เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 28 : ๑๐ จากบัณฑิตสาว สู่เจ้าของกิจการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    18 ธ.ค. 63

 

 

 

 

๑๐

จากบัณฑิตสาว สู่เจ้าของกิจการ


 


 

“ฟ้า” เรวดีแยกกับคนรักแล้วก้าวเข้ามานั่งข้างๆ เพื่อนในวันเปิดเทอมวันแรก วันนี้ทั้งสองกลายเป็นรุ่นพี่ปีสี่ ขณะที่เรวดีเปิดตัวคนรักไปเมื่อปลายปีก่อน แต่ฟ้าใสยังครองความโสดไว้อย่างแน่นเหนียว แต่ถึงอย่างนั้นก็มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่อีกทั้งเดือนมหาวิทยาลัยตามเอาอกเอาใจอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

“สวีตกันจังเลยนะ” ฟ้าใสแซวเพื่อน อวดลักยิ้มที่แก้มนวลเนียนจนเรวดีค้อนคมพร้อมกับยิ้มเขิน

“แหม...มันก็ต้องมีบ้างแหละ ว่าแต่ฟ้าเถอะเป็นไง ได้เจออา   โนชบ้างไหม” 

คำถามและรอยยิ้มล้อเลียนจากเพื่อนทำให้รอยยิ้มบนดวงหน้าอ่อนหวานค่อยๆ เจือจางลง คนถามรับรู้ถึงความผิดปกติทันที

“มีอะไรเหรอ”

ฟ้าใสผ่อนลมหายใจยาวพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่ดูฝืนๆ ชอบกล

“เจอกันตอนปิดเทอมใหม่ๆ อาโนชกลับไปเยี่ยมญาติ จากนั้นก็ไม่เจอกันอีกเลย ขนาดฟ้าโทร.ไปหาจะถามถึงน้องคิม อาโนชก็ยังไม่ยอมรับสาย พอรับก็ดูเหมือนไม่อยากพูดด้วย”

เสียงสั่นเครือของเพื่อนทำให้เรวดีร้อนใจ เพราะไม่เคยเห็นเพื่อนรักมีอาการเสียใจแบบนี้มาก่อน แต่ก็รู้ดีว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายแอบมีใจให้คุณอายังหนุ่มคนนั้นมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง

“งานอาจจะยุ่งหรือเปล่า ฟ้าได้ลองโทร.ไปอีกไหม”

ฟ้าใสคิดถึงตอนที่มีผู้หญิงรับสาย และจำได้ว่าเป็น     เอวิกา ซึ่งหล่อนไม่มีสิทธิ์ไปโกรธ ผู้หญิงคนนั้นมีสิทธิ์รับโทรศัพท์แทนมาโนช เพราะพวกเขาทั้งคู่เป็นคนรักกัน แต่หล่อนไม่ใช่และไม่เคยใช่

“อาโนชมีแฟนแล้วเร อยู่ในสายงานเดียวกัน คนนี้ดูเหมือนว่าอาโนชจะจริงจังด้วย” คนพูดหลุบตาลง ทั้งยังพยายามขบริมฝีปากเอาไว้ ราวกับกำลังข่มความรู้สึกและเก็บกลั้นเสียงสั่นสะท้านเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เรวดีรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนรักอย่างสุดหัวใจ จึงกุมมือเพื่อนเอาไว้หลวมๆ 

“ฟ้า”

ฟ้าใสเงยหน้าขึ้นมองเพื่อน ดวงตามีหยาดน้ำฉาบขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนจางหายพร้อมรอยยิ้มที่แม้จะซีดจางเต็มทีแต่ก็ยังพอมีให้เห็น

“ฟ้าไม่เป็นไรหรอกเร ตลอดเวลาที่ผ่านมาฟ้าบ้าไปเองคนเดียว อาโนชไม่เคยรู้สึกอะไรกับฟ้าเลยสักนิด เขาแค่เอ็นดูฟ้าเหมือนเอ็นดูหลานคนหนึ่งเท่านั้น” 

ขณะที่กล่าวออกมา ภาพในวันฝนตกหนักก็ปรากฏแจ่มชัดขึ้นมาอีก แม้พยายามลืม แต่กลับยิ่งจดจำได้แม่นยำทีเดียว

ไม่รักกันแล้วมาจูบฟ้าทำไม

“โธ่” เรวดีอุทานเสียงแผ่ว “อย่าคิดมากเลยนะฟ้า จะว่าไปก็ดีแล้ว อาโนชแก่จะตายไป ตัวเองทั้งสาวทั้งสวย หาคนที่วัยใกล้เคียงกันดีกว่าอีกนะ รู้ไหม มีแต่คนชอบฟ้า ลองเปิดใจเปิดตาดูสิ แล้วจะรู้ว่ามีอีกหลายคนที่น่าสนใจนะจ๊ะ” 

เรวดีหยิกแก้มใสของเพื่อนรักเบาๆ ทำให้คนตรงหน้ายิ้มขัน ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดเพื่อปรับอารมณ์ ไม่กี่อึดใจหลังจากนั้นทั้งสองก็เข้าเรียน 


 

