เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 27 : ๙ กีดกัน E-BOOK พร้อมโหลดจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    17 ธ.ค. 63

 

 

 

 

sds

 

 

ขณะที่ฟ้าใสกำลังพับผ้าคลุมเตียงเพื่อเปลี่ยนเป็นผืนใหม่ วายุก็ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเบื่อๆ

“พี่ฟ้า มีอะไรให้ยุช่วยเปล่า”

ฟ้าใสหันไปมองน้องแล้วยิ้มขันเมื่อเห็นใบหน้ามุ่ยๆ นั้นเข้า รับรู้ทันทีว่าคงถูกขัดจังหวะการเล่นเกมของอีกฝ่าย

“ไม่มีอะไรมากหรอก ห้องนี้สะอาดอยู่แล้ว แม่เข้ามาทำวันเว้นวัน เดี๋ยวพี่ปัดกวาดเช็ดถูนิดหน่อยก็เสร็จ”

วายุยืนอิงไหล่กับตู้เสื้อผ้าหลังขนาดกลางแล้วบอก

“งั้นยุไปผสมน้ำยาถูพื้นให้นะ”

ฟ้าใสสบตาน้องชายแล้วพยักหน้าเบาๆ

“อืม”

ได้ยินดังนั้นวายุก็หมุนตัวออกจากห้องพักแขกโดยมีสายตาของฟ้าใสมองตาม พลันรอยยิ้มเมื่อครู่ก็ลดลงเล็กน้อย ก่อนจะคิดถึงจูบครั้งนั้นอีกครั้ง หล่อนหยุดคิดถึงไม่ได้สักที ที่ไม่กล้าพูดกับเขาเหมือนเมื่อก่อนก็เป็นเพราะจูบนั้นจูบเดียวเลย กลัวพ่อกับแม่จะจับได้เหลือเกินว่าตนคิดเช่นไรกับมาโนช

พอคิดถึงชายหนุ่ม ก็นึกถึงผู้หญิงปราดเปรียวหุ่นเซ็กซี่คนนั้น ริมฝีปากอิ่มสีเรื่อจึงขบเม้มเข้าหากัน นึกไม่ชอบใจ แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย

“บ้าชะมัด”

“ว่าอะไรนะพี่ฟ้า”

ฟ้าใสหันขวับไปมองด้วยความตกใจ ขณะที่วายุไม่เห็นอาการนั้นของพี่สาวเพราะเตรียมถูพื้นห้อง

“เปล่า อย่าเพิ่งถู พี่กวาดก่อน” ฟ้าใสบอกน้อง พร้อมกับหันไปหยิบไม้กวาดมากวาดพื้นอย่างคล่องแคล่ว พอเสร็จ วายุก็ลงมือถูพื้นทันที ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็ทำความสะอาดจัดห้องเรียบร้อย จึงออกมายังหน้าบ้าน

“พี่ฟ้ากลับมาคราวนี้ไม่เห็นพาเพื่อนมาเที่ยวบ้านเราเลย” วายุเปรยขึ้นขณะเล่นเกมในมือถือ

“ปิดเทอมใหญ่ เพื่อนพี่กลับบ้านกันหมด พูดๆ ไปก็คิดถึงเมฆเนอะ เราบินไปหาเมฆกันไหม” ฟ้าใสเอ่ยชวนน้องชาย อีกฝ่ายพยักหน้ายิ้มอย่างไม่รีรอ ดวงตาพลันพราวพร่างในทันที

“เอาสิ ไปขอพ่อกับแม่กันเถอะ” คนที่กำลังนึกเบื่อหน่ายรีบคะยั้นคะยอพี่สาว

“ตกลง เอาไว้อาโนชกลับ แล้วเราค่อยคุยกับพ่อแม่เรื่องนี้แล้วกัน”

“โอเค” วายุแปะมือกับพี่สาว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเก้าอี้ที่ปรับเอนเอาไว้แล้ว

