เสนอรักคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

ตอนที่ 21 : ๗ พลั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    8 พ.ย. 63

 

 

 

 

ชายหนุ่มหมุนตัวเดินตรงไปยังโต๊ะทำงาน นั่งลงแล้วคลี่กระดาษออก จากนั้นเขาก็หมกมุ่นอยู่กับงานของเขา ทิ้งให้หญิงสาวนั่งยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาวางบนเก้าอี้เป็นท่าชันเข่า แล้วมองคนตัวโตอย่างสับสน 

ซึ่งไม่ต่างจากมาโนช แม้ภายนอกเขาจะดูเรียบเฉย ไม่รู้สึกรู้สาอะไร ทว่าภายในใจไม่เคยสงบอีกเลยนับแต่จูบหล่อน เขารู้ว่าเป็นจูบของเด็กสาวไร้เดียงสา ไม่ได้รู้งานหรือเชิญชวนให้เขาเกิดอารมณ์หวือหวาได้ ทว่าเพียงจูบบางเบา กลับทำให้เขาเกิดความรู้สึกปวดร้าว ร่างกายของเขาราวจะปริแตก ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนรุ่มจนต้องหลับตาลง ท่องพุทโธอยู่ในใจ

ฝนซาลงแล้ว แต่ก็ยังไม่หยุดตก มาโนชหันไปมองฟ้าใสที่ยังคงนั่งที่เดิม แต่หันหน้าอกนอกหน้าต่าง เขาไม่คุ้นเลยสักนิดกับการเงียบของหล่อน ชายหนุ่มยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู เที่ยงตรง เขาจึงลุกจากเก้าอี้ แล้วบิดกายไล่ความเมื่อยขบ พร้อมกับเดินเข้าครัว

ฟ้าใสหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงกุกกัก พอหันกลับมาที่โตีะทำงานนั้นว่างเปล่า จึงลงจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าห้องเด็ก วันนี้อากาศดี ทำให้คิรากรหลับยาว หญิงสาวสูดลมหายใจลึก แล้วตัดสินใจเดินเข้าครัว

ร่างสูงใหญ่กำลังหั่นเตรียมวัตถดิบอยู่ที่เคาน์เตอร์ มือของเขาหั่นหมูอย่างคล่องแคล่ว หญิงสาวยืนมองอย่างเพลินตา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรับรู้ถึงการมาของหล่อนจึงหันมามอง

ฟ้าใสขยับตัวพร้อมยิ้มให้อย่างขัดเขิน ขณะที่อีกฝ่ายเลิกคิ้วแล้วส่งยิ้มนิดๆ 

“เอ่อ ให้น้องฟ้าช่วยนะคะ” สาวน้อยก้าวเข้าไปหา คิดว่าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ทำตัวตามปกติเดี๋ยวก็ผ่านไป แต่เอาเข้าจริงทำยากกว่าที่คิด 

“เอาสิ ฟ้าล้างผักให้อาที” 

ฟ้าใสยิ้มจางๆ แล้วนำผักไปล้าง ระหว่างนั้นมีเพียงเสียงฝนตกและเสียงน้ำจากก๊อกน้ำ ครู่เดียวก็เงียบลง ขณะที่คนสองคนยังคงเงียบกริบ ทั้งที่ปกตินั้นฟ้าใสจะพูดเป็นต่อยหอย แต่เขาก็รู้ดีอีกเช่นกันว่าเพราะอะไรหล่อนจึงกลายเป็นคนพูดน้อย คงยังอึดอัดและทำตัวไม่ถูกนั่นแหละ

“มหา’ลัยปิดเทอมแล้วใช่ไหม” มาโนชตัดสินใจเป็นคนทำลายความเงียบ ในเมื่อหล่อนไม่ยอมพูด เขาจึงเป็นฝ่ายพูดเสียเอง

“ค่ะ ปิดแล้ว พรุ่งนี้ฟ้าจะกลับบ้าน วันนี้ก็เลยแวะมาหาอาโนชกับน้องคิม” พูดแค่นั้นก็เงียบลงไปอีก ทำให้มาดนชชะงักมือที่กำลังหั่นผัก เขาหันไปมองหญิงสาวแล้วเอ่ยถาม

“ฟ้ากลับยังไง” 

สาวน้อยเงยหน้ามองเขาแล้วยิ้มให้

“พ่อมารับค่ะ” 

คนถามนิ่งเงียบ เขามีความคิดบางอย่างเกิดขึ้น

“อาเองก็ไม่ได้กลับไปที่บ้านนานแล้วเหมือนกัน” เขาเปรย พร้อมกับหันไปกวาดหมูลงชาม แล้วหันไปหยิบผักที่หญิงสาวล้างเสร็จแล้วมาหั่นต่อ