ตั้งแต่กลับมาจากบ้านเกิดครานั้น มาโนชตัดสินใจหยุดการติดต่อกับฟ้าใสแบบหักดิบ ไม่ใช่ไม่สนใจหรือไม่คิดถึง ทว่าเมื่อนึกถึงคำพูดของคมน์ทั้งทิฐิทั้งศักดิ์ศรีก็พลุ่งพล่าน บอกตัวเองว่าต้องตัดใจ ไม่ใช่ไม่สู้ แต่เมื่อพิจารณาอย่างถ้วนถี่ก็พบว่าเขาไม่เหมาะกับหล่อนจริงตามที่คมน์กล่าวไว้ ฟ้าใสยังเด็กนัก สิ่งที่แสดงออกมาอาจเป็นเพียงความหลงใหลได้ปลื้ม เมื่อเวลาผ่านไป ประสบการณ์มากขึ้น ได้พบเจอผู้คนใหม่ๆ ได้เห็นโลกใบใหม่ ได้เจอคนที่ดีและเก่งกว่าเขา ถึงตอนนั้นหล่อนอาจคิดได้ว่าไม่ควรมาเสียเวลากับผู้ชายสูงวัยเลยก็เป็นได้

เสียงถอนหายใจยาวทำให้เอวิกาหันไปมองคนตัวโตที่ยืนอิงอยู่ริมหน้าต่าง หญิงสาวมองแล้วลอบถอนหายใจตาม ตั้งแต่กลับมาจากบ้านเกิดคราวนั้น มาโนชก็ดูจะเงียบขรึมลงเป็นอันมาก เขาแทบไม่สนใจคนรอบข้าง ยิ่งเมื่อคิรากรถูกส่งเข้าเนิร์สเซอรี มาโนชก็ยิ่งบ้างานหนักขึ้น แต่เมื่อใดที่ว่างเขาก็พยายามหางานอื่นมาถมลงไปอีก ราวกับจะทำให้ใจอันว่างเปล่านั้นถูกเติมเต็มไปด้วยงานอันคร่ำเคร่ง จนลืมไปว่ายังมีใครอีกคนที่คอยมองอย่างเป็นห่วง แต่ทำราวกับว่าข้างกายนั้นว่างเปล่าไม่มีใครให้ต้องสนใจอีกต่อไป

“พี่โนช พรุ่งนี้เราพาน้องคิมไปเที่ยวกันดีไหม” 

มาโนชหันไปมองคนชวน จากนั้นดวงตาสีเข้มมองไปยังลูกชายที่นั่งเล่นอยู่บนพื้น พรุ่งนี้เป็นวันหยุดและเขาไม่ได้พาลูกชายไปเที่ยวมานานแล้วเหมือนกัน

“ดีเหมือนกัน งั้นพรุ่งนี้เราออกสักแปดโมงเช้า ไปทะเลดีไหม” 

เขาเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม อีกฝ่ายได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้ายิ้ม

“ดีสิ ได้แต่ผ่านไปผ่านมา งานยุ่งเสียจนแทบไม่ได้มีเวลาแวะเที่ยวเลย” เอวิกาเปรยขณะเข้าไปยืนเบียดแล้วกอดแขนแกร่งเอาไว้ ดวงตาคู่งามมองเขายิ้มๆ มาโนชก้มลงมองหล่อน แต่แววตาของเขากลับเย็นชาเสียจนทำให้หญิงสาวถอนหายใจยาวแล้วปล่อยมือจากท่อนแขนกำยำถอยไปนั่งบนโซฟา

“รู้ตัวไหม หมู่นี้พี่โนชเงียบลงมาก ใจลอยไปถึงไหนคะ ทำตัวเหมือนคนไม่มีหัวใจยังไงยังงั้น”

คำถามของเอวิกาทำให้มาโนชใจกระตุก เขาสบตาหล่อนนิ่งอยู่อึดใจก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มนิดๆ เป็นยิ้มเหนื่อยล้าและเศร้าหมองจนคนมองนึกแปลกใจไม่น้อย 

“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”

“เปล่า ไม่มี” มาโนชตอบกลับทันควัน ตัดบทด้วยการก้าวไปหาลูกชายพร้อมกับนั่งลงข้างๆ แล้วชวนคิรากรคุยแทนที่จะตอบคำถามนั้นตรงๆ

เอวิกาเม้มปากเข้าหากัน มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเพ่งพิศ     มาโนชทำราวกับจะกันหล่อนออกจากชีวิตของพวกเขา ดวงตาคู่งามร้อนผ่าวก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะผุดลุกจากเก้าอี้แล้วบอก

“เอออกไปข้างนอกสักพักนะพี่โนช”

มาโนชเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย แววตาที่มองมาดูว่างเปล่าจนคนถูกมองรู้สึกปวดใจไม่น้อย

“อืม ขับรถดีๆ” บอกแค่นั้นก็ก้มลงคุยกับลูกชายของเขาอีกครั้ง เอวิกามองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งจึงคว้ากุญแจรถยนต์แล้วออกจากบ้านไปในทันที คำพูดไร้เยื่อใยนั้นคล้ายจุดแตกหัก ทุกย่างก้าวราวกับจะพา หล่อนเดินจากเขาออกไปไกลทุกทีๆ 

มาโนชเงยหน้าขึ้นมองออกไปทางประตูบ้าน มองเห็นท้ายรถยนต์ของเอวิกาแล้วผ่อนลมหายใจยาว เขายอมรับว่าเอวิกามองไม่ผิด นับตั้งแต่กลับมาจากบ้านเกิดครานั้น เขาไม่ได้เอาหัวใจกลับออกมาด้วย แต่ทำมันหล่นหายไปแถวๆ นั้น ในตอนนี้ หากอีกฝ่ายจะรู้สึกเช่นที่กล่าวออกมาจึงไม่ผิดนัก

เขามันคนไร้หัวใจ...

 

 

 

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น