ค่ำนั้นตั้งแต่สาวน้อยไล่ไปจนถึงสาวใหญ่ช่วยกันทำอาหารเย็น ไม่นานทั้งหมดก็รับประทานที่โต๊ะหน้าบ้าน จำปีได้รับรู้เรื่องราวมากมายตลอดระยะเวลายาวนานที่มาโนชหายหน้าหายตาไป จึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายกลายเป็นเจ้าของกิจการรับก่อสร้างบ้านเป็นเศรษฐีไปแล้ว ติดที่ว่าไม่ยอมแต่งงานเสียทีก็เท่านั้น นางพยายามมองหาเยื่อใยที่อีกฝ่ายมีต่อลูกสาว ทว่าแววตาที่อีกฝ่ายมองนิลินก็มีเพียงแค่ความเป็นเพื่อนและมิตรภาพอันงดงามเท่านั้น หาได้มีรอยอาลัยหรือแววตาฉันชู้สาวแต่อย่างใด

“โนช แม่ขอถามอะไรสักอย่างจะได้ไหม” หลังจากรับประทานอาหารเรียบร้อย ทุกคนพากันเข้าบ้านและนั่งเล่นที่ห้องโถงใหญ่ เปิดทีวีคลอ ระหว่างนั้นนางจำปีเอ่ยถามขึ้น ทำให้คนอื่นๆ พากันหูผึ่งตามไปด้วย

“แม่ของน้องคิมนี่เป็นฝรั่งเหรอ” นางจำปีถามเขาแต่สายตาจ้องมองไปที่คิรากร

มาโนชนิ่งเงียบไปอึดใจใหญ่ ขณะที่นิลินและสามีสบตากันแวบหนึ่ง

“เป็นลูกครึ่งครับ”

ได้รับคำตอบเช่นนั้น นางจำปีก็พยายามองอีกฝ่ายสลับเด็กชายตัวน้อย แต่ก็ไม่เห็นเค้าความคล้ายกันเลยสักนิดเดียว

“เด็กคนนี้...” มาโนชเงยหน้ามองคนที่พูดค้าง เขาเข้าใจคำถามจากแววตาของนางพลางถอนหายใจยาว แต่ไม่ได้โกรธเคือง

“ไม่ว่าน้องคิมจะเป็นใครมาจากไหน ผมก็รักแกอย่างไม่มีข้อแม้ครับ เพราะแกเป็นลูกชายของผม” เขาตัดบทเพียงแค่นั้น ทุกคนจึงเลิกถามถึงที่มาที่ไปของคิรากร และเข้าใจตรงกันว่าเด็กน้อยคนนี้ไม่น่าจะมีสายเลือดของมาโนชไหลเวียนอยู่ในร่างกายแม้แต่น้อย

เวลาสามทุ่มครึ่ง นางจำปีก็ปลีกตัวเป็นคนแรก ตามด้วย คิรากรที่เล่นกับฟ้าใสและวายุจนง่วง ทั้งคู่จึงอาสาพาหนูน้อยเข้านอน นิลินสบตาสามีอย่างรู้ความนัย จึงหันไปเอ่ยขอตัวกับเพื่อน

“ลินขอตัวก่อนนะโนช”

มาโนชพยักหน้า มองจนอีกฝ่ายลับสายตาจึงหันกลับมายังคมน์ที่นั่งมองเขาอยู่แล้ว

“พี่คมน์มีอะไรจะพูดกับผมหรือเปล่า” มาโนชเข้าประเด็น เพราะอายุของตนและคมน์รวมกันแล้วก็นับร้อยปี จึงแก่เกินกว่าจะมาอ้อมค้อมกันอีกต่อไป

“ฉันไม่อยากให้นายใกล้ชิดน้องฟ้ามากเกินไป” เมื่อมาโนชเรียกร้องให้เขาพูด เขาก็จะพูดตรงๆ แบบนี้แหละ

คนรอฟังสบนัยน์ตาคมกริบแล้วนิ่งเงียบ ทว่าสมองขบคิดตลอดเวลา เขาว่าแล้วเชียว คมน์นิ่งขรึมและคอยมองเขากับลูกสาวอยู่ตลอด ขนาดเขาระมัดระวังตัวอยู่แล้วก็ยังไม่แคล้วถูกจับได้

“ผมรู้ครับ”

