เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 31 : ๑๑ แฝงตัวตัดกำลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    22 ธ.ค. 63

 

 

๑๑

แฝงตัวตัดกำลัง



 

ทันทีที่ฟ้าใสได้รับโทรศัพท์จากนักตกแต่งภายใน จึงนัดเจอกับเขายังอาคารพาณิชย์ที่หล่อนซื้อไว้ เมื่อถึงเวลาเก้าโมงเช้าฝ่ายนั้นก็เดินทางมาถึงตรงเวลานัดหมาย 

เรวดีเงยหน้าขึ้นเมื่อประตูกระจกใสถูกผลักเข้ามาพร้อมเสียงกระดิ่งที่ดังให้สัญญาณ

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินกับกางเกงยีนสีเข้มทำให้คนรอถึงกับมองตาค้าง ดวงตาคู่สวยของเรวดีกวาดตามองอย่างรวดเร็ว หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักเมื่อสบตากับคนตรงหน้าอย่างนึกกังขา เมื่อเขายิ้มให้ หญิงสาวก็รีบลุกจากโซฟาแล้วก้าวออกไปต้อนรับอย่างรวดเร็ว

“สวัสดีครับ ผมกันต์ธี เป็นนักออกแบบภายในมาจากพี่โนชที่คุณฟ้าใสติดต่อไปครับ”

เรวดีอ้าปากค้างก่อนจะยิ้มหวานเมื่ออีกฝ่ายคือมัณฑนากรหนุ่มหล่อที่เพื่อนรักติดต่อผ่านมาโนชนั่นเอง หญิงสาวแอบกรี๊ดในใจเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหล่อมาก และหล่อลากดินขนาดนี้...

“เอ่อ สวัสดีค่ะ เรวดีค่ะ เรียกเรเฉยๆ ก็ได้ เป็นเพื่อนและหุ้นส่วนของฟ้าใสค่ะ” 

กันต์ธียิ้มให้สาวน่ารักตรงหน้า พอดีกับที่ประตูภายในอาคารเปิดออก ทั้งสองจึงหันไปมองพร้อมกัน 

ฟ้าใสเงยหน้าจากไอแพดในมือแล้วเลิกคิ้วขึ้นเมื่อพบว่าเพื่อนยืนคุยอยู่กับผู้ชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาสะดุดตาคนหนึ่ง เจ้าของร่างบางในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเอวลอยสีครีมกับกางเกงยีนกระชับตัวแบบสกินนี่สีน้ำเงินเข้ม หากหุ่นไม่ดีจริง ท่อนขาไม่เพรียวกระชับได้สัดส่วนจริง ใส่กางเกงตัวนี้คงเหมือนแหนมป้าย่นดีๆ นี่เอง ทว่าฟ้าใสไม่ใช่แบบนั้น นอกจากมีใบหน้าสวยสะดุดตา รูปร่างยังสะดุดใจชายหนุ่มทุกคนที่ได้พบเจอ ไม่เว้นแม้กระทั่งกันต์ธี

“ฟ้า นี่ไงคุณกันต์ธี นักออกแบบที่อาโนชติดต่อให้”

ฟ้าใสยิ้มกว้างทันทีที่ได้ยินดังนั้น รีบสาวเท้าเข้ามาหาอีกฝ่ายพร้อมกับยกมือไหว้ชายหนุ่มทันทีเพราะมั่นใจว่าเขาอายุมากกว่าตน

“สวัสดีค่ะ ฟ้าใสค่ะ ส่วนคนนี้ชื่อเรวดีเป็นเพื่อนรักแล้วก็หุ้นส่วนของฟ้าเอง แต่คิดว่าคงรู้จักกันแล้ว”

รอยยิ้มสดใสและลักยิ้มสองข้างแก้มฉุดกระชากใจของกันต์ธีให้คล้ายกับหยุดเต้นชั่วขณะ ดวงตาคู่คมมองหญิงสาวร่างงามตรงหน้าราวกับคนถูกน็อกกลางอากาศ ทำเอาเรวดีและฟ้าใสสบตากันปริบๆ แล้วเรวดีก็เบือนหน้าซ่อนรอยยิ้มขบขัน ท่าทางของเพื่อนและสายตาของกันต์ธีทำให้ฟ้าใสแก้มร้อนผ่าว ก่อนจะกระแอมออกมาเบาๆ จนชายหนุ่มรู้สึกตัวว่าจ้องหล่อนอย่างเสียมารยาท อย่างที่ไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน

