เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 33 : ๑๑ แฝงตัวตัดกำลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    24 ธ.ค. 63

 

 

 

 

 

ลมหายใจผ่อนพร่าออกมาแผ่วเบานั้นสะดุดลงเมื่อคิดถึงความรัก ใช่...เขายอมรับกับตัวเองมานานแล้วว่ารู้สึกเช่นไรกับเด็กสาวตรงหน้า แม้หล่อนจะเริ่มเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ แต่ในสายตาของเขาหล่อนก็คือเด็กสาวแสนซุกซนคนเดิม แม้หล่อนจะพยายามทำตัวเป็นสาวสวย เติบโตและมากด้วยสามารถ แต่หล่อนก็ยังคงเป็นหล่อนในสายตาของเขาไม่เปลี่ยนแปลง

“อารู้อยู่แล้วว่าฟ้าต้องทำได้ พ่อกับแม่ รวมทั้งอา ภูมิใจในตัวฟ้ามากเลยรู้ไหม” 

ฟ้าใสสบตาที่มองมาอย่างชื่นชมแล้วหลุบตาลงอย่างขัดเขิน พลางยกมือขึ้นทัดผมที่ตกระลงมาข้างนวลแก้มเข้ากับใบหูบอบบาง ชายหนุ่มมองตามแล้วถอนหายใจยาว ไม่ว่าหญิงสาวจะทำอะไร ก็น่ามองไปเสียหมด

“แล้วจะเริ่มตกแต่งเมื่อไร” เขาเปลี่ยนเรื่องคุย ทำให้คนที่ยังดูเหมือนจะเกร็งๆ กับเขาอยู่ไม่น้อยผ่อนคลายลงทันทีที่ถูกเอ่ยถามถึงเรื่องงาน

“ประมาณอาทิตย์หน้าค่ะ ตอนนี้ก็กำลังปรึกษากับพี่กันต์อยู่ว่าจะใช้วัสดุแบบไหนดี” 

คำเรียกขานกันต์ธีอย่างสนิทสนมทำให้หัวใจของ      มาโนชกระตุก ความกลัวชนิดหนึ่งวาบเข้ามากระทบใจ เพราะหากคิดอย่างไม่อคติแล้ว กันต์ธีและฟ้าใสอยู่ในวัยที่ไม่ได้ห่างกันมากนัก หากถูกใจกันจนถึงขั้นคบหาก็ถือว่าเหมาะสม

อาการนิ่งเงียบของมาโนชทำให้ฟ้าใสต้องเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย ยิ่งเมื่อเห็นแววตาเคร่งขรึมที่มองมาก็ให้นึกแปลกใจนักอยู่ไม่น้อย

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

ชายหนุ่มรู้สึกตัวทันทีที่ถูกทักถามเช่นนั้น ทั้งดวงตาคู่งามที่มองมาก็มองเขาอย่างค้นคว้า ข้องใจ

“ไม่มีอะไร ว่าแต่กันต์เป็นยังไงบ้าง เขาให้คำปรึกษาดีไหม”

รอยยิ้มอ่อนหวานแจ่มกระจ่างบนดวงหน้างาม ทุกครั้งที่หล่อนยิ้ม คล้ายกับว่าโลกใบนี้สดใสเพิ่มขึ้นทุกที

“พี่กันต์ให้คำปรึกษาฟ้าดีมากเลยค่ะ วันนี้ช่วงบ่ายฟ้ามีนัดกับพี่กันต์ไปดูวัสดุแล้วก็เฟอร์นิเจอร์ที่จะนำมาใช้ตกแต่งภายในค่ะ” 

มาโนชนิ่งฟัง สีหน้าของเขาเจือยิ้มเล็กน้อย แต่หัวใจนั้นตรงกันข้าม ห่อเหี่ยวและร้อนรุ่ม 

“ดีแล้ว กันต์เป็นคนเก่ง ลูกค้าพูดเป็นเสียงเดียวว่าออกแบบได้ตรงใจมากที่สุด อาเลยคิดว่าฟ้าคงพอใจกับผลงานของกันต์”

ฟ้าใสยิ้มรับ ทว่าดวงตาคู่สวยไม่คลาดจากใบหน้าคมคายของเขา นับตั้งแต่วันรับปริญญาก็ไม่ได้พบเจอเขาอีก จากวันนั้นถึงวันนี้ล่วงเลยมาเกือบครึ่งปี มาโนชยังคงเป็นผู้ชายที่ดูดี ภูมิฐานสมวัย แม้มีร่องรอยแห่งวัยปรากฏ แต่กาลเวลาไม่อาจทำอะไรเขาได้เลย ซ้ำยังดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงอีกต่างหาก  

เอวิกา... จู่ๆ ฟ้าใสก็คิดถึงคนรักของเขาขึ้นมา วันนี้เป็นอีกครั้งที่หล่อนไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้หญิงคนนั้น

“อาเอล่ะคะ ฟ้าว่าจะถามตั้งแต่ครั้งก่อนที่เจอกัน”

