเลยสักคน หล่อนน่ารักและฉลาดโดนใจเขาเหลือเกิน

“น้องฟ้ากลับบ้านบ่อยไหมครับ” กันต์ธีเอ่ยถามหลังจากกลับออกมาจากห้างสรรพสินค้าที่จำหน่ายวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างและตกแต่งภายในโดยเฉพาะ 

“ตอนเรียนกลับบ่อยนะคะ แต่หลังจากรับปริญญาก็ยังไม่ได้กลับอีกเลยค่ะ เพราะมัวแต่วุ่นๆ กับการทำงาน ยิ่งมาตัดสินใจซื้ออาคารพาณิชย์เพื่อทำร้านด้วยก็ยิ่งแทบจะไม่มีเวลาเลยค่ะ”

กันต์ธีชื่นชมสาวสวยเป็นอย่างมาก ในยุคปัจจุบันเขาได้พบเจอกับคนหนุ่มสาวที่ไฟแรงแซงคนรุ่นเก่ามานักต่อนัก     ฟ้าใสก็เป็นอีกคนที่กำลังเจริญรุ่งเรืองในเส้นทางของหล่อน เขามีโอกาสเข้าไปชมผลงานของหญิงสาวในหน้าไอจี แฟนเพจและเฟซบุ๊กแล้วก็ยิ่งทึ่ง เพราะสาวน้อยที่เดินอยู่ข้างๆ เขาคนนี้เริ่มต้นกิจการของตัวเองตั้งแต่ยังเป็นเพียงแค่นักศึกษา เสื้อผ้าของหล่อนเป็นที่นิยมสำหรับหมู่วัยรุ่นเป็นอย่างมาก และไม่ใช่เพียงแค่วัยรุ่นเท่านั้น แต่แบบเสื้อผ้าที่หญิงสาวออกแบบนั้น วัยทำงานก็สามารถสวมใส่ได้อย่างไม่เคอะเขิน เรียกว่าเป็นการออกแบบที่สามารถสวมใส่ได้เกือบจะทุกวัยเลยทีเดียว

“แบบนี้คุณพ่อกับคุณแม่ก็คิดถึงแย่เลยนะครับ”

คำถามของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวหัวเราะออกมาเบาๆ 

“ไม่หรอกค่ะ พ่อกับแม่ขับรถมาหาฟ้าบ่อยค่ะ ก็เลยไม่ค่อยคิดถึง แต่ถ้าคิดถึงก็โทร.หากันค่ะ”

กันต์ธีทำเสียงรับรู้ในลำคอ พอดีกับที่เดินมาถึงรถยนต์ที่จอดเอาไว้ หญิงสาวขอบคุณเขาเบาๆ ที่อีกฝ่ายเปิดประตูให้หล่อนนั่ง เมื่อชายหนุ่มขับรถออกมาได้เล็กน้อย เขาก็หันไปถามหล่อนว่า

“เย็นนี้ทานข้าวกับพี่สักมื้อนะครับน้องฟ้า” หนุ่มหล่อเอ่ยชวนด้วยสีหน้าและแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ทำให้คนที่กำลังคิดจะปฏิเสธจำต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ รับประทานอาหารเย็นกับเขา แค่สักมื้อหรือสองมื้อคงไม่เป็นไร อีกอย่างชายหนุ่มก็มีน้ำใจพาหล่อนมาดูข้าวของเครื่องใช้และเฟอร์นิเจอร์ด้วยตัวเอง ทั้งยังให้คำแนะนำที่มีประโยชน์มากมายอย่างที่นักออกแบบคนอื่นคงไม่ยอมลงทุนเสียเวลากับหล่อนแบบนี้แน่

“ตกลงค่ะ ร้านไหนดีคะ” หญิงสาวยิ้มหวานตามแบบของหล่อน เป็นรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ใครได้รับเป็นต้องรู้สึกดีและสุขซ่านไม่มีเว้นแม้แต่ลูกเล็กเด็กแดง

ภายในร้านอาหารแห่งนั้น ฟ้าใสไม่คิดว่าจะได้พบกับมาโนช เลยสักนิด ชายหนุ่มเองก็ไม่คิดว่าจะได้พบกับหญิงสาว ซึ่งเป็นเรื่องบังเอิญ เพราะวันนี้เขาออกมาคุยงานกับลูกค้าจึงนัดเจอกันที่ร้านอาหาร เพราะประสานงานกันมาหลายงานทำให้สนิทสนมเป็นกันเอง จึงกินไปคุยไปแบบนี้

“นั่นอาโนชนี่คะ” 