“เอ่อ ขอโทษทีครับ ผมชื่อกันต์ธีครับ น่าจะเป็นรุ่นพี่คุณสองคนหลายปีอยู่” เขาบอกยิ้มๆ ทว่าสายตาไม่คลาดไปจากฟ้าใส เรวดีจึงกระแอมเบาๆ อย่างนึกหมั่นไส้ ทว่าดวงตาแพรวพราวระยิบระยับ   ฟ้าใสถลึงตาใส่เพื่อนแล้วหันมายิ้มให้ชายหนุ่มพร้อมกับเชื้อเชิญให้เขานั่งคุย

“เรามาคุยรายละเอียดกันเลยก็แล้วกันนะคะ”

ทั้งสามเริ่มคุยถึงรายละเอียดที่ต้องการ จากนั้นกันต์ธีก็เริ่มสำรวจพื้นที่และถ่ายภาพเก็บเอาไว้ กระทั่งเที่ยงตรง ฟ้าใสและเรวดีจึงเชิญเขารับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน

“อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะคะคุณกันต์” เรวดีเอ่ยชวน ฟ้าใสที่ยืนอยู่ข้างๆ เพื่อนจึงพยักหน้าสนับสนุนความคิดของเพื่อนเมื่อชายหนุ่มหันมาสบตาหล่อน

“ถือเสียว่าเป็นน้ำใจจากพวกเราก็แล้วกันนะคะ” 

เมื่อได้ยินน้ำเสียงหวานๆ และรอยยิ้มสดใสของฟ้าใส กันต์ธีก็ใจอ่อนยวบ เขายิ้มให้พร้อมกับตกปากรับคำทันที ทำเอาเรวดีอดมองคนทั้งสองด้วยความหมั่นไส้เสียไม่ได้ ทว่ากลับรู้สึกว่าบางทีผู้ชายตรงหน้าอาจเป็นคนที่ทำให้เพื่อนรักของตนเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาพิจารณาอีกครั้ง จะได้ลืมใครบางคนได้เสียที

ค่ำนั้นมาโนชนั่งมองโทรศัพท์ของตัวเองนานสองนาน แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงเรียกเข้า ชายหนุ่มถึงกับยกยิ้มเพราะเขากำลังอยากรู้อยู่พอดีว่าคนที่ส่งไปให้กับฟ้าใสนั้นเป็นอย่างไรบ้าง แต่กันต์ธีไม่ใช่นักออกแบบกระจอกๆ ฝ่ายนั้นมีชื่อเสียงที่จัดว่าโด่งดังในสายนี้เลยทีเดียว เรื่องนี้เขาจึงไม่ห่วง แต่ที่ห่วงคือรูปร่างหน้าตาของหมอนั่นต่างหาก...

นึกถึงตรงนี้ เขารู้สึกพลาดไปถนัดใจเลยทีเดียว เพราะมัวคิดถึงแต่ฝีไม้ลายมือของนักออกแบบ จนลืมคิดไปว่านอกจากกันต์ธีจะเก่งกาจด้านนี้แล้วยังรูปหล่อหาตัวจับยากเลยทีเดียว ความเจ้าชู้ยิ่งไม่เป็นสองรองใคร คิดมาคิดไป เขาเริ่มเป็นห่วงฟ้าใสขึ้นมาไม่น้อย

“ว่าไงกันต์ เป็นไงบ้าง”

คนต้นสายยิ้มกริ่มขณะนั่งอยู่บนเตียงแล้วมองผ่านกระจกบานสูงออกไปด้านนอก บนตึกสูงหลายสิบชั้นทำให้เขาสามารถเห็นมุมกว้างของเมืองหลวงได้ดี

“ราบรื่นดีครับ ต้องขอบคุณพี่โนชด้วยซ้ำที่แนะนำงานนี้ให้ น้องฟ้ากับน้องเรน่ารักมากๆ เลยครับ โดยเฉพาะน้องฟ้า”