มาโนชสบตาคนถามนิ่งอยู่อึดใจ แล้วริมฝีปากได้รูปของเขาก็เผยอยิ้มออกมาขณะยกมือขึ้นเช็ดปากให้ลูกชายตัวน้อย

“แยกทางกันตั้งนานแล้ว” 

คำตอบของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม เลิกกัน? ตั้งแต่เมื่อไร

ท่าทางงุนงงแกมตกใจของฟ้าใสเรียกเสียงหัวเราะจากมาโนชได้ไม่ยาก

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

ฟ้าใสกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะยิ้มเก้อ หล่อนควรเสียใจกับเขา แต่ไม่อาจปฏิเสธใจของตัวเองได้เลยว่า หล่อนไม่เคยรู้สึกแบบนั้นแม้แต่วินาทีเดียว ทำให้ต้องเก็บข่มความยินดีอย่างยิ่งยวดเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นความร้ายกาจจากในดวงตาของหล่อนเข้า

“เอ่อ เสียใจด้วยนะคะ”

มาโนชหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง พร้อมกับส่ายหน้า

“ไม่มีอะไรต้องเสียใจไปหรอก เราสองคนจากกันด้วยดี ถึงเลิกกันแล้วแต่ก็ยังคงเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องกันได้ ทุกวันนี้ก็ยังเจอกันอยู่บ้าง ที่สำคัญเอกำลังจะแต่งงานเดือนหน้า เมื่อเดือนก่อนเอไปที่ทำงาน ยังแจกการ์ดอาเลย” 

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ทั้งสีหน้าและแววตาไม่มีความเสียใจติดค้างเลยแม้แต่น้อย ทำให้หญิงสาวนึกแปลกใจว่าเขาทำใจได้ง่ายดายปานนั้นเชียวหรือ คนเคยรักกันเชียวนะ จะตัดใจจากกันได้ง่ายๆ ได้อย่างไร

มาโนชมองเห็นแววตาที่แสดงความรู้สึกไม่เข้าใจของหญิงสาว เขายิ้มจางๆ รับรู้ว่าอีกฝ่ายคงกำลังแคลงใจในเรื่องความรู้สึกที่เขาเคยมีต่อเอวิกา 

“อาโนช ไม่เสียใจเหรอคะ” 

นั่นไง เขาว่าแล้วเชียว มาโนชคิดยิ้มๆ 

“ไม่” เขาส่ายหน้า 

“รู้สึกดีใจเสียด้วยซ้ำที่เอเจอคนที่รักเอจริงๆ เสียที”

คำตอบของเขาชัดเจนมากเสียจนหญิงสาวหมดคำถาม เพราะชี้ชัดแล้วว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาและเอวิกาไม่ได้รักกัน 

“แล้ว...อาโนชล่ะ เจอคนที่อาโนชรักจริงๆ หรือยังคะ” 

ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่มนิ่ง แม้แววตาจะหวั่นไหวแต่ครั้งนี้หญิงสาวไม่คิดจะหลบสายตาของเขาอีก เพราะต้องการรู้ความคิดของเขาอย่างชัดเจน

คนถูกถามนิ่งเงียบ ทว่าแววตาของเขามีรอยยิ้มเข้มข้นที่ฉายชัดออกมาจนคนที่ตาจดจ้องมองอยู่นั้นหัวใจสั่นไหว 

“เพราะเจอแล้วยังไง อาถึงได้ตัดสินใจเลิกกับเอ เอสมควรได้เจอคนที่รักเธอมากกว่ามาจมอยู่กับคนอย่างอา” 

ขณะที่แววตาของเขามั่นคงและมองตรงมาที่หล่อน ทว่าแววตาของหญิงสาวกลับไหววูบรุนแรงไม่แพ้หัวใจ 

เจอแล้ว หมายความว่าไงเจอแล้ว... 

ความสับสนฉายชัดจากดวงตาคู่งาม ทำให้มาโนชถอนหายใจยาวเหยียดแล้วเสมองไปรอบๆ ห้อง

“เรื่องของอาไม่น่าสนใจเท่าเรื่องของฟ้าหรอกนะ เล่าเรื่องของฟ้าให้อาฟังดีกว่า”

หญิงสาวผ่อนลมหายใจพรูยาว คิ้วเรียวสวยที่ขมวดมุ่นค่อยๆ คลายออก จากนั้นเรื่องราวของตัวหล่อนและกิจการน้อยๆ ก็ถูกบอกเล่าผ่านริมฝีปากเต็มอิ่มงดงาม หล่อนถ่ายทอดมันออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน บางช่วงก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น สีหน้านั้นฉายชัดถึงความภาคภูมิใจเต็มเปี่ยม....


 

 

 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #45 Book2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 16:28
    ปล่อยผู้แก่ไปเถอะ ในเมื่อละเลยไปแล้วก็๋านๆปฟาใหม่เอาะๆ
    #45
    0