ฟ้าใสได้แต่มองตามเขาเงียบๆ หากเป็นเวลาปกติหล่อนคงชวนเขาแล้ว แต่ตอนนี้ไม่ปกติจึงได้แต่เงียบ 

“นัดกันไว้กี่โมง” เป็นมาโนชที่เอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง

“สิบโมงเช้าค่ะ พ่อบอกว่าจะออกจากบ้านแต่เช้า จะได้กลับถึงบ้านไม่มืด”

มาโนชครุ่นคิด เขานึกบางอย่างได้

“กลับพร้อมอาไหม”

“คะ?” สาวน้อยมองเขาอย่างกังขา ทว่าหัวใจกำลังเต้นแรง พวงแก้มเป็นสีเรื่อตลอดเวลา

ชายหนุ่มหันมายิ้มให้หล่อน เขามองปากจมูกคิ้วคางและริมฝีปากหวานล้ำแล้วพยายามปรามหัวใจไม่ให้ออกนอนกลู่นอกทาง

“อาว่าจะกลับไปเยี่ยมญาติเหมือนกัน จะเอาตัวเล็กไปด้วย ฟ้ากลับพร้อมอาได้นะ จะได้ไม่ต้องบอกให้พ่อมารับ”

คำชักชวนของเขาทำเอาสาวน้อยรู้สึกยินดีปรีดาอยู่ในใจ แต่อีกใจก็ยังรู้สึกตะขิดตะขวงอยู่ดี

มาโนชเห็นอีกฝ่ายเงียบไปเขาจึงเอ่ยออกมาว่า

“แต่ถ้าฟ้าไม่อยากกลับกับอาก็ไม่เป็นไร เอาไว้เจอกันที่บ้านก็ได้” เขาตัดบทแค่นั้นแล้วหันไปตั้งกระทะ ฟ้าใสมองการเคลื่อนไหวคล่องแคล่วของเขาแล้วกดริมฝีปากเข้าหากัน ก่อนจะขบเม้มเบาๆ อย่างครุ่นคิด เป็นนานจนได้ยินเสียงแฉ่ๆ มจากระทะจึงเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้งแล้วบอก

“งั้นน้องฟ้าต้องบอกพ่อก่อน ถ้าพ่อโอเคฟ้าก็กลับกับอาโนชได้ค่ะ”

คำบอกเล่าของสาวน้อยทำให้คนที่อยู่หน้าเตายิ้มนิดหนึ่ง นิดเดียวแต่กลับทำให้หัวใจดวงน้อยของฟ้าใสเต้นรัว จากนั้นทั้งสองตักกับราดข้าวออกไปนั่งกินที่ริมหน้าต่างสองคน นั่งฟังเสียงฝนตกเป็นส่วนใหญ่ และคนที่พูดเยอะก็กลายเป็นมาโนช ในขณะที่ฟ้าใสออมปากออมคำ

ระหว่างนั้น มีรถยนต์คันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้าน ทั้งคู่มองออกไปพร้อมกัน ชายหนุ่มจึงเอ่ยขึ้นมาเบาๆ ว่า

“ไหนบอกจะกลับอาทิตย์หน้า” เขาเอ่ยพึมพำ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วคว้าร่มเดินออกไป หญิงสาวมองร่างสูใหญ่ออกไปเปิดรั้ว พร้อมกับรอรับคนในรถยนต์ สาวน้อยถึงกับถอนหายใจยาว ความรู้สึกบางอย่างเสียดแทงเข้ามาในช่องอกแล้ววูบดิ่งเมื่อสาวคนนั้นโน้มใบหน้าเข้าหาคนตัวดโตแล้วจุ๊บลงบนแก้มสากของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะหัวเราะเมื่อผู้หญิงคนนั้นกล่าวอะไรสักอย่างหนึ่ง ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินเข้าบ้าน

 

 

 

 

ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=536248&publisher_name=NIRAON%20BOOKS&fbclid=IwAR3DmaX8xiKkscugbUxRQiL4oioudaepR_R3X3LpmmAxbus7dMoGv-OvzJ4

 

https://www.hytexts.com/author/นิราอร

 

https://play.google.com/store/books/author?id=นิราอร&fbclid=IwAR0fPOp7gzBgf8OgI1gdSKTGJR0KBJW10aT-_MWjpcHUOCAHE45bJh-JcmM

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52 ความคิดเห็น

  1. #34 ztaatinh (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 17:33

    น้องถอยได้แล้วมั้ย ลุงเขามีเจ้าของแล้ว

    #34
    0
  2. #33 AijaSolothurn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 15:44
    เอ้าอาทำไหมทำอย่างนี้อ่ะ
    #33
    0
  3. #32 IDFOUR (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:05
    อัลไรเนี่ย. ต่อหน้าต่อตาน้องเลย. -..-
    #32
    0