รอยยิ้มบนใบหน้าคมเข้มของมาโนชค่อยๆ จางลงก่อนแปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงลงในที่สุด

รู้แบบนี้ให้ไอ้ป๋องไปแทนก็ดี มาโนชกัดฟันกรอด นึกโมโหตัวเองที่จ่ายงานให้กับกันต์ธีแทนที่จะเป็นปรมี 

“ว่าแต่อยู่แถวไหนเหรอ ว่างๆ พี่จะได้พาน้องคิมไปเยี่ยมพี่นางฟ้าของเขาสักหน่อย บ่นคิดถึงมาหลายวันแล้ว”

กันต์ธีขมวดคิ้ว ทว่าใบหน้าคมคายยังมีรอยยิ้มเจือจาง

“อ้าว พี่โนชไม่เคยไปเหรอครับ”

น้ำเสียงบอกความแปลกใจของกันต์ธีทำให้มาโนชรู้สึกหงุดหงิด

“หอเก่าที่น้องฟ้าเคยอยู่น่ะรู้จัก แต่ที่นี่น้องฟ้าเพิ่งซื้อ พี่ก็เลยยังไม่เคยไป ว่าจะไปอยู่ แต่ก็ยุ่งๆ ทุกที” เขาหาข้ออ้าง อีกฝ่ายจึงทำเสียงรับรู้ ก่อนจะบอกเส้นทางและที่ตั้งให้กับชายหนุ่มรุ่นพี่ มาโนชยิ้ม กริ่ม คุยกันอีกพักใหญ่เขาก็วางสายจากนักตกแต่งภายในรุ่นน้อง พอดีกับลูกชายวิ่งเข้ามาหาพร้อมส่งเสียงเรียก

“พ่อค้าบ”

ชายหนุ่มหันไปหาแล้วเลิกคิ้วสูงพร้อมส่งยิ้มให้คนที่วิ่งมาเกาะเขาเอาไว้

“ว่าไงครับ” ถามพลางยกมือขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ แววตาเคร่งขรึมแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนอย่างรวดเร็ว

“คิมหิวหนม” เขาบอกพ่อพลางดึงขากางเกงยิกๆ มาโนชยิ้มให้ลูกชายวัยสี่ขวบ พร้อมกับยกร่างป้อมของเขาขึ้นอุ้มแล้วลุกจากเก้าอี้หมุนตัวเข้าครัว ทว่าเรื่องของฟ้าใสยังคงอยู่ในหัวของเขาไม่จาง ทั้งที่ปกติแล้วทุกครั้งที่เขาอยู่กับเด็กน้อย เรื่องต่างๆ มักตกเป็นรองเสมอ ทว่ากับหญิงสาวนั้นไม่ใช่

“คิดถึงพี่นางฟ้าไหมลูก” จู่ๆ มาโนชก็เอ่ยถามลูกชายที่กำลังนั่งเคี้ยวขนมกรอบแกรบที่หน้าทีวี 

“คิดถึง” คิรากรพยักหน้าจนเส้นผมสีอ่อนนุ่มมือกระจายเบาๆ ชายหนุ่มยกยิ้มพลางลูบศีรษะเล็กๆ ของเขาอย่างเบามือ

“ถ้างั้น เราไปหาพี่นางฟ้ากันไหม”

หนูน้อยเงยหน้าขึ้นมองพ่อ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนยิบหยีทันทีที่เปิดยิ้มกว้าง

“ไปค้าบ” ตอบพลางหยิบขนมปูกรอบใส่ปาก ริมฝีปากสีชมพูจิ้มลิ้มยิ้มหวาน เปล่งประกายเจิดจ้า ดวงหน้าฉายแววละม้ายคล้ายคนเป็นแม่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด รอยยิ้มอ่อนโยนของเขาจางลงเมื่อคิดถึงมารดาบุญน้อยของคิรากร เขาสัญญากับหล่อนเอาไว้ว่าจะดูแลพ่อหนูน้อยคนนี้อย่างดีที่สุด เช่นเดียวกับที่สัญญาเอาไว้กับตัวเอง เขายึดถือเป็นคำมั่นที่ไม่อาจผิดคำพูดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

 

 

 

 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #44 Bhorn Vara (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 12:53
    สู้ ๆ ค่ะอาโนช
    #44
    0