กันต์ธีหันไปตามสายตาของหญิงสาว แล้วยกยิ้มให้อีกฝ่ายที่กำลังมองมาทางเขาและฟ้าใสเช่นกัน

“จริงด้วย คงคุยงานกับลูกค้าอยู่ เอาไว้พี่โนชคุยเสร็จเราค่อยเข้าไปทักทาย” ชายหนุ่มพยักหน้าให้หนุ่มรุ่นพี่ ส่วน     มาโนชเองโน้มศีรษะให้เล็กน้อย พร้อมส่งยิ้มอ่อนๆ มาให้ฟ้าใส ทำให้หัวใจดวงน้อยไหวโลดขึ้น แล้วหันมายิ้มให้กันต์ธี รอยยิ้มแบบนั้นทำเอามาโนชคิ้วกระตุก เกิดความรุ่มร้อนในอกตึงแน่น ยิ่งเห็นว่านักออกแบบหนุ่มเลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวด้วยท่าทางเอาใจใส่เกินพอดี เขาก็ยิ่งร้อนใจจนลูกค้าที่ปัจจุบันกลายเป็นเพื่อนกันไปเรียบร้อยต้องหันมองตามสายตาของอีกฝ่าย

“มีอะไรหรือเปล่าคุณโนช”

มาโนชสบตาอีกฝ่ายยิ้มๆ แล้วตอบออกไปว่า

“เจอคนรู้จักครับ”

ฝ่ายนั้นเลิกคิ้วพลางบอก

“ไปทักก่อนได้นะ ผมจะดูแบบรอไปคร่าวๆ”

มาโนชส่ายหน้า นี่ไม่ใช่เวลาที่เขาจะทิ้งลูกค้าให้รอ 

“ไม่เป็นไรครับ เรามาคุยกันต่อเลยดีกว่า” พูดจบชายหนุ่มก็เริ่มคุยงานที่ค้างเอาไว้เมื่อครู่นี้ต่อ แต่ระหว่างนั้นเขาไม่ลืมที่จะชำเลืองมองไปทางฟ้าใสและกันต์ธีเป็นระยะ ได้เห็นว่าคนทั้งสองหัวเราะให้กันและกันด้วยท่าทางสนิทสนม ท่าทางของฟ้าใสดูสนุกสนานผ่อนคลายมากกว่าอยู่กับเขาเสียด้วยซ้ำไป 

ชายหนุ่มมองกันต์ธีแล้วผ่อนลมหายใจยาว ยิ่งมองก็ยิ่งได้เห็นความแตกต่างระหว่างเขาและชายหนุ่มผู้นั้น ขณะเดียวกันก็ชัดเจนถึงความเหมาะสมของคนทั้งคู่ พอก้มลงมองตัวเองเขากลับรู้สึกแก่ลงไปถนัดใจเลยทีเดียว ยิ่งคิดถึงอนาคตก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงความห่างไกลระหว่างเขาและฟ้าใสอย่างชัดเจน

บางที สิ่งที่เขาเคยคิดอาจกำลังเกิดขึ้นแล้วในเวลานี้ หล่อนคงจะเลิกคิด เลิกสนใจผู้ชายแก่อย่างเขาไปแล้ว ยิ่งได้พบกับคนที่อยู่ในวัยที่แทบจะเรียกได้ว่ารุ่นราวคราวเดียวกันอย่างกันต์ธี ก็ยิ่ง ‘คลิก’ กันได้โดยง่าย ควงไปไหนใครๆ คงคิดว่าเป็นคนรัก ต่างจากเขาที่หากเผลอควงไปไหน ใครๆ คงคิดได้สถานเดียวนั่นคือพ่อกับลูก...

ชายหนุ่มเผลอหัวเราะออกมา แต่เป็นการหัวเราะที่เจือความขมขื่น พานหมดความสนใจไปเสียทุกเรื่อง แม้แต่กับงานที่เขารักมากที่สุด ชายหนุ่มก็ไม่มีอารมณ์อยากจะคุยต่อ

เมื่อมาโนชบอกลาลูกค้าคนสำคัญเรียบร้อย จึงเดินออกจากร้านไป ในขณะที่สองหนุ่มสาวยังคงนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะเดิม ฟ้าใสที่คอยสังเกตอยู่แล้วจึงขยับตัวแล้วหันมองตาม ก่อนจะเอ่ยกับชายหนุ่มตรงหน้าขึ้นว่า

“พี่กันต์คะ ฟ้าขอตัวสักครู่นะคะ” 

กันต์ธีขยับปากเตรียมจะถาม แต่เมื่อเห็นว่าร่างบอบบางเดินแกมวิ่งตามใครออกไปเขาก็ต้องมองตามอย่างครุ่นคิด 

 

 

 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น