คมน์กระตุกยิ้ม ทว่าสายตาไม่ได้ยิ้มตามไปด้วย

“ฉันเห็นว่านายมองลูกฉันด้วยสายตาแบบไหน”

มาโนชเงียบกริบ ไม่คิดปฏิเสธ

“น้องฟ้าเด็กกว่านายมาก เป็นลูกนายได้เลย ถ้านายคิดอะไรที่มันเกินเลย ขอให้เลิกคิดซะเถอะ”

คนฟังสบตาอีกฝ่ายนิ่ง ริมฝีปากปิดสนิท ใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีข้อโต้แย้งใดเล็ดลอดจากริมฝีปากได้รูป ราวกับจะยอมรับมันอยู่กลายๆ

“อยากให้ทำตามด้วย ลูกสาวฉันยังเด็กเกินไปสำหรับนาย ที่สำคัญ ฉันไม่อยากเห็นน้องฟ้าต้องเสียใจ”

ประโยคต่อมาทำให้มาโนชขมวดคิ้ว ทว่าดวงตาไม่คลาดจากใบหน้าคมคายของสามีเพื่อนรัก

“เสียใจเรื่องอะไรครับ”

“นายเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยเกินไป แสดงว่านายเป็นคนเบื่อง่าย”

มาโนชหน้าตึงเมื่อถูกดูแคลน

“ก็ผมยังโสด” เขาตอบกำปั้นทุบดิน ทำให้คมน์ดวงตาวาววับ

“ฉันว่าเป็นที่นิสัยนายมากกว่า”

“พี่คมน์ก็รู้ว่าผมไม่มีนิสัยเจ้าชู้มักง่าย เวลาคบใครก็ทีละคน และไม่เคยทำให้คนที่รักผิดหวังเหมือนที่พี่คมน์เคยทำกับลิน”

คมน์ถึงกับหน้าตึง เมื่ออีกฝ่ายกล่าวด้วยสีหน้าเรียบสนิท แต่ดวงตาแสดงออกชัดเจนว่าไม่ยอมลงกันง่ายๆ

“นายไม่รู้อะไรก็อย่าพูด”

“งั้นผมควรรู้อะไร”

คมน์จ้องตาอีกฝ่ายนิ่งอยู่อึดใจ ก่อนบอกด้วยน้ำเสียงเรียบจัดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

“เลิกสนใจน้องฟ้า ไม่ว่าลูกสาวฉันจะแสดงออกต่อนายแบบไหน ก็ขอให้นายเมินเฉย น้องฟ้าควรเจอคนที่ดีกว่านาย ไม่เห็นแก่ฉันก็ขอให้เห็นแก่ลิน”

มาโนชนิ่งอึ้ง เขามองแผ่นหลังของอีกฝ่ายจนลับตา ก่อนผ่อนลมหายใจสากพร่าออกมาเบาๆ ดวงตาสีเข้มหลุบมองโต๊ะ รู้สึกอ่อนล้ากว่าทุกครั้ง

เขายังไม่ทันทำอะไรก็ถูกอีกฝ่ายกีดกันเสียแล้ว คิดหรือว่าเขาไม่คิดถึงข้อนี้ เพราะคิดอย่างไรล่ะฟ้าใสจึงยังเป็นฟ้าใส เพราะเขายังคิดถึงมิตรภาพที่ดีต่อกัน จึงไม่กล้าแตะต้อง ยกเว้นครั้งนั้นเพียงครั้งเดียว ที่เขา อดใจไม่ไหวจริงๆ

 

 

sds

#เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ฝากด้วยนะคะ มีให้โหลดสองเว็บจ้า

 เมพ>>

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTM2MjQ4IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTQxMDQ2Ijt9

 

ไฮเทคส์>>

https://www.hytexts.com/ebook/f29c2dad-7c9d-4670-ad0c-ba4c9b889049?fbclid=IwAR24cPKsh7OyL83ro6regjrXh4phuYqXiJnr9WeEv3z1mdZrSn9tNQN33gw

กราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะทุกๆ ท่าน

ฝากอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #43 jeauan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 11:14
    อุปสรรคหนักหนามาก สงสารอาโนช
    